I SA/Kr 1042/14

|Sygn. akt I SA/Kr 1042/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 września 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Ewelina Knapczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2014 r., sprawy ze skargi J.D., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 13 lutego 2014 r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, - skargę oddala - J.D. (dalej "wnioskodawca") zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej (działającego w imieniu Ministra Finansów) z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży w 2008 r. udziałów w trzech nieruchomościach. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Od 1986 r. małżonkowie J. i A. D. są właścicielami działki nr [...] o powierzchni 17a na zasadach wspólności ustawowej. W dniu 15 stycznia 2000 r. małżonkowie nabyli (z majątku wspólnego) na własność działkę nr [...] o powierzchni 16a i jednocześnie podarowali ją małoletniemu synowi W. w całości. W dniu 15 stycznia 2008 r. została sporządzona umowa wzajemnej darowizny powyższych działek (akt notarialny). J. i A. D. podarowali swojemu synowi udział wynoszący 1/2 części działki nr [...] o powierzchni 17a (nabytej przez nich w 1986 r.), natomiast syn podarował rodzicom udział wynoszący 1/2 części swojej działki nr [...] o powierzchni 16a (nabytej na podstawie umowy darowizny w 2000 r.). W wyniku powyższej umowy wysokość udziałów obu stron była jednakowa, tj. małżonkowie nabyli 1/2 części i ich syn również 1/2 części, gdyż darowizna była wzajemna i nie doszło do powiększenia majątku żadnej ze stron (tak jak to ma miejsce w wyniku każdego nabycia). W lutym 2008 r. została wydana decyzja przez burmistrza gminy zatwierdzająca włączenie działki nr [...] do działki [...] (łączna powierzchnia 33a) stanowiącą własność małżonków w 1/2 części oraz ich syna w 1/2 części. Tak połączone działki zostały podzielone na 5 działek, jednak udział J. i A. D. wynosi dalej 1/2 w całości, jak również udział ich syna stanowi 1/2 w całości. W tym samym roku zostały sprzedane przez strony udziały w prawie własności 3 działek na rzecz spółki z o.o. na podstawie aktu notarialnego z 7 października 2008 r. Pozostały jeszcze 2 działki, których właścicielami są w W. w udziałach 1/2 całości tak jak wcześniej. Wnioskodawca dodał, że właściwy urząd skarbowy wezwał stronę do złożenia korekty zeznania za 2008 r. i zapłaty podatku dochodowego w wysokości 19%, powołując się na przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c. W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: Czy w opisanej sytuacji jako datę nabycia (podziału) nieruchomości (działek) do celów podatkowych należy przyjąć 2008 r. i rozliczać przychód ze sprzedaży części z nich opodatkowanej 19% podatkiem, czy przyjąć rok nabycia 2000 i nie naliczać podatku ze zbycia nieruchomości? Zdaniem wnioskodawcy za datę nabycia nieruchomości do celów podatkowych należy przyjąć 2000 r., gdyż wtedy na podstawie aktu notarialnego została zawarta umowa sprzedaży i została nabyta własność działki przez małżonków (ich majątek uległ powiększeniu), jak również nastąpiło przekazanie działki synowi w formie darowizny (jego majątek uległ powiększeniu). Okres 5 lat od momentu nabycia udziału w działkach minął w 2005 r., dlatego sprzedaż działek w 2008 r. nie powinna być opodatkowana 19% podatkiem dochodowym. W 2008 r. wnioskodawczyni wraz z małżonkiem i synem dokonali faktycznie zamiany własności poprzez akt darowizny, jednakże bez efektu jaki towarzyszy każdemu nabyciu – rozumianemu szeroko – czyli powiększenia majątku stron. Z tego względu akt ten nie może być traktowany jako nabycie pomimo literalnego jego nazwania "darowizną", gdyż majątek żadnej ze stron nie powiększył się, a udziały we własności pozostały niezmienione. Następnie dokonano podziału nabytych wcześniej działek – w wyniku podziału dwóch większych działek powstało pięć mniejszych w celu łatwiejszej ich odsprzedaży, przy czym taki podział nie spowodował zmiany właściciela wydzielonych działek, nie nastąpiło również w tym wypadku żadne przysporzenie majątkowe. W myśl art. 10 ust.1 pkt 8 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych – opodatkowaniu podlega m.in. odpłatne zbycie nieruchomości oraz udziału w nieruchomości, jeżeli zostało dokonane przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. W opinii wnioskodawcy, z powyższych regulacji wynika zatem, że w przypadku zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia, czyli ustawodawca powiązał powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości z momentem jej nabycia, który należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym. Zdaniem wnioskodawcy, w tej konkretnej sytuacji nie można wzajemnego przeniesienia własności utożsamiać z nabyciem, gdyż spowodowałoby to, że pomimo braku ewidentnego skutku nabycia jakim jest powiększenie majątku, małżonkowie musieliby ponieść wszelkie konsekwencje podatkowe. W wydanej 13 lutego 2014 r. interpretacji indywidualnej, nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Organ wskazał, że art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), dalej "u.p.d.o.f.", formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie upłynęło 5 lat. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment jej nabycia. Użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. termin "nabycie" oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości jest nabycie w drodze umowy darowizny. Przez pojęcie "nabycie" należy bowiem rozumieć nie tylko zakup, ale również każdą inną czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności. Organ powołał się na przepisy Kodeksu cywilnego regulujące umowę darowizny i stwierdził, że wynikiem umowy darowizny nieruchomości (udziału w nieruchomości) jest nabycie na własność tej nieruchomości (udziału w nieruchomości) przez obdarowanego. Tym samym w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej uprzednio w drodze darowizny, datą, od której należy liczyć okres pięcioletni, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. jest rok, w którym dokonano darowizny nieruchomości (udziału w nieruchomości). Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości stanowi zawsze źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, gdy ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w tym również nabycie w drodze darowizny. Otrzymanie darowizny przez osobę, która ją przyjmuje skutkuje przeniesieniem prawa własności do przedmiotu darowizny a więc jest formą nowego nabycia. Natomiast zbycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) otrzymanej w takiej formie powoduje powstanie obowiązku podatkowego, jeżeli ma miejsce przed upływem określonego przepisem czasu. Skoro wnioskodawczyni i jej małżonek nabyli w 2008 r. udział w nieruchomości, której przed dokonaniem darowizny właścicielami nie byli, gdyż wyłącznym właścicielem był ich syn, to jest to nabycie przez nich tego udziału w nieruchomości, który uprzednio należał do kogoś innego (syna). Oczywiste jest zatem, że darowizna jest przerwaniem ciągłości pierwotnego posiadania, gdyż nowy właściciel nabył w drodze darowizny coś, do czego prawa własności wcześniej nie miał, bo należało do innej osoby. Również argumentacja wnioskodawcy, że w 2008 r. faktycznie dokonano zamiany, pomimo nazwania aktu notarialnego "darowizną", a zamiana nie może być traktowana jak nabycie, gdyż nie powiększył się majątek żadnej ze stron, została przez organ uznana za nieprawidłową. Organ wyjaśnił przede wszystkim, że wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, jakiego rodzaju umowę w świetle prawa tak naprawdę podpisali wnioskodawcy. Orzeka w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, nie podważa go i nie modyfikuje. Skoro dokument w postaci aktu notarialnego wskazuje, że została zawarta umowa darowizny, to w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej organ nie ma możliwości aby taki dokument zakwestionować i stwierdzić, że strony w rzeczywistości zawarły umowę zamiany. Niezależnie od powyższego wyjaśnienia za błędne organ uznał skutki, które wiąże z zamianą wnioskodawca. Mając na uwadze regulacje zawarte w Kodeksie cywilnym, organ zauważył, że rezultatem umowy zamiany nieruchomości jest z jednej strony zbycie nieruchomości a z drugiej nabycie na własność innej nieruchomości. Tym samym w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej uprzednio w drodze zamiany, datą, od której należy liczyć okres pięcioletni, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. jest rok, w którym dokonano zamiany nieruchomości. Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości stanowi zawsze źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, gdy ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w tym również nabycie w drodze zamiany. Organ zwrócił także uwagę, że z samego przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy wynika w sposób, który nie pozostawia żadnych wątpliwości, że zamiana jest umową wywołującą skutek podatkowy. Skoro zatem oczywiste jest, że zamiana to rodzaj odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, to oczywiste jest również, że zamiana to sposób odpłatnego nabycia, o którym mowa w tym przepisie. Dla obu stron umowy zamiany oznacza ona z jednej strony zbycie nieruchomości (jej części lub udziału w niej) z drugiej zaś strony oznacza nabycie nieruchomości (jej części lub udziału w niej), którą zamieniający otrzymuje w zamian za to co sam utracił na rzecz drugiej strony umowy. W przepisach nie istnieje żaden wyjątek, który wyłączałby opisany skutek z uwagi na zachowanie takiego samego areału nieruchomości sprzed zamiany i po niej. Oddanie części swojej pierwotnej nieruchomości (lub udziału w niej) w drodze zamiany oznacza zbycie tej części (tego udziału), natomiast uzyskanie w zamian części nieruchomości (lub udziału), która uprzednio należała do kogoś innego – oznacza nabycie tej części (lub udziału). W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej oczywiste jest zatem, że zamiana dokładnie tak samo jak i darowizna jest formą nabycia, gdyż właściciel nabywa w drodze umowy coś, do czego prawa własności wcześniej nie miał, bo należało do innej osoby. Taka też sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Organ nie zgodził się z twierdzeniem wnioskodawcy, że w wyniku umowy wzajemnej darowizny wysokość udziałów obu stron była jednakowa, gdyż darowizna była wzajemna i nie doszło do powiększenia majątku żadnej ze stron tak, jak to ma miejsce w wyniku każdego nabycia. Wskazał, że o nowym nabyciu nieruchomości nie decyduje przyrost w ogólnym majątku podatnika, ale nabycie nowego prawa własności do danej nieruchomości. A do takiego nabycia bez wątpienia doszło. Dyrektor Izby Skarbowej podał, że obojętne podatkowo pozostanie jedynie połączenie działek a potem ich podział na mniejsze, gdyż sposób nabycia udziałów w tych działkach oraz wielkość udziałów pozostała bez zmian. Przychód uzyskany ze sprzedaży w 2008 r. tej części każdej z działek jaka przypada proporcjonalnie na udział nabyty w 1986 r. nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.. Natomiast źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu będzie przychód przypadający proporcjonalnie na tę część, która nabyta została w 2008 r. od innego właściciela (syna wnioskodawcy), ponieważ od końca roku, w którym miało miejsce nabycie w drodze darowizny do dnia sprzedaży nie upłynął 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. Przy sprzedaży zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. (zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 209, poz. 1316 ze zm.)). Organ szczegółowo przepisy te omówił i wskazał, że podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d u.p.d.o.f. Tak obliczony dochód będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podsumowując organ stwierdził, że wnioskodawca wraz z małżonkiem sprzedając działki sprzedali część przypadającą proporcjonalnie na udział 1/2 nabyty w 1986 r. oraz drugą część przypadającą proporcjonalnie na udział 1/2 nabyty przez małżonków w 2008 r. od syna w drodze zawarcia umowy wzajemnej darowizny. W związku z tym przychód ze sprzedaży przypadający proporcjonalnie na udział 1/2 nabyty w nieruchomościach w 1986 r. nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Natomiast przychód przypadający proporcjonalnie na udział 1/2 w działkach nabyty w wyniku wzajemnej darowizny w 2008 r. podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e u.p.d.o.f., ponieważ sprzedaż tej części udziału w działkach nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. Po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa wnioskodawca wniósł skargę do WSA w Krakowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej lub jej zmianę z powodu niezgodności z prawem – naruszenia prawa materialnego. Skarżąca ponownie podniosła, że niewłaściwe jest przyjęcie przez organ, że w dniu dokonania wzajemnych darowizn (15 stycznia 2008 r.) miało miejsce nabycie nieruchomości. Dyrektor Izby Skarbowej odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 209, poz. 1316 ze zm.) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy zmienianej w art. 1, tj. u.p.d.o.f., nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 31 grudnia 2008r., stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. źródłem przychodu jest odpłatne zbycie: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości; b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej; c) prawa wieczystego użytkowania gruntów; - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej strona wskazała na zawartą 15 stycznia 2008 r. umowę wzajemnej darowizny działek. Skarżąca wraz z małżonkiem podarowali swojemu synowi udział wynoszący 1/2 części działki nr 1073/1 o powierzchni 17a (nabytej w 1986 r.), natomiast syn podarował rodzicom udział wynoszący 1/2 części swojej działki nr 1073/2 o powierzchni 16a (nabytej na podstawie umowy darowizny w 2000 r.). W ocenie skarżącej w wyniku tej umowy doszło faktycznie do zamiany własności. Z uwagi na fakt, że majątek żadnej ze stron nie powiększył się, a udziały we własności pozostały niezmienione, nie można w takim przypadku mówić o nabyciu. Sąd zauważa, że stanowisko skarżącej jest nieprawidłowe. Wskazane w ww. przepisie "nabycie" oznacza bowiem każde prawem dopuszczalne przeniesienie prawa własności rzeczy na osobę trzecią. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie określa bowiem szczególnych sposobów nabycia (np. odpłatne, nieodpłatne), czy warunków jakim to nabycie miałoby podlegać, ewentualnie wyłączeń w tym zakresie. Nabycie prawa w drodze zawarcia umowy kupna sprzedaży, darowizny, czy zamiany (która ze swej natury podobna jest do umowy sprzedaży) stanowi klasyczne przykłady nabycia. W ich wyniku dochodzi bowiem do przeniesienia własności. Również kwestia wystąpienia przyrostu wartości majątku nabywającego nieruchomość nie ma znaczenia dla przyjęcia, że nastąpiło nabycie. Jak słusznie bowiem zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę, przyznając rację stronie, należałoby dojść do wniosku, że większość zdarzeń skutkujących nabyciem nieruchomości nie byłoby nigdy nabyciem nieruchomości – w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. – z uwagi na brak przysporzenia majątkowego po stronie nabywcy. Przecież np. nabywając nieruchomość w drodze zawarcia umowy zamiany czy też w drodze sprzedaży, po stronie nabywcy następuje jedynie zmiana aktywów, np. zamiana prawa własności jednej nieruchomości na drugą, czy też w zamian za pieniądze nabywca staje się właścicielem gruntu. W wyniku takiej czynności oczywiste jest, że następuje nabycie prawa własności nieruchomości, co nie musi wcale skutkować powiększeniem majątku nabywającego nieruchomość. Jeśli natomiast chodzi o wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. zbycie to ustawodawca opodatkowuje tylko takie zbycie, które ma charakter odpłatny. Wprowadza jednak czasami zwolnienia od tego opodatkowania, które właśnie odnoszą się do sposobu nabycia. I tak do końca 2006 r. zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f. wolne były od podatku dochodowego przychody uzyskane z tytułu sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w przypadku, jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny. W stanie prawnym mającym zastosowanie w sprawie niniejszej takie zwolnienie już nie obowiązywało. Sąd zauważa także, że organy podatkowe w postępowaniu o udzielenie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu stosowania prawa podatkowego nie mają kompetencji do dokonywania ustaleń w zakresie stanu faktycznego. Skoro 15 stycznia 2008 r. zawarto umowę darowizny, to w ramach postępowania o wydanie interpretacji organ nie może dokonywać ustaleń jaki był rzeczywisty charakter tej umowy – czy zamiarem stron było zawarcie umowy darowizny czy zamiany. Kwalifikacja zawartej umowy wymagałaby przeprowadzenia postępowania dowodowego, w szczególności przesłuchania osób zainteresowanych, zbadania przebiegu i treści czynności poprzedzających zawarcie umowy (np. wstępnych uzgodnień), a to w postępowaniu o wydanie interpretacji nie jest możliwe. Jak to już jednak wynika z wcześniejszych rozważań, nawet przyjęcie, że strony umowy dokonały faktycznie zamiany nieruchomości dla oceny czy miało miejsce "nabycie" prawa własności działki i tak nie miałoby większego znaczenia. Miałoby to wpływ jedynie na ustalenie wysokości kosztów uzyskania przychodów od czynności sprzedaży nieruchomości (art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f.). W przypadku zatem, gdy nabycie nieruchomości, ich części bądź udziału w nieruchomości wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym 31 grudnia 2008 r., nastąpiło w drodze darowizny wówczas pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło zawarcie umowy darowizny w formie aktu notarialnego. Zgodnie z dyspozycją art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ustawy podatkowej). Podsumowując, w świetle regulacji zawartej w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. opodatkowaniu będzie podlegał jedynie przychód przypadający proporcjonalnie na udział 1/2 w działkach nabyty w 2008 r. od syna skarżącej, ponieważ sprzedaż tej części udziału w działkach nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. Przychód ze sprzedaży przypadający proporcjonalnie na udział 1/2 nabyty w nieruchomościach w 1986 r. nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu. Mając na uwadze ww. okoliczności, uznając skargę za nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) Sąd orzekł o jej oddaleniu.