I SA/Sz 722/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi L. Sz.-T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2008 rok oddala skargę . Decyzją z dnia 24.04.2014 r., nr[...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z 21.11.2013 r., nr[...] [...] [...] , w których określono L.S.-T. – zwanej dalej: "Stroną" w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowe za: – sierpień 2008 r. w kwocie [...] zł, – wrzesień 2008 r. w kwocie [...] zł, – październik 2008 r. w kwocie [...] zł. Decyzję organu odwoławczego doręczono Stronie w dniu 5.05.2014 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że Strona prowadziła w 2008 r. działalność gospodarczą w zakresie usług stomatologicznych oraz dzierżawy pomieszczeń pn.[...] Zakład Opieki Zdrowotnej D. wD. Postanowieniem z dnia 22.04.2013 r., znak: [...] Prokuratura Okręgowa [...] Wydział [...] przekazała organowi I instancji, materiał dowodowy wyłączony z akt śledztwa przeciwko T. G. i innym osobom, w celu przeprowadzenia postępowania podatkowego i karnego skarbowego. Prokuratura Okręgowa [...] nadzoruje wszczęte w dniu 4.07.2011 r. śledztwo w sprawie działalności zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych polegających na wprowadzaniu w błąd organów skarbowych, poprzez podanie w deklaracjach dla podatku od towarów i usług VAT-7 niezgodnych ze stanem rzeczywistym danych dotyczących podatku należnego oraz naliczonego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej: "u.p.t.u.", wynikających z nierzetelnie wystawionych i wprowadzonych do obrotu faktur VAT, czym narażono Skarb Państwa na nienależny zwrot należności publicznoprawnej dużej wartości w wysokości co najmniej [...] zł. Prokuratura przekazała organowi I instancji, także fakturę VAT nr [...] z dnia 15.07.2008 r. wystawioną na rzecz Strony przez D. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w D., tytułem obsługi prawnej na kwotę [...] zł brutto, w tym podatek od towarów i usług [...] zł. Wystawcą faktury był T.G. – prezes ww. spółki, a dokument został ujęty w jej rejestrze sprzedaży za lipiec 2008 r. Spółka nie została zarejestrowana w KRS, gdyż postanowieniem z dnia 8.10.2008 r. Sąd Rejonowy [...] oddalił wniosek o dokonanie wpisu spółki, z dniem 31.12.2008 r. została zlikwidowana. Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego T.G. zeznał, że działając w imieniu m.in. D. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] – zwana dalej: "D." oraz M. z o.o. z siedzibą w [...] – zwana dalej: "M." wprowadził do obrotu nierzetelne faktury VAT oraz inne dokumenty w celu upozorowania transakcji kreujących koszty, a także podatek naliczony, których odbiorcami była m. in. Strona. Podejrzany wskazał ponadto, że pomysłodawcą tych transakcji był mąż Strony (C.T.) i opisał szczegóły współpracy. Postanowieniem z dnia 24.06.2013 r., znak: [...] organ I instancji wszczął wobec Strony postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług za lipiec 2008 r. Organ I instancji decyzją z dnia 21.11.2013 r. nr [...], sprostowaną postanowieniem z dnia 10.12.2013 r. określił Stronie w podatku od towarów i usług za lipiec 2008 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł, zamiast wykazanej przez Stronę w deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł. Zakwestionowanie przez organ I instancji nadwyżki za miesiąc lipiec 2008 r. i określenie zobowiązania podatkowego spowodowało, iż postanowieniami z dnia 10.10.2013 r. nr[...] , nr [...] , nr [...] wszczęto postępowania podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od sierpnia do października 2008 r. Organ I instancji zweryfikował rozliczenia podatku od towarów i usług za ww. miesiące sierpień 2008 r. (organ nie uwzględnił kwoty nadwyżki z lipca 2008 r. w kwocie [...] zł), wrzesień 2008 r. (organ nie uwzględnił kwoty nadwyżki z sierpnia 2008 r. w kwocie [...] zł): Zgodnie ze złożonym prze stronę zgłoszeniem o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z z dnia 16.01.2009 r., Strona zaprzestała ww. czynności z dniem 1.11.2008 r. (ostatnia deklaracja złożona została za październik 2008 r.). Dokonując rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiąc październik organ I instancji zastosowała przepisy art. 90 i 91 u.p.t.u. dotyczące częściowego odliczenia podatku i korekty podatku naliczonego. Organ I instancji w pierwszej kolejności ustalił rzeczywisty wskaźnik procentowy udziału obrotu opodatkowanego w obrocie ogółem za 2008 r. Wartość rocznego obrotu z tytułu czynności, w zw. z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (po wyłączeniu obrotu uzyskanego z tytułu dostawy towarów, które są zaliczane przez podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności) wyniosła [...] zł ( [...] - [...] zł). Wartość rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (po wyłączeniu obrotu uzyskanego z tytułu dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności) wyniosła [...] zł ([...] zł - [...] zł). Na tej podstawie wyliczono łączny obrót dla potrzeb ustalenia proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 cyt. ustawy w wysokości [...] zł. ([...] zł + [...] zł). Następnie organ I instancji obliczył udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w zw. z którymi przysługuje prawo do obniżania kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w zw. z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w zw. z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo: [...] zł x 100 : [...] zł = [...]% = [...]% (proporcja ostateczna za 2008 r.). Na tej podstawie organ I instancji ustalił kwotę korekty, która wyniosła [...] zł. Rozliczając podatek od towarów i usług za październik 2008 r. organ I instancji uwzględnił ww. kwotę korekty. W związku z powyższym organ I instancji decyzjami z dnia 21.11.2013 r. nr[...], [...] i [...] określił Stronie w podatku od towarów i usług zobowiązanie podatkowe za: sierpień, wrzesień i październik 2008 r. Strona nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem i złożyła odwołanie z dnia 5.12.2013 r., w którym wniosła o uchylenie ww. decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania Strona podniosła, że organ podatkowy I instancji oparł swoje ustalenia głównie na materiale przesłanym mu przez Prokuraturę Okręgową [...] (pismem z dnia 25.04.2013 r.). Zarzuciła naruszenie art. 196 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749 ze zm.) – zwana dalej: "O.p.", poprzez odstąpienie od przesłuchania T.G. już po pierwszej nieudanej próbie wezwania go na przesłuchanie. Dodała, że została przesłuchana w charakterze strony i złożyła szczegółowe wyjaśnienia. Popierając przedstawioną argumentację Strona przytoczyła treść przepisów art. 187 § 1 O.p., art. 188 O.p. i art. 190 § 1 i § 2 O.p. oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9.03.2006 r., sygn. akt SA/Sz 272/05. Podniosła, że przyjęte za podstawę faktyczną ustalenia są niezgodne ze stanem rzeczywistym, a ponadto nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym będącym w posiadaniu organu podatkowego. Organ odwoławczy w oparciu o ustalony stan faktyczny i prawny decyzją z dnia 24.04.2014 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa określono Stronie zobowiązania za sierpień, wrzesień i październik 2008 r. W skardze z dnia 16.05.2014 r. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzających ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, jak również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a oraz pkt 4 lit. a u.p.t.u., w zw. z art. 121 § 1 O.p., art. 122 O.p., art. 180 § 1 O.p., art. 187 § 1 O.p., art. 188 O.p., art. 191 O.p. i art. 199a O.p. Zdaniem Skarżącej postępowanie przed organem podatkowym, ograniczyło się do przesłuchania jej w charakterze strony na okoliczność zawartych umów i ich wykonania przez T.G. Skarżąca kwestionuje zasadność uznania przez organ podatkowy, jako wystarczającego dowodu zeznań T.G. złożonych w postępowaniu karnym. Tym samym organ poprzestał na jednokrotnym (nieskutecznym) wezwaniu ww. osoby w celu przesłuchania jej w charakterze świadka. Tym samym naruszone zostały przepisy postępowania podatkowego w stopniu mającym wpływ na prawidłowe rozstrzygnięcie w tej sprawie. Organ odwoławczy podtrzymał w odpowiedzi na skargę stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów zamieszczonych przez Skarżącą w skardze stwierdził, że stanowi ona powielenie skargi wniesionej na decyzję dotyczącej rozstrzygnięcia w podatku od towarów i usług za lipiec 2008 r. Skarga opiera się na zarzutach naruszenia przez organ przepisów postępowania podatkowego w zakresie ustalenia i sposobu przeprowadzenia postępowania dowodowego. W związku ze zobowiązaniem Sądu w piśmie procesowym z dnia 7.11.2014 r. złożonym na rozprawie organ odwoławczy poinformował, że Skarżąca wniosła (na poczcie w dniu 6.12.2013 r.) zażalenia na postanowienia organu I instancji dotyczące nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom tego organu w zakresie podatku od towarów i usług odpowiednio za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2008 r. Organ odwoławczy uznał, że zażalenia zostały wniesione z uchybieniem terminu wskazanym w art. 236 § 2 O.p., który upłynął 5.12.2013 r. Do pisma załączony został wydruk faksu zawierającego opis postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ I instancji. Na rozprawie w dniu 13.11.2014 r. Sąd z uwagi na podobieństwo spraw o sygn. akt I SA/Sz 721/14 i I SA/Sz 722/14 zarządził ich połączenie na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej "p.p.s.a." do wspólnego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 3 p.p.s.a., Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że skarga jest nieuzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W wyniku przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji co do zgodności z prawem, Sąd orzekający w sprawie nie stwierdził ani naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Wbrew zarzutom skargi, organy I instancji oraz organ odwoławczy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i właściwie dokonały subsumcji norm prawa materialnego pod tak ustalony stan faktyczny. Przedmiotem niniejszej sprawy jest określenie w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za sierpień 2008 r. ([...] zł), wrzesień 2008 r. ([...] zł), październik 2008 r. ([...] zł), jako następstwo zakwestionowania przez organ podatkowy rzetelności faktur wystawionych przez D. Sp. z o.o. z siedzibą w D. i M. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz Skarżącej uwzględnionych w okresie rozliczeniowym – lipiec 2008 r. Zdaniem organów nie stanowiły one dla nabywcy podstawy do obniżenia podatku należnego, zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego, a stosownie do przepisu art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. "a" u.p.t.u. podatek wykazany w takiej "pustej" fakturze nie jest więc "podatkiem należnym", a zatem nie może być on uwzględniony w ewidencji i deklaracji VAT-7 jako podatek naliczony. Organ odwoławczy uznał, że Skarżąca nie miała prawa do odliczenia w lipcu 2008 r. podatku wynikającego z faktury nr [...] z dnia 15.07.2008 r. na kwotę [...] zł, nr [...] z dnia 27.06.2008 r. na kwotę [...] zł, nr [...] z dnia 22.07.2008 r. na kwotę [...] zł, nr [...] z dnia 15.07.2008 r. na kwotę [...] zł. Według Skarżącej, organ uchybił przepisowi art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a u.p.t.u., art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u., w związku z art. 121 § 1 O.p., 122 O.p., 180 § 1 O.p., 187 § 1 O.p., 188 O.p., 191 O.p. i 199a O.p., które to naruszenia zdaniem Skarżącej miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie. Uchybienia miały polegać na ograniczeniu się przez organy do przesłuchania Skarżącej w charakterze strony na okoliczność zawarcia i wykonania umów przez spółki reprezentowane przez T.G. oraz zaniechaniu przesłuchania ww. osoby w charakterze świadka. Ponadto organy uznały za wiarygodne zeznania T.G. uzyskane w toku postępowania karnego (pochodzące z materiału dowodowego udostępnionego przez Prokuraturę Okręgową [...]). Organ odwoławczy nie odniósł się w treści uzasadnienia decyzji do złożonych przez Skarżącą oświadczeń (potwierdzających wykonanie i opłacenie spornych usług) za T.G. z dnia 10.03.2014 r. Organy odmówiły ponadto przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków E.O. i E.D. na ww. okoliczność. W niniejszej sprawie natomiast zastosowanie znajdują przepisy art. 86 ust. 1 u.p.t.u., art. 87 ust. 1 u.p.t.u., art. 90 u.p.t.u., art. 91 u.p.t.u., art. 99 ust. 12 u.p.t.u., tj. inne niż zakwestionowane przez Skarżącą w Skardze. Art. 86 u.p.t.u. stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy (art. 87 ust. 1 u.p.t.u.). Zgodnie z art. 90 ust. 1 u.p.t.u. w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 u.p.t.u., dot. tzw. wskaźnika proporcji). Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 u.p.t.u.). Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej (art. 90 ust. 4 u.p.t.u.). Art. 91 ust. 1 u.p.t.u. po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego. Zgodnie z art. 91 ust. 3 u.p.t.u. korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. Organ odwoławczy szczegółowo wyjaśnił zasadę odliczania podatku od towarów i usług w przypadku podatników, którzy wykonują zarówno czynności opodatkowane, jak i zwolnione z podatku. Pamiętać jednak należy o podmiotach których działalność nie pozwala na wyodrębnienie kwot podatku związanego z czynnościami opodatkowanymi oraz zwolnionymi. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy w takim wypadku podatnik może skorzystać z tzw. wskaźnika proporcji, opisanego w art. 90 ust. 2 u.p.t.u. Wskaźnik proporcji ustalony na podstawie obrotów z roku ubiegłego służy zarówno jako wstępny wskaźnik proporcji do odliczania w bieżącym roku, jak i do korekty rocznej podatku za poprzedni rok. Korekta wysokości podatku od towarów i usług uzależniona jest od wystąpienia różnicy pomiędzy proporcja wstępną oraz proporcją ostateczną. Różnica o której mowa powyżej skutkuje koniecznością zmiany wielkości podatku naliczonego (powoduje to konieczność korekty odliczeń dokonanych w trakcie roku podatkowego przy zastosowaniu proporcji wstępnej. Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości (art. 99 ust. 12 u.p.t.u.). W tym miejscu wypada wskazać, iż rozstrzygnięcie organu odwoławczego określające w podatku od towarów i usług zobowiązanie podatkowe za sierpień, wrzesień i październik 2008 r. jest konsekwencją postępowania podatkowego przeprowadzonego przez organy podatkowe za miesiąc lipiec 2008 r. Organ odwoławczy decyzją z dnia 21.11.2013 r. nr [...] sprostowaną postanowieniem z dnia 10.12.2013 r. określił ww. zobowiązanie na kwotę [...] zł. Jednakże w złożonej przez Skarżąca deklaracji VAT-7 za ten miesiąc rozliczeniowy Skarżąca wskazała do przeniesienia na następny miesiąc kwotę [...] zł. W związku z powyższym stało się konieczne wszczęcie i przeprowadzenie postępowania w sprawie prawidłowości rozliczeń za kolejne miesiące, w których została przedmiotowa nadwyżka uwzględniona. Organ odwoławczy słusznie uznał, że dokonane przez organ I instancji rozliczenie w podatku od towarów i usług zasługuje na aprobatę. Za miesiąc sierpień 2008 r. w deklaracji VAT-7 Skarżąca wykazała kwotę do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. Kwota ta została pomniejszona o zakwestionowaną w odrębnym postępowaniu kwotę nadwyżki z lipca 2008 r. (tj. [...] zł), co dało kwotę [...] zł, jako kwotę podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego. Podobny mechanizm zastosował organ w kolejnym okresie rozliczeniowym (wrześniu 2013 r. ), co spowodowało określenie kwoty do wpłaty w wysokości [...] zł. Jednakże w przypadku rozliczenia miesiąca października 2008 r. organ zobowiązany był zastosować regulacje z art. 90 u.p.t.u. i art. 91 u.p.t.u. z zastosowaniem wskaźnika procentowego, co pozwoliło na określenie kwoty podlegającej wpłacie w wysokości [...] zł. W kontekście zamieszczonych przez Skarżącą w piśmie z dnia 16.05.2014 r. zarzutów naruszenia przez organ odwoławczy art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a u.p.t.u. i art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. w zw. z art. 121 § 1 O.p., art. 122 O.p., art. 180 § 1 O.p., art. 187 § 1 O.p., art. 188 O.p., art. 191 O.p. i art. 199a O.p. wskazać należy, że stanowią one powtórzenie zarzutów sformułowanych w skardze na decyzję dotyczącą zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2008 r. Podkreślić należy, iż rozstrzygniecie w ww. zakresie dotyczyło zakwestionowanych przez organ podatkowy faktur dokumentujących zdarzenia, które nie miały w rzeczywistości miejsca (faktury wystawione przez spółki: D. oraz M., przy udziale T.G. pełniącego w badanym okresie funkcję prezesa w zarządach ww. spółek). Trafnie organ odwoławczy wskazał, że przedmiot rozstrzygnięcia decyzji obejmującej zakresem sierpień, wrzesień, październik 2008 r. nie odpowiada treści zarzutów zamieszczonych w Skardze, więc brak jest podstaw do odniesienia się do zarzutów dotyczących miesiąca lipca 2008 r. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego ww. kwestii. Postępowanie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego za miesiące od sierpnia do października nie toczyło się w oparciu o wskazane przez Skarżącą przepisy art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a u.p.t.u. i art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. Ponadto zarzuty dotyczące postępowania dowodowego również nie mają odniesienia do niniejszej sprawy, ponieważ środki dowodowe, na które wskazuje Skarżąca były stosowane w toku postępowania podatkowego obejmującego lipiec 2008 r. Podkreślić należy, że pomiędzy badanymi okresami rozliczeniowymi tj. lipcem 2008 r., a sierpniem, wrześniem i październikiem 2008 r. pozostaje ścisły związek. Polega on jednak, na co w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazywał, na wpływie zakwestionowanych (tzw. "pustych") faktur na kwoty zadeklarowane przez Skarżącą do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. Podsumowując, co do określenia przez organy podatkowe zobowiązań podatkowych za stanowiące przedmiot niniejszej sprawy okresy rozliczeniowe Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy. Z tego względu Sąd uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.