IV SA/Wa 1202/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2014 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę - Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2013 r. orzekającą o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że A. W. jest członkiem Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "I." i przysługuje jej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...], które jest ograniczonym prawem rzeczowym. Prawo to nie zostało ujawnione w księdze wieczystej. Właścicielem lokalu jest Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana "I.". Żądanie zmiany powierzchni lokalu przez posiadacza spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu związane jest bezpośrednio ze zmianą treści ograniczonego prawa rzeczowego, a co za tym idzie ograniczenia treści prawa własności przysługującej właścicielowi. Do zmiany treści ograniczonego prawa rzeczowego potrzebna jest - stosownie do art. 248 § 1 Kodeksu cywilnego - umowa między uprawnionym a właścicielem rzeczy obciążonej. Takiej umowy A. W. nie dołączyła do akt sprawy. Legitymację do wnioskowania o ujawnienie danych ewidencyjnych dotyczących lokali oraz dokonywanie zmian tych danych posiada Spółdzielnia Mieszkaniowo - Budowlana "I.". W ocenie organu odwoławczego, należy zgodzić się z organem I instancji, że w rozumieniu przepisów o ewidencji gruntów i budynków posiadacz spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu nie może zostać uznany za władającego, z uwagi na niespełnienie wymogu określonego w art. 51 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ani art. 20 ust. 2 pkt 1 tej ustawy a także § 10 i 11 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wymieniony w decyzji I. instancji § 15 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zawierający pojęcie "innego władającego" lokalem oprócz właściciela został uchylony rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z 29 listopada 2013 r. zmieniającym ww. rozporządzenie. Organ podał, że stosownie do § 70 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków danymi ewidencyjnymi lokalu są: identyfikator lokalu, numer porządkowy lokalu, rodzaj lokalu, liczba izb, liczba i rodzaj pomieszczeń przynależnych do lokalu, numer kondygnacji, pole powierzchni użytkowej lokalu, pole powierzchni pomieszczeń przynależnych do lokalu, adres, dane dotyczące pomieszczeń przynależnych. Zgodnie § 71 rozporządzenia ww. dane ewidencyjne (w tym powierzchnia użytkowa lokalu), o ile nie są zawarte w dokumentach, o których mowa w art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. w decyzjach, orzeczeniach i aktach notarialnych) -ujawnia się w ewidencji na wnioski właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 na podstawie doręczonych przez nie dokumentów. Wobec tego organ odwoławczy stwierdził, że A. W. nie posiada przymiotu strony w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Uprawnionym do złożenia wniosku o ujawnienie danych ewidencyjnych dotyczących lokali jest Spółdzielnia Mieszkaniowo- Budowlana "I.". Stosownie do art. 42 i art. 43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych - Spółdzielnia określa podmiot odrębnej własności wszystkich lokali mieszkalnych i lokali o innym przeznaczeniu na nieruchomości, na podstawie uchwały zarządu spółki, która stanowi podstawę oznaczenia lokali i przypadających na każdy lokal udziałów w nieruchomości wspólnej przy zawieraniu umów o ustanowienie odrębnej własności lokali na rzecz członków spółdzielni, osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, lub spółdzielni mieszkaniowej oraz o przeniesieniu własności tych lokali przez spółdzielnię na rzecz członków spółdzielni lub innych osób.  W przedmiotowej sprawie Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "I." podjął w dniu [...] lipca 2008 r. uchwałę nr [...] w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w nieruchomości przy ul. [...], która jest prawomocna. Dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków dotyczące lokalu nr [...] przy ul. [...] są zgodne z treścią dokumentów źródłowych, które stanowiły podstawę dokonanych wpisów. Dokumentacja przedłożona przez Spółdzielnię spełnia wymogi § 71 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Bezpodstawne jest więc, zdaniem organu II. instancji, żądanie przeprowadzenia dowodu w sprawie poprzez dokonanie obmiaru przedmiotowego lokalu zmiany powierzchni użytkowej lokalu nr [...] przy ul. [...] w W.. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A. W., reprezentowana przez radcę prawnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: a) przepisu art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z przepisem art. 28 i art. 107 § 3 K.p.a., w zw. z przepisem art. 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2013 r., poz. 1443), w zw. z przepisami art. 2 pkt 8, art. 20 ust. 1 pkt 3 oraz art. 22 ust 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, ze zm.) oraz przepisami § 10 ust. 1 pkt 1, § 11 ust. 1 pkt 3 oraz § 70 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) poprzez błędne uznanie, że Skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego dla lokalu, do którego dysponuje ograniczonym ona prawem rzeczowym w postaci własnościowego spółdzielczego prawa do lokali mieszkalnego nr [...] położonego przy ul. [...] w W.; b) przepisu art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz przepisów art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., w związku z przepisami art. 2 pkt 8, art. 20 ust. 1 pkt 3 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, ze zm.), poprzez odmowę wykonania prawnie ciążącego na organie ewidencyjnym obowiązku aktualizacji operatu ewidencyjnego prowadzonego dla lokalu mieszkalnego Skarżącej zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz załączoną inwentaryzacją; Skarżąca podniosła, że sprawa była już raz przedmiotem orzekania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wyrok z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. IV SA/Wa 2431/12) i skarżone decyzje organów obu instancji w dalszym ciągu są wadliwe prawnie, w stopniu nakazującym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Na podstawie przepisu art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Sama ustawa nie określa jednak zasad prowadzenia ewidencji, ale czyni to rozporządzenie z dnia 29 marca 2001 r. Na podstawie przepisu art. 24 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera tzw. operat ewidencyjny, składający się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Kataster nieruchomości może prawidłowo funkcjonować tylko i wyłącznie przy zapewnieniu stałej aktualności danych katastralnych (ewidencyjnych) w nim zawartych oraz przy zapewnieniu pełnej ich zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym. Skarżąca już w odwołaniu od decyzji Prezydenta W. wydanej w pierwszej instancji wykazała swój interes prawny, wskazując m.in. na to, że spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego stanowi trwały tytuł prawny do władania lokalem, a przez to tworzy interes prawny do występowania, jako strona w postępowaniu w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego, gdyż wielkość powierzchni użytkowej wskazanej w operacie ewidencyjnym wpływa bezpośrednio na wysokość płaconego czynszu, opłat za korzystanie z mediów czy też podatku od nieruchomości. Zdaniem skarżącej, stanowiska organów obu instancji odmawiające jej statusu strony w ogóle nie można zrozumieć, analizując przepisy regulujące status prawny spółdzielni mieszkaniowej, gdyż zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze majątek spółdzielni jest prywatną własnością jej członków i zasada ta dotyczy także spółdzielni mieszkaniowych. Tym samym rozważania organów obu instancji odmawiające członkowi SMB "I." w W. statusu strony w postępowaniu o zmianę danych ewidencyjnych, a pomijające naturę spółdzielni - jako elementu własności Wnioskodawczyni i budowanie na tej podstawie prawa do weryfikacji danych ewidencyjnych, pozostają w jawnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Posiadany przez Skarżącą status członka spółdzielni SMB "I." jednoznacznie przesądza o posiadaniu przez nią interesu prawnego w przedmiotowej sprawie. Skarżąca domagała się od organów ewidencyjnych wprowadzenia do operatu ewidencyjnego danych prawidłowo opisujących stan faktyczny jej lokalu mieszkalnego i pomieszczenia przynależnego w zakresie powierzchni użytkowej, do czego jako posiadacz spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego oraz członek spółdzielni (współwłaściciel spółdzielni) ma uprawnienie na podstawie przepisu § 46 ust. 1, § 10 ust. 1 pkt 1, § 11 ust. 1 pkt 3 oraz § 70 ust. 1 pkt 5 cyt. rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. oraz prawny obowiązek na podstawie przepisu art. 2 pkt 8, art. 22 ust. 2 oraz art. 20 ust. 1 pkt 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Skarżąca podniosła, że skoro - w ocenie organów obu instancji - spółdzielnia jest legitymowana do brania udziału w takim postępowaniu, to też i spółdzielnia powinna mieć możliwość wypowiedzenia się, co do twierdzeń Skarżącej, jako członka spółdzielni. Spółdzielnia mogłaby wówczas przedstawić dokumenty źródłowe będące podstawą jej wniosku do ewidencji gruntów i budynków, m.in. w postaci dokumentacji projektowej, powykonawczej, użytkowej lub własnej inwentaryzacji, gdyż przywołana przez organ li instancji uchwała zarządu spółdzielni z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] zawiera jedynie zbiorcze zestawienie danych o powierzchni lokali, których źródła nie ujawniono. Zdaniem skarżącej, organy obu instancji, w swoich rozstrzygnięciach zignorowały wynikający z przepisów art. 2 pkt 8 oraz art. 20 ust. 1 pkt 3 i art. 22 Prawa geodezyjnego i kartograficznego obowiązek prowadzenia ewidencji lokali, obok ewidencji gruntów i budynków. Z lektury uzasadnień obu skarżonych decyzji można wręcz nabrać przekonania, że nie istnieje coś takiego jak ewidencja lokali i informacje o osobach władających nimi. Takie stanowisko organów stoi w sprzeczności z przepisami § 10 ust. 1 pkt 1, § 11 ust. 1 pkt 3 oraz § 70 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. zarówno w wersji sprzed, jak i po nowelizacji dokonanej rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013 r. przewidującymi zbieranie danych ewidencyjnych dotyczących lokali, w tym również "pole powierzchni użytkowej lokalu" oraz "pole powierzchni pomieszczeń przynależnych do lokalu. Nowelizacja przepisów rozporządzenia jednoznacznie rozszerzyła obowiązek zbierania danych ewidencyjnych dotyczących lokali. Zdaniem skarżącej, Prezydent W., a w ślad za nim [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W., po raz drugi odmawiając aktualizacji operatu ewidencyjnego w żądanym zakresie naruszyły przepis art 22 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 pkt 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, gdyż organy nie wykonały prawnie ciążącego na nich obowiązku aktualizacji operatu ewidencyjnego prowadzonego dla przedmiotowego lokalu mieszkalnego w żądanym zakresie. W przedmiotowej sprawie, organ I instancji obowiązany był dokonać aktualizacji danych zawartych w operacie ewidencyjnym, kierując się wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r., zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz załączoną inwentaryzacją, lub też uznając, że załączona inwentaryzacja została sporządzona nieprawidłowo, powinien był przeprowadzić z urzędu obmiar lokalu mieszkalnego. Mając na względzie treść przepisu § 35 pkt 7 cyt. rozporządzenia z dnia 29 grudnia 2001 r., iż źródłem danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są także oględziny, zdaniem skarżącej, trudno racjonalnie przyjąć, że organ I instancji nie mógł w tej prawie dokonać takiego dowodu, w oparciu o art. 75 § 1 K.p.a. Odmowa przeprowadzenia takiego obmiaru z urzędu, mimo istnienia dowodu w postaci inwentaryzacji sporządzonej przez architekta narusza w sposób rażący przepis art. 7 oraz art. 77 § 1 K.p.a., z uwagi na organ zignorował słuszny interes Skarżącej do urzędowej weryfikacji powierzchni będące- jej posiadaniu lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniami przynależnymi. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępnie należy podkreślić, że w niniejszej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2431/12 uchylił poprzednie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2012 r o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie aktualizacji ewidencji budynków oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. Sąd wskazał wówczas, że dopiero po dokładnej analizie interesu prawnego skarżącej organ może wypowiedzieć się odnośnie zasadności żądanej aktualizacji operatu ewidencyjnego, stosownie do § 45 ust. 1 rozporządzenia. Podkreślić należy, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanego dalej P.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Wobec tego rolą Sądu w niniejszym postępowaniu jest m.in. ocena, czy organy orzekające w niniejszym postępowaniu zastosowały się do wytycznych wynikających z poprzedniego wyroku. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było ustalenie, czy spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest prawem, które umożliwia skuteczne wszczęcie postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków zmiany powierzchni użytkowej lokalu z znajdującego się w zasobach spółdzielni mieszkaniowej. Organy orzekające ponowie w niniejsze sprawie orzekły, że w sprawie aktualizacji gruntów i budynków uprawnionym do złożenia wniosku jest Spółdzielnia Budowlana I. Stanowisko to Sąd orzekający w niniejszym postępowaniu podziela. Jak wynika z akt sprawy w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. A.W. wniosła do Urzędu Miasta W. żądanie wszczęcia postępowania i wydania decyzji w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków poprzez wpisanie rzeczywistej powierzchni użytkowej lokalu nr [...] w budynku nr [...] w W. Powołała się na okoliczność, że posiada spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu, a jego właścicielem jest Spółdzielnia Mieszkaniowo Budowlana I., której jest członkiem. Zaznaczyła, że Spółdzielnia jest właścicielem budynków wybudowanych na gruntach stanowiących własność W. Skarżąca swoje uprawnienie w niniejszym postępowaniu wywodzi z tytułu posiadania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Wypada więc przypomnieć, że własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego jest ograniczonym prawem rzeczowym, dziedzicznym i podlegającym obrotowi prawnemu (art. 17 2 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych). Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że członkom spółdzielni mieszkaniowej, w tym dysponującym własnościowym spółdzielczym prawem do lokalu, co do zasady nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym. Stroną jest zwykle spółdzielnia mieszkaniowa, która posiada tytuł prawny do nieruchomości, natomiast reprezentowanie spółdzielni na zewnątrz odbywa się przez jej organy (zarząd). Członek spółdzielni mieszkaniowej może być stroną postępowania administracyjnego, niezależnie od uczestnictwa spółdzielni mieszkaniowej w tym postępowaniu, jeżeli określona decyzja administracyjna rozstrzyga o kwestiach mających istotny wpływ na prawa tego członka spółdzielni do korzystania z lokalu (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. II OSK 2084/12). Przepisy prawa materialnego, na podstawie którego prowadzone jest postępowanie w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków, zostały zawarte w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287) oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454 ze zm.). W wiążącym zarówno Sąd jak i organy orzekające poprzednio wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zarzucił, że organy administracyjne obu instancji, odmawiając skarżącej prawa strony w przedmiotowym postępowaniu, nie wykazały należycie, kogo należy traktować jako "władającego" lokalem w rozumieniu przepisów dotyczących ewidencji gruntów i budynków, uprawnionego do żądania ujawnienia zmian w ewidencji danych ewidencyjnych, czy skarżąca jest podmiotem "władającym" przedmiotowym lokalem nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w W. Zauważyć jednak należy, że zmienił się stan prawy sprawy. Na mocy rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2013 r., poz. 1551) zmieniło się m.in. brzmienie przepisu § 15 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Przepis § 15 rozporządzenia, na który powoływał się Sąd uprzednio orzekający w sprawie stanowił, że lokale stanowiące odrębne nieruchomości, znajdujące się w budynkach położonych w granicach jednego obrębu, należące do tego samego właściciela, tworzą jednostkę rejestrową lokali (§ 15 ust. 1). Odrębną jednostkę rejestrową lokali tworzą również lokale, o których mowa w ust. 1, z którymi związane jest inne prawo rzeczowe niż własność i inny władający oprócz właściciela (§ 15 ust. 2). Ponadto zgodnie z § 71 ust. 1 cyt. rozporządzenia dane ewidencyjne dotyczące lokali, ujawnia się w ewidencji na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 (tj. użytkowników wieczystych gruntów, jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami, państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych, organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości, użytkowników gruntów państwowych i samorządowych) - na podstawie doręczonych przez nich dokumentów, opracowanych zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492), oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy. Obowiązujące w dniu orzekania przez organ II. instancji przepisy rozporządzenia stanowiły, że budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności, położone na działkach ewidencyjnych wchodzących w skład jednej jednostki rejestrowej gruntów, tworzą jednostkę rejestrową budynków, o ile w budynkach tych nie znajdują się lokale stanowiące odrębne nieruchomości (§ 14). Każdy lokal stanowiący odrębną nieruchomość należy do odrębnej jednostki rejestrowej lokali (§ 15). Wobec tego w dniu orzekania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie istniał przepis, który mówił o odrębnej jednostce rejestrowej lokali, z którymi związane jest inne prawo rzeczowe niż własność oraz inny władający oprócz właściciela. Brak jest tym samym przepisu, który upoważniłaby władających, czy osoby posiadające inne prawo rzeczowe do lokalu - do żądania wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. W świetle brzmienia art. 20 ust. 2 pkt 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego w ewidencji gruntów i budynków w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego wskazuje się oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości, zaś do gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli wskazuje się osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Zgodzić zatem należy się z organem odwoławczym, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nie jest objęte ewidencją gruntów i budynków i tym samym osoby posiadające taki tytuł do lokalu nie mogą skutecznie żądać dokonania wpisu w operacie ewidencyjnym. Jednocześnie odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, w szczególności dotyczących naruszenia przepisów postępowania – tj. art. 7. 77 § 1 K.p.a., polegającego na odmowie przeprowadzenia obmiaru lokalu skarżącej, należy stwierdzić, że nie zasługują na uwzględnienie, bowiem jak już uprzednio wskazano, skarżąca nie mogła żądać dokonania wpisu w operacie ewidencyjnym, zatem organ nie był obowiązany do dokonania takich pomiarów. Organ odwoławczy nie naruszył także przepisów art. 28, 138 § 1 pkt 1 ani 107 § 3 K.p.a. Uzasadnienie decyzji zawiera bowiem wszystkie wymagane prawem elementy i w sposób jasny wskazuje, dlaczego wniosek strony nie został uwzględniony. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.