II SA/Wa 2229/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Sławomir Antoniuk, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2014 r. sprawy ze skargi E.K. na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły - oddala skargę - Pismem z dnia [....] kwietnia 2013 r. Prezydent [...] ogłosił konkurs na kandydata na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] im. [...] w W. przy ul. [...] . Do konkursu przystąpiły trzy osoby: dotychczasowa dyrektor szkoły E. K. , H. B. oraz T. Z. Konkurs przeprowadzono w dniu [...] maja 2013 r., a w jego wyniku Dyrektorem Szkoły Podstawowej został wybrany T. Z. W dniu [...] maja 2013 r. E. K. złożyła do Prezydenta [...] wniosek o unieważnienie konkursu, powołując się na nieprawidłowości formalne i merytoryczne, które miały istotny wpływ na jego wynik. Wniosek został następnie uzupełniony pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Uzasadniając żądanie unieważnienia konkursu, wskazano, iż: – przedstawiciel Rady Rodziców do Komisji Konkursowej nie został wyłoniony podczas zebrania w głosowaniu tajnym, a w drodze oddania głosów za pośrednictwem poczty elektronicznej mimo, że regulamin Rady Rodziców nie przewidywał takiego rozwiązania, – nastąpiła przerwa w obradach Komisji Konkursowej, – uniemożliwiono E. K. przedstawienie pełnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju Szkoły Podstawowej poprzez przerwanie jej wypowiedzi w trakcie trwania Konkursu, – wybrany na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej T. Z. , nie spełniał warunku § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r., w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz. U. z 2009 r. Nr 184, poz. 1436; dalej: Rozporządzenie). Powyższe zastrzeżenia E. K. nie zostały uwzględnione przez organ, który pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. odmówił uwzględnienia złożonych odwołań w sprawie unieważnienia przeprowadzonego w dniu [....] maja 2013 r. konkursu. Następnie w dniu [...] września 2013 r., na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 i 645; dalej: u.s.g.) oraz art. 36a ust. 1, 2. i 13 w związku z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), zostało wydane zarządzenie Prezydenta [...] nr [...], którym zatwierdzono wniosek Komisji Konkursowej i powierzono T. Z. stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] im. [...] w W. przy ul. [...] na okres kadencji od [...] września 2013 r. do [...] sierpnia 2018 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik E. K. skierował do Prezydenta [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, domagając się unieważnienia Konkursu oraz uchylenia powyższego zarządzenia. W wezwaniu ponownie zostały sformułowane zarzutu w stosunku do przeprowadzonego konkursu na stanowisko dyrektora, w następującej postaci: 1. uniemożliwiono E. K. przedstawienie pełnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju Szkoły Podstawowej, przez co członkowie Komisji Konkursowej zostali pozbawieni możliwości zapoznania się z najistotniejszą częścią prezentowanej koncepcji, co zaburzyło obiektywną i sprawiedliwą ocenę Konkursu; 2. naruszono zasady wyboru przedstawiciela Rady Rodziców do Komisji Konkursowej, poprzez przeprowadzenie głosowania elektronicznego, pomimo, iż regulamin głosowania nie przewidywał takiej możliwości; 3. wybrano na Dyrektora Szkoły Podstawowej T. Z. , tj. osoby niespełniającej warunku przewidzianego w § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia; 4. naruszono warunek przewidziany w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji kodyfikacyjnej, poprzez dopuszczenie do udziału w Konkursie osoby, co do której w trakcie obrad Komisji wypłynęły wątpliwości, co do spełniania przez nią warunków umożliwiających wzięcie udziału w Konkursie. Argumentując powyższe zarzuty, w pierwszej kolejności wskazano, że pomimo stanowiska organu, iż w protokole Komisji Konkursowej brak jest potwierdzenia faktu przerwania wypowiedzi kandydatki na stanowisko dyrektora Szkoły, to zdarzenie takie miało w istocie miejsce, co uniemożliwiło jej przedstawienie koncepcji funkcjonowania i rozwoju placówki publicznej, co istotnie narusza procedurę wyboru Dyrektora Szkoły Podstawowej. Organowi zarzucono nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w tej kwestii, poprzez np. przeprowadzenie rozmów z członkami komisji. Odnosząc się do kwestii wyłonienia przedstawiciela Rady Rodziców w Komisji Konkursowej w drodze głosowania przeprowadzonego w formie elektronicznej, pełnomocnik wzywającej przedstawił stanowisko, zgodnie z którym głosowanie za pośrednictwem poczty elektronicznej należy uznać za kolejny sposób głosowania, występujący niejako obok głosowania jawnego i tajnego, nie zaś się w nich mieszczący. Na potwierdzenie powyższego przytoczona została zmiana w Regulaminie Rady Rodziców Szkoły, dokonana uchwałą nr [...], stanowiąca, iż "głosowanie może odbywać się w postaci przesłania głosów za pomocą poczty elektronicznej" (§ 11 ust. 2). Podkreślono, iż Regulamin Rady Rodziców obowiązujący w chwili wybierania przedstawiciela do Komisji Konkursowej, takiego rozwiązania nie przewidywał. Ponadto zdaniem pełnomocnika strony, niedopuszczalną jest sytuacja, w której obrady Komisji Konkursowej zostały przerwane w trakcie przesłuchania kandydatów, w celu sprawdzenia, czy jeden z nich spełnia wszystkie wymogi do umożliwiające wzięcie w nim udziału. Ta kwestia powinna zostać przesądzona przed dopuszczeniem kandydata do konkursu, a nie w jego trakcie. Powyższe argumenty świadczą zdaniem pełnomocnika strony o tym, że procedura wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Szkoły została przeprowadzona z naruszeniem przepisów prawa, co spowodowało oczywiste naruszenie interesu prawnego E. K. , przez co uzasadnione jest żądanie uchylenia zarządzenia i unieważnienia konkursu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Prezydent [...] wystosował pismo z dnia [...] września 2013 r. w którym odmówił uwzględnienia żądań strony w zakresie unieważnienia konkursu i uchylenia zarządzenia nr [...]. Uzasadniając swoje stanowisko, organ wskazał, iż nie zgadza się z przedstawionymi zarzutami, uznając je za bezzasadne. W odpowiedzi na zarzut przerwania wypowiedzi strony organ ponownie wskazał, że w protokole Komisji Konkursowej, który jest odzwierciedleniem przebiegu jej prac, nie ma zapisu potwierdzającego uniemożliwienie E. K. przedstawienie pełnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły. Odnosząc się do kwestii wyboru przedstawiciela Rady Rodziców w Komisji, organ pozostał na stanowisku, iż głosowanie w drodze elektronicznej jest formą głosowania jawnego. Powołując się na treść § 11 ust. 2 i 3 Regulaminu Rady Rodziców Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi im. [...] wskazano, że uchwały Rady podejmowane są zwykłą większością głosów, w głosowaniu jawnym. W sprawach personalnych, a także na wniosek członka rady głosowanie odbywa się w trybie tajnym. Tryb tajny podejmowania uchwał, o którym mowa w § 4-6 Regulaminu Rady Rodziców, został przewidziany dla wyborów do Rady Rodziców, w tym Rad Oddziałowych. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego - personalny to znaczy osobowy, osobisty, odnoszący się do konkretnej osoby, np. dane personalne, akta osobowe, W świetle powyższego, desygnowanie przez Radę Rodziców swego przewodniczącego do wykonania konkretnego zadania w imieniu Rady Rodziców, jakim jest udział w Komisji Konkursowej powołanej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, nie jest sprawą personalną przewodniczącego Rady Rodziców, lecz jednym z zadań tego organu. Ponadto zwrócono uwagę na treść § 7 ust. 3 Regulaminu Rady Rodziców Szkoły, w myśl którego przewodniczący Rady jest w zasadzie jedynym kandydatem do udziału w komisji konkursowej, ponieważ tylko on reprezentuje Radę na zewnątrz. Zdaniem Prezydenta, T. Z. spełnia warunki określone w § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, tj. posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni staż pracy na stanowisku kierowniczym, ponieważ Komisja Konkursowa uznała, iż stanowisko dowódcze w wojsku, które zajmował T. Z. jest stanowiskiem kierowniczym. Natomiast odpowiadając na zarzut naruszenia postępowania konkursowego w postaci dopuszczenia do udziału w konkursie osoby, co do której istniały wątpliwości w kwestii spełnienia przez nią warunków, organ wskazał, że Przewodniczący Komisji zarządził jawne głosowanie w sprawie podjęcia uchwały o dopuszczeniu kandydatów do postępowania konkursowego. Jeżeli z oferty wynikałoby, że kandydat nie spełnia wymagań wskazanych w ogłoszeniu konkursu, to wówczas Komisja Konkursowa podjęłaby uchwałę o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego. W niniejszej sprawie wszyscy kandydaci spełniali wymagania wskazane w ogłoszeniu konkursu, wobec czego podjęta została uchwała o dopuszczeniu kandydatów do postępowania konkursowego. Zatem zarzut naruszenia § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373 ze zm.) jest również chybiony. Pismem z dnia 28 października 2013 r. pełnomocnik E. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz na akt Prezydenta [...] odmawiający unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] im. [...] w W., przy ulicy [...], w której domagał się: 1. orzeczenia bezskuteczności na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. aktu Prezydenta [...] oraz czynności Prezydenta [...], polegającej na wskazaniu przez Komisję Konkursową, jako kandydata na stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej, T. Z.; 2. uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a zarządzenia; 3. alternatywnie, w przypadku, gdyby Sąd nie znalazł podstaw do orzekania bezskuteczności aktu Prezydenta [...] oraz czynności Prezydenta [...]: – stwierdzenia nieważności aktu Prezydenta [...], czynności Prezydenta [...] oraz zarządzenia, 4. zobowiązania strony przeciwnej, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. 187 § 2 pkt KPC, do przestawienia protokołu prac Komisji Konkursowej oraz dokumentów potwierdzających doświadczenie zawodowe T. Z. ; 5. dopuszczenie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodów uzupełniających z dokumentów wskazanych w treści uzasadnienia skargi; 6. zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżącej, powołując się na art. 101 ust. 1 u.s.g wskazał, że skarga jest dopuszczalna, albowiem w sprawie wystąpiło naruszenie interesu osobistego, własnego i indywidualnego E. K. , prowadzące do odmowy powołania jej na stanowisko Dyrektora Szkoły. Następnie pełnomocnik skarżącej ponowił zarzuty, przedstawione już wcześniej w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Jeśli chodzi o przepisy prawa procesowego to zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym w szczególności poprzez uniemożliwienie skarżącej dokonania pełnej prezentacji koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły; 2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu, polegające na uniemożliwieniu zakończenia wystąpienia skarżącej poprzez jego przerwanie oraz błędne ustalenie, iż wystąpienie skarżącej nie zostało przerwane jedynie w oparciu o protokół prac komisji konkursowej; 3. art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz z uwagi na zawarcie w nich zbyt ogólnikowych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa poprzez nieprzedstawienie powodów odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jeśli zaś chodzi o naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy to zarzucił on organowi naruszenie; 1. § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek, poprzez wybór na stanowisko Dyrektora Szkoły kandydata, który nie spełnia warunków przewidzianych w ww. rozporządzeniu; 2. § 4 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu, poprzez dopuszczenie do udziału w Konkursie osoby, co do której w trakcie obrad Komisji wypłynęły wątpliwości, co do spełniania przez nią warunków umożliwiających wzięcie udziału w Konkursie, pomimo, iż ocena merytoryczna spełnienia warunków przez kandydatów przystępujących do Konkursu winna zostać dokonana przed jego rozpoczęciem w dniu [...] maja 2013 r. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej przypomniał stan sprawy i powołując się na art. 101 ust. 1 u.s.g., wskazał, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Podał też, że interes prawny, o którym mowa powyżej powinien być osobisty, własny i indywidualny. Musi on wynikać ze ściśle określonego przepisu prawa oraz odnosić się wprost do podmiotu kwestionującego akt prawa miejscowego i dotyczyć bezpośrednio tego podmiotu (wyrok NSA z dnia 23 maja 2002 r., IV SA 1486/01). Pełnomocnik stwierdził, że uchybienia, do których doszło w trakcie przeprowadzania Konkursu skutkowało wydaniem zarządzenia z naruszeniem prawa. Powyższa sytuacja w sposób bezpośredni wpłynęła na sferę materialnoprawną skarżącej, bowiem odmówiono jej powołania jej na stanowisko Dyrektora Szkoły. Odnosząc się do naruszeń prawa procesowego, mających wpływ na wynik sprawy, pełnomocnik wskazał, że organ nie dokonał wystarczającej analizy i nie zebrał wystarczającego materiału dowodowego potwierdzającego, iż nie doszło do przerwania wystąpienia skarżącej, a tym samym uniemożliwienia jej zaprezentowania pełnej koncepcji funkcjonowania Szkoły. Zarzucił, że organ, w pismach kierowanych do skarżącej, powoływał się wyłącznie na protokół prac Komisji Konkursowej, pomijając kluczowe w tym zakresie wyjaśnienia Członków Komisji Konkursowej. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. skarżąca zwróciła się do strony przeciwnej o zadanie pytań wszystkim członkom Komisji Konkursowej w zakresie ww. opisanym, ale do dnia dzisiejszego nie uzyskała żadnej odpowiedzi na to pismo, zaś strona przeciwna nie wykazała, iż taki dowód - mimo, że wnioskowany - został przeprowadzony. Pełnomocnik stwierdził też, że wniosek skarżącej o zobowiązanie strony przeciwnej do przedstawienia protokołu Komisji Konkursowej nie stanowi nowego dowodu, wobec czego nie doprowadzi do nadmiernego przedłużenia postępowania, zaś w sposób jasny może wykazać, iż strona przeciwna nie zgromadziła w sposób wystarczający materiału dowodowego, prowadząc postępowanie wyjaśniające. Ponadto pełnomocnik wskazał, iż strona przeciwna, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. powołała się na "inne wypowiedzi", które nie potwierdzają słuszności podnoszonego zarzutu. Uzasadniony w tych okolicznościach wydaje się postępowanie, które było prowadzone przez stronę przeciwną nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Następnie pełnomocnik poddał w wątpliwość uprawnienia P. G., Burmistrza Dzielnicy [...], do zasiadania w Komisji Konkursowej, a przede wszystkim do bycia jej Przewodniczącym. Burmistrz Dzielnicy [...] wykonuje bowiem w imieniu Prezydenta [...] wiele kompetencji w zakresie oświaty i szkolnictwa, w tym w zakresie funkcjonowania Szkoły Podstawowej. Skarżąca wskazała też na osobiste kontakty, łączące P. G. oraz T. Z., a które zostały potwierdzone i na które zwrócono uwagę m. in. w piśmie Rady Pedagogicznej z dnia [...] maja 2013 r., a które mogły mieć niewątpliwie istotny wpływ na wynik Konkursu i mogą wskazywać, iż dokonanie wyboru Dyrektora Szkoły Podstawowej nie odbyło się w oparciu o obiektywne kryteria. Pełnomocnik skarżącej zarzucił również, że wypowiedź skarżącej, dotycząca funkcjonowania placówki została przerwana, bowiem w opinii przewodniczącego Komisji Konkursowej P. G. prezentowała ona rozwiązania zbliżone do proponowanych przez innych kandydatów, biorących udział w Konkursie, a to zdaniem pełnomocnika stanowi naruszenie § 5 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu, zaś skarżąca została pozbawiona przysługującego jej uprawnienia, co doprowadziło do naruszenia procedury wyboru Dyrektora Szkoły Podstawowej. Pełnomocnik podał, że skarżąca stoi na stanowisku, iż oddanie głosu poprzez głosowanie elektroniczne należałoby potraktować jako odrębny, szczególny tryb głosowania, które nie odbywa się na obrada. Uzasadniając zaś naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, pełnomocnik powołując się na przepis § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia w sprawie wymagań, zarzucił, że T. Z. nie spełnia warunków przewidzianych w ww. Rozporządzeniu, tj. nie posiada co najmniej 5-letniego stażu pacy, w tym co najmniej 2-letniego stażu pracy na stanowisku kierowniczym. Wskazał bowiem, że pracownikiem zarządzającym w imieniu pracodawcy zakładu pracy jest: - pracownik kierujący jednoosobowo zakładem pracy, - zastępcy pracowników kierujących jednoosobowo zakładem pracy, - pracownicy wchodzący w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem pracy, - pracownicy wchodzący w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem pracy (np. członkowie zarządu), - główni księgowi. Powołując się zaś na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 1998 r. (sygn. akt I PKN 131/98, OSNP1999/12/385), stwierdził że wyznaczenie danej osoby do wykonywania poszczególnych czynności na podstawie art. 31 Kodeksu pracy nie stanowi, iż osoba ta staje się kierownikiem jednostki. Zdaniem skarżącej, T. Z. nie spełnia kryteriów przewidzianych w § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia w sprawie wymagań, a co za tym idzie nie może zajmować stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej. Pełnomocnik zarzucił również naruszenie § 4 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu oraz trybu pracy Komisji Konkursowej, zgodnie z którym "komisja, na podstawie złożonej oferty, podejmuje uchwałę o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego". Podał on, że w trakcie przeprowadzania Konkursu członkowie Komisji powzięli wątpliwość co do spełnienia przez jednego z kandydatów warunków uprawniających go do udziału w Konkursie. Dopiero po zasięgnięciu opinii prawnika z Urzędu [...], który ocenił, iż kandydat warunki te spełnia, konkurs był kontynuowany. Zgodnie z literalną dyspozycją ww. przepisu decyzja o spełnieniu warunków udziału w Konkursie winna odbyć się przed jego rozpoczęciem i dopuszczeniem do niego kandydatów. Ponadto, wskazać należy, iż przerwa w Konkursie została potwierdzona przez Prezydenta [...] w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. Powyższe prowadzi do konkluzji, iż z opisanego wyżej powodu Konkurs został rozpoczęty i przeprowadzony z naruszeniem przepisów prawa. Skoro bowiem przed rozpoczęciem posiedzenia Komisji Konkursowej stwierdzono, iż wszyscy zgłoszeni kandydaci spełniają określone wymagania, a tym samym formalnie dopuszczono ich do udziału w Konkursie, to przerwa po przesłuchaniu pierwszego kandydata zarządzona celem dalszego potwierdzania spełniania wymagań przez jednego z kandydatów - była całkowicie niedopuszczalna. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, uznając wskazane w niej zarzuty za bezzasadne i podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W pierwszej kolejności wskazano, iż zarzuty skargi są sformułowane w sposób zbyt ogólny, z powołaniem się na przepisy kpa, stanowiące w istocie klauzule generalne, które bez powiązania z konkretnymi przepisami nie mogą wskazywać na konkretne naruszenia popełnione przez organ. Odnosząc się do zarzutu uniemożliwienia skarżącej przedstawienia pełnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły, organ wskazał, że sam fakt przerwania wypowiedzi tego dotyczącej nie oznacza, że skarżąca nie mogła w ogóle przedstawić swojego stanowiska. Podkreślono, że koncepcję rozwoju każdy z oferentów opracowuje na piśmie i przekłada w ofercie przystąpienia do konkursu. W dniu konkursu Komisja Konkursowa może swobodnie zapoznać się z jej treścią, a w trakcie trwania konkursu członkowie komisji zadają pytania oferentom. Z protokołu Komisji Konkursowej z dnia [...] maja 2013 r. nie wynika, by Komisja miała trudności w zapoznaniu się z koncepcją rozwoju któregokolwiek z uczestników. Każdy z nich otrzymał wiele pytań na temat przedstawionej koncepcji od poszczególnych członków Komisji Konkursowej. Ponadto wskazano, że w protokole brak jest adnotacji potwierdzającej uniemożliwienie E. K. przedstawienia pełnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły, co nie jest tożsame ze stwierdzeniem, że jej wystąpienie nie zostało przerwane. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 4 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu organ wskazał, że komisja konkursowa obraduje tylko w wyznaczonym dniu konkursu i po jego przeprowadzeniu podlega rozwiązaniu. Jednym z elementów jej obrad jest ocena złożonych ofert pod względem zupełności i kompletności dokumentów. Tu następuje ocena spełnienia warunków formalnych przez oferentów. Komisja konkursowa stwierdza, którego oferenta dopuszcza do dalszej, merytorycznej części, a którego odrzuca i z jakiego powodu. W tej części obrad Komisja Konkursowa w dniu [...] maja 2013 r. zarządziła przerwę w obradach do czasu uzyskania opinii prawnej potwierdzającej albo nie potwierdzającej spełnienie przez oferenta T. Z. wymogu co najmniej 2 letniego stażu na stanowisku kierowniczym. Nie ma tu zatem – zdaniem organu – naruszenia prawa, albowiem Komisja nie mogła wcześniej dokonać oceny, czy kandydat T. Z. spełnia wymogi przewidziane w § 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wymagań, a jednocześnie musiała to rozstrzygnięcie podjąć. W ocenie Prezydenta Komisja Konkursowa działała prawidłowo, a przedstawiony przez nią kandydat musiał zostać zaakceptowany przez organ. Stąd również za nieprawidłowy uznano zarzut skargi, dotyczący odmowy powołania E. K. na stanowisko dyrektora szkoły. Jako, iż skarżąca nie wygrała konkursu nie mogła zostać powołana na stanowisko, nie można więc jej było tego odmówić. Zdaniem organu, zarzuty zawarte w skardze są nieprawidłowe oraz bezzasadne, co uzasadnia wniosek o jej oddalenie. Pismem z dnia 10 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej ustosunkował się do odpowiedzi na skargę. W pierwszej kolejności wskazał, że zarówno fakt przerwania wypowiedzi, jak i niekwestionowany przez organ fakt zarządzenia przerwy w obradach komisji nie został odnotowany w protokole z dnia [...] maja 2013 r., co wskazywać może na jego nierzetelne sporządzenie i w konsekwencji podważa jego wartość jako materiału dowodowego w sprawie. Ponadto za niesłuszne zostało uznane stanowisko wyrażone przez organ, że przedstawicielem Rady Rodziców w komisji konkursowej może być jedynie jej przewodniczący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy, sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (lub inny akt) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny nie ocenia więc danego aktu organu pod kątem jego słuszności, czy też celowości. W myśl z kolei art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W kontekście powyższych kryteriów sądowej kontroli aktów i czynności organów administracji publicznej uznać należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując oceny prawnej wydanego orzeczenia, należy przede wszystkim stwierdzić, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej było zarządzenie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. w sprawie powierzenia pełnienia stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] im. [...] w W., ul. [...]. Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że Prezydent [...] jest organem prowadzącym dla ww. szkoły, a wydany przez niego akt podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie ww. przepisów. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), który to przepis stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 50 § 1 p.p.s.a. na który to przepis również powołuje się skarżąca, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Zauważyć należy, że skarżąca dotychczas była dyrektorem ww. szkoły, a w obecnie rozpoznawanej sprawie została dopuszczona do postępowania konkursowego, którego celem było wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora szkoły. Zaskarżone zarządzenie jest zatem konsekwencją przeprowadzonego postępowania konkursowego. Należy przy tym mieć na uwadze, że art. 60 Konstytucji RP gwarantuje wszystkim obywatelom polskim korzystającym z pełni praw publicznych dostęp do służby publicznej na jednakowych zasadach. Konkretyzację tej zasady, jeżeli chodzi o stanowisko dyrektora szkoły, stanowi przepis art. 36a ustawy o systemie oświaty oraz wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 60, poz. 373). Oznacza to, że w przypadku przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły z istotnym naruszeniem art. 36a ustawy o systemie oświaty lub przepisów wskazanego wyżej rozporządzenia, a następnie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły osobie wyłonionej w wyniku przeprowadzenia takiego konkursu, dochodzi do naruszenia konstytucyjnej zasady równego dostępu do służby publicznej. Interes prawny skarżącej w zaskarżeniu zarządzenia Prezydenta [...] znajduje zatem oparcie w art. 36a powołanej ustawy oraz art. 60 Konstytucji RP. Tak więc stwierdzić należy, że interes prawny skarżącej został wykazany, była ona bowiem uczestnikiem postępowania konkursowego, przeprowadzonego w celu wyłonienia kandydata na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] im. [...] w W., ul. [...]. Ponadto skarżąca wyczerpała tryb wniesienia skargi, bowiem pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, skarga zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesiona została w dniu 28 października 2013 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że spełnione zostały wszystkie warunki formalne, aby Sąd mógł rozpoznać niniejszą skargę. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest legalność postępowania konkursowego, a ściślej rzecz biorąc wybór innej osoby niż skarżąca na stanowisko dyrektora szkoły. Natomiast przedmiotem zaskarżenia jest zarządzenie Prezydenta [...], powołujące na stanowisko dyrektora szkoły imiennie wskazanego kandydata. Rozstrzygnięcie kwestii czy zaskarżenie tego właśnie aktu umożliwia skarżącej ochronę jej konstytucyjnych i ustawowych praw wymaga scharakteryzowania postępowania konkursowego. Zgodnie z art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę (ust. 1). Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (ust. 2). Jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu przez siebie kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej (ust. 4). Do czasu powierzenia stanowiska dyrektora zgodnie z ust. 2 lub 4 organ prowadzący może powierzyć pełnienie obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi, a w szkołach, w których nie ma wicedyrektora, nauczycielowi tej szkoły, jednak nie dłużej niż na okres 10 miesięcy (ust. 5). Zgodnie zaś z art. 36 ust. 6 ustawy o systemie oświaty w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły organ prowadzący szkołę lub placówkę powołuje komisję konkursową (art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty). Poszczególne zaś etapy procedury przeprowadzenia konkursu zostały uregulowane we wskazanym wyżej rozporządzeniu z dnia 8 kwietnia 2010 r. Z posiedzenia komisji sporządza się protokół, który podpisują obecni na posiedzeniu członkowie komisji. Protokół zawiera m.in. uchwałę o dopuszczeniu lub niedopuszczeniu kandydatów do dalszego postępowania konkursowego wraz z ewentualnym podaniem przyczyn odrzucenia ofert, informację o liczbie głosów uzyskanych przez poszczególnych kandydatów w kolejnych głosowaniach, informację o wyniku postępowania konkursowego (§ 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia). Po zakończeniu obrad komisji przewodniczący komisji niezwłocznie powiadamia organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę o wyniku postępowania konkursowego oraz przekazuje temu organowi dokumentację postępowania konkursowego (§ 8 ust. 1). Zgodnie z § 8 ust. 2 organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia uchybień wymienionych w tym przepisie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że uchwała w sprawie powołania komisji konkursowej oraz dopuszczenia do konkursu kandydatów stanowi jeden z etapów postępowania konkursowego, ukierunkowanego na wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oświatowej, kończącego się zatwierdzeniem konkursu albo unieważnienia konkursu. Dokonane przez komisję konkursową czynności i akty nie mają zatem charakteru samoistnego i odrębnego stanowiąc jedynie ciąg zdarzeń kończących się zarządzeniem w przedmiocie zatwierdzenia albo unieważnienia konkursu i w jego następstwie powołaniem wyłonionego w konkursie kandydata. Przyjęcie stanowiska, że etapy te są odrębnie zaskarżalne, mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której zapadłyby inne rozstrzygnięcia w tej samej sprawie prowadzonej z udziałem tych samych stron o spornych interesach (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2012 r. o sygn. akt I OSK 680/12, publ. LEX nr 1217372). W rozpoznawanej sprawie, co wynika z analizy akt administracyjnych sprawy, Prezydent [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2013 r. (a także uprzednio złożonych przez nią wniosków) o unieważnienie konkursu wyłaniającego kandydata na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] im. [...] w W., ul. [...]. Organ uczynił to w oparciu o art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) oraz § 8 ust. 2 pow. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. Pismo to, jako akt wewnętrzny zostało skierowane do skarżącej. Wskazać należy, że zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 4 pow. rozporządzenia, organ prowadzący szkołę unieważnia konkurs lub go zatwierdza. Oznacza to zatem, że kwestie zatwierdzenia, czy unieważnienia konkursu, ustawodawca pozostawił rozstrzygnięciu organu prowadzącego szkołę – wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 559/11, LEX 990264. Na marginesie rozważań wskazać należy, że jest to zatem kolejny argument, że przedmiotem zaskarżenia do Sądu Administracyjnego mogło stanowić jedynie zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wskazać należy, że po odmowie uwzględnienia wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2013 r. o unieważnienie konkursu wyłaniającego kandydata na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] im. [...] w W., ul. [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2013 r., wydanym na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 pow. ustawy o samorządzie gminnym i art. 36a ust. 1, 2 i 13 w związku z art. 5c pkt 2 pow. ustawy o systemie oświaty, Prezydent [...] zatwierdził wniosek Komisji Konkursowej i powierzył stanowisko dyrektora szkoły T. Z. owi, na okres kadencji od dnia [...] września 2013 r. do [...] sierpnia 2018 r. Dla skarżącej zatem aktem kończącym procedurę konkursową, zawierającym w swojej treści wszystkie etapy postępowania konkursowego było zatem wskazane wyżej zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. o powierzeniu stanowiska dyrektora szkoły T. Z. Uwzględniając wskazane wyżej okoliczności i przedstawioną charakterystykę postępowania konkursowego należy przyjąć, że kontrola właśnie tego aktu jest dopuszczalna i obejmuje kwestie legalności rozstrzygnięcia całego postępowania konkursowego, którego zakończeniem jest wskazane wyżej zarządzenie Prezydenta [...]. Stąd też, mimo iż formalnie przedmiotem zaskarżenia jest zarządzenie z dnia [...] sierpnia 2013 r. Prezydenta [...], to Sąd rozpoznający niniejszą sprawę władny jest również zbadać cały przebieg postępowania konkursowego, który doprowadził do jego wydania. Przechodząc zaś do przebiegu postępowania konkursowego bo tego w istocie dotyczyły zarzuty skargi to wskazać należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę zarzutów tych nie podziela. Wskazać należy, że zarzuty skargi sprowadzają się w głównej mierze do zarzutów naruszenia procedury administracyjnej, w tym art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. w związku z § 5 ust. 1 pow. rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu, poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w szczególności co do uniemożliwienia skarżącej dokonania pełnej prezentacji koncepcji funkcjonowania szkoły podczas przeprowadzonego konkursu. Odnosząc się do tych zarzutów w pierwszej kolejności wskazać należy, że z zapisu protokołu posiedzenia Komisji Konkursowej z dnia [...] maja 2013 r. nie wynika, ażeby skarżącej uniemożliwiono przedstawienie koncepcji funkcjonowania szkoły. Niezależnie od tego nie można tracić z pola widzenia okoliczności, że w aktach dołączonych do sprawy znajduje się też zapis informujący o zadawanych skarżącej i nie tylko skarżącej, w trakcie trwającego konkursu, pytaniach członków komisji konkursowej do kandydatów. Jeśli chodzi o skarżącą, to pytano ją m.in. o najważniejsze zadania, jeśli zostałaby dyrektorem szkoły oraz czy będzie to kontynuacja czy też planuje wprowadzić zmiany. Trudno, analizując tak postawione pytanie, stwierdzić, że skarżąca nie mogła się wypowiedzieć na temat koncepcji funkcjonowania szkoły, szczególnie w sytuacji, gdy kandydaci zobowiązani byli opracować na piśmie i przedłożyć w formie pisemnej, w ofercie przystąpienia do konkursu m.in koncepcję funkcjonowania szkoły. Zgodzić się należy zatem z organem, że nawet przerwanie trwającej wypowiedzi skarżącej, nie oznacza, że nie miała ona faktycznej możliwości zaprezentowania swojej koncepcji po tak postawionym pytaniu przez Komisję Konkursową. Wskazać należy, że zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia z posiedzenia komisji sporządza się protokół, który podpisują obecni na posiedzeniu członkowie komisji (ust. 2). Protokół zawiera w szczególności: informację o składzie komisji, imiona i nazwiska kandydatów, uchwałę o dopuszczeniu lub niedopuszczeniu kandydatów do dalszego postępowania konkursowego wraz z podaniem przyczyn (ust. 4), informacje o rozmowach przeprowadzonych z kandydatami w kolejnych głosowaniach, informację o wynikach postępowania konkursowego. Wskazać należy, że jak wynika z akt protokół taki został sporządzony i podpisany przez wszystkich członków komisji. Nie została zawarta w nim informacja o niemożności wypowiedzenia się skarżącej. Ponadto nikt z członków komisji nie zakwestionował prawdziwości i wiarygodności tego protokołu, podpisując go, a to oznacza, że niezasadny jest zarzut skarżącej o nieprzeprowadzeniu dowodu na okoliczność czy doszło do przerwania jej wypowiedzi. Wskazać też należy, że Komisja Konkursowa zakończyła swoją działalność po przeprowadzeniu konkursu i na późniejszym etapie dokonywanie jakichkolwiek poprawek w protokole nie byłoby możliwe. Odnosząc się z kolei do zarzutu niewłaściwego, zdaniem skarżącej, desygnowania członka Rady Rodziców do Komisji Konkursowej, pocztą e-mailową, to również tego zarzutu Sąd nie podziela. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z § 11 ust. 2 i 3 Regulaminu Rady Rodziców Szkoły Podstawowej nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi im. [...] w W., w brzmieniu obowiązującym w czasie postępowania konkursowego, uchwały Rady winny być podejmowane zwykłą większością głosów, w głosowaniu jawnym. W sprawach personalnych, a także na wniosek członka rady głosowanie winno odbywać się w trybie tajnym. Nie budzi wątpliwości, że tryb tajny podejmowania uchwał, o których mowa w § 4 – 6 Regulaminu został przewidziany dla wyborów do Rady Rodziców, w tym Rad Oddziałowych. W rozpoznawanej zatem sprawie głosownie winno odbywać się w sposób jawny. Z żadnego przepisu tego regulaminu nie wynika, że głosowanie to ma mieć formę głosowania bezpośredniego, bo jedynie wówczas głosowanie drogą e-mailową nie dawałoby takiej możliwości. Natomiast głosowanie drogą e-mailową niewątpliwie daje możliwość identyfikacji osoby biorącej udział w głosowaniu poprzez wskazanie imienia i nazwiska osoby biorącej w nim udział. Sąd nie podziela również kolejnego zarzutu skarżącej, a dotyczącego naruszenia przez komisję § 4 ust. 1 pow. rozporządzenia Ministra Edukacji z dnia 8 kwietnia 2010 r. poprzez dopuszczenie do udziału w konkursie osoby, co do której w trakcie obrad Komisji wypłynęły wątpliwości co do spełnienia przez nią warunków umożliwiających wzięcie udziału w konkursie, pomimo iż ocena merytoryczna spełnienia warunków przez kandydatów przystępujących do konkursu winna zostać dokonana przed jego rozpoczęciem w dniu [...] maja 2013 r. Wskazać należy, że zgodnie ze wskazanym przepisem komisja na podstawie złożonej oferty, podejmuje uchwałę o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego. Uchwała zapada zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym. W przypadku równej liczby głosów decydujący należy do przewodniczącego komisji. Jak wynika z analizy akt sprawy (protokołu komisji) Przewodniczący komisji zarządził jawne głosowanie w sprawie podjęcia uchwały o dopuszczeniu kandydatów do postępowania konkursowego. W rozpoznawanej sprawie wszyscy kandydaci spełniali wymagania wskazane w ogłoszeniu konkursu, wobec czego podjęta została uchwała o dopuszczeniu kandydatów do postępowania konkursowego. Wskazać należy, że komisja konkursowa obraduje tylko w wyznaczonym dniu konkursu i po jego przeprowadzeniu podlega rozwiązaniu. Jej obrady składają się z trzech części. W pierwszej przeprowadza ona czynności formalnoprawne związane z ustaleniem tożsamości członków komisji, ich pełnomocnictwami, oraz oświadczeniami co do powiązań rodzinnych i służbowych z kandydatami. Ta część obrad kończy się ustaleniem kworum. Następnie w drugiej części, komisja konkursowa przechodzi do oceny złożonych ofert pod względem zupełności i kompletności dokumentów. Wówczas następuje ocena spełniania warunków formalnych przez oferentów. Komisja stwierdza, którego oferenta dopuszcza do dalszej merytorycznej części, a którego odrzuca i z jakiego powodu. W tej właśnie części obrad komisja w dniu [...] maja 2013 r. zarządziła przerwę w obradach do czasu uzyskania opinii prawnej potwierdzającej lub nie spełnienie wymogu co najmniej 2-letniego stażu na stanowisku kierowniczym przez jednego z oferentów. Po uzyskaniu opinii prawnej komisja dopuściła do dalszej części konkursu wszystkich oferentów. I wreszcie w trzeciej części komisja, po podjęciu uchwały o dopuszczeniu wszystkich kandydatów do konkursu, przystąpiła do merytorycznej oceny kandydatów. Nie zasługuje na aprobatę również zarzut skorzystania przez komisję z opinii prawnej, odnośnie wątpliwości co do spełniania przez jednego z kandydatów warunków formalnych. Nastąpiło to bowiem przed głosowaniem o dopuszczeniu kandydatów do konkursu i co najwyżej świadczyć może o rzetelności obradującej komisji. Jeśli zaś chodzi o zarzut niespełniania przez T. Z. wymagań formalnych, o jakich mowa w § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora publicznych szkół (...), to również tego zarzutu Sąd nie podziela. Wskazać należy, że zarówno przepisy pow. Rozporządzenia, jak i Kodeks pracy nie definiują pojęcia kierownicy wyodrębnionych jednostek organizacyjnych. Przyjmuje się jednak, że istotne znaczenie ma wyodrębnienie danej jednostki w strukturze organizacyjnej zakładu, czyli przyznanie jej pewnej autonomii oraz przypisanie do niej pewnych stałych zadań. Pracownikiem na stanowisku kierowniczym jest osoba, której głównym zadaniem jest organizowanie i kierowanie procesem pracy podległych pracowników. Jeżeli więc pracownik wprawdzie kieruje wyodrębnioną komórką organizacyjną pracodawcy, ale oprócz kontroli i nadzorowania czynności pracowników wykonuje też pracę na równi z podwładnymi, to nie zajmuje stanowiska kierowniczego, nawet jeśli wzmianka o tym pojawi się w umowie o pracę (patrz wyrok SN z dnia 13 stycznia 2005, II PK 114/4). Nie zatem budzi wątpliwości Sądu, że zarówno stanowisko dowódcy kompanii, jak i stanowisko dowódcy plutonu są to stanowiska kierownicze. T. Z. pełnił te funkcje od stycznia 1990 r. do lipca 1992 r. Wynika to z wyciągu akt personalnych żołnierza dotyczących przebiegu jego służby wojskowej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargi oddalił.