IV SA/Po 339/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Anna Jarosz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2014 r. sprawy ze skargi [...] [...] [...] SA na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania administracyjnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Starosta [...] (zwany dalej: Starosta) udzielił [...] sp. z o.o. (obecnie [...] sp. z o.o.) pozwolenia na budowę zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych III kondygnacyjnych wraz z podziemnymi garażami i drogami wewnętrznymi, na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], gm. [...] (zwane dalej odpowiednio: pozwolenie na budowę, Inwestycja, działka [...]). W dniu [...] września 2011 r. decyzją Starosty [...] nr [...] powyższa decyzja została przeniesiona na rzecz podmiotu: "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. W dniu [...] listopada 2012 r. [...] S.A. z siedzibą w [...] (zwany dalej: Skarżący, Spółka) złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę oraz o wstrzymanie wykonania tejże decyzji. Skarżący upatrywał podstaw do wznowienia postępowania w wyjściu na jaw nowych okoliczności faktycznych oraz istotnych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nie znanych wcześniej organowi. Jak również podniósł, iż bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę pomimo, że jest właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania Inwestycji w rozumieniu Prawa budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Starosta na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu Postępowania Administracyjnego oraz w dniu [...] września 2013 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu Postępowania Administracyjnego wznowił to postępowanie. Kolejno Starosta – decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] listopada 2008 r. Na skutek rozpatrzenia odwołania Skarżącego decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] (zwany dalej: Wojewoda) uchylił zaskarżoną decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Starosta ponownie wydał decyzję w dniu [...] czerwca 2013 r. umarzając wznowione postępowanie. Decyzja ta również została uchylona przez Wojewodę – decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i uzupełnieniu materiału dowodowego w sprawie Starosta decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) umorzył w całości wznowione postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ opisał na wstępie stan faktyczny w sprawie. Kolejno odniósł się do kwestii prawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania wskazując, że należy uznać, iż status strony przysługuje zarówno Spółce [...] sp. z o.o. (na rzecz której zostało przeniesione pozwolenie na budowę), jak i Spółce [...] sp. z o.o. (właściciel nieruchomości, na której realizowana jest przedmiotowa inwestycja). Następnie organ zajął stanowisko W przedmiocie zachowania przez Skarżącego terminu do wniesienie wniosku o wznowienie postępowania (wynikającego z treści art. 148 Kodeksu Postępowania Administracyjnego) przywołując argumenty przestawione przez Inwestora w piśmie z dnia [...] września 2013 r. wskazujące na to, że Skarżący wiedział wcześniej, aniżeli miesiąc przed złożeniem wniosku, o istnieniu pozwolenia na budowę. W szczególności wskazano na tablicę informacyjna (gdzie figuruje numer przedmiotowego pozwolenia); rozmowy w związku z wnioskiem Skarżącego o pozwolenie na budowę stacji paliw z myjnią samochodową i niezbędną infrastrukturą wraz z rozbiórką starej stacji paliw, na terenie działki [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w [...], gmina [...] oraz o wpływie tej inwestycji na budowany zespół budynków mieszkalnych realizowany na podstawie pozwolenia na budowę; potwierdzenie powyższej okoliczności w toku korespondencji mailowej między tymi stronami; pismo z dnia [...] października 2012 r., w którym poruszone zostały kwestie oddziaływania projektowanej stacji paliw na realizowany na podstawie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę zespół budynków mieszkalnych; a także na wykonanie pod koniec 2010 r. w porozumieniu z dzierżawcą stacji paliw przez Inwestora tymczasowego przyłącza wody na cele budowlane dotyczące zespołu budynków mieszkalnych, ze stacji stanowiącej własność Skarżącego. Reasumując organ skonstatował, że Spółka wiedziała o istnieniu decyzji wcześniej, niż miesiąc od dnia złożenia podania o wznowienie postępowania, co miało miejsce [...] listopada 2012 r. W konsekwencji wniosek (podanie) o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu wynikającego z treści art. 148 Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie złożył Skarżący. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 107 § 1 i 3 , art. 7, art. 77 § 1 i 2, art. 148 § 1 i 2 oraz art. 105 § 1, art. 8 i art. 11 Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Uzasadniając zarzuty Skarżący podniósł, co następuje. W jego ocenie organ nie wskazał faktów i dowodów na ich poparcie, przemawiających w jego mniemaniu za okolicznością uchybienia przez Skarżącego terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Zgormadzony materiał dowodowy został zbadany w sposób niewystarczający, co skutkowało błędną konkluzją o niedochowaniu przez Spółkę terminu do złożenia ww. wniosku oraz umorzeniem postepowania. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 .- dalej: Kpa) utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty w mocy. Organ wskazał, powołując się na orzecznictwo sądowe, że bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Organ podzielił stanowisko Starosty, że wniosek Spółki o wznowienie postępowania oparty na art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa został złożony z niedotrzymaniem jednomiesięcznego terminu wynikającego z art. 148 Kpa. Spółka złożyła bowiem wniosek w dniu [...] listopada 2012 r., co oznacza, że o decyzji Starosty musiała dowiedzieć się dopiero po dniu [...] października 2012 r. Według oświadczeń Spółki o decyzji dowiedziała się ona w dniu [...] października 2012 r. w związku z zapoznaniem się z aktami sprawy. Tymczasem z akt sprawy – w ocenie organu - jednoznacznie wynika, że Skarżący informacje o decyzji pozwolenia na budowę miał przed dniem [...] października 2012 r., a zatem wniosek o wznowienie postepowania złożony został po terminie wynikającym z art. 148 Kpa. Organ wskazał, że o wcześniejszej niż dzień [...] października 2012 r. wiedzy Spółki o decyzji pozwolenia na budowę świadczy kilka okoliczności. W szczególności wskazano na rozpoczęcie robót objętych pozwoleniem na budowę w miesiącu listopadzie 2010 r., co wiązało się z tym, iż Inwestor był zobowiązany do wywieszenia tablicy informacyjnej, na której znajdują się dane dotyczące decyzji pozwolenia na budowę, na podstawie której realizowane są prace budowlane. W konsekwencji ze względu na bliskie sąsiedztwo nieruchomości Skarżącej Spółki i terenu inwestycji należy – zdaniem organu - uznać, że Skarżący miał świadomość toczących się robót budowlanych jak i istnienia decyzji pozwolenia na budowę. Kolejno organ podniósł, że w aktach sprawy znajduje się pismo [...] Sp z o.o. z dnia [...] października 2012 r., w którym wskazuje się na prawomocną decyzję pozwolenia na budowę oraz informuje czego decyzja ta dotyczy (budowa zespołu budynków mieszkalnych). Pismo to, zawierające wszystkie informacje potrzebne do zidentyfikowania decyzji pozwolenia na budowę, zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu [...] października 2012 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru oraz będący konsekwencją tego pisma wniosek Skarżącego o zawieszenie postępowania. Kolejno wskazano, że w aktach sprawy znajduje się pismo pełnomocnika [...] Sp. z o.o., który podnosi, że Inwestor pod koniec 2010 r. w porozumieniu z dzierżawcą stacji paliw wykonał tymczasowe przyłącze wody na cele budowlane. Organ przyjął je jako prawdziwe, podkreślając, że fakt ten także wskazuje na złożenia wniosku o wznowienie postępowania po ustawowym terminie. Po wtóre, o tym, że Spółka miała świadomość wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przed dniem [...] października 2012 r. świadczą także załączone do akt sprawy wydruki korespondencji e-mailowej m.in. pomiędzy F. P. ([...] sp. z o.o.) a reprezentantami [...] [...] S.A. Reasumując organ wskazał, że Spółka miała wiedzę o decyzji Starosty przed dniem [...] października 2012 r. , a w konsekwencji wniosek o wznowienie postępowania wniesiony na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa złożyła po terminie wynikającym z art. 148 tej ustawy i wznowione postępowanie należało umorzyć. Organ jednocześnie podkreślił, że organy nie muszą wskazywać jednoznacznej daty dowiedzenia się przez podmiot o danej decyzji, jednakże ich zadaniem jest ewentualne wykazanie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie z art. 148 Kpa, a tym samym, że wnioskodawca wiedział o danej decyzji wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie. W badanej sprawie trudno jest jednoznacznie stwierdzić, kiedy Skarżąca Spółka dowiedziała się o istnieniu decyzji Starosty, jednakże udowodniono, że miało to miejsce przed [...] października 2012 r. tj. w terminie przekraczającym jeden miesiąc do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W dalszej konsekwencji okoliczności, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po ustawowym terminie jest to, że organ administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznego zbadania sprawy oraz badania, czy zachodzą przesłanki wynikające z art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa może bowiem nastąpić wyłącznie na złożony w terminie wniosek zainteresowanego podmiotu, a nie można tego uczynić z urzędu. W dalszej części uzasadnienia organ odniósł się do art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa wskazanego jako postawa wznowieniowa przez Skarżącego. Podniesiono, że Skarżący nie wskazał w swoich pismach, i to pomimo wezwania, na nowe dowody, czy też nowe okoliczności faktyczne wskazujące na zaistnienie przesłanek wznowienia z tego przepisu. W szczególności organ wskazał, że pozwolenie na budowę opiewa jedynie na działkę o nr ew. [...] i nie dotyczy terenów będących we władaniu Spółki. W związku z powyższym organizacja ruchu i przejazdu przez inne działki nie została zatwierdzona przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. W zatwierdzonej dokumentacji technicznej jest mowa o przebiegu części zjazdu przez działkę należącą do Spółki, więc organ był świadomy zatwierdzonego projektu zagospodarowania przestrzennego i nie można kwestii tej uznać jako nieznanej organowi w dacie rozstrzygnięcia, co z kolei jest jedną z przesłanek art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa. Podkreślono, że decyzja pozwolenia na budowę obejmuje jedynie działkę o nr ew. [...] i nie zatwierdza zjazdów na drogę publiczną. Inwestor posiada dostęp do drogi publicznej poprzez działkę o nr ew. [...]. Spółka wskazuje na treść zatwierdzonych projektów budowlanych, co z kolei wskazuje, że kwestie podniesione przez Spółkę, a znajdujące się w projektach budowlanych były znane organowi podczas podejmowani decyzji i nie można ich uznać za nowe fakty, które jednocześnie nie były znane organowi. Podkreślono także, że kwestia zjazdu z działki nr [...] na drogę publiczną nr 5 nie była przedmiotem postępowania Starosty zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo GDDKiA, Oddział W [...], wskazujące, że działka o nr ew. [...] posiada dostęp do drogi publicznej. Organ administracji architektoniczno-budowlanej w kwestii rozwiązań komunikacyjnych przed wydaniem decyzji pozwolenia na budowę bada m.in. czy inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Jednocześnie rozwiązania komunikacyjne na działce należącej do Skarżącego pomiędzy Inwestorem a Spółką nie były przedmiotem pozwolenia na budowę i stanowią obszar dwustronnych i cywilnoprawnych uzgodnień pomiędzy tymi podmiotami. Ostatecznie organ skonstatował, że organ I instancji słusznie umorzył postępowanie, bowiem wniosek złożony na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa został złożony po terminie wynikającym z art. 148 Kpa, jednocześnie nie zaistniały przesłanki art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa. Nadto materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący i umożliwiający podjęcie decyzji. Nie naruszono również przepisów postępowania. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła Spółka wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie przepisów postepowania, tj. art. 7 oraz art. 77 § 1, art. 80, art. 148 § 1, art. 145 § 1 pkt 5, art. 105 § 1 Kpa, poprzez: niezbadanie sprawy co do istoty, niewyczerpujące zbadanie materiału dowodowego, niewyjaśnienie stanu faktycznego, błędną ocenę materiału dowodowego skutkującą uznaniem, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, nieuzasadnione przyjęcie, że nie zostały przez Skarżącego wykazane przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 oraz nieuzasadnione przyjęcie, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. W rozwinięciu ww. zarzutów Skarżący wskazywał, że organ nie zbadał nowej okoliczności faktycznej, istniejącej w dniu wydawania decyzji, a nieznanej organowi, jaką jest ta, że nieruchomość będąca przedmiotem postępowania nie ma faktycznego, realnego dostępu drogi publicznej (brak zjazdu z byłej grogi krajowej nr 5), a dostęp ten jest możliwy wyłącznie przez teren stacji paliw należącej do Skarżącego. Jednocześnie podkreślono, że dotychczas nikt nie uzgodnił ze Spółką możliwości i warunku przejazdów przez nieruchomość Spółki. Zdaniem Spółki nadal nie jest udowodniona okoliczność, że Spółka dowiedziała się przed [...] października 2012 r. o decyzji o pozwoleniu na budowę. Oparto się na dowodach – zdaniem Skarżącego – ledwie uprawdopodabniających tą okoliczność. Spółka nadal twierdzi, że wniosek został złożony w terminie, albowiem o pozwoleniu na budowę strona dowiedziała się przy okazji przeglądania akt sprawy dnia [...] października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszym postepowaniu była decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2013 r., którą to decyzją organ ten umorzył w całości wznowione postępowanie zakończone ostateczną decyzją pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 2008 r. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kpa, które stanowią podstawy zarzutów strony Skarżącej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, w szczególności jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (§4) oraz gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (§5). Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 1 i 2 Kpa). Postanowienie o wznowieniu postepowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149. § 2 Kpa). Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 Kpa oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 Kpa Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 Kpa bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 Kpa - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 Kpa wydać postanowienie odmawiające wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151 Kpa. W przypadku wskazania przesłanki wznowienia jako okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa organ rozpatrujący podanie nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 Kpa (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 14 czerwca 1999 r., IV SA 2397/98, LEX nr 47857). W sytuacji, gdy organ administracji wszczął postępowanie w sprawie wznowienia, wydając postanowienie o wznowieniu postępowania, mimo braku dopuszczalności wznowienia, i w toku wznowionego postępowania okazało się, iż zachodziły przesłanki niedopuszczalności wznowienia, powinien umorzyć postępowanie (tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Łd 679/12, LEX nr 1241649; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Bd 464/11, LEX nr 1085635; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2000 r. sygn. akt I SA 855/99, LEX nr 54136). Jeżeli zatem organ nieprawidłowo wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania pomimo przekroczenia przez stronę miesięcznego terminu z art. 148 Kpa, to przy braku możliwości wydania decyzji o odmowie wznowienia powinien z tej przyczyny umorzyć postępowanie wznowieniowe. Przepis art. 148 § 2 Kpa jest zaś klarowny i jasny - ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 363/11, LEX nr 1152970). Strona zatem – ze skutkiem prawnym – może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2000 r. sygn. akt I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046). Przy czym informacja o wydanej decyzji (art. 148 § 2 Kpa) nie musi pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2000 r. sygn. akt I SA 855/99, LEX nr 54136). Należy również wskazać, jak to uczynił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 grudnia 1997 r. sygn. akt III SA 77/97 (LEX nr 32672) przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa może mieć zastosowanie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe. Drugą przesłanką jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych", "nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest, że "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody", nie były znane organowi, który wydał decyzję. Nowe okoliczności, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, to takie, które przedstawiają określony stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nie był on znany organowi z niezależnych od tego organu przyczyn, mający wpływ na status prawny strony, tj. zakres jego praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2000 r. sygn. akt I SA/Lu 9/00, LEX nr 51768). W orzecznictwie wskazuje się, że z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa wynika, że samoistną podstawę wznowienia stanowi ujawnienie nowych okoliczności faktycznych; nie może to dotyczyć sytuacji, w której takie okoliczności faktyczne są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 1999 r. sygn. akt I SA/Łd 1331/97, ONSA 2000/2/74, Pr.Gosp. 2000/8/31). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy sąd stwierdza, że dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Z akt sprawy wynika, że wniosek Skarżącego o wznowienie postepowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa został złożony z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 148 § 2 Kpa, co musiało skutkować umorzeniem postepowania. Wniosek został złożony dnia [...] listopada 2012 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że strona dowiedziała się o treści decyzji najpóźniej dnia [...] października 2012 r. W tym bowiem dniu pełnomocnikowi Skarżącego – L. K. doręczono pismo [...] Sp. z o.o. z prośba o złożenie wyjaśnień oraz ustosunkowanie się do zarzutów strony (k. [...] akt administracyjnych). W piśmie tym – przykładowo str. [...] dwa ostatnie wersy i str. [...] wersy [...] do [...] – wyraźnie wskazuje się na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, jej elementy składowe oraz przedmiot. Bezsprzecznie zatem Spółka miała począwszy od tego dnia miała wiedzę o treści decyzji. Na okoliczność wcześniejszej (aniżeli przepisany termin do złożenia wniosku o wznowienie postepowania) wiedzy Spółki o wydaniu i treści decyzji o pozwoleniu na budowę wskazują również i inne dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. W szczególności wskazać tu można na wydruki korespondencji mailowej pomiędzy przedstawicielem [...] Sp. z o.o. (F. P. – Prezesem Zarządu – vide. KRS k. [...] akt administracyjnych), a reprezentującą Spółkę E. B. (k. [...] oraz upoważnienie k. [...], [...] akt administracyjnych). Wykonywanie w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości Spółki robót budowlanych łączące się nieodzownie z wywieszeniem, na mocy art. 42 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 45 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 j.t. ze zm.) w zw. z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz.U.2002.108.953 z późn. zm.), tablicy informacyjnej uprawdopodabnia również dużym stopniu fakt posiadania przez Skarżącego wcześniejszej wiedzy o pozwoleniu na budowę. Wbrew z kolei twierdzeniom Skarżącego z akt nie wynika data przeglądania akt przez przedstawiciela Spółki w szczególności dnia [...] października 2012 r. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie F. N. z dnia [...] października 2013 r. o zapoznaniu się z aktami sprawy (k. [...] akt administracyjnych). Natomiast notatka służbowa na okoliczność zapoznania się z aktami sprawy dnia [...] listopada 2012 r. dotyczyła zapoznania się z nimi przez przedstawiciela – Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. – F. P., nie zaś Skarżącego (k. [...] akt administracyjnych). Reasumując należy stwierdzić, że słusznie organy uznały, iż wniosek o wznowienie postępowania został przez Skarżącego złożony z uchybieniem terminu. Po wtóre nie zaistniała podstawa wznowieniowa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Okoliczności wskazywane przez Skarżącego we wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. o wznowienie postępowania (k. [...] akt administracyjnych) nie stanowią istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, ale są w istocie polemiką z decyzją o pozwoleniu na budowę. Zarzuty naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 1, czy 35 ust. 1 pkt 3 Pb sprowadzone do nieprawidłowości decyzji w zakresie ustalenia kwestii układu komunikacyjnego i dojazdu do nieruchomości nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, albowiem nie spełniają łącznie kumulatywnych przesłanek z tego przepisu, w szczególności – z całą pewnością – nie były to okoliczności organowi nieznane. Skarżący polemizuje ze stanowiskiem organu, tj. z treścią pozwolenia na budowę, ale nie wykazał zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa ( nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję). Organ, nawet gdyby źle go ocenił, wiedział (i przeprowadzał w tym zakresie postepowanie) o układzie komunikacyjnym na nieruchomości stanowiącej przedmiot postepowania. Świadczy o tym treść samej decyzji, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę. Z projektu budowlanego wynika bowiem jak ma wyglądać zjazd z działki [...] (decyzja o warunkach zabudowy pkt [...] ppkt [...] – k. [...], w tomie [...] projektu w związku z pismem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2007 r. – k. [...] akt administracyjnych). A zatem nie była to chociażby okoliczność nieznana organowi w chwili wydawania decyzji. Negatywna ocena przez Skarżącego rozwiązań komunikacyjnych przewidzianych w zatwierdzonym przez organ projekcie nie stanowi przesłanki wznowieniowej. W opisanych okolicznościach skarga podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 Ppsa. MZ