I SA/Ke 451/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy w K. W. na Uchwałę Nr III/6/14 Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K.W. z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia rocznych udziałów członków Związku na 2014 rok postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 lipca 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy w K. W.złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na Uchwałę Nr III/6/14 Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K. W. z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia rocznych udziałów członków Związku na 2014 rok. W treści skargi skarżący podniósł, że zaskarżona uchwała została podjęta na skutek wniesienia pisemnego sprzeciwu w trybie art. 72 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), dalej: ustawy s.g. W odpowiedzi na skargę Związek Międzygminny "N." w K. W.wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że skarżący nie wezwał wcześniej Związku do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust.1 ustawy s.g. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Przepis art. 101 ust. 1 ustawy s.g. stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ustawie s.g. brak jest bezpośredniego wskazania, że skargę w trybie tego przepisu można wnieść także na uchwałę organu związku w sprawie z zakresu administracji publicznej. Przemawia za tym jednak przepis art. 184 Konstytucji RP, stanowiący, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a ta kontrola obejmuje orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego, a więc także uchwał organów związku, mających przymiot organów samorządu terytorialnego. Potwierdza taką wykładnię także przepis art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., Wynika z niego, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Stanowisko takie, które Sąd w składzie niniejszym w całości podziela, wyrażone zostało w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 569/06 i II OSK 571/06 (odstępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), a także w komentarzach do art. 101 ustawy s.g. autorstwa Gabrieli Jyż i Andrzeja Matana (dostępne: program LEX). Co więcej, dopuszczalna jest w takiej sprawie skarga gminy uczestniczącej w związku na uchwałę zgromadzenia tego związku. Warunkiem koniecznym przy wniesieniu skargi do sądu administracyjnego jest dopełnienie wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Skargę, której nie poprzedzono wezwaniem do usunięcia wskazanych naruszeń uznać należy za niedopuszczalną. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy s.g. Za wezwania takie nie można uznać sprzeciwu z dnia 30 kwietnia 2014 r., ponieważ wniesiony został on przed wydaniem zaskarżonej do Sądu uchwały, a ponadto stanowił on realizację procedury opisanej w art. 72 ust. 1 ustawy s.g., a nie w art. 101 ust. 1 tej ustawy. Jak słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę, w przypadkach zaskarżania uchwał zgromadzenia związku międzygminnego, przepis art. 101 ust. 1 ustawy s.g. znajduje pełne zastosowanie, także w zakresie wymogu uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, skoro skarżący wniósł skargę bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. i w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy s.g.