I SA/Gl 735/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-09-03

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne powinna zostać odrzucona z powodu braku podania wartości przedmiotu zaskarżenia, mimo wezwania do uzupełnienia tego braku?
Ratio decidendi
Skarga dotycząca decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne podlega odrzuceniu, jeśli skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełni braku formalnego w postaci niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia. Dotyczy to spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a takie są decyzje ustalające zobowiązania pieniężne.
Stan faktyczny
Skarżący J. P. Ż. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne na 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu, jednak brak formalny nie został usunięty do chwili wydania postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ustalającą J. P. Ż. (Ż.) łączne zobowiązanie pieniężne na 2014 r. w kwocie [...] zł. Na powyższą decyzję J. P. Ż. złożył skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lipca 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca m.in. powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2014 r. Brak formalny skargi do chwili obecnej nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 ppsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 755/11, publ. LEX nr 1151464, z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 237/12, publ. LEX nr 1137743, z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W sprawach podatkowych w przypadku skarg m.in. na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 500/10, publ. LEX nr 742554). W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin zaś do uzupełnienia tego braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 8 sierpnia 2014 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło