I SA/Po 399/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: "O.p.") oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) odmówił wszczęcia postępowania z wniosku PW "[...]" Spółki z o.o. z dnia [...] października 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu organ wskazał, że w złożonym wniosku wnioskodawca sformułował m.in. pytanie: "Ile wynosi wartość paliw, jaką może nabyć od pośrednika podatnik bez rygoru odpowiedzialności za ewentualnie nieodprowadzony podatek VAT przez pośrednika, przy założeniu, iż kaucja gwarancyjna wpłacona przez pośrednika wynosi na dzień sprzedaży [...] zł, a pośrednik jest wpisany w tym dniu na listę w trybie art. 105c ustawy o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej: ustawa o VAT)?". Według wyliczeń zainteresowanego wartość ta wynosi [...] zł netto bez VAT. Zdaniem organu żądanie wnioskodawcy sprowadza się w istocie do potwierdzenia przez organ - w formie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego - poprawności dokonanych przez wnioskodawcę wyliczeń limitu dostaw towarów wrażliwych (paliw). Organ wyjaśnił, że przepis art. 105a ust. 3 ustawy o VAT, który zgodnie z informacją zawartą w części E.3. poz. 61 wniosku ORD-IN miał być przedmiotem interpretacji indywidualnej w analizowanej sprawie, zawiera katalog przesłanek warunkujących wyłączenie od stosowania odpowiedzialności podatkowej nabywcy, o której mowa w art. 105a ust. 1 ustawy o VAT. Artykuł 105a ust. 3 ustawy o VAT nie określa jednak sposobu (metodologii) obliczania jakichkolwiek limitów, które będą miarodajne przy ocenie tego, czy norma w/w przepisu w danej sytuacji znajdzie zastosowanie czy też nie. To podmiot, do którego kierowana jest norma wynikająca z art. 105a ust. 3 ustawy o VAT, czyli podatnik dokonujący nabycia towarów wrażliwych w warunkach określonych w art. 105a ust. 1 ustawy o VAT, jest obowiązany na podstawie posiadanych lub dostępnych mu informacji (w tym np. informacji wynikających z wykazu podmiotów dokonujących dostawy towarów wrażliwych) ocenić, czy w jego sytuacji zaistnieją przesłanki wskazane w art. 105a ust. 3 ustawy o VAT i w konsekwencji będzie on zwolniony od odpowiedzialności solidarnej za niezapłacony przez dostawcę podatek VAT od dokonanej transakcji. W świetle powyższego organ stwierdził, że ocena metodologii obliczenia przez wnioskodawcę limitów wartości transakcji, których przedmiotem są towary wrażliwe w trybie postępowania o udzielenie interpretacji indywidualnej nie jest możliwa. Zdaniem organu - kontekst sformułowanego we wniosku pytania (oznaczonego nr 1) wskazuje, że wnioskodawca oczekuje potwierdzenia przez organ poprawności wyliczonego przez siebie limitu dostaw towarów wrażliwych w celu uniknięcia odpowiedzialności jaką ustawodawca, zgodnie z normą wynikającą z art. 105a ustawy o VAT, nakłada na podatników nabywających towary wrażliwe. Ponadto w złożonym wniosku, obok pytania dotyczącego sposobu liczenia limitu wartości dostaw towarów wrażliwych (oznaczonego nr 1) Spółka sformułowała pytanie nr 2: "Czy podatnik odpowiada proporcjonalnie za nieodprowadzony podatek VAT w przypadku przekroczenia limitu wartości zakupów zgodnie z punktem 1, co do całości wartości paliw, jakie zakupił od pośrednika w danym miesiącu, czy też jedynie od nadwyżki przekraczającej kwotę wynikającą z punktu 1?". Z uwagi na fakt, że pytanie nr 2 jest ściśle powiązane z pytaniem nr 1, a także ponieważ udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2 determinuje w pierwszej kolejności zweryfikowanie poprawności wyliczeń prezentowanych w pytaniu nr 1 - konsekwentnie - organ stwierdził, że nie mógł również ocenić stanowiska wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 2. W zażaleniu strona zarzuciła, że poprzez bezprawną odmowę wydania interpretacji postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. wydane zostało z naruszeniem art. 165a § 1 oraz art. 165 O.p. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie m. in. art. 14b § 1, art. 220, art. 221 w związku z art. 239, art. 233 § 1 pkt 1 O.p. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ stwierdził, że z treści sformułowanego pytania oraz zaprezentowanego stanowiska wynika jednoznacznie, że Spółka nie wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej po to by uzyskać potwierdzenie poprawności własnego stanowiska odnośnie zastosowania normy wynikającej z art. 105a ust. 3 ustawy o VAT do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego. Żądanie strony sprowadza się w istocie do potwierdzenia przez organ - w formie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego - poprawności dokonanych przez siebie wyliczeń limitu dostaw towarów wrażliwych (paliw). Kontekst sformułowanego we wniosku pytania wskazuje, że wnioskodawca oczekuje potwierdzenia przez organ poprawności wyliczonego przez siebie limitu nabycia towarów wrażliwych w celu uniknięcia solidarnej odpowiedzialności za niezapłacony przez dostawcę podatek VAT. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ wyjaśnił, że z treści uzasadnienia do projektu ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 1515), celem wprowadzenia uregulowań dotyczących odpowiedzialności solidarnej nabywcy za zobowiązania podatkowe dostawcy w obrocie towarami wrażliwymi jest "zwiększenie odpowiedzialności podatników wynikającej z zawieranych przez nich transakcji, co jest konieczne w związku z nasilającym się procederem nadużyć podatkowych w obrocie niektórymi towarami. Wprowadzenie tych rozwiązań poprzez stopniową eliminację z obrotu gospodarczego podmiotów uchylających się od zapłaty kwot należnego podatku VAT lub wyłudzających zwroty tego podatku, a tym samym podmiotów zbywających takie towary np. po cenach niższych niż ceny rynkowe przyczyni się do poprawy kondycji gospodarczej przedsiębiorstw działających w tych obszarach, które prawidłowo regulują zobowiązania podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług, co powinno przyczynić się do poprawy warunków konkurencji". Celem wprowadzenia regulacji zawartych w art. 105a-105c ustawy o VAT nie jest zatem - wbrew twierdzeniom strony - jakiekolwiek limitowanie wartości paliw (lub innych towarów wrażliwych), jakie podatnicy mogą nabywać od danego dostawcy w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Intencją ustawodawcy było raczej "uwrażliwienie" podmiotów dokonujących nabyć towarów wrażliwych na to, by dokładniej weryfikowali swoich dostawców, szczególnie w sytuacjach, w których ceny nabywanych towarów są znacznie niższe od cen rynkowych a wartość transakcji jest duża. Organ podkreślił, że ocena metodologii obliczenia przez wnioskodawcę limitów wartości transakcji, których przedmiotem są towary wrażliwe w trybie postępowania o udzielenie interpretacji indywidualnej nie jest możliwa. Ponadto z uwagi na fakt, że pytanie oznaczone we wniosku Spółki nr 2 jest ściśle powiązane z pytaniem nr 1, a także ponieważ udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2 determinuje w pierwszej kolejności zweryfikowanie poprawności wyliczeń prezentowanych w pytaniu nr 1 - konsekwentnie - organ nie mógł również ocenić stanowiska wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 2. W skardze z dnia [...] marca 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień obu instancji celem ponownego przeprowadzenia postępowania podatkowego oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 121 § 1 w z w. z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do organów władzy publicznej oraz niezebranie w całości materiału dowodowego; - art. 191 w zw. z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. poprzez naruszenie zasad poprawnego dowodzenia i wnioskowania uznanie pomimo niezebrania całości wymaganego materiału dowodowego, że skarżąca rzekomo dążyła poprzez złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zamiast do otrzymania interpretacji przepisów, do "uniknięcia zastosowania normy prawnej dotyczącej odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe dostawcy z tytułu podatku od towarów i usług"; - art. 14b § 5 O.p. poprzez odmowę wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej w sytuacji nie objętej dyspozycją w/w przepisu; - art. 14g § 1 i 3 w zw. z art. 14b § 3 O.p. poprzez odmowę wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej pomimo spełnienia przez skarżącą i złożony przez nią wniosek warunków z art. 14b § 3; - art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 5 i art. 14g § 1 i 3 O.p. poprzez odmowę wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej pomimo spełnienia przez skarżącą i złożony przez nią wniosek warunków z art. 14b § 3 O.p. i niepodleganie dyspozycji art. 14b § 5. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badając zaskarżone postanowienia według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wbrew jej zarzutom zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa procesowego. Podstawę prawną zaskarżanego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania stanowiły przepisy art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 O.p. Stosownie do art. 165a § 1 O.p. w sytuacji gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W pierwszej kolejności organ bada, czy żądanie wniesione zostało przez osobę uprawnioną, a jeśli tak, to czy nie zachodzą jakiekolwiek inne przyczyny niemożności wszczęcia postępowania. Przesłanki te określone zostały w sposób szeroki, gdyż jak wskazuje art. 165a § 1 O.p., organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia, jeżeli z "jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". Użyte w omawianym przepisie sformułowanie "z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Chodzi zatem o takie sytuacje, gdy w sprawie toczy się już postępowanie podatkowe, zapadła już decyzja ostateczna lub nieostateczna albo gdy w przepisach ustaw podatkowych nie istnieje podstawa do rozpatrzenia tej treści żądania w trybie postępowania podatkowego (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1228/08 oraz wyrok WSA w Olsztynie z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 551/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, istnieje w sytuacji, gdy: - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; - przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne; - wniosek dotyczy zagadnienia unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna; - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego. Katalog tych przyczyn jest otwarty, a zatem nie można zgodzić się skarżącą, że organ może odmówić wszczęcia postępowania tylko w dwóch przypadkach, tj. gdy wystąpią przesłanki wskazane w art. 14b § 5 lub w art. 14g § 1 O.p. Podkreślenia wymaga, że w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego stan faktyczny jest przyjmowany według twierdzeń podatnika. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 O.p. we wniosku o udzielenie interpretacji wnioskodawca jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych oraz własnego stanowiska w sprawie. Do takiego stanu jaki przedstawi, formułuje on własne stanowisko. Organ interpretacyjny dokonuje natomiast oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie takie opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego wyrażana jest jego ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ. W postępowaniu tym nie może zatem toczyć się spór o stan faktyczny, ani też nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych, a następnie poddawanie ich swobodnej ocenie zgodnie z art. 191 O.p. (por. wyrok NSA z dnia 09 października 2013 r. o sygn. akt I FSK 1501/12 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie to nie może również zmierzać do kwestionowania przez organ podatkowy stanu faktycznego podawanego przez wnioskodawcę. Organ ma obowiązek przyjąć do sformułowania oceny prawnej taki stan faktyczny, jaki podaje podatnik. Innymi słowy, organ dokonuje interpretacji przyjmując za stroną ściśle określony stan faktyczny. Z uwagi na specyficzną rolę interpretacji indywidualnej oraz szczególny tryb jej wydawania – ustawodawca w art. 14h O.p. postanowił, że w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV. W przywołanym wyżej przepisie art. 14h O.p. ustawodawca precyzyjnie określił, które przepisy O.p. znajdują zastosowanie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych. Wśród przepisów wymienionych w art. 14h O.p. brak jest art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p., których rażące naruszenie pełnomocnik skarżącej zarzuca organowi. Przepisy art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. dotyczą kwestii zebrania i oceny materiału dowodowego w postępowaniu podatkowym, a postępowanie w sprawie wydania interpretacji - jak wyjaśniono stronie skarżącej w uzasadnieniu postanowień wydanych na wcześniejszym etapie postępowania - nie jest postępowaniem dowodowym. Postępowanie dowodowe może być bowiem prowadzone tylko w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Bezzasadne są zatem zarzuty skarżącej dotyczące rażącego naruszenia w/w przepisów w sytuacji, gdy przepisów tych w toku prowadzonego postępowania interpretacyjnego - w świetle art. 14h O.p. – organ nie mógł zastosować i nie zastosował. Nie znajduje uzasadnienia zarzut rażącego naruszenie art. 121 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do organów władzy publicznej. Organ kierując się obowiązującymi przepisami prawa, zbadał sprawę skarżącej i stwierdził, że istniały przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania. Takie działanie organu nie narusza zaufania do organów podatkowych, wręcz przeciwnie takie zaufanie buduje, gdyż daje pewność, że w sytuacji gdy nie ma podstaw do wszczęcia prowadzenia postępowania, takie działanie organu nie zostanie podjęte. Natomiast fakt, że rozstrzygnięcie to nie jest po myśli skarżącej nie oznacza naruszenia zasady zaufania. Za bezzasadny Sąd uznaje również zarzut naruszenia w zaskarżonym postanowieniu art. 165a § 1 O.p. w związku z art. 14b § 5 i art. 14g § 1 i 3 O.p., bowiem przepisy art. 14b § 5 i art. 14g § 1 i 3 O.p. nie stanowiły podstawy do odmowy wydania interpretacji indywidualnej w analizowanej sprawie. Przepisy te nie zostały nawet przywołane w treści wydanych w przedmiotowej sprawie postanowień. Zarówno w uzasadnieniu postanowienia pierwszej, jak i drugiej instancji organ obszernie scharakteryzował instytucję interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego oraz wyjaśnił specyfikę postępowania o wydanie interpretacji indywidulanej. Organ podkreślił, że interpretacja indywidualna, o której mowa w art. 14b § 1 O.p. stanowi swoistą formę działania administracji podatkowej i postępowania związanego z wydaniem takiej interpretacji nie można porównywać postępowaniem podatkowym, które zostało uregulowane w dziale IV O.p. Analiza wniosku złożonego przez skarżącą wykazała, że żądanie w nim zawarte wykracza poza ramy przewidziane przez ustawodawcę dla instytucji jaką są indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, a to z uwagi na treść powołanego wyżej art. 165a § 1 O.p. i stanowi jedną z przyczyn odmowy wszczęcia postępowania. Prawidłowo zatem organ stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie obliczania i stosowania limitów w obrocie towarami wrażliwymi pod kątem zastosowania przepisu art. 105a ust. 3 ustawy o VAT, wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydawanej w trybie art. 14b § 1 O.p. Sąd podkreśla, że interpretacje indywidualne nie służą do celów oceny potencjalnych działań podatników przez organ upoważniony do wydawania interpretacji pod kątem zoptymalizowania obciążeń podatkowych wynikających z tych działań, ani też wskazania podatnikom jakie działania powinni podjąć, aby zoptymalizować swoje obciążenia podatkowe. Prawidłowo organ stwierdził, że z treści sformułowanych pytań oraz zaprezentowanego stanowiska wynika jednoznacznie, że Spółka nie wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej po to, by uzyskać potwierdzenie poprawności własnego stanowiska odnośnie zastosowania normy wynikającej z art. 105a ust. 3 ustawy o VAT do konkretnego zdarzenia przyszłego. Żądanie strony sprowadzało się w istocie do potwierdzenia przez organ - w formie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego - poprawności dokonanych przez siebie wyliczeń limitu dostaw towarów wrażliwych (paliw). Ponadto kontekst sformułowanego we wniosku pytań wskazuje, że wnioskodawca oczekiwał potwierdzenia przez organ poprawności wyliczonego przez siebie limitu nabycia towarów wrażliwych w celu uniknięcia solidarnej odpowiedzialności za niezapłacony przez dostawcę podatek VAT. W ocenie Sądu skarżąca nie przedstawiła opisu zdarzenia przyszłego, ale oczekiwała, że organ - potwierdzając poprawność wyliczonych przez Spółkę limitów - wykreuje takie zdarzenie przyszłe, w którym skarżąca będzie dokonywała nabycia towarów wrażliwych "bez ryzyka" objęcia jej normą wynikającą z art. 105a ust. 1 ustawy o VAT. W zaskarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił stronie co było intencją wprowadzenia przez ustawodawcę uregulowań dotyczących odpowiedzialności solidarnej nabywcy za zobowiązania podatkowe dostawcy w obrocie towarami wrażliwymi (art. 105a-105c ustawy o VAT). Organ wskazał, że celem wprowadzenia regulacji zawartych w art. 105a-105c ustawy o VAT nie jest - wbrew twierdzeniom strony - jakiekolwiek limitowanie wartości paliw (lub innych towarów wrażliwych), jakie podatnicy mogą nabywać od danego dostawcy w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. W sposób prawidłowy organ wyjaśnił, że to podmiot do którego kierowana jest norma wynikająca z art. 105a ust. 3 ustawy o VAT, czyli podatnik dokonujący nabycia towarów wrażliwych w warunkach określonych w art. 105a ust. 1 ustawy o VAT, jest obowiązany na podstawie posiadanych lub dostępnych mu informacji (w tym np. informacji wynikających z otrzymanych faktur oraz z wykazu podmiotów dokonujących dostawy towarów wrażliwych) ocenić, czy w jego sytuacji zajdą przesłanki wskazane w art. 105a ust. 3 ustawy o VAT, a w konsekwencji czy będzie on zwolniony od odpowiedzialności solidarnej za niezapłacony przez dostawcę podatek VAT od dokonanej transakcji. W obu postanowieniach organ podkreślił, że potwierdzenie słuszności postępowania wnioskodawcy oraz prawidłowości obliczania wartości nabycia towarów wrażliwych jakkolwiek nie może zostać dokonane w ramach kompetencji przysługujących organowi upoważnionemu do wydawania pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, niewątpliwie może jednak stanowić element postępowań podatkowych lub kontrolnych prowadzonych w oparciu o konkretną dokumentację przez organy do tego uprawnione. Intencją strony w badanej sprawie - jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu - nie jest zatem uzyskanie oceny jej stanowiska w zakresie wpływu jaki projektowane zdarzenie przyszłe będzie miało na jej obowiązki i uprawnienia wynikające z konkretnego unormowania (przepisu) prawa podatkowego. Skarżąca nie pyta bowiem w istocie o skutki podatkowe opisanego zdarzenia przyszłego, ale o sposób, w jaki powinna się zachować by nie objęła jej norma wynikająca z określonego przepisu prawa podatkowego i oczekuje potwierdzenia poprawności wyliczonego przez siebie limitu dostaw towarów wrażliwych. W konsekwencji powyższego w zaskarżonym postanowieniu organ stwierdził, że ocena metodologii obliczenia przez skarżącą limitów wartości transakcji, których przedmiotem są towary wrażliwe w trybie postępowania o udzielenie interpretacji indywidualnej nie jest możliwa. Żądanie strony wyrażone we wniosku z dnia 24 października 2013 r. nie wpisuje się bowiem w treść przepisu art. 14b § 1 O.p., który rozstrzyga kwestie kto i w jakich okolicznościach może wystąpić z wnioskiem o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. Niespełnienie wynikających z art. 14b § 1 O.p. przesłanek warunkujących wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego spowodowało, że zgodnie z art. 165a § 1 O.p. organ obowiązany był wydać w analizowanej sprawie postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W opinii Sądu ustalenia dokonane przez organy obu instancji nie naruszają w żadnej mierze przepisów procedury podatkowej. Wobec bezzasadności pozostałych argumentów przedstawionych w skardze brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.