II SAB/Rz 94/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-11-06

Skład orzekający: Ewa Partyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne, gdy skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalne, jeżeli skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania, co oznacza, że cofnięcie niedopuszczalnej skargi nie może odnieść skutku procesowego.
Stan faktyczny
M. N. i Z. N. złożyli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w sprawie uregulowania stosunków wodnych. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi, czego nie uczynili. Następnie skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał, że skargi podlegają odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie wpisu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargi.

Pełny tekst orzeczenia

z dnia 6 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. N. i Z. N. na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy [...] postępowania w sprawie uregulowania stosunków wodnych - p o s t a n a w i a - odrzucić skargi. W dniu 9 października 2014 r. wpłynęła do tut. Sądu wspólna skarga M. N. i Z. N. na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy [...] postępowania w sprawie uregulowania stosunków wodnych. Zarządzeniem z dnia 13 października 2014 r. wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pisma sądowe doręczono Z. N. w dniu 15 października, a M. N. 27 października 2014 r. W dniu 31 października 2014 r. Wójt Gminy [...] przekazał do tut. Sądu pismo skarżących z dnia 28 października 2014 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skargi podlegają odrzuceniu. Zakres kontroli sądu administracyjnego nad działalnością administracji publicznej określają m.in. przepisy art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana "Ppsa". W katalogu tym mieści się przewlekłe prowadzenie przez organy administracji publicznej postępowania w sprawach podlegających załatwieniu m.in. w formie decyzji administracyjnej. Stosownie zaś do art. 52 § 1 i 2 Ppsa, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 60 Ppsa, skarżący może cofnąć skargę, a cofniecie to wiąże Sąd. Jednakże cofniecie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, a skarżący przed wniesieniem skarg wyczerpali przewidziany w Kodeksie postępowania administracyjnego tryb skargowy. W piśmie z dnia 28 lutego 2014 r. skierowali bowiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy [...] sprawy w terminie. Pomimo jednak, że są dysponentami wniesionych skarg, to złożone przez nich oświadczenie o ich cofnięciu nie mogło wywołać skutków procesowych. W przepisanym terminie nie wywiązali się z obowiązku uiszczenia wpisu, co nakazuje uznać skargi za niedopuszczalne. Przesłanki niedopuszczalności skargi mają bowiem pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania. Wobec tego cofnięcie niedopuszczalnej skargi nie mogło odnieść skutku (por. B.Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, W-wa 2011, s.191; postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. II OSK 3150/13 oraz z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. I OSK 1829/07; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 3 sierpnia 2012 r. II SA/Rz 687/12). Z podanych względów, na podstawie art. 220 § 1 i 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło