VI SA/Wa 405/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia spółce cywilnej numeru identyfikacyjnego REGON oraz wydania zaktualizowanego zaświadczenia oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] Prezes Głównego Urzędu Statystycznego (dalej zwany Prezesem GUS) wydanym na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia A. P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Urzędu Statystycznego w P. (zwanego dalej Dyrektorem US) z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w sprawie odmowy przywrócenia numeru identyfikacyjnego REGON [...] spółce cywilnej o nazwie S. i wydania zaktualizowanego zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON stwierdzającego zarejestrowanie zmiany składu osobowego tejże Spółki. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. A. P. (zwana dalej skarżącą) zwróciła się do Dyrektora US o przywrócenie numeru identyfikacyjnego REGON [...] spółce cywilnej S. wykreślonego na podstawie wniosku byłej wspólniczki wspomnianej spółki cywilnej – O. S. Jednocześnie skarżąca podniosła, że po wystąpieniu wskazanego powyżej wspólnika Spółka nie zaprzestała działalności, gdyż do Spółki w dniu [...] grudnia 2012 r. dołączył kolejny wspólnik – W. S., a Spółka nadal prowadzi działalność. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. skierowanym do Dyrektora US skarżąca, odpowiadając na pismo organu z dnia [...] lutego 2013 r. informujące o braku możliwości przywrócenia numeru REGON z uwagi na brak wykazania przy pomocy przekazanych dokumentów ciągłości istnienia Spółki, twierdziła, że istnieje możliwość usunięcia stwierdzonych braków formalnych oraz podejmowanie czynności wskazanych w dokumentach w warunkach uzasadniających zastosowanie art. 865 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm., dalej: k.c.). Jednocześnie skarżąca podniosła, że oczekuje rozpatrzenia złożonego wcześniej wniosku o przywrócenie numeru REGON. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. skarżąca ponownie wskazała, że wniosek O.S. o wykreślenie z rejestru numeru REGON został złożony przez osobę niebędącą wspólnikiem spółki cywilnej. Ponadto skarżąca ponownie poinformowała o kontynuacji działalności i podtrzymała wniosek o przywrócenie numeru identyfikacyjnego REGON. W odpowiedzi Dyrektor US pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. poinformował, że spółka cywilna S. została skreślona z rejestru REGON na podstawie wniosku z dnia [...] lutego 2013 r., w którym jako datę zakończenia działalności wskazano dzień [...] grudnia 2012 r. Ponadto Dyrektor US poinformował także, że do wniosku zostały dołączone dokumenty wskazujące na wystąpienie ze spółki z dniem [...] grudnia 2010 r. wspólniczki A. N. oraz wypowiedzenie udziału złożone przez wspólnika O. S. z dnia [...] września 2012 r. ze skutkiem na dzień [...] grudnia 2012 r. Dyrektor US podniósł, że w przedmiotowej sprawie udział wspólnika O. S. został wypowiedziany w sposób skuteczny przy jednoczesnym braku skuteczności przyjęcia nowego wspólnika na skutek podjęcia uchwał o przyjęciu nowego wspólnika pod nieobecność drugiego ze wspólników spółki cywilnej. Tym samym, zdaniem Dyrektora US, skoro Spółka, której dotyczył wykreślony numer REGON, była spółką dwuosobową, z dniem [...] stycznia 2013 r. doszło do jej rozwiązania. W związku z tym brak jest podstaw do uznania, że zachodzi ciągłość istnienia Spółki i przywrócenia numeru identyfikacyjnego REGON. W odpowiedzi skarżąca pismem z dnia [...] maja 2013 r. podniosła, że organ nie przeprowadził analizy dowodów, a swoje stanowisko oparł wyłącznie na piśmie osoby niebędącej wspólnikiem Spółki, której dotyczył wykreślony numer REGON. Skarżąca zaznaczyła również, że stanowisko Dyrektora US całkowicie pominęło kwestię zastosowania art. 865 § 3 k.c. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. Dyrektor US uznał, że z powyższego pisma nie wynika, aby w sprawie pojawiły się jakiekolwiek nowe dowody i dlatego nie zachodzą podstawy do wydania nowej opinii prawnej. W odpowiedzi na powyższe stanowisko skarżąca pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. podtrzymała dotychczasowe twierdzenia i wnioski. Dyrektor US pismem z dnia [...] lipca 2013 r. podtrzymał swoje stanowisko o braku nowych okoliczności i dowodów w przedmiotowej sprawie. Skarżąca nie podzieliła argumentów organu i pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wskazała na występujące jej zdaniem uchybienia art. 7 oraz art. 107 § 3 k.p.a. i wystąpiła do organu o doprecyzowanie jego stanowiska. Dyrektor US pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wyjaśnił, że zgodnie z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2012 r., poz. 591 z późn. zm., dalej: u.s.p.) urzędy statystyczne wydają na żądanie zaświadczenia o nadanym numerze identyfikacyjnym, do którego stosuje się przepisy Działu VII k.p.a. Jednocześnie Dyrektor US podniósł, że w niniejszej sprawie nie wpłynął wniosek o wydanie stosownego zaświadczenia, w związku z czym udzielane dotychczas odpowiedzi przygotowywane były w formie pisemnych wyjaśnień. Dyrektor US wskazał ponadto, że wydanie zaświadczenia o wykreśleniu numeru identyfikacyjnego REGON przeprowadził na podstawie art. 218 § 2 k.p.a. niezbędne postępowanie wyjaśniające, którego wynik wskazywał na skuteczne rozwiązanie spółki cywilnej, której dotyczył wykreślony numer REGON. Pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w zakresie wstąpienia nowego wspólnika do Spółki cywilnej, utrzymania ciągłości istnienia tej Spółki i złożenia wniosku o wykreślenie numeru REGON przez osobę nieuprawnioną. Jednocześnie skarżąca ponowiła wniosek o nadanie numeru identyfikacyjnego REGON a w przypadku odmowy o "wydanie stosownej decyzji lub postanowienia na piśmie celem wszczęcia postępowania odwoławczego". W dniu [...] października 2013 r. Dyrektor US wydał na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 219 k.p.a. w zw. z art. 42 ust. 6 u.s.p. w związku z § 13 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń, oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej (Dz. .U. Nr 69, poz. 763 z późn. zm.) postanowienie, znak [...] o odmowie przywrócenia numeru identyfikacyjnego REGON [...] spółce cywilnej o nazwie S. i wydania zaktualizowanego zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON stwierdzającego zarejestrowanie zmiany składu osobowego spółki. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor US wskazał na skuteczność wypowiedzenia udziału przez jednego z dwóch wspólników Spółki i nieskuteczność powołania nowego wspólnika. Powyższe okoliczności, jak podniósł Dyrektor US, wskazywały na brak ciągłości istnienia spółki. Skarżąca pismem z dnia [...] października 2013 r. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie przepisów procedury, które miało wpływ na treść wydanego postanowienia, oraz błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego postanowienia. Skarżąca w swoim piśmie wskazała na naruszenie zasad wyrażonych w art. 7 i 77 k.p.a. poprzez pominięcie w materiale dowodowym okoliczności przemawiających na korzyść spółki, naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak pełnego ustosunkowania się do wszystkich podnoszonych przez stronę zarzutów, przekroczenie kompetencji przez dowolne uznanie, że podjęte przez Spółkę uchwały są nieważne, przyjęcie wniosku od osoby niebędącej wspólnikiem i prowadzenie na jego podstawie postępowania, a także przekroczenie granic swobodnego uznania administracyjnego. Ponadto skarżąca podniosła, że Dyrektor US błędnie przyjął, iż Spółka cywilna przestała istnieć, pominął kwestie przeprowadzania czynności nagłych, nieprawidłowo przyjął, że były wspólnik posiada uprawnienia do reprezentowania spółki, nie wyjaśnił wszechstronnie stanu faktycznego sprawy, przyjął za ustalone fakty nieposiadające dostatecznej podstawy w materiale dowodowym oraz przyjął nietrafne kryteria oceny. Powołanym wyżej postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Prezes GUS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora US. Organ odwoławczy, że zmiana składu osobowego dwuosobowej spółki cywilnej nie powoduje zmiany numeru identyfikacyjnego REGON nadanego dla tej spółki, o ile została zachowana ciągłość istnienia spółki. Jednocześnie Prezes GUS wskazał, że spółka cywilna jako stosunek cywilny powstały na postawie umowy wymaga dla swojego trwania co najmniej dwóch wspólników. Natomiast prowadzeniem spraw spółki, objętym regulacją art. 865 § 1-3 k.c. nie jest zmiana umowy spółki, jej rozwiązanie czy przekształcenie w spółkę handlową i dla dokonania takich czynności niezbędna jest zgoda wszystkich wspólników wyrażona na piśmie. Z uwagi na powyższe Prezes GUS uznał, że wystąpienie jednego z dwóch wspólników Spółki było skuteczne przy jednoczesnej nieważności uchwał powołujących do tej Spółki nowego wspólnika, jako podjętych bez zgody wszystkich wspólników. Tym samym, zdaniem Prezesa GUS, umowa Spółki wygasła z końcem roku obrachunkowego, tj. dniem [...] grudnia 2012 r., a zatem nie doszło do zachowania ciągłości istnienia Spółki, co uniemożliwiło przywrócenie numeru identyfikacyjnego REGON. Na wskazane powyżej orzeczenie pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie spółce cywilnej S. dotychczasowego numeru identyfikacyjnego bądź ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Dyrektorowi US do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia oraz rozważenie możliwości przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego postanowienia: - poprzez brak ustosunkowania się organu odwoławczego do wszystkich zarzutów i wniosków zawartych w zażaleniu od postanowienia Dyrektora US, - naruszenie zasad wyrażonych w art. 7 i 77 k.p.a. poprzez pominięcie w materiale dowodowym okoliczności przemawiających na korzyść spółki, naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak pełnego ustosunkowania się do wszystkich podnoszonych przez skarżącą zarzutów, - przekroczenie kompetencji przez dowolne uznanie, że podjęte przez Spółkę uchwały są nieważne, choć kompetencje w tym zakresie posiadają organy rejestracyjne bądź sądy powszechne, - przyjęcie wniosku od osoby niebędącej wspólnikiem i prowadzenie na jego podstawie postępowania, - przekroczenie granic swobodnego uznania administracyjnego, 2) błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego postanowienia poprzez: - brak uznania, że do spółki przystąpił nowy wspólnik i utrzymana została niezbędna do istnienia spółki liczba wspólników, - braku uznania zastosowania art. 865 § 3 k.c. i Spółka miała prawo powołać nowego wspólnika, - błędne przyjęcie, iż spółka cywilna przestała istnieć, - pominięcie kwestii przeprowadzania czynności nagłych, które były w tym przypadku uzasadnione i miały za zadanie niedopuszczenie do powstania znacznych strat, a podjęte uchwały były ukierunkowane na ratowanie bytu Spółki, - dopuszczenie do udziału w postępowaniu osoby nieuprawnionej, która na żadnym etapie nie wykazała swojego interesu prawnego, - przyjęcie za ustalone faktów nieposiadających dostatecznej podstawy w materiale dowodowym oraz przyjął nietrafne kryteria oceny. W odpowiedzi na skargę Prezes GUS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w ramach swojej działalności dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej zwanej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło one mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określonych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Badając skargę według powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie i postanowienie utrzymane nim w mocy nie naruszają prawa. W niniejszej sprawie należało najpierw rozstrzygnąć kwestię przedmiotu postępowania. A. P. wnosiła o przywrócenie numeru identyfikacyjnego REGON [...] nadanego S. S.C., po tym jak Spółka ta została skreślona z rejestru REGON na podstawie wniosku RG-2 z dnia [...] lutego 2012 r. złożonego przez O. S.. Wniosek skarżącej o przywrócenie numeru REGON opatrzony datą [...] lutego 2013 r. został złożony w Urzędzie Statystycznym w P. w dniu [...] lutego 2013 r. W kolejnych pismach składanych w Urzędzie Statystycznym w [...], następnie w zażaleniu do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego także żądała przywrócenia numeru identyfikacyjnego REGON spółce cywilnej S. S.C. i wydania zaktualizowanego zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON stwierdzającego zarejestrowanie zmiany składu osobowego tejże Spółki. Tak zakreślony przedmiot postępowania przez organami administracji publicznej i następnie skargi został zaaprobowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II GZ 559/14, co miało wpływ na zakres rozpoznania sprawy przez tutejszy Sąd. Nie podlegała już badaniu legitymacja O. S. do wystąpienia z wnioskiem RG-2 o skreślenie podmiotu z rejestru. Na marginesie można jedynie zauważyć, że O. S. jako były wspólnik spółki cywilnej, której wniosek RG-2 dotyczył, na mocy art. 42 ust. 5 w zw. z art. 42 ust. 3 pkt 1, 2a, 5 u.s.p. (Podmioty, o których mowa w ust. 1, w tym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mają obowiązek wypełniania i składania wniosku o wpis do rejestru podmiotów oraz informowania o zachodzących zmianach w zakresie danych określonych w ust. 3 pkt 1-6.) była uprawniona do wystąpienia z takim wnioskiem. Z art. 42 ust. 5 u.s.p. wynika wręcz obowiązek wypełniania i składania wniosku o wpis do rejestru podmiotów oraz informowania o zachodzących zmianach w zakresie danych określonych w ust. 3 pkt 1 – 6. O. S. zaś skutecznie wypowiedziała udziały w omawianej Spółce i niej wystąpiła z dniem [...] grudnia 2012 r., czego skarżąca nie kwestionowała. Zatem podlegało ocenie czy na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku RG-2 złożonego przez O. S. oraz dokumentów przedstawionych przez A. P. w trakcie kontrolowanego postępowania, organy zasadnie przyjęły, że brak jest podstaw do przywrócenia numeru identyfikacyjnego REGON [...], gdyż z chwilą wystąpienia O. S. ze spółki cywilnej S. S.C. Spółka ta zaprzestała działalności z dniem [...] stycznia 2013 r. i nie zmieniły tego stanu uchwały wspólników Spółki z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] przedłożone przez skarżącą, a tym samym wydania zaktualizowanego zaświadczenia o numerze identyfikacyjnym REGON stwierdzającego zarejestrowanie zmiany składu osobowego Spółki. Zasady informowania o nadanych numerach identyfikacyjnych REGON i zmianach objętych rejestrem i skutkach informacji reguluje art. 43 u.s.p., który w ust. 1 stanowi, że informacja o nadanym podmiotowi i jego jednostkom lokalnym numerze identyfikacyjnym jest udostępniana na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego w sposób, o którym mowa w art. 45a, lub za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP). Udostępnienie danych na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego lub za pośrednictwem ePUAP jest potwierdzeniem dokonania wpisu tych informacji w rejestrze podmiotów, w myśl ust. 2 art. 43 u.s.p. Ponadto urzędy statystyczne, według art. 43 ust. 3 u.s.p., wydają na żądanie wpisanych do rejestru podmiotów osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą zaświadczenia o nadanym im i ich jednostkom lokalnym numerze identyfikacyjnym, nie później niż w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania żądania. Skoro przepis art. 43 ust. 3 u.s.p. odwołuje się do formy zaświadczenia, to nie jest kwestią budzącą wątpliwości, iż zastosowanie mają uregulowania Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 217 § 1 k.p.a. postępowanie o wydanie zaświadczenia jest wszczynane na wniosek strony. Na podstawie art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Organ nie kwestionował, i słusznie, interesu prawnego skarżącej do uzyskania zaświadczenia. Zatem okoliczność ta jest bezsporna. Zaświadczenie jest według przepisów k.p.a. (art. 217- 219) dokumentem urzędowym, potwierdzającym określone fakty lub stan prawny, służące ustaleniu praw lub obowiązków osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia może zakończyć się również odmową wydania zaświadczenia, jeżeli w toku postępowania nie zostanie potwierdzone istnienie faktu lub stanu prawnego, którego dotyczy zaświadczenie (art. 219 k.p.a.). Wyjątkowo na organie spoczywa obowiązek wydania zaświadczenia, w przypadkach określonych w art. 218 § 1 k.p.a.; wówczas, gdy dotyczy to potwierdzenia faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów, bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Nie chodzi tylko o proste fakty, stanowiące element obiektywnie istniejącej rzeczywistości. Ustalanie faktów może również wymagać dokonania ocen lub odniesienia rzeczywistych stanów lub zachowań do treści określonych przepisów prawnych (por. wyrok NSA z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1386/13 i powołane w nim orzecznictwo oraz stanowisko doktryny, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy, ani też nie kształtuje żadnej nowej sytuacji prawnej, ani też stosunku prawnego. Nie stanowi więc ono wiążącego oświadczenia woli organu administracji, lecz tylko i wyłącznie oświadczenie jego wiedzy, potwierdzające istnienie - i to w określonym czasie - określonych faktów lub stanu prawnego. Nie tworzy żadnych skutków prawnych, a potwierdza jedynie ich istnienie. Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego, wraz ze zmianą których dezaktualizuje się, co tworzy podstawy do wydania nowego zaświadczenia, odpowiadającego aktualnym faktom lub aktualnemu stanowi prawnemu. W przeciwieństwie do decyzji administracyjnej, zaświadczenie, zważywszy na wyżej wskazany jego charakter i funkcje, nie wiąże organu i może być zawsze uchylone lub zmienione, w sytuacji, gdy dojdzie do zmiany faktów lub stanu prawnego. Nie posiada więc ono waloru res iudicata, albowiem wraz ze zmianą faktów lub stanu prawnego staje się nieaktualne, co umożliwia wydanie nowego zaświadczenia odpowiadającemu aktualnemu stanowi prawnemu lub faktycznemu, bez uprzedniego korygowania czy unieważnienia zaświadczenia pierwotnie wydanego. Wartość zaświadczenia oceniać należy więc w kategoriach wyrażania prawdy obiektywnej, co do faktów lub prawa, co oznacza, że można zanegować jego wartość wykazując, że potwierdza ono stan niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy. Nie może być ono jednocześnie - w przeciwieństwie do aktu administracyjnego - oceniane w kategoriach ważności rozstrzygnięcia organu (por. wyroki NSA z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt I OSK 88/06, z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt I OSK 104/09, z dnia z 29 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 186/11, z dnia 29 maja 2003 r., sygn. akt II SA 1439/02, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie art. 42 ust. 6 u.s.p. stanowił, że z zastrzeżeniem ust. 7, podmioty określone w ust. 1 są zobowiązane do składania w urzędzie statystycznym województwa, na terenie którego mają siedzibę albo adres zamieszkania, wniosku o wpis do rejestru podmiotów, wniosku o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosku o skreślenie - w ciągu 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis, zmianę lub skreślenie. Do wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem bądź skreślenie podmiotu. Przepis art. 42 ust. 7 pkt 1 u.s.p. stanowił, że złożenie wniosku o wpis do rejestru podmiotów oraz wniosku o zmianę cech objętych wpisem dla przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną - następuje na podstawie przepisów o działalności gospodarczej, chyba że zmiana dotyczy jedynie cech objętych wpisem, niebędących przedmiotem wpisu w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej (ust. 8 art. 42 u.s.p.). Zatem na członkach (byłych członkach) Spółki – S. S.C. ciążył obowiązek informowania o zachodzących zmianach w celu aktualizacji danych w rejestrze (por. także art. 42 ust. 5 u.s.p.) i to w określonym terminie (art. 42 ust. 6 u.s.p.). Organ statystyczny nie był informowany o zmianie składu osobowego omawianej Spółki, powstałej w 2011 r. wskutek wystąpienia z niej A. N.. Dopiero na skutek wniosku RG-2 złożonego w dniu [...] lutego 2013 r. przez O. S. i na podstawie dołączonych do niego dokumentów, Urząd Statystyczny w [...] dokonał skreślenia S. S.C. z rejestru REGON. Organ na podstawie dołączonych dokumentów prawidłowo uznał, że z dniem [...] grudnia 2010 r. ze Spółki wystąpiła A. N., a z dniem [...] grudnia 2012 r. –O. S. Zresztą te okoliczności nie były podważane przez A. P.. W tej sytuacji, skoro z załączonych do wniosku RG-2 dokumentów wynikało, że z dniem [...] grudnia 2012 r. przestała istnieć omawiana Spółka, to konsekwencją tego stanu było skreślenie Spółki z rejestru REGON, skoro numer ten został właśnie nadany Spółce. Kwestią natomiast sporną stało się czy rzeczywiście S. S.C. przestała istnieć, czy tylko zmienił się jej skład osobowy, co skutkowałoby dalszym przypisaniem dotychczasowego numeru REGON do omawianej Spółki. Jednakże okoliczności te zostały podniesione przez A. P. dopiero w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. W tej sytuacji organ musiał dokonać oceny przedstawionych uchwał nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., w uchwale nr [...] postanowiono o przyjęciu i przystąpieniu do Spółki W. S., w uchwale nr [...] przyjęto rezygnację z członkostwa w Spółce O. S., w uchwale nr [...] zawarto aneks do umowy Spółki z dnia [...] września 1999 r. i ustalono, że wspólnikami Spółki są A. P. i W. S., w uchwale nr [...] ustalono, że N. zostało utworzone przez Spółkę w osobach: A. P. i W .S.. Oceniając te uchwały i stanowisko skarżącej, organy doszły do wniosku, że nie wynikała z nich ciągłość istnienia przedmiotowej Spółki. Stanowisko organów należało uznać za prawidłowe. Organy prawidłowo odwołały się do przepisów Kodeksu cywilnego regulujących zagadnienia spółki cywilnej, dokonując oceny żądania skarżącej. Prawidłowo także uwzględniły zapisy umowy Spółki zawartej w dniu [...] września 1999 r. Według art. 860 § 1 k.c. przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Umowa spółki powinna być stwierdzona pismem, w myśl art. 860 § 2 k.c. Każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki, w myśl art. 865 § 1 k.c. Każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały wspólników wykonać czynność nagłą, której zaniechanie mogłoby narazić spółkę na niepowetowane straty (art. 865 § 3 k.c.). Jeżeli spółka została zawarta na czas nieoznaczony, każdy wspólnik może z niej wystąpić wypowiadając swój udział na trzy miesiące naprzód na koniec roku obrachunkowego., zgodnie z art. 869 § 1 k.c. Z ważnych powodów wspólnik może wypowiedzieć swój udział bez zachowania terminów wypowiedzenia, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony. Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne (art. 869 § 2 k.c.). Organy prawidłowo przyjęły, że art. 865 § 3 k.c., odmiennie niż uważała skarżąca, nie mógł stanowić podstawy zmiany umowy Spółki, zwłąszcza w zakresie składu osobowego. Przyjęcie do spółki cywilnej nowego wspólnika nie stanowi ze swej istoty czynności nagłej objętej dyspozycją art. 635 § 3 k.c. Zmiany po stronie podmiotu owej spółki w tym przyjęcie nowego wspólnika i zmiana w tej części umowy spółki dotyczy kwestii reprezentacji spółki (art. 866 k.c.) nie zaś prowadzenia jej spraw (art. 865 § 1 k.c.) i możliwe jest uregulowanie tych zmian w normalnym toku postępowania w spółce (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa 1151/13, Lex nr 1451702, A. Kidyba, Komentarz do art. 865 Kodeksu cywilnego, LEX214, t. 9). Stanowisko organów znajdowało oparcie w umowie Spółki z dnia [...] września 1999 r., w której § 14 ust. 2 oświadczono, że przystąpienie nowego wspólnika do Spółki wymaga zgody wszystkich wspólników i winno być dokonane w formie zmiany umowy Spółki. Jak wynika z uchwały nr [...] uchwałę tę podjęła jedynie A. P., mimo że została podjęta w dniu [...] grudnia 2012 r., kiedy wspólnikiem pozostawała jeszcze O .S.. Wobec tego, skoro nastąpiło skuteczne wypowiedzenie udziałów przez O. S., w tym czasie nie został przyjęty nowy wspólnik, Spółka uległa rozwiązaniu, co stwierdziły prawidłowo organy. W konsekwencji stanęły organy na słusznym stanowisku, że brak było podstaw prawnych do uznania, że zachodzi ciągłość bytu Spółki. Okoliczność, że organy dokonały odmiennej oceny, od oczekiwanej przez skarżącą, zgromadzonego materiału dowodowego nie może zostać uznana jako nierozpatrzenie zarzutów skarżącej. Organy dokonały wnikliwej i rzetelnej oceny materiału dowodowego zgodnie z regułami z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., co znalazło odzwierciedlenie w treści postanowień. Zarzut przekroczenia granic swobodnego uznania administracyjnego należało uznać za chybiony, gdyż pojęcie to związane jest z procesem wydawania decyzji, a w niniejszej sprawie wniosek dotyczył wydania zaświadczenia. Z powyższych względów zarzuty naruszenia prawa materialnego ani procesowego wskazane w skardze nie znajdują żadnego uzasadnienia i Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w wyroku.