IV SAB/Wa 155/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz- Kluj, Sędziowie sędzia WSA Paweł Groński, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. ze skargi A. F. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy 1. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Wójta Gminy S. do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych na działce nr [...] w m. N.; 2. stwierdza, że rozpoznając wniosek strony skarżącej z dnia 6 września 2013 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych na działce nr [...] w m. N, Wójt Gminy S. pozostawał w bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasadza od Wójta Gminy S. na rzecz skarżącego A. F. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 7 lipca 2014 r. A.F. reprezentowany przez adw. B.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy S. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości N. Podał, że w dniu 26 listopada 2013 r. złożył zażalenie w tym przedmiocie do Samorządowego Kolegium odwoławczego w S. oraz wezwał Wójta Gminy S. w dniu 10 czerwca 2014 r. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi rażące naruszenie prawa polegające na obrazie art. 35 § 1 - 3 oraz 36 § 1 i 2 k.p.a. oraz wniósł o: zobowiązanie Wójta Gminy S. do wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych; stwierdzenie, że bezczynność oraz przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny w wysokości trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podał, że w dniu [...] września 2013 r. A.F. złożył w Urzędzie Gminy S. wniosek w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych. Do dnia złożenia skargi tj. po 10 miesiącach prowadzonego postępowania Wójt Gminy S. nie zakończył postępowania i nie wydał decyzji. Z uwagi na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania A.F. w dniu 26 listopada 2013 r. złożył do SKO w S. zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. Zdaniem SKO trudno było przypisać organowi pozorność działań, a zażalenie na ówczesną chwilę zostało uznane za nieuzasadnione. Od daty rozstrzygnięcia tj. 3 stycznia 2014 r. minęło ponad 6 miesięcy, zaś organ pierwszej instancji w dalszym ciągu podejmuje czynności opieszale. Podejmowane natomiast czynności są pozorne i nie zmierzają do zakończenia postępowania. Organ wielokrotnie zwraca się do tych samych podmiotów o wyrażenie opinii, domaga się od wnioskodawcy kolejnych zbędnych dokumentów, o których wie z racji toczących się innych postępowań z udziałem skarżącego, powołuje organ doradczy którego opinia nie jest wymagana przez przepisy prawa i sukcesywnie wydłuża termin wydania decyzji. Organ nie zawiadamiał również skarżącego o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie 30 dni, nie wyznaczał nowego terminu. Dopiero po rozstrzygnięciach nadzorczych w innych sprawach, organ zaczął zawiadamiać o wyznaczeniu kolejnego terminu zakończenia postępowania. Ostatecznie organ wyznaczył dzień 7 lipca 2014 r. jako dzień zakończenia postępowania i również tego terminu nie dotrzymał. Zdaniem pełnomocnika, organ prowadząc postępowania z udziałem wnioskodawcy podejmuje czynności w sposób wadliwy, pozorny, maksymalnie odwlekając w czasie wydanie ostatecznej decyzji, lekceważąc terminy załatwienia sprawy określone w k.p.a. Nadto nie informował strony przed rozstrzygnięciem SKO o konieczności wydłużenia terminu zakończenia postępowania. Pełnomocnik powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniósł, że nie ma znaczenia przyczyna z jakiej organ nie zakończył postępowania w terminie, bowiem dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma znaczenia fakt z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Zarzucił, że w niniejszej sprawie organ nie tylko nie informował wnioskodawcy o przyczynach zwłoki (termin 30 dni) ale podejmował czynności wadliwie i zbędnie jak to wskazało w uzasadnieniu SKO. Takie prowadzenie postępowania rażąco narusza prawo. Podobnie rażąco narusza prawo powołanie organu doradczego i uzależnienie wydania decyzji od jego opinii w sytuacji, gdy przepisy prawa nie przewidują w trybie wydania przedmiotowej decyzji z uwzględnieniem opinii takiego organu jak Gminna Komisja Architektoniczno-urbanistyczna. Konieczne stało się wymierzenie organowi grzywny, bowiem prowadzone dotychczas postępowania i rozstrzygnięcia SKO pozostają bez wpływu na działanie organu. Pełnomocnik podkreślił, że pomimo wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. w trzech sprawach, Wójt pismem z dnia 13 czerwca 2014 r. udzielił odpowiedzi tylko w jednej z nich wskazując na oczekiwanie na opinię Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., w sytuacji gdy upływ czternastodniowego terminu od chwili doręczenia powoduje domniemanie pozytywnej opinii, a nadto w aktach sprawy znajduje się już taka opinia wydana. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o oddalenie skargi w całości. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że w dniu [...] września 2013 r. A.F. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn. "Budowa magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych" na działce nr ewid. [...] w m. N. , W dniu 9 września 2013 r. Następnie szczegółowo przedstawił chronologię podejmowanych czynności w toku postępowaniu wszczętego wymienionym wnioskiem. Podał, że: - Wójt Gminy w dniu [...] września 2013 r. skierował do stron zawiadomienia o wszczęciu postępowania. - W dniu [...] września 2013 r. został opracowany projekt decyzji. Pismem z dnia 28 października 2013 r. Wójt wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z prośbą o ustalenie, czy przedmiotowa inwestycja jest zaliczana do przedsięwzięć mogących pogorszyć stan środowiska. W dniu 14 listopada 2013 r. otrzymał pismo z RDOŚ, odsyłające do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). - W dniu 22 listopada 2013 r. inwestor został wezwany w terminie 7 dni do uzupełnienia dokumentów do wniosku poprzez dostarczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia. - W dniu 25 listopada 2013 r. inwestor złożył pismo z prośbą o przedłużenie terminu uzupełnienia wniosku oraz o wskazanie podstawy prawnej zaliczenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W dniu złożenia wniosku inwestor uzyskał informacje. - Inwestor złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekłość postępowania, które w dniu 3 grudnia 2013 r. wraz z aktami sprawy zostało przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. - W dniu [...] grudnia 213 r. Wójt Gminy S. zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę uprawomocnionej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, na które inwestor w dniu 9 grudnia 2013 r. wniósł zażalenie. - Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie dotyczące niezałatwienia sprawy w terminie za nieuzasadnione. - Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. - Dnia 31 stycznia 2014 r. inwestor dołączył do akt sprawy stanowisko Ministerstwa Środowiska wyrażone w formie opinii. - W miesiącu lutym, marcu i kwietniu po konsultacjach z Biurem Projektowym" [...]" oraz niezależnymi urbanistami w dniu [...] maja 2014 r. została powołana Gminna Komisja Urbanistyczno - Architektoniczna, która dokonała analizy prowadzonych postępowań administracyjnych dotyczących lokalizacji wszystkich inwestycji na działce nr [...] w miejscowości N. - W dniu [...] maja 2014 r. zostało wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania, na które skarżący złożył zażalenie w dniu 11 czerwca 2014 r. - Pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. inwestor został poinformowany, że dalsze czynności zostaną podjęte po uzyskaniu rozstrzygnięć w formie postanowień w sprawach: "Budowa budynku magazynowego i sortowni materiałów sypkich przemysłowych"; i "Budowa budynku do składowania kredy". Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W dniu 9 lipca 2014 roku złożona została skarga na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wraz z aktami sprawy została przesłana dnia 16 lipca 2014 r. Jednocześnie pismem z dnia 16 lipca 2014 r. inwestor został poinformowany o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 14 sierpnia 2014 r. Po otrzymaniu pisma Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia 15 lipca 2014 r. inwestor w dniu 22 lipca 2014 r. został zobowiązany do przedłożenia informacji dotyczącej obiektów istniejących i wnioskowanych celem ostatecznego rozpatrzenia złożonych wniosków, w tym usunięcie kolizji poprzez uporządkowanie lokalizacji wnioskowanych obiektów tak, aby lokalizacja fizycznego umiejscowienia w terenie nie nakładała się na siebie. Dnia 28 lipca 2014 r. została złożona odpowiedź informująca, że postępowania w sprawach inwestycji zastępczych zlokalizowanych w tym samym miejscu co budowa budynku z instalacją opiniowaną w raporcie, mogłyby by być wykonane, jeżeli nie dojdzie do skutku budowa instalacji do przerobu kredy. Pismem z dnia 29 lipca 2014 r. ponownie Wójt Gminy wezwał inwestora do uporządkowania wnioskowanych inwestycji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi w przedmiocie bezczynności organu w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy na "Budowę magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych" na działce nr ew. [...] w miejscowości N. , Wójt Gminy stwierdził, że jako organ właściwy do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy w sposób wyczerpujący zbiera i rozpatruje cały materiał dowodowy. Ponadto zobowiązany jest do dbania o zaufanie do organu administracji państwowej w stosunku do wszystkich stron postępowania, których interesy są sprzeczne, czyli także o interesy mieszkańców, którzy reprezentowani są przez Stowarzyszenie C. W ocenie organu, postępowanie prowadzone jest terminowo i zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, a w związku z charakterem sprawy organ wykonuje wszystkie urzędowe obowiązki służące jej wyjaśnieniu np. informuje o wszystkich czynnościach podejmowanych na poszczególnych etapach prowadzonego postępowania. Organ wyjaśnił, że z uwagi na liczne wnioski złożone na budowę obiektów na działce nr [...], które zdaniem organu stanowić będą jedną dużą inwestycję związaną z przerobem kopalin, tworząc tym samym zespół zabudowy przemysłowej, dla której konieczne jest wydanie jednej decyzji środowiskowej, inwestor pismem z dnia 22 lipca 2014 r. oraz pismem z dnia 29 lipca 2014 r. został wezwany do złożenia wyjaśnień, w celu jednoznacznego określenia planowanych inwestycji. Zdaniem organu przedmiotowe postępowanie nie jest sprawą typową i jej stopień skomplikowania różni się od innych postępowań prowadzonych w przedmiocie wydania decyzji ustalających warunki zabudowy - ze względu na złożoność zagadnienia i złożenia kilku wniosków o wydanie warunków dla inwestycji zastępczych zlokalizowanych w tym samym miejscu co budowa budynku z instalacją opiniowaną w raporcie. Proponowane lokalizacje poszczególnych planowanych obiektów nakładają się na siebie. Skarżący składając wnioski na inwestycje zastępcze powoduje spowolnienie toczących się postępowań. Organ podał, że obecnie prowadzone są postępowania w sprawach następujących wniosków: - "Budowa budynku magazynowego i budynku gospodarczego'"; - "Budowa budynku do przerobu kredy piszącej", -"Budowa magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych", -"Dobudowa budynku magazynowego do składowania kredy," -"Budowa muru oporowego", -"Budowa wiaty magazynowej oraz utwardzenia." Organ zauważył, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2014 r. wskazało, że organ pierwszej instancji prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie winien rozważyć, czy przedmiotowa inwestycja dotycząca magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych jest powiązana z przedsięwzięciem polegającym na budowie budynku z linią technologiczną do przerobu kredy piszącej i nie powinna być rozpatrywana łącznie jako instalacja. Wójt Gminy Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. powołał Gminną Komisję Urbanistyczną w celu oceny zgodności złożonych wniosków z ustaleniami planów zagospodarowania przestrzennego gminy (poprzednio i obecnie obowiązującego oraz obowiązującego Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy S. Zdaniem Wójta Gminy, trudno dopatrzyć się w niniejszej sprawie bezczynności organu, który podejmował szereg działań i kroków przewidzianych przepisami prawa zmierzających do załatwienia sprawy. Wójt Gminy podniósł, że orzecznictwo wskazuje na występowanie zasadniczych rozbieżności co do trybu, w jakim strona postępowania powinna podejmować obronę swoich słusznych interesów przed bezpodstawnym pozostawieniem podania bez rozpoznania. Źródłem tych rozbieżności są kontrowersje co do charakteru czynności z art. 64 § 2 k.p.a. i możliwości zaliczenia jej do czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednocześnie wskazał, że w sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli zatem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności. Wójt Gminy S. stwierdził, że nie był bezczynny w prowadzonym postępowaniu. Z uwagi na postępowanie wymagające głębokiej, dogłębnej analizy na bazie opracowań urbanistycznych oraz czynnego udziału stron postępowania, prowadzone były czynności, które nie równają się z bezczynnością. Działania wymagały zebrania opinii, co wiązało się z powołaniem, ustaleniem i zaplanowaniem spotkań Komisji Urbanistycznej, wykonaniem czynności czasochłonnych. Dokonywane były za pomocą najprostszych środków prowadzących do jej załatwienia, jednakże sprawa jest szczególnie skomplikowana i z uwagi na jej złożoność wymaga postępowania wyjaśniającego. Wójt Gminy podniósł, iż czynności postępowania zmierzały do merytorycznego zakończenia sprawy, są zasadne w kontekście przedmiotu prowadzonego postępowania, jak też charakteru projektowanej inwestycji. Na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. pełnomocnik organu oświadczył, że wniosek skarżącego z dnia [...] września 2013 r. został rozpatrzony i w sprawie wydana została w dniu [...] listopada 2014 r.. decyzja nr [...], której kserokopię złożył do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając skargę na bezczynność organu w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że zasługuje ona na uwzględnienie. Jednocześnie Sąd wskazuje, że kwestia zarzucanej w skardze przewlekłości postępowania, stanowi przedmiot odrębnej sprawy - sygn. akt IV SA/Wa 156/14. Stosownie do treści art 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na zasadzie art. 149 § 2 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi, sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny. W pierwszej kolejności należy ocenić dopuszczalność skargi, w związku z czym zaznaczyć przyjdzie, że w świetle art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga na bezczynność może być wniesiona po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a. Wskazać należy, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżący bowiem, przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta Gminy S. złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. . Podkreślić przy tym należy, ze wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest jedynie warunkiem formalnym rozpoznania skargi przez sąd. Stanowisko organu wyższego stopnia zajęte w tym trybie (a więc uznanie zażalenia za uzasadnione bądź nieuzasadnione) nie ma znaczenia w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. Nieistotne jest nawet, czy organ wyższego stopnia wypowie się w sprawie. Niezależnie od sposobu załatwienia przez organ wyższego stopnia zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji stronie zostaje otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym bezczynności organu pierwszej instancji. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Podnieść również należy, że zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia - stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Organ prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym określającym terminy załatwiania spraw administracyjnych, a także naruszył wynikającą z art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art, 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa. Nie można zaaprobować stanowiska organu, że szczególnie skomplikowany charakter sprawy - w ocenie organu - zwalnia organ od obowiązku załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Ustawodawca we wskazanym przepisie przyjął, że załatwienie sprawy szczególnie skomplikowanej powinno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Nawet, jeśli postępowanie administracyjne jest szczególnie skomplikowane, to zwłoka organu w załatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. nie jest usprawiedliwiona. Stanowisko takie wynika z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sprawie sygn. akt. IV SA 105/00 (LEX 53462) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Zasada sformułowana w art. 6 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw określonych w art. 35 i 36 k.p.a. Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.) pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 k.p.a., zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa." Przypomnienia wymaga, że przedmiot postępowania sądowego w sprawie stanowiła skarga na bezczynność Wójta Gminy S. w rozpatrzeniu wniosku A.F. z dnia [...] września 2013 r. o wydanie decyzji ustalenia warunków zabudowy dla budowy magazynu i sortowni materiałów sypkich przemysłowych na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości N. Nie ulega wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu Wójt Gminy S. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Faktem jest, że organ podjął czynności mające na celu zakończenie postępowania, jednakże nie można przyjąć, że działał on w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki oraz, że na bieżąco prowadził sprawę. W ocenie Sądu działania organu wskazują na brak po jego stronie decyzyjności spowodowanej nieporadnością. Przede wszystkim świadczy o tym sposób dokonywania ustaleń w zakresie klasyfikacji przedmiotowego przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ, pomimo, że dysponował pełną charakterystyką inwestycji przedstawioną przez wnioskodawcę, to po sporządzeniu już w dniu [...] września 2013 r. projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej przez inwestora budowy budynku magazynowego i sortowni materiałów sypkich przemysłowych, pismem z dnia 28 października 2013 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska - Wydziału Spraw Terenowych w S. z prośbą o ustalenie, czy wnioskowana inwestycja jest zaliczana do przedsięwzięć mogących pogorszyć stan środowiska. Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] poinformował, Wójta Gminy, iż w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.) ustawodawca nie przewidział dla regionalnego dyrektora ochrony środowiska zadań w sprawie kwalifikacji przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazał, że tym samym działanie takie nie posiada podstaw prawnych i wykracza poza kompetencje określone w w/w ustawie. Jednocześnie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] zwrócił uwagę, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymienione zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Wskutek powyższej informacji Wójt Gminy nie wskazując konkretnego przepisu w/w rozporządzenia, pismem z dnia 20 listopada 2013 r. wezwał wnioskodawcę do dostarczenia w terminie 7 dni decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zaś w dniu [...] grudnia 2013 r. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu przedłożenia żądanej decyzji środowiskowej. Postanowienie to zostało wskutek zażalenia skarżącego uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2014 r. Analiza akt sprawy prowadzi do stwierdzenia, że słusznie podniósł skarżący, że organ nie dopełnił obowiązku przewidzianego w art. 36 k.p.a. Podobnie należy podzielić stanowisko strony skarżącej, że Gminna Komisja Urbanistyczno- Architektoniczna nie jest organem, o którym mowa w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wskazał sam organ w odpowiedzi na skargę powołana w dniu [...] maja 2014 r. w/w Komisja dokonywała analizy prowadzonych postępowań administracyjnych dotyczących lokalizacji wszystkich inwestycji na działce nr ew. [...], zaś w miesiącu lutym, marcu i kwietniu 2014 r. prowadzone były konsultacje z Biurem Projektowym "[...]" oraz niezależnymi urbanistami. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że tego rodzaju jego działania wykluczają stan bezczynności. Powoływanie według uznania organu wszelkich komisji doradczych, nie może bowiem powodować zwolnienia organu mającego za zadanie załatwić konkretną indywidualną sprawę mieszczącą się w granicach jego kompetencji, od obowiązków wynikających z art. 35 i art. 36 k.p.a. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż do chwili wydania w dniu [...] listopada 2014 r. decyzji w przedmiocie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji Wójt Gminy S. pozostawał w stanie bezczynności. Jak wcześniej wskazane zostało, badając zasadność skargi na bezczynność sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. W związku z tym, w realiach niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że z uwagi na wydanie przez organ w dniu [...] listopada 2014 r. decyzji nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy dla wymienionej inwestycji niemożliwym stało się zobowiązanie Wójta Gminy S. w trybie art. 149 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 5 września 2013 r. o ustalenie warunków zabudowy. Organ, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do dnia orzekania przez Sąd wydał akt, jakiego domagał się skarżący, stąd brak było podstaw do uwzględnienia żądania skargi w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji. Tym samym - pomimo pozostawania w zwłoce - organ przestał pozostawać w bezczynności, a postępowanie sądowe w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. W sprawie zaistniała zatem przesłanka skutkująca koniecznością umorzenia postępowania, wynikająca z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiwsa 2009 Nr 4, poz. 63). Ostatnio powołany przepis stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu tego przepisu zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, co uzasadniało umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Załatwienie sprawy administracyjnej przed datą wyrokowania, prowadzące do umorzenia postępowania, nie zwalnia jednak Sądu z obowiązku rozpoznania skargi, wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w pozostałym zakresie objętym dyspozycją art. 149 p.p.s.a., który w aktualnym brzmieniu, ustalonym od dnia 17 maja 2011 r. przepisem art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173), zawiera w § 1 zdanie drugie, w którym mowa o jednoczesnym stwierdzeniu przez sąd, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wynika z tego, że uwzględnienie skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. nie sprowadza się jedynie do zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie, ale polega także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce oraz czy było to z rażącym naruszeniem prawa albo nie miało charakteru rażącego. Można uznać za utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, że użycie w art. 149 § 1 wyrazu "jednocześnie" oznacza, iż brak zobowiązania organu do wydania aktu, tj. zastosowania środka określonego w ustawie, nie wyklucza orzekania w przedmiocie rażącego charakteru przewlekłości czy bezczynności organu. Wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 4 stycznia 2013 r., I OSK 2325/12, LEX nr 12269646 oraz postanowienia NSA: z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013 Nr 1, poz. 7; z 13 listopada 2012 r., I OSK 2626/12, LEX nr 1247155). Oceniając stopień naruszenia prawa w świetle art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ustalając w kontekście okoliczności niniejszej sprawy czy naruszono prawo w sposób oczywisty, niemożliwy do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności, Sąd zważył, że organ nie ignorował całkowicie obowiązków określonych w przepisach prawa i informował skarżącego o wyznaczanych terminach, począwszy od dnia 26 czerwca 2014 r. pozostając w tym zakresie w przekonaniu o prawidłowości swych działań. W konsekwencji nie zaistniały podstawy do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1 oraz art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku.