III SA/Wa 2298/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w O. (dalej: "DUKS" lub "organ pierwszej instancji") decyzją z dnia [...] września 2013 r. określił O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za okresy od sierpnia do grudnia 2011 r. oraz należny podatek od towarów i usług podlegający wpłacie na rachunek urzędu skarbowego z tytułu wystawienia faktur VAT, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., dalej: "u.p.t.u.") za okresy od lipca do grudnia 2011 r. Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła odwołanie z dnia 3 lutego 2014 r., nadane tego samego dnia w urzędzie pocztowym (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania). Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 86 ust. 1 ust. 2 pkt 1a, art. 87 ust. 3a pkt 1a i 4a, art. 108 u.p.t.u. w związku z art. 167 Dyrektywy 112 oraz art. 29 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm., dalej: "O.p.") poprzez błędną wykładnię i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "DIS" lub "organ odwoławczy") postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu stwierdził, iż decyzja z dnia [...] września 2013 r. została wysłana na adres siedziby Spółki tj. W., ul. [...] i w związku z niemożnością jej doręczenia (awizo z dnia 9 września 2013 r. oraz z dnia 17 września 2013 r.), została doręczona zastępczo w dniu 23 września 2013 r. W tym bowiem dniu upłynął ostatni dzień okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 O.p. Organ odwoławczy odniósł się również do okoliczności dotyczących adresu Spółki, wskazując, iż Skarżąca w dniach 18 maja 2011 r. i 19 maja 2011 r. zawarła z E. Sp. z o.o. umowy na posługiwanie się przez nią adresem: W., ul. [...] oraz odbieranie przesyłek pocztowych kierowanych do Spółki pod ww. adresem. Natomiast usługi sekretariatu korporacyjnego i usługi przekazywania korespondencji dla Skarżącej świadczyły: B. S.K.A. oraz B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k. mieszczące się pod ww. adresem. Korespondencja kierowana do Spółki pod ww. adres była odbierana do dnia 25 czerwca 2012 r., o czym świadczy m.in. doręczenie postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego dnia [...] maja 2012 r. oraz pisma o udzielenie informacji w zakresie posiadanych rachunków bankowych dnia 25 czerwca 2012 r. W dniu 24 września 2012 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w O. wpłynęło pismo E. Sp. z o.o., w którym poinformowała, że od dnia 18 maja 2012 r. Skarżąca nie ma prawa do korzystania z ww. adresu, w związku z czym korespondencja kierowana do niej na ten adres nie jest odbierana. Prezes zarządu spółki "B." przesłuchany w charakterze świadka zeznał m.in., że umowa ze Skarżącą wygasła w dniu 18 maja 2012 r. i wówczas wypowiedziano jej umowę najmu siedziby. Organ odwoławczy uznał, iż Skarżąca nie dopełniła obowiązków zgłoszenia zmiany ww. siedziby w Krajowym Rejestrze Sądowym, ani też w urzędach. Zatem, jak stwierdził DIS, dane zawarte w KRS zostały przyjęte jako prawdziwe i w związku z tym wszelka korespondencja kierowana była pod ww. adres, widniejący w KRS. Termin do wniesienia odwołania w sprawie rozpoczął bieg dnia 24 września 2013 r., zaś upłynął z dniem 8 października 2013 r. (ostatni dzień czternastodniowego terminu). Natomiast odwołanie sporządzono i nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 3 lutego 2014 r. W tych okolicznościach faktycznych organ odwoławczy uznał, iż uchybiono czternastodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 223 O.p. Na ww. postanowienie Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła wydanemu postanowieniu błędne zastosowanie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 oraz art. 151a O.p., polegające na zastosowaniu przedmiotowego przepisu, mimo iż decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2013 r. - jako wadliwie doręczona - nie weszła do obrotu prawnego, przez co nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, co z kolei oznacza, że organ odwoławczy nie mógł wydać postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu drugiej instancji oraz uchylenie w całości poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając skargę Skarżąca stwierdziła, że organ odwoławczy nie zastosował przepisu art. 151a O.p., naruszając tym samym obowiązek działania na podstawie przepisów prawa. Zastosował natomiast przepis art. 146 § 1 i 2 O.p., który w jej ocenie nie miał zastosowania w rozpatrywanej sprawie, gdyż dotyczy on tylko sytuacji zmiany adresu. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na powyższą skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga musiała zostać oddalona. Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r., stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Złożenie przez Spółkę wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło po upływie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2) o.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia [...] września 2013 r., wydanej wobec O. Sp. z o.o. z siedzibą w W., określającej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za okresy od sierpnia do grudnia 2011 r. oraz należny podatek od towarów i usług podlegający wpłacie na rachunek urzędu skarbowego z tytułu wystawienia faktur VAT, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., dalej: "u.p.t.u.") za okresy od lipca do grudnia 2011 r. Postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie odwołania było przedmiotem skargi w sprawie III SA/Wa 2299/14. Skarga na to postanowienie również została oddalona. Natomiast w sprawie niniejszej, jak już zaznaczono, przedmiotem zainteresowania Sądu jest tylko i wyłącznie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, co bez wątpienia miało miejsce w sprawie. Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. została wydana dnia [...] września 2013 r. Odwołanie od powyższej decyzji Skarżąca złożyła dopiero dnia 3 lutego 2014 r. W tej sytuacji obowiązkiem organu było stwierdzenie złożenia odwołania z uchybieniem terminu, a obowiązek ten wynika z cytowanego wyżej przepis art. 228 § 1 pkt 2) o.p. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2014 r. II FSK 690/12, unormowane w art. 228 § 1 pkt 2 o.p. postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania ma charakter deklaratoryjny. Uprawniony organ administracji stwierdza w nim jedynie uchybienie przewidzianego przez Ordynację podatkową terminowi do wniesienia odwołania. W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i brak jest jakichkolwiek podstaw do jego uwzględnienia. Mając na względnie poczynione wyżej uwagi, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.