IV SA/Wr 229/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant specjalista Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 września 2014 r. sprawy ze skargi EP. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2014r. działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 z późn. zm.1), art. 2351 i art. 2352 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.2)) oraz § 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. poz. 662) jak również art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) po rozpatrzeniu odwołania E. P. z dnia 30 listopada 2013 r. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...], znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - pylicy płuc: pylicy krzemowej (poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych) u E. P. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że skarżący był zatrudniony w [...] Oddział Zakłady Górnicze "[...]" w I. (obecnie [...]Oddział Zakłady Górnicze "[...]" w L.) – od dnia 20 maja 1968r. do dnia 3 stycznia 1995r. na stanowiskach; górnika, nadgórnika, sztygara zmianowego i sztygara oddziałowego; przez wskazany okres pracował pod ziemią. Podał również, że postępowanie w sprawie choroby zawodowej pylicy płuc (poz. 2 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r.) było prowadzone już w roku 2006 i zostało zakończone wydaniem decyzji administracyjnej nr [...]znak: [...]z dnia 4 października 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję nr [...]Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 18 kwietnia 2006 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - pylicy płuc (decyzja prawomocna). W związku z ponownym zgłoszeniem podejrzenia choroby zawodowej Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. w dniu 15 kwietnia 2013 r. wszczął postępowanie w sprawie choroby zawodowej - pylicy płuc: pylica krzemowa (poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych) u E. P.. Organ podał, że wnioskodawca był badany w D. Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy we W. - Oddział w L., który dnia [...] czerwca 2013 r. wydał orzeczenie lekarskie nr 20/2013 o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - pylicy płuc: pylicy krzemowej (poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych). Placówka I stopnia diagnostycznego w uzasadnieniu orzeczenia podała, iż "Pan E. P. skierowany został do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycy Pracy we W. - Oddział w L. z podejrzeniem choroby zawodowej układu oddechowego - pylicy płuc. Z podejrzeniem ww. choroby zawodowej pacjent obserwowany jest od wielu lat. Z dostępnej dokumentacji wynika, że E. P. od 1992 r. był kilkakrotnie diagnozowany z podejrzeniem ww. choroby zawodowej, zarówno w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy jak również w trybie odwoławczym w Instytucie Medycyny Pracy - choroby zawodowej nie rozpoznano. Pacjent w latach od maja 1968 r. do stycznia 1955 r. zatrudniony był w kopalni miedzi pod ziemią. Pracował w narażeniu na pyły zwłókniające na kilku stanowiskach. (...) W wywiadzie podaje szybkie męczenie się przy niewielkich wysiłkach fizycznych, kaszel z odksztuszaniem wydzieliny w godzinach rannych. Innych odchyleń od stanu prawidłowego w zakresie układu oddechowego nie podaje. Leczony jest z powodu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zmian zwyrodnieniowych stawów obwodowych, cukrzycy typu 2. W wykonanym aktualnie pełnowymiarowym zdjęciu klatki piersiowej w pozycji tylno-przedniej, nie stwierdzono zmian ogniskowych, serce i duże naczynia są w granicach normy. Spirometria i gazometria spoczynkowa nie wykazały odchyleń od stanu prawidłowego. Analiza dokumentacji radiologicznej udostępnionej przez DWOMP we W. Oddział w J. G. oraz przedłożone do wglądu wyniki badań TK klatki piersiowej z dnia 6 sierpnia 2012 r. i z dnia 4 marca 2010 r., nie wykazują zmian podścieliska łącznotkankowego odpowiadających pylicy płuc. Dla rozpoznania pylicy płuc wymagane jest poza potwierdzonym wieloletnim narażeniem zawodowym na pyły zwłókniające, stwierdzenie w pełnowymiarowych zdjęciach płuc pacjenta zmian podścieliska łącznotkankowego, które oceniane zgodnie z wytycznymi Międzynarodowego Biura Pracy spełniają określone wymogi (odpowiedni kształt, wielkość, gęstość, ilość zaciemnień.). Biorąc pod uwagę obraz radiologiczny klatki piersiowej nie spełniający kryteriów radiologicznych wymaganych dla rozpoznania pylicy płuc, ponownie nie znaleziono podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - pylicy krzemowej płuc poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych." W trybie odwoławczym odwołujący się był badany w Instytucie Medycyny Pracy w Ł., który dnia 22 sierpnia 2013 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: pylicy krzemowej płuc (poz. 3.1) u E. P.. W uzasadnieniu podano, iż "W trakcie obecnej hospitalizacji pacjenta w Klinice IMP nie stwierdzono zmian osłuchowych nad polami płucnymi, spoczynkowe badanie spirometryczne nie wykazało istotnych zaburzeń wentylacji płuc, nie twierdzono również niewydolności oddechowej w badaniu gazometrycznym. Stwierdzane na zdjęciach radiologicznych zmiany w płucach nie spełniają wymogów dla pylicy płuc zgodnie z wytycznymi Międzynarodowego Biura Pracy (stopień 0/0 wg klasyfikacji radiologicznej Międzynarodowego Biura Pracy). Z powyższego powodu brak jest podstaw do rozpoznania u badanego choroby zawodowej pod postacią pylicy krzemowej płuc (poz. 3.1 Wykazu Chorób Zawodowych)." Na podstawie wydanych w niniejszej sprawie orzeczeń lekarskich i w oparciu o ocenę narażenia zawodowego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał dnia 25 listopada 2013 r. decyzję Nr [...]znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - pylicy płuc: pylicy krzemowej (poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych) u skarżącego. Od powyższej decyzji zainteresowany złożył odwołanie. Zarzucił, że istniejące dolegliwości zdrowotne są ściśle związane z wykonywaną w przeszłości pracą zawodową. Kwestionując zaś orzeczenia lekarskie wydane przez uprawnione placówki diagnostyczno-orzecznicze wskazał na konieczność uwzględnienia tomografii komputerowej jako "najnowocześniejszej metody tj. TK klatki piersiowej HRCT." D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. na podstawie oceny zgromadzonej dokumentacji dotyczącej choroby zawodowej u E. P. zważył, co następuje: Przede wszystkim podkreślił, iż w sprawie, w której w obrocie prawnym znajduje się decyzja ostateczna, należało ocenić czy zachodzi tożsamość sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia 4 października 2006 r., z przedmiotową sprawą - wszczętą na skutek "nowego" zgłoszenia z dnia 8 kwietnia 2013 r. Organ I instancji takich rozważań nie dokonał. Organ II instancji wskazał, iż tożsamość sprawy wyznacza z jednej strony element podmiotowy, tj. gdy mamy do czynienia z tymi samymi stronami w sprawie oraz element przedmiotowy, tj. gdy tożsama jest podstawa prawna, stan faktyczny i treść żądania. Mając powyższe na uwadze stwierdził, iż z wcześniejszą sprawą zachodzi w sposób oczywisty tożsamość podmiotowa (występują te same strony postępowania) oraz tożsamość żądania - zarówno w obecnym jak i wcześniejszym postępowaniu Eugeniusz Papis żądał przeprowadzenia postępowania administracyjnego mającego na celu rozstrzygnięcie, czy można stwierdzić u niego chorobę zawodową - pylicę krzemowa płuc (poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r.). Rozważając kwestię tożsamości podstawy prawnej wskazał, iż podstawę prawną decyzji z dnia 4 października 2006 r. stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.). Natomiast w dniu złożenia ponownego zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej (data wpływu do Organu I instancji: 11 kwietnia 2013 r.) obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. W myśl obecnie obowiązujących przepisów zarówno jednostki orzecznicze jak i Organ I instancji rozpatrywali okoliczności do rozpoznania i stwierdzenia pylicy krzemowej płuc w myśl wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Wskazał też, że w załączniku do rozporządzenia z 1983 r. za chorobę zawodową uznano, pylice płuc (poz. 2). Zgodnie zaś z załącznikiem do rozporządzenia z 2009 r. za choroby zawodową uznaje się nie wszystkie pylice płuc tylko te wymienione w poz. 3 (tj. pylicę krzemową, pylicę górników kopalń węgla, pylico-gruźlicę, pylicę spawaczy, pylicę azbestową oraz pozostałe pylice krzemianowe, pylicę talkową pylicę grafitową pylice wywołane pyłami metali) Z zestawienia obu opisów chorób wynika, że zakres regulacji z 1983 r. był szerszy niż regulacji z 2009 r. Pojęcie pylicy płuc w regulacji z 1983 r. obejmuje swoim zakresem normatywnym szersze spektrum, gdyż nie stawia żadnych wymagać co do rodzaju pylicy, jak uczyniono to w rozporządzeniu z 2009 r. Prowadzi to do wniosku, że w pojęciu pylicy płuc zawiera się pylica krzemowa płuc opisana w rozporządzeniu z 2009 r. Zatem w przypadku tej konkretnej choroby zawodowej doszło do zawężenia w nowej regulacji spektrum przypadków chorobowych stanowiących chorobę zawodową pylicę płuc. Wobec tego należy stwierdzić, że skoro pojęcie prawne choroby zawodowej, określone w rozporządzeniu z 2009 r. mieściło się w pojęciu prawnym tej choroby ujętym w rozporządzeniu z 1983 r. to w tej części regulacja została przejęta przez nowy akt prawny. W konsekwencji prowadzi to do uznania, że w sprawie występuje również tożsamość podstawy prawnej, (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2008 r. w innej sprawie: sygn. akt II OSK 585/08). Podsumowując, organ stwierdził, że zmiana aktu prawnego nie wpłynęła na kształt i tryb rozpatrywania - prowadzenia postępowania administracyjnego w obu porównywanych postępowaniach. Wskazał, iż zgodnie z linią orzeczniczą zawartą m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie sygn. akt II SA/Rz 76/08 należy stwierdzić, że zmiany przepisów prawa, które miały miejsce na przestrzeni czasu od wydania decyzji w 2006 r. do czasu wydania kwestionowanego rozstrzygnięcia nie mogą być utożsamiane ze zmianą stanu prawnego, który powodowałby powstanie nowej sprawy administracyjnej. Odnośnie zaś rozważań co do tożsamości stanu faktycznego, w ocenie Organu II instancji wniosek o rozpatrzenie sprawy opiera się na stanie faktycznym, przejawiającym się w narażeniu na pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę do 1995 r. Faktem jest, jak podkreśla się w orzecznictwie medycznym, że pylica jest chorobą rozwojową, w której z biegiem lat, pomimo zaprzestania narażenia zawodowego zmiany nasilają się. Uszkodzona tkanka płucna nigdy nie ulega regresji. Wraz z wiekiem postępują i pogłębiają się zmiany w tkance płucnej, czego konsekwencją jest pełnoobrazowy rozwój schorzenia. Dlatego też zasadnym jest prowadzenie diagnostyki medycznej i dalszej obserwacji w kierunku pylicy, nie mniej jednak zdaniem D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. dopiero w przypadku wydania orzeczenia lekarskiego o rozpoznaniu choroby zawodowej zaistniałaby zmiana stanu faktycznego, co skutkowałoby powstaniem nowej sprawy administracyjnej kończącej się wydaniem nowego merytorycznego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zatem w rozpoznawanej sprawie występuje tożsamość przedmiotu sprawy, gdyż zachodzi, jak wskazano wyżej, tożsamość podstawy prawnej, podstawy faktycznej i treści żądania strony. Odwołujący się bowiem domaga się rozpoznania choroby zawodowej w postaci pylicy krzemowej płuc, opierając się na stanie faktycznym, przejawiającym się w narażeniu na pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę. A zatem wszystkie elementy określały przedmiot sprawy zakończonej decyzją z dnia 4 października 2006 r. Na marginesie zauważył, że w postępowaniu orzeczniczym przeprowadzonym na skutek "nowego" zgłoszenia dwie niezależne placówki diagnostyczno-orzecznicze uprawnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych: D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. - Oddział w L. i Instytut Medycyny Pracy w Ł., były zgodne co do faktu, iż wg obowiązującego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 105), brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: pylicy krzemowej płuc (poz. 3.1) u E. P.. Dodatkowo wskazał, że wydane w sprawie orzeczenia lekarskie zostały poprzedzone specjalistycznymi badaniami stanu zdrowia odwołującego się oraz analizą zgromadzonej dokumentacji, są obiektywne, przekonujące oraz wyczerpująco uzasadnione i wyjaśnią wszelkie wątpliwości. Zaznaczyć trzeba, że lekarz wydający orzeczenie lekarskie musi (zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych) spełniać wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317, z 2006 r. Nr 141, poz. 1011 oraz z 2008 r. Nr 220, poz. 1416 i Nr 234, poz. 1570). Jest to lekarz specjalista, który ma świadomość doniesień naukowych i dysponuje szeroką wiedzą medyczną oraz posiada odpowiednią praktykę w zakresie orzecznictwa w sprawie chorób zawodowych. Ustawodawca powierzył obowiązek rozpoznawania chorób zawodowych lekarzom orzecznikom, gdyż czynność ta wymaga wiedzy specjalistycznej. Wskazał, iż ani odwołujący się, ani Organ nie mają podstaw merytorycznych do oceny procesu orzeczniczego. Nadto, odnosząc się do kwestii badań diagnostycznych w oparciu o badanie tomografii komputerowej, to Organ wyjaśnił, że w zakresie zasad dotyczących rozpoznawania pylicy płuc w aspekcie choroby zawodowej zostało wypracowane stanowisko Konsultanta Krajowego w dziedzinie medycy pracy dr n. med. [...] (dołączone do akt sprawy) ustalone po konsultacji z prof. dr hab. [...]- autorytetem w dziedzinie patologii zawodowej. Wynika z niego, iż: "Podstawową metodą rozpoznania klinicznego pylicy jest badanie radiologiczne. Metoda ta stosowana jest w skali międzynarodowej. Inne metody diagnostyczne, w tym tomografia komputerowa nie wniosła istotnego postępu do diagnostyki zmian drobnoogniskowych w pylicach płuc. Wprowadzenie tomografii komputerowej o dużej rozdzielczości (HRCT) okazało się przydatne do rozpoznawania zmian miąższowych i opłucnowych w pylicach płuc, szczególnie w pylicy azbestowej metoda ta wykazuje większą czułość niż standardowa radiografia. Jednakże kryteria rozpoznawania zmian pyliczych i ich podział na podstawie badania HRCT nie są jeszcze dostatecznie opracowane zarówno w Polsce jak i w skali międzynarodowej. Wykrycie pojedynczych ograniczonych zmian nie może stanowić podstawy do rozpoznania choroby zawodowej, ponieważ wykaz chorób zawodowych jest wykazem chorób a nie anomalii".Organ podniósł także, że to upoważnieni lekarze decydują zgodnie z wiedzą medyczną o rodzaju i zakresie prowadzonych badań diagnostycznych. Niezrozumiałym dla Organu jest fakt, iż strona odwołująca się zarzuca wadliwość postępowania orzeczniczego tylko na podstawie tego, iż orzeczenie lekarskie rozstrzyga na jej niekorzyść. Wnioskodawca wskazując na wadliwość procesu orzeczniczego nie przedstawia w tej materii żadnych dowodów ani przekonujących argumentów mogących potwierdzać prawdziwość zarzutu. W świetle powyższych faktów Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we Wrocławiu stwierdził, iż Organ I instancji zobowiązany był do umorzenia wszczętego postępowania, gdyż wydanie decyzji merytorycznej w tym stanie rzeczy, zgodnie z linią orzeczniczą (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 sierpnia 2010 r. w innej sprawie: sygn. akt II SA/Go 340/10; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 listopada 2008 r. w innej sprawie: sygn. akt II SA/Gd 282/08), godziłoby w zasadę powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) i kwalifikowałoby taką decyzję do wyeliminowania jej z obrotu prawnego na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy, D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. uchylił zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 25 listopada 2013 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - pylicy płuc: pylicy krzemowej (poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych) u E. P. i umorzył postępowanie w całości. Skargę na powyższą decyzję złożył wnioskodawca. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucił, iż decyzja administracyjna Nr [...] z dnia [...] października 2006 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej- pylicy płuc, była wydana kilka lat temu i była decyzją prawomocną dla sprawy rozpatrywanej z dowodami z tamtego okresu. Aktualnie stan jest stanem nowym i są nowe dowody w sprawie i tamta decyzja nie może stać na przeszkodzie wszczęcia postępowania administracyjnego na nowo w sytuacji kiedy w orzecznictwie medycznym choroba płuc jest chorobą rozwijającą się latami. Jej okres rozwijania się jest nieokreślony. Dlatego uzasadnione jest prowadzenie diagnostyki medycznej i postępowania administracyjnego na nowo. Określił zadania jakie według odwołującego się mają realizować inspektorzy sanitarni. Stwierdził, że organy nie wypełniają swoich obowiązków. Zarzucił, że organ II instancji nie broni racji skarżącego jako poszkodowanego pracownika, który pracował w zapyleniu przez ponad 25 lat i nie rozważa ze szczególną starannością zarzucanych przez niego uchybień decyzji. Organ I instancji pod kątem istniejącej od lat choroby płuc wywołanej czynnikami szkodliwymi w środowisku pracy tylko uchyla zaskarżoną decyzję w całości, umarza postępowanie, jako niezgodne z prawem. Zarzucił, że organ nie przeanalizował sprawy, nie kontrolował czy nie został popełniony błąd w orzeczeniach lekarskich choćby z uwagi na fakt, że wyniki obrazów rentgenowskich wykonanych w dwóch Instytucjach Medycyny Pracy różnią się od siebie. Podał, że aktualne badania tomografem komputerowym wskazują na guzowatość i inne liczne zmiany typu "włókniste i poswoiste". Omówił różnice w badaniach lekarskich, które w ocenie skarżącego występują. Wskazał, iż oczekiwał, że organ rozważy wskazany przez niego w odwołaniu, opis rozbieżności, tymczasem organ umorzył postępowanie. Stwierdził, że trudno się zgodzić z taką decyzją, gdyż w jego "płucach zaszły ostatnio duże zmiany, stan zdrowia się pogorszył dlatego ponownie został skierowany do lekarza pulmonologa celem rozpoznania choroby zawodowej pylicy płuc : pylicy krzemowej." Ponownie podkreślił, że wykonane badania tomografem komputerowym i stwierdzone zmiany w płucach wskazują, że pracował w zapyleniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko, przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotem skargi jest decyzja D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2014r. uchylająca w całości decyzję Dolnośląskiego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 25 listopada 2013r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - pylicy płuc : pylicy krzemowej i umarzająca postępowanie pierwszej instancji w całości. Jak wynika z przedstawionego wyżej stanu faktycznego podstawą do wydania decyzji było uznanie, że występuje tożsamość niniejszej sprawy ze sprawą rozstrzygniętą decyzją z dnia [...] października 2006r. nr [...].To zaś ustalenie było podstawą do wydania decyzji o treści wskazanej wyżej i zastosowaniu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., choć po rozważaniach dotyczących omawianej kwestii, organ dokonał oceny zebranego materiału i stwierdził, że na jego podstawie nie można uznać istnienia choroby zawodowej. Zatem przedmiotem rozważań Sądu jest ocena decyzji w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania I instancyjnego. Sąd nie podziela stanowiska organu, że w niniejszej spraw zachodzi tożsamość sprawy niniejszej ze sprawą zakończonej decyzją z dnia 4 października 2006r. Mając na uwadze argumentację organu powołaną w rozważaniach, Sąd nie podziela stanowiska w zakresie stwierdzenia, że przedmiotem oceny był ten sam stan faktyczny. Zgodzić się należy z organem, że tożsamość sprawy będzie istniała, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w nie zmiennym stanie faktycznym tej sprawy. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie występują te same podmioty – strony postępowania. Przedmiotem zaś żądania skarżącego jest ustalenie istnienia choroby zawodowej - pylicy krzemowej płuc (poz. 3.1. wykazu chorób zawodowych wymienionych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r.). W poprzednim zaś postępowaniu administracyjnym skarżący wnosił w oparciu o obowiązujące wówczas Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) ustalenie choroby zawodowej pylicy płuc ( poz. 2 wykazu). W wykazie chorób zawodowych stanowiących załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych z 1983r. w poz. 2 określono chorobą zawodową: pylica płuc; w rozporządzeniu z 2009r. wskazano jako chorobę zawodową pylicę płuc z określeniem jej odmian: krzemowa, górników kopalni węgla, pylico-gruźlica, pylica spawaczy, pylica azbestowa oraz pozostałe pylice krzemianowe, pylica talkowa, grafitowa, pylica wywołana pyłami metali. W kontekście powyższych zapisów należy się zgodzić z organem, że regulacja z 1983r. obejmuje swoim zakresem normatywnym szersze spektrum pylic niż wynika to z rozporządzenia z 2009r.,tym samym również wskazaną przez skarżącego pylicę krzemową. W związku z powyższym należy uznać, że w sprawie występuje również tożsamość podstawy prawnej, a także żądania. W ocenie Sądu brak jest następnego elementu w postaci nie zmiennego stanu faktycznego. Według Sądu sam fakt, że rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych z 2009r. w załączniku - w wykazie chorób zawodowych w poz. 3 pylica płuc nie określa terminu występowania choroby, powoduje, że przedmiotem badania organów orzeczniczych i jednostek diagnostycznych w związku z ponownie złożonym wnioskiem jest aktualny stan zdrowia osoby występującej z wnioskiem. Przedmiotem oceny są wyniki aktualnych badań, badań z okresu objętego poprzednią sprawą ale również po tym czasie zebrana dokumentacja. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący był badany w D. Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy we W.– Oddział w L. i w Instytucie Medycyny Pracy w Ł. w wyniku czego wydano orzeczenia lekarskie kolejno z dnia 28 czerwca 2013r. Nr [...]i z dnia 22 sierpnia 2013r. Nr [...]. Przedmiotem oceny organów orzeczniczych były również wyniki badań TK klatki piersiowej z dnia 6 sierpnia 2012 r. oraz z dnia 4 marca 2012 r., czyli wykonanych po wydaniu decyzji z dnia 4 października 2006 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Według Sądu sam fakt, że ocena nowych dowodów daje taki sam wynik w postaci braku podstaw do stwierdzenia istnienia choroby zawodowej nie daje podstaw do uznania, że występuje tożsamość sprawy rozpoznawanej ze sprawą – w tym przypadku zakończoną decyzją z dnia 4 października 2006 r. Taki bowiem wynik sprawy został określony w wyniku oceny zebranego "nowego" materiału dowodowego. Wobec tego, że w załączniku do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych z 2009 r. nie określono terminu występowania choroby zawodowej; pylicy płuc, oczywistym jest, że po kolejnym wniosku o jej ustalenie musi nastąpić postępowanie dowodowe wskazane w rozporządzeniu i ta sytuacja w ocenie Sądu determinuje stwierdzenie, że stan faktyczny nowej sprawy nie może być taki sam jak w sprawie wcześniej zakończonej. Powtarzające się elementy, że stanu faktycznego w postaci tego samego okresu zatrudnienia i pracy w określonych warunkach a także żądania według Sądu nie dają podstaw do uznania, że w obu sprawach występuje ten sam stan faktyczny, uniemożliwiający wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym Sąd nie podzielił poglądu organu II instancji opartego na wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 stycznia 2014 r. wydanego w sprawie II SA/Go 1060/13. W związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" uchylił wyżej zaskarżoną decyzję organu II instancji, zobowiązując tym samym do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. J.T.17.10.2014 r.