VIII SA/Wa 349/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska, sędzia WSA Piotr Kraczowski /sprawozdawca/, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2014 r. sprawy ze skargi D. R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2) zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego D. R. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi D. R. (zwanego dalej: skarżącym lub wnioskodawcą) jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej: Agencja) z [...] grudnia 2013 r. nr [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Stan sprawy przedstawia się następująco: Skarżący [...] listopada 2012 r. z uwagi na szkody spowodowane w gospodarstwie rolnym przez grad i deszcz w 2011 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Pismem z [...] stycznia 2013 r. Agencja wezwała skarżącego do uzupełnienia braków i złożenia wyjaśnień w zakresie ww. wniosku o pomoc ([...] punktów). Skarżący w zakreślonym terminie nadesłał dokumenty i uzupełnił braki wniosku. Po weryfikacji dokonanych uzupełnień Agencja stwierdziła, że nadesłane dokumenty nie skorygowały w pełni stwierdzonych uchybień i w związku z tym, pismem z [...] października 2013 r. ponownie wezwała skarżącego do uzupełniania wniosku i złożenia wyjaśnień. Odpowiadając na drugie wezwanie skarżący [...] października 2013 r. nadesłał dokumenty i poprawione strony wniosku. Po zakończeniu weryfikacji formalno-merytorycznej pismem z [...] grudnia 2013 r. Agencja – działając na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173; zwana dalej: ustawą) – poinformowała, iż odmawia przyznania objętej ww. wnioskiem pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 169, poz. 1141 ze zm.; zwane dalej: rozporządzeniem). W uzasadnieniu pisma Agencja wskazała, że dwukrotnie wzywała skarżącego do uzupełnienia wniosku i nie wszystkie żądane braki oraz wyjaśnienia zostały skorygowane. Uchybienia te dotyczyły: 1. dostarczenia oświadczenia właściciela nieruchomości o wyrażaniu zgody na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością, które nie zostało podpisane przez właściciela nieruchomości; 2. braku klauzuli ostateczności na zgłoszenie robót budowlanych (termoizolacja komory) lub oświadczenia wnioskodawcy o niezgłoszeniu sprzeciwu (oryginał lub kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez notariusza, lub podmiot który wydał dokument, lub pracownika ARiMR); 3. braku dokumentacji projektowej dotyczącej budowy instalacji chłodniczej stanowiącej integralny załącznik do decyzji pozwolenia na budowę - oryginał lub kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez pracownika ARiMR lub notariusza, lub pracownika urzędu wydającego dokument; 4. braku właściwej oferty na wykonanie instalacji chłodniczej (jako podstawa wyceny w kosztorysie inwestorskim jest wg oferty), kwoty poszczególnych elementów wskazane w kosztorysie inwestorskim nie są zgodne z kwotami podanymi w dostarczonej ofercie (pozycja [...][...][...][...]); 5. braku przekroju pionowego budynku z naniesieniem planowanych robót. Pismem z [...] grudnia 2013 r. (uzupełnionym pismami z [...] grudnia 2013 r. i [...] lutego 2014 r.) skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W wezwaniu zarzucono Agencji naruszenie: 1. art. 22 ust. 3 ustawy, poprzez błędne przyjęcie, iż wniosek nie spełnia warunków przyznania pomocy; 2. § 14 ust. 6 rozporządzenia, poprzez jego bezpodstawne zastosowanie; 3. § 14 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia, poprzez jego niezastosowanie; 4. art. 6, art. 7, art. 77 i art. 66a k.p.a. Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, pismem z [...] marca 2013 r. Prezes Agencji poinformował skarżącego o negatywnym rozpatrzeniu tego wezwania. Przy czym Prezes Agencji uznał, że przyczyny odmowy przyznania określone w punktach 2, 4 i 5 zaskarżonego rozstrzygnięcia nie powinny stanowić podstawy do odmowy przyznania pomocy finansowej. Jednocześnie stwierdził, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku w zakresie punktów 1 i 3. Pierwszy z braków polegał na niezłożeniu przez wnioskodawcę prawidłowo sporządzonego "Oświadczenia Właściciela nieruchomości o wyrażaniu zgody na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością (...)", gdyż dokument złożony w dniu [...] października 2013 r. nie został podpisany przez właściciela nieruchomości U. R.. Podkreślono, że skarżący zastosował się do wezwania do uzupełnienia poprawiając i prawidłowo wypełniając pola (m.in. pełny adres nieruchomości) w ww. Oświadczeniu, jednakże brak podpisów na tym dokumencie powoduje, że nie jest on prawidłowo sporządzony. Organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 października 2012 r. V SA/Wa 1336/12, w którym wskazano, iż weryfikacji podlegają dane zawarte we wniosku, które zostały zamieszczone przez wnioskodawcę w ramach ostatniego uzupełnienia. W związku z tym w trakcie weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy brane pod uwagę są dokumenty złożone w ramach ostatniego uzupełnienia. Drugi z braków dotyczył tego, że skarżący nie złożył dokumentacji projektowej dotyczącej budowy instalacji chłodniczej stanowiącej integralny załącznik do decyzji pozwolenia na budowę. Mając na względzie zapisy Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, ostateczne pozwolenie na budowę dołączane jest do wniosku w przypadku operacji, dla których jest ono wymagane zgodnie z ustawą Prawo budowlane, tj. gdy na podstawie obowiązujących przepisów prawa istnieje obowiązek uzyskania odpowiednich pozwoleń w związku z realizacją danej inwestycji. Zgodnie z treścią ww. Instrukcji: "Decyzja o pozwoleniu na budową, o pozwoleniu wodnoprawnym oraz decyzja o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych muszą być decyzjami ostatecznymi (...) ". Organ podkreślił, że skarżący dostarczył Decyzję nr [...] z [...] marca 2013 r., opatrzoną pieczęcią organu jako ostateczna. Jednakże ww. dokument został złożony bez projektu budowlanego, wskazanego jako załącznik, będącego integralną jego częścią. Ponadto zgodnie z ww. Instrukcją: "ARiMR może poprosić o dostarczenie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budową wraz z załącznikami w przypadku, gdy zachodzi potrzeba sprawdzenia, czy przeznaczenie obiektu opisane we wniosku o wydanie pozwolenia na budową jest takie samo, jak w dokumentacji aplikacyjnej." Organ zauważył, że dopiero wraz z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skarżący złożył m.in. projekt budowlany (załącznik decyzji nr [...]). Jednak, co do zasady, oceniany jest stan faktyczny w oparciu o który doszło do odpowiedniego zakończenia postępowania toczącego się przed Oddziałem Regionalnym Agencji. W związku z tym organ uznał, że przedstawiona wraz z wezwaniem dokumentacja, nie może zostać uwzględniona. Przed rozpatrzeniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skarżący z dnia [...] lutego 2014 r. złożył do tutejszego Sądu skargę na pismo Agencji z [...] grudnia 2013 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej, wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie takich samych przepisów jak wskazane w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu skargi, w zakresie braku oświadczenia właściciela nieruchomości o wyrażeniu zgody na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością, skarżący wskazał, że rzekome uchybienie nie znajduje oparcia w stanie faktycznym sprawy. Dokument ten bowiem, to oświadczenie U.R. (żony wnioskodawcy), które zostało złożone i znajduje się w aktach sprawy w kilku miejscach. Na dokumencie tym widnieje data wpływu oświadczenia, tj. [...] lutego 2013 r. Oświadczenie jest podpisane czytelnie. W oświadczeniu wskazana jest lokalizacja działek których oświadczenie dotyczy, tj.: miejscowość, numer działki oraz numer obrębu. Zatem trudno zrozumieć jakiego rodzaju zastrzeżenia miał organ do tego oświadczenia, w wezwaniach do uzupełnień organ swoich zastrzeżeń nie wskazał. W zakresie drugiego z braków – brak dokumentacji projektowej dotyczącej budowy instalacji chłodniczej stanowiącej integralny załącznik do decyzji pozwolenia na budowę – skarżący stwierdził, że z żadnego przepisu nie wynika obowiązek dołączania do wniosku takiej dokumentacji projektowej, tak jak i oferty na wykonanie instalacji chłodniczej oraz przekroju pionowego budynku. Przy czym skarżący zaznaczył, że do akt wraz z wnioskiem oraz w wyniku realizacji wezwań organu złożył taką ilość dokumentów związanych z robotami budowlanymi, iż są one całkowicie wystarczające do oceny złożonego wniosku. Skarżący podkreślił, że Agencja nie ma uprawnienia do wzywania strony do przedłożenia wszelkich wyjaśnień i uzupełnień dowolnym zakresie. Muszą to być informacje i dokumenty niezbędne do rozpatrzenia złożonego wniosku o przyznanie pomocy. Nadto Agencja, zgodnie z obowiązującymi w tej mierze regulacjami, nie ma prawa wzywać do przedłożenia dokumentów, jeżeli określone okoliczności może ustalić na podstawie dokumentów już złożonych przez stronę. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową ocenę organu prezentowaną w zaskarżonym piśmie. W piśmie procesowym z [...] sierpnia 2014 r. skarżący uzupełnił zarzuty skargi. Skarżący wskazał, w odniesieniu zarzutów dotyczących oświadczenia U. R. i opinii organu, że dokumenty złożone wcześniej w ramach postępowania nie będą brane pod uwagę, iż jest to teza, która nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach, jak również w powoływanym przez organ orzeczeniu WSA w Warszawie. Skarżący podtrzymał twierdzenie, iż Agencja nie miała podstaw prawnych do żądania od wnioskodawcy złożenia projektu budowlanego. Skarżący powołał się na treść § 13 rozporządzenia, regulującego zawartość wniosku o przyznanie pomocy, a także na zapisy formularza wniosku o dofinansowanie (punkty [...][...]- załączniki dotyczące robót budowlanych). Następnie zauważył, że w żadnym miejscu formularza wniosku nie ma wzmianki o konieczności załączenia projektu budowlanego. Skarżący złożył decyzję o pozwoleniu na budowę wraz z klauzulą ostateczności, czego wymagają obowiązujące w tej mierze przepisy. Odpowiadając na zawartą w odpowiedzi na skargę argumentację organu, że wymóg taki wynika z zapisu w Instrukcji wypełniania wniosku: "ARiMR może poprosić o dostarczenie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (...)", skarżący wskazał, że Agencja nie domagała się od skarżącego o złożenia wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, tylko projektu budowlanego. Wniosek o pozwolenie na budowę to inny dokument niż projekt budowlany. Zatem argumentacja Agencji w tym zakresie jest pozbawiona jakichkolwiek podstaw. Na uzasadnienie możliwości żądania określonego dokumentu wskazują bowiem zapisy wewnętrznej Instrukcji Agencji dotyczące innego dokumentu. Skarżący zarzucił także, że Agencja nie ma prawa wzywać do przedłożenia dokumentów, jeżeli określone okoliczności może ustalić na podstawie dokumentów już złożonych przez stronę, a Agencja w istocie nie potrafi uzasadnić w jakim celu wzywała stronę do przedłożenia projektu budowlanego, jaką okoliczność niezbędną do rozpoznania wniosku zamierzała ustalić. W ocenie skarżącego wezwanie w tym zakresie nie tylko było pozbawione podstawy prawnej ale także pozbawione jakiegokolwiek praktycznego sensu. Skarżący nie zgodził się także z uznaniem organu, że w niniejszej sprawie nie było podstaw prawnych do zastosowania § 14 ust. 2 rozporządzenia, ponieważ wykładnia tej normy proponowana przez organ w odpowiedzi na skargę nie znajduje umocowania w obowiązujących przepisach. Całkowicie bezpodstawnie wskazano, iż omawiany przepis znajduje zastosowanie wyłącznie do tzw. danych preselekcyjnych, gdyż rozporządzenie w ogóle nie posługuje się sformułowaniem "dane preselekcyjne", ani też "preselekcja". Skarżący podkreślił, że norma zawarta w § 14 ust. 2 rozporządzenia, jest jasna i odnosi się do całości postępowania dotyczącego przyznania pomocy z przedmiotowego działania. Skarżący zarzucił także, że Agencja naruszyła § 14 ust. 6 rozporządzenia, dotyczący obowiązku dwukrotnego wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków wniosku. Agencja wezwała wnioskodawcę do złożenia dokumentacji projektowej dotyczącej instalacji chłodniczej tylko raz, tj. w wezwaniu z [...] października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie zauważyć należy, iż Sąd uzasadniając wyrok nie będzie się zajmował kwestią dostarczenia organowi: klauzuli ostateczności na zgłoszenie robót budowlanych (termoizolacja komory) lub oświadczenia wnioskodawcy o niezgłoszeniu sprzeciwu; oferty na wykonanie instalacji chłodniczej oraz przekroju pionowego budynku z naniesieniem planowanych robót. Wynika to z tego, że żądanie uzupełnienia powyższych 3 z 5 braków wymienionych w zaskarżonym rozstrzygnięciu z [...] grudnia 2013 r. (pkt 2, 4 i 5), zostały przez Prezesa Agencji w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] marca 2014 r. uznane, że nie powinny one stanowić przesłanek odmowy przyznania pomocy. W związku z tym przedmiotem sporu między stronami pozostaje kwestia dotycząca dwóch pozostałych braków wniosku o przyznanie pomocy tj. dostarczenia oświadczenie właściciela nieruchomości o wyrażaniu zgody na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością oraz dokumentacji projektowej dotyczącej budowy instalacji chłodniczej stanowiącej integralny załącznik do decyzji pozwolenia na budowę (pkt 1 i 3 zaskarżonego rozstrzygnięcia). Oceniając merytorycznie treść skargi najpierw wskazać należy na powołane już w opisie stanu faktycznego sprawy akty prawne regulujące przyznawanie pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Są to: ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173) oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 169, poz. 1141 ze zm.). Podstawą prawną odmowy przyznania wnioskowanej pomocy wskazaną przez Agencję w zaskarżonym rozstrzygnięciu był art. 22 ust. 3 ustawy w związku z § 14 ust. 6 rozporządzenia. Zgodnie z ww. przepisem ustawy – w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast w myśl § 14 ust. 6 rozporządzenia – jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Mając na uwadze powyższe przepisy należało w sprawie ustalić, po pierwsze, czy istotnie w sprawie wystąpiły braki wniosku, a jeżeli tak, czy Agencja dwukrotnie w sposób prawidłowy wezwała wnioskodawcę do ich usunięcia. Pierwszy z braków dotyczył dostarczenia oświadczenia właściciela nieruchomości o wyrażaniu zgody na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością, czyli oświadczenia żony wnioskodawcy U.R.. Ustosunkowując się do powyższego zarzutu Sąd wskazuje, że jest sprawą bezsporną konieczność złożenia takiego oświadczenia. W aktach przedmiotowej sprawy znajdują dwa oświadczenia podpisane przez U.R.. Pierwsze z nich to załącznik nr [...] do wniosku o przyznanie pomocy (dokument [...]) z [...]października 2012 r. (p. k. [...] akt adm.), a drugie zostało złożone – po pierwszym wezwaniu – [...] lutego 2013 r. także dokument [...] (p. k. [...] akt adm.). Trzecie oświadczenie zostało złożone po powtórnym wezwaniu [...] października 2013 r. (p. k. [...] akt adm.), jednak nie zostało podpisane przez U. R.. Badając treść znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy oświadczeń, Sąd przyznaje rację skarżącemu, że treść oświadczenia U.R. z [...] lutego 2013 r. (prawidłowo popisana) w sposób niebudzący wątpliwości wyrażała zgodę na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością, a wskazana lokalizacja działek, których operacja dotyczy (miejscowość, numer działki oraz numer obrębu) pozwalały w sposób jednoznaczny na identyfikację nieruchomości. Tym bardziej, że sam adres tej nieruchomości jest tożsamy z podanymi na formularzu oświadczenia adresami małżeństwa – U.R. i skarżącego D.R. (D. [...],[...] C.). Dodatkowo działka nr [...], obrębu [...] jest wielokrotnie wskazywana w całej dokumentacji wniosku z podaniem adresu, a więc nie budzi żadnych zastrzeżeń jej umiejscowienie, a tym samym to, że składając oświadczenie U. R. mogła tylko wyrazić zgodę dotyczącą tych działek, a nie jakichś innych. Zdaniem Sądu powyższe oznacza, że po pierwszym wezwaniu Agencji, skarżący składając oświadczenie małżonki z [...] lutego 2013 r. uzupełnił w sposób prawidłowo brak wniosku. Tym samym kolejne wezwanie skarżącego do uzupełnienia tego braku było zbędne. Sąd nie zgadza się również aby w przedmiotowej sprawie miała zastosowanie teza wyrażona w powołanym przez organ wyroku z 11 października 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1336/12. Sąd wskazuje, że ustalony tamże stan faktyczny był różny od niniejszej sprawie, bowiem dotyczył zmiany wnioskowanej kwoty dofinansowania, a nie kwestii samej poprawności wypełnienie dokumentu – oświadczenia właściciela nieruchomości. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że zarzuty skarżącego w tym zakresie są słuszne. Sąd za zasadny uznał także zarzut skargi dotyczący drugiego z braków tj. dokumentacji projektowej dotyczącej budowy instalacji chłodniczej stanowiącej integralny załącznik do decyzji pozwolenia na budowę. Przedstawione w piśmie procesowym z [...] sierpnia 2014 r. rozważenia skarżącego w tym zakresie Sąd uznaje zasadniczo za uzasadnione. Sąd wskazuje, że zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia – wniosek o przyznanie pomocy zawiera w szczególności: 1) numer identyfikacyjny wnioskodawcy, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jeżeli został nadany; 2) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 3) charakterystykę prowadzonej działalności; 4) wysokość szkód określonych w § 2 pkt 1, spowodowanych w gospodarstwie; 5) opis planowanej operacji, w tym określenie miejsca jej realizacji, celów, zakresu i kosztów; 6) plan finansowy operacji; 7) informacje dotyczące gospodarstwa; 8) informację o załącznikach; 9) oświadczenie lub zobowiązania wnioskodawcy związane z pomocą; 10) zestawienie rzeczowo-finansowe operacji. 2. Do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się wymagane dokumenty, o których mowa w ust. 4. 3. Agencja udostępnia formularz wniosku o przyznanie pomocy nie później niż w dniu podania do publicznej wiadomości informacji, o której mowa w § 10 ust. 1. 4. Formularz wniosku o przyznanie pomocy zawiera wykaz dokumentów, które dołącza się do wniosku, wzory oświadczeń oraz formularze, na których sporządza się dokumenty dołączane do wniosku. Zgodnie z punktami 23, 24 i 25 (załączniki dotyczące robót budowlanych) części oznaczonej rzymskim numerem VI (Informacja o załącznikach) formularza wniosku o przyznanie pomocy, w zakresie robót budowlanych w przedmiotowym działaniu do wniosku dołącza się: kosztorys inwestorski, ostateczne pozwolenie na budowę, - zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi wraz z oświadczeniem wnioskodawcy, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwy organ nie wniósł sprzeciwu lub zaświadczeniem wydanym przez ten organ że nie wniósł sprzeciwu. Mając na uwadze powyższe Sąd potwierdza, jak tego dowodzi skarżący, że w żadnym miejscu formularza wniosku nie ma wzmianki o konieczności załączenia projektu budowlanego. Skarżący złożył decyzję o pozwoleniu na budowę wraz z klauzulą ostateczności, czego wymagają obowiązujące w tej mierze przepisy. Niemniej jednak – zdaniem Sądu – skarżący składając wniosek o przyznanie pomocy oświadczył, że oprócz przepisów rozporządzenia MRiRW z dnia 13 września 2010 r., są mu znane są mu wymagania uszczegółowione w Instrukcji wypełniania wniosku przyznania pomocy. Sąd zauważa, że w doktrynie dostrzegane są wątpliwości, czy system reguł, według których następuje wyłonienie podmiotów – beneficjentów pomocy finansowej z Unii Europejskiej, można w ogóle rozpatrywać z punktu widzenia właściwego wyłącznie organom administracji publicznej. Powinno się bowiem również brać pod uwagę to, że taki dokument (Instrukcja), na podstawie którego wyłaniani mają być potencjalni beneficjenci programu, nie jest zbiorem norm prawnych mających wiązać w sposób właściwy źródłom prawa, lecz norm, na których obowiązywanie godzi się każdy ubiegający się o udzielenie wsparcia (czyli regulaminu, ogólnych warunków umów itp.). Są to bowiem reguły stosowane w celu wyłonienia kontrahenta umowy cywilnoprawnej. Podobne rozwiązania stosowane były i są w obszarach świadczenie usług publicznych takich jak np. zaopatrzenie w wodę czy dostarczanie energii (zob. D.R. Kijowski, Programy, plany i strategie jako podstawa działań organów administracji publicznej, w: Wpływ przemian cywilizacyjnych na prawo administracyjne i administrację publiczną, red. J. Zimmermann, P.J. Suwaj, Warszawa 2013, s. 255; a także wyrok NSA z 18 grudnia 2013 r., II GSK 1385/12, pub. baza orzeczeń NSA). Powyższe oznacza to, że Agencja mogła zażądać także innych dokumentów, czy informacji, nie wymienionych w ustawie i rozporządzeniu, a przewidzianych przez Instrukcję wypełniania wniosku. Zgodnie z zapisami pkt 24 Instrukcji wypełnienia wniosku – ARiMR może poprosić o dostarczenie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z załącznikami w przypadku, gdy zachodzi potrzeba sprawdzenia, czy przeznaczenie obiektu opisane we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę jest takie samo, jak w dokumentacji aplikacyjnej. Zdarza się bowiem, że wnioskodawca planuje budowę obiektu przeznaczonego do prowadzenia w nim komercyjnej działalności gospodarczej (co opisuje w dokumentacji aplikacyjnej), a we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę występuje o pozwolenie na budowę obiektu służącego celom rolniczym w zabudowie zagrodowej. (str. 46 Instrukcji). Mając na uwadze powyższy zapis Agencja mogła wezwać skarżącego do przedłożenia załącznika do wniosku o pozwoleniu na budowę jakim jest projekt budowlany. Niemniej jednak biorąc pod uwagę to, że nie jest to obligatoryjny załącznik do wniosku o przyznanie pomocy finansowej, Agencja powinna w sposób jasny i precyzyjny sformułować wezwania do uzupełnienia wniosku o pomoc finansową. Przy czym pożądanym wręcz byłoby, aby Agencja żądając dokumentów nieprzewidzianych przepisami ustawy i rozporządzenia, a jedynie Instrukcją konkretnie wskazała czego taki dokument ma dotyczyć i w jakim celu należy go załączyć. Ponadto należy się zgodzić z argumentacją skarżącego, że Agencja nie powinna wzywać do przedłożenia dokumentów, jeżeli określone okoliczności może ustalić na podstawie dokumentów już złożonych przez stronę. Przedkładając powyższe rozważania na treść wystosowanych do skarżącego wezwań do usunięcia braków wniosku, Sąd stwierdza, że zarzut skarżącego dotyczący naruszenia § 14 ust. 6 rozporządzenia, w przedmiocie obowiązku dwukrotnego wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków wniosku w zakresie dokumentacji projektowej dotyczącej instalacji chłodniczej, jest trafny. Z punktu 9 wezwania Agencji z [...] stycznia 2013 r. w zakresie tego braku wskazano jedynie, że należy przedłożyć projekt na podstawie którego roboty budowlane będą realizowane. (k. [...] akt adm.). Nie wskazano więc czego konkretnie projekt ma dotyczyć i nie podano przyczyny konieczności tego uzupełnienia. W drugim wezwaniu Agencji z [...] października 2013 r. wskazano już konkretnie, że brak dokumentacji projektowej dotyczącej instalacji chłodniczej stanowiącej integralny załącznik do decyzji pozwolenia na budowę. (k. [...] akt adm.). W związku z powyższym Sąd uznał, za zasadny zarzut skargi, że jedynie tylko jednokrotnie w sposób prawidłowy skarżący został wezwany do uzupełnienia braku w postaci projektu budowlanego instalacji chłodniczej. Na marginesie Sąd zauważa, że z ostatecznie nadesłanego wraz z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa projektu budowlanego wynika, że przeznaczenie obiektu opisanego we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę jest takie samo, jak w dokumentacji aplikacyjnej. W związku z powyższym za trafny należało uznać zarzut naruszenia § 14 ust. 6 rozporządzenia, a w konsekwencją tego jest to, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza art. 22 ust. 3 ustawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Agencja powinna na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji ustalić, czy wniosek skarżącego o przyznanie pomocy finansowej został złożony od strony formalnej prawidłowo i nie wymaga już uzupełnień, a jeżeli tak rozpoznać go merytorycznie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku o uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.