II SA/Gd 564/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Agencji "A" w W. na decyzję Wojewody z dnia 23 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę. Na wniosek T. O. i E. O. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa – [...], położonej w C, oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...], z udzieleniem bonifikaty od należnej opłaty z tytułu tego przekształcenia, Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej decyzją z dnia 23 kwietnia 2014 r., na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, ust. 2, ust. 6, ust. 7 pkt 1 ust. 13 i ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej ustawą o przekształceniu, orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Opłatę za przekształcenie w kwocie 2.095,70 zł ustalił organ na podstawie wartości nieruchomości określonej dla celów aktualizacji opłaty rocznej, wynikającej z operatu szacunkowego sporządzonego przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego, przy zastosowaniu bonifikaty w wysokości 90%, uznając, że spełnione zostały warunki określone w § 2 pkt 1, § 3 i § 4 zarządzenia Wojewody nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat (Dziennik Urzędowy Województwa Pomorskiego z dnia 28 stycznia 2013 r., poz. 611). Jak wynika z uzasadnienia decyzji organ ustalił na podstawie księgi wieczystej Kw. Nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w C., że właścicielem działki nr [...] jest Skarb Państwa – [...]. Ustalił też, że wnioskodawcy byli użytkownikami wieczystymi nieruchomości objętej wnioskiem na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 8 grudnia 2005 r. oraz są następcami prawnymi Gminy, która była użytkownikiem wieczystym w dniu 13 października 2005 r. Wnioskodawcy mają zatem uprawnienie do żądania przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, stosownie do treści art. 1 ust. 1 i 3 ustawy o przekształceniu. Organ opisał następnie przebieg postępowania związany z ustaleniem wartości nieruchomości, a wymieniając przesłanki udzielenia bonifikaty wskazał, że na podstawie zarządzenia Wojewody Pomorskiego nr 20/13 ustalono bonifikatę od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, na rzecz osób fizycznych, która ma zastosowanie do nieruchomości zabudowanych budynkami jednorodzinnymi wykorzystywanymi wyłącznie na cele mieszkaniowe, o ile spełnione zostały łącznie warunki, że budynki zostały ujawnione w księdze wieczystej i nieruchomości gruntowe są wykorzystywane w całości na cele mieszkaniowe. Wysokość bonifikaty wynosi 90% i może być ona udzielona, jeżeli użytkownik wieczysty nie zalega, w dniu wydania decyzji, ze zobowiązaniami pieniężnymi wobec Skarbu Państwa związanymi z przedmiotem przekształcenia. Organ ustalił, że budynek mieszkalny na działce nr [...] został ujawniony w księdze wieczystej w Dziale I-O nr [...] i jest wykorzystywany wyłącznie na cele mieszkaniowe, a nadto wnioskodawcy nie zalegają ze zobowiązaniami pieniężnymi wobec Skarbu Państwa [...] związanymi z przedmiotową nieruchomością. Stwierdził wobec tego, że wnioskodawcy spełnili przesłanki uprawniające do udzielenia bonifikaty, orzekając o obowiązku uiszczenia opłaty za przekształcenie w wysokości 10% ustalonej wartości nieruchomości – kwoty 2.095,20 zł na rachunek [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyła [...], domagając się jej zmiany w części orzekającej o udzieleniu bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Zarzuca organowi pierwszej instancji naruszenie art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy o przekształceniu oraz § 2 pkt 1, § 3 i § 4 zarządzenia Wojewody Pomorskiego nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. Według odwołującej agencji zarządzenie Wojewody będące podstawą udzielenia bonifikaty nie obejmuje nieruchomości znajdujących się w zarządzie [...], dotyczy ono bowiem jedynie nieruchomości zarządzanych przez starostów i prezydentów miast na prawach powiatu. W odwołaniu przywołano przepisy odnoszące się do działania [...], w szczególności art. 1, art. 2 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2012 r., poz. 1187, ze zm.) oraz przepisy art. 4 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651). Odwołujący wywodzi z ich treści, że skoro prawa właścicielskie w stosunku do przekształconej nieruchomości wykonuje [...], wojewoda nie posiada kompetencji do udzielania bonifikaty od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości. Ponieważ agencja ta jest organem wykonującym prawa właścicielskie, winna mieć możliwość decydowania o sposobie zarządzania gruntami, którymi gospodaruje w imieniu Skarbu Państwa. Wojewoda decyzją z dnia 23 czerwca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego. Powołując się na zasadę dwuinstancyjności wskazał, że obowiązany był do ponownego rozpoznania i orzeczenia w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną odwołaniem decyzją. W związku z powyższym wojewoda na nowo rozważył legitymację wnioskodawców do złożenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości i dokonał własnych ustaleń na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Analizując uprawnienia do zastosowania bonifikaty w wysokości 90% liczonej od opłaty z tytułu przekształcenia przywołał organ odwoławczy treść art. 4 ust. 7 ustawy o przekształceniu, zgodnie z którym organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa na podstawie zarządzenia wojewody. Na podstawie tego przepisu, w związku z art. 4 ust. 11a ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, Wojewoda Pomorski wydał zarządzenie nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. Wojewoda ponowił ustalenia uprzednio dokonane, oceniając jako zasadne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z uwzględnieniem bonifikaty. Uznał po analizie wskazanych przepisów oraz zebranego materiału dowodowego, że Starosta prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie § 2 ust. 1, § 3 i § 4 tego zarządzenia. Odnosząc się do zarzutu odwołania wojewoda stwierdził, że kompetencje starosty do udzielania bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości będących w zasobie [...] Skarbu Państwa wynikają z art. 3 ustawy o przekształceniu, na podstawie którego decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne osoby prawne, zatem także do nieruchomości Skarbu Państwa będących w zasobie [...]. Wojewoda dla poparcia swego stanowiska powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 84/14. Skargę na decyzję Wojewody z dnia 23 czerwca 2014 r. wniosła [...], zaskarżając ją w części orzekającej o prawie Wojewody do ustalania bonifikaty od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w stosunku do gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w zaskarżonej części. Skarżąca zarzuca nieprawidłową wykładnię art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz § 2 pkt 1, § 3 i § 4 pkt 2 zarządzenia Wojewody Pomorskiego nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. Uzasadnienie skargi powtarza argumentację przywołaną uprzednio w odwołaniu. Skarżąca twierdzi, że zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. nr 102 poz. 651 ze zm.) zasobem nieruchomości Skarbu Państwa są nieruchomości, które stanowią przedmiot własności Skarbu Państwa i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego Skarbu Państwa, natomiast w myśl art. 11 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Wyjątkiem, wynikającym z ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, jest Zasób Własności Rolnej Skarbu Państwa (art. 12 ust. 1 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, Dz. U. z 2012 r. poz. 1187), który powierzono w zagospodarowanie [...] stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 803). Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o przekształceniu starosta, wykonując zadania z zakresu administracji rządowej, wydaje decyzje o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, również w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne, w tym niniejsza agencja. Starosta posiada więc kompetencje do wydania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego we własność w stosunku, do gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Błędne jest jednak zastosowanie w przypadku opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, art. 4 ust. 7 pkt. 1 ustawy o przekształceniu i przepisów zarządzenia Wojewody Pomorskiego nr 20/13. W art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o przekształceniu ustawodawca nie wskazał bowiem wprost, jak to ma miejsce w przypadku zastrzeżenia kompetencji starosty do wydawania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, że przepis ten ma zastosowanie do nieruchomości Skarbu Państwa, w stosunku do których prawo własności wykonują inne państwowe osoby prawne. Zarządzenie Wojewody Pomorskiego nr 20/13 ma zastosowanie wyłącznie do nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonuje starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu. Przedmiotowa nieruchomość nie spełnia tego warunku, ponieważ prawa właścicielskie w stosunku do niej wykonuje Agencja Nieruchomości Rolnych. Wojewoda nie posiada zatem kompetencji do udzielenia bonifikaty od opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując, że zarówno wskazany wyżej art. 4 ust. 7 ustawy o przekształceniu jak i § 2 zarządzenia Wojewody dotyczą wszystkich nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa, bez względu na to jaki podmiot wykonuje nadzór właścicielski w stosunku do tych nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola legalności polega na kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Działając też na podstawie art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwaga ta jest istotna w niniejszej sprawie o ile przedmiotem zaskarżenia jest udzielona przez starostę bonifikata z tytułu przekształcenia nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, jednakże sprawą administracyjną podlegającą kontroli sądu jest przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z udzieleniem bonifikaty, zgodnie z treścią wniosku wszczynającego tę sprawę oraz treścią skarżonych rozstrzygnięć. Kwestia ta pozostaje poza sporem, ale sąd ocenia, że oba organy administracji w ramach swoich kompetencji prawidłowo uznały, że wnioskodawcy spełnili wszystkie przesłanki wynikające z przepisów ustawy o przekształceniu, które uprawniały do przekształcenia przysługującego T. i E. małżonkom O. prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości gruntowej w prawo własności. Wnoszący o przekształcenie byli następcami prawnymi podmiotu (Gminy), który w dniu 13 października 2005 r. był użytkownikiem wieczystymi nieruchomości – działki nr [...] w C., stanowiącej własność Skarbu Państwa – [...]. Spełniony został zatem warunek wynikający z przepisów art. 1 ust. 1 i 3 ustawy o przekształceniu. Kontrolowana decyzja spełnia ponadto wymagania określone w art. 4 ustawy o przekształceniu. Wysokość opłaty za przekształcenie została ustalona na podstawie operatu szacunkowego. Jako podmiot, na którego rachunek kwota opłaty ma zostać uiszczona prawidłowo wskazano [...]. Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 ustawy o przekształceniu osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia z zastrzeżeniem art. 5. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem przekształcenia w niniejszej sprawie była nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa (zob. odpis z księgi wieczystej, w aktach administracyjnych), w stosunku do której wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych Skarb Państwa powierzył [...]. Ponieważ przedmiotowa nieruchomość wchodziła w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oznacza to, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, Skarb Państwa powierzył [...] wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz w stosunku do tego mienia. Z przepisu art. 5 ust. 2 tej ostatniej ustawy wynika, że [...] obejmując we władanie powierzone składniki mienia Skarbu Państwa wykonuje we własnym imieniu prawa i obowiązki z nim związane w stosunku do osób trzecich, jak również we własnym imieniu wykonuje związane z tymi składnikami obowiązki publicznoprawne. Oznacza to, że "dotychczasowym właścicielem" takiej nieruchomości, w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o przekształceniu jest Skarb Państwa. Prawo do opłaty z tytułu przekształcenia mieści się w pojęciu uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, a te zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa wykonuje [...] (zob. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 544/07; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 99/08 – dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem to na rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych należy uiścić opłatę z tytułu przekształcenia. Skutkiem tego przysługuje jej też status strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 286/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca [...] obu zaskarżonym decyzjom zarzuciła nieprawidłową wykładnię przepisu art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o przekształceniu oraz § 2 pkt 1, § 3 i § 4 przywołanego zarządzenia Wojewody Pomorskiego nr 20/13. Według sądu zarzuty skarżącej są bezzasadne. Istota problemu i de facto zakres sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w sytuacji, gdy decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczy nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, lecz pozostającej w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa, do opłaty z tytułu przekształcenia znajduje zastosowanie art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o przekształceniu. Według przepisu art. 4 ust. 7 pkt 1 wskazanej ustawy organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1 (tj. opłaty, którą osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi z tytułu tego przekształcenia), w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, na podstawie zarządzenia wojewody. Z art. 4 ust. 11a ustawy o przekształceniu wynika, że w zarządzeniu wojewody, o którym mowa w ust. 7, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych. Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o przekształceniu, starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej wydaje decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne. Z przywołanego przepisu wynika po pierwsze, że ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu ma zastosowanie do wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, a zatem w równym stopniu do nieruchomości Skarbu Państwa, którymi gospodarują starostowie, jak i do nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne, w tym skarżąca Agencja Nieruchomości Rolnych; po drugie zaś, organem właściwym do orzekania o przekształceniu jest zawsze starosta (prezydent miasta na prawach powiatu). Kompetencja w zakresie orzekania o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na nieruchomości Skarbu Państwa w prawo własności, co zresztą wprost wynika z cytowanego przepisu, zawsze przysługuje staroście, mimo że na podstawie przepisów szczególnych, regulujących gospodarowanie różnymi kategoriami nieruchomości Skarbu Państwa nieruchomościami takimi gospodarują też inne organy, np. [...]. Jednakże w takiej sytuacji nie zachodzi tożsamość organu administracji państwowej i organu gospodarującego nieruchomością. Według sądu oznacza to, że również art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o przekształceniu dotyczy wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, za których przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności pobierana jest opłata. Kwestia udzielenia bonifikaty nie stanowi zaś w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oddzielnego przedmiotu, stanowi jedynie akcesoryjny element sprawy głównej. Potwierdza to konstrukcja tego przepisu, który odsyła do art. 4 ust. 1 stanowiąc jednoznacznie, że organ właściwy do wydania decyzji o przekształceniu (a więc właściwy do wydania decyzji dotyczącej każdej nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne), może udzielić bonifikaty od każdej opłaty o jakiej mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o przekształceniu, czyli od każdej opłaty, jaką osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi z tytułu tego przekształcenia. Przepis art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o przekształceniu daje zatem staroście kompetencję do orzekania o każdej bonifikacie, a nadto wraz z przepisem art. 4 ust. 11a tej ustawy przesądza o tym, że warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych w stosunku do wszystkich nieruchomości Skarbu Państwa, za których przekształcenie pobierana jest opłata, określone muszą zostać w zarządzeniu wojewody. Żadnych wyjątków w tym zakresie ustawa o przekształceniu nie wprowadza, jak również żadnych norm szczególnych nie zawierają przywołane w odwołaniu i skardze przepisy regulujące zasady jej funkcjonowania. Argumenty skargi odnośnie zmniejszenia dochodów [...] i braku wpływu na wysokość bonifikaty nie mogą przesądzać o przyznaniu jej kompetencji do ustalenia takiej bonifikaty. Wyłączne kompetencje organów na tle przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości przyznaje ustawa o przekształceniu, która też nie zawiera żadnych wyjątków odnośnie bonifikat od opłaty za przekształcenie nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa. Jedynym wymogiem nałożonym przez ustawodawcę jest ustalenie warunków bonifikaty w odniesieniu do takich nieruchomości przez wojewodę (w drodze zarządzenia). Takie też stanowisko jak w niniejszej sprawie zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyrokach (nieprawomocnych): z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 801/13 oraz z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 84/14 (dostępne w CBOSA), a sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni je podziela. Z przedstawionych względów sąd ocenia jako prawidłowe rozstrzygnięcia organów obu instancji. Zasadnie organy uznały, że do nieruchomości, której dotyczył wniosek małżonków O. (o przekształcenie za bonifikatą) znajduje zastosowanie art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Prawidłowo też organy rozstrzygnęły w oparciu o przepisy § 2 pkt 1, § 3 i § 4 zarządzenia Wojewody Pomorskiego nr 20/13 z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i wysokości stawki procentowej tych bonifikat. Z niekwestionowanych i popartych materiałem dowodowym ustaleń wynika bowiem, że wymogi uzyskania bonifikaty w wysokości 90% wynikające z przywołanych przepisów zarządzenia Wojewody Pomorskiego nr 20/13 zostały spełnione: przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, ujawnionym w księdze wieczystej, nieruchomość gruntowa również wykorzystywana jest w całości na cele mieszkaniowe, a użytkownicy wieczyści nie zalegali w dniu wydania decyzji ze zobowiązaniami pieniężnymi wobec Skarbu Państwa – [...] związanymi z przedmiotem przekształcenia. Nie budzi też wątpliwości co do zgodności z prawem przyjęty w operacie sposób wyceny wartości nieruchomości gruntowej oraz wartości rynkowej prawa użytkowania wieczystego, na podstawie którego organ wyliczył należna opłatę od przekształcenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania administracyjnego i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niezasadną oddalił.