III SA/Wa 1354/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "L." C. T., E. P. Sp. J. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oddala skargę W dniu 18 grudnia 2010 r. przedstawiciel Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo – Usługowego "L." C. T., E. P. Spółka Jawna w W. (zwanego też dalej "Spółką" lub "Skarżącą") dokonał zgłoszenia celnego dotyczącego liczników statycznych energii elektrycznej sprowadzonych z Chin. Do zgłoszenia celnego przedłożono fakturę nr [...] z dnia 7 grudnia 2010 r. na kwotę 9661 USD oraz lotniczy list przewozowy. W wyniku kontroli dokumentacji celnej, finansowej i księgowej Skarżącej przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W., stwierdzono nieprawidłowości związane z deklarowaną wartością celną towaru w ww. zgłoszeniu celnym. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ww. zgłoszenia celnego, a następnie decyzją z [...] czerwca 2013 r. określił prawidłową wartość celną, a tym samym kwotę długu celnego dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym. Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] września 2013 r. umorzył postępowanie odwoławcze - w związku ze skutecznym cofnięciem odwołania, co nastąpiło pismem z dnia 3 września 2013 r. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z [...] października 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej kwoty należności tytułem podatku od towarów i usług od towarów ujętych w zgłoszeniu celnym SAD, po czym decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. określił Spółce podatek od towarów i usług należny z tytułu importu towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym w kwocie 8010 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji podatkowej Spółka wniosła o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie. W treści wniesionego środka zaskarżenia Strona zarzuciła, iż zaskarżona decyzja narusza art. 5 ust. 3, art. 29 ust. 13, 14, 15 oraz art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 535 ze zm.), zwanej też dalej "uptu", co uzasadniła twierdząc, iż nie ma faktycznych podstaw zmiana zgłoszenia celnego w części dotyczącej wartości celnej towaru. Wskazała ponadto, iż nie ponosiła kosztów transportu, wszystkie opłaty w tym zakresie uiszczał sprzedawca, zatem podwyższenie wartości celnej, jak i zmiana podstawy opodatkowania, nie ma oparcia w faktach. Skarżąca w swoim odwołaniu zarzuciła również naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej wskazując na błędy w ustaleniach faktycznych. Uznała, iż zaskarżona decyzja odwołuje się do innej decyzji, w której błędnie ustalono stan faktyczny, bowiem Organ pierwszej instancji nie dysponował tłumaczeniem z języka chińskiego wszystkich dokumentów istotnych dla oceny stanu faktycznego, z których jednoznacznie wynika, iż koszty transportu lotniczego ponosił chiński dostawca. Skarżąca podniosła ponadto, iż zaskarżona decyzja narusza art. 5 ust. 3, art. 29 ust. 13, 14 i 15 uptu. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] lutego 2014 r. utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji. Przytaczając motywy swojego rozstrzygnięcia Organ odwoławczy powołał przepisy Ordynacji podatkowej oraz uptu mające zastosowanie przy określaniu wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu. Nadto przytoczył sposób określenia podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu dokonany przez Organ pierwszej instancji. Natomiast w kwestii ustalenia kosztów transportu towaru poniesionych do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju Organ odwoławczy powołał się na art. 32 ust. 1 lit. "e", art. 33 ust. 1 lit "a" rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, w którym wskazano, iż koszty transportu lotniczego wliczane do wartości celnej towarów są określane według reguł i z zastosowaniem wartości procentowych określonych w załączniku 25. Dyrektor Izby Celnej zauważył, iż Organ pierwszej instancji określił podatek od towarów i usług należny z tytułu importu towaru zgodnie z art. 29 ust. 13 i 15 oraz art. 33 ust. 2 uptu, a w konsekwencji podniesione w odwołaniu zarzuty naruszenia powołanych przepisów należy uznać za bezzasadne. Również zarzut dotyczący naruszenia art. 29 ust. 14 uptu nie znajduje uzasadnienia w realiach sprawy, ponieważ importowane towary, zgodnie z wnioskiem przedstawiciela Spółki, zostały objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Organu odwoławczego, bezspornym jest, iż wartość celna towarów i dług celny obciążający Stronę, określone zostały odrębną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z [...] czerwca 2013 r. Strona wycofała odwołanie od tej decyzji, w związku z czym stała się ona ostateczna. Reasumując, w opinii Dyrektora, dopóki w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja celna, posiadająca kluczowe znaczenie dla wymiaru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, to decyzją tą związane są Organy podatkowe orzekające w sprawie wymiaru wymienionych podatków należnych z tytułu importu przedmiotowego towaru. Zarówno wartość celna, jak i kwota długu celnego, nie mogą być skutecznie kwestionowane w postępowaniu podatkowym lub (i) w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na decyzję dotyczącą wymiaru zobowiązań podatkowych związanych z tym samym zdarzeniem (importem towaru). W skardze na powyższą decyzję z [...] lutego 2014 r. Skarżąca wniosła o uchylenie obu zaskarżonych decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając jej naruszenie art. 29 ust.15 i ust. 13 i 14 i art. 5 ust. 3 uptu, poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i błędne przyjęcie, że w stanie faktycznym sprawy istnieją podstawy do ustalenia podatku od towarów i usług, gdy w rzeczywistości nie ma uzasadnienia naliczenie podatku. Zarzuciła także naruszenie art.122, art.187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej przez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i przyjęcie, że przy zbieraniu dowodów w sprawie ustalono wszystkie istotne okoliczności zgodne z rzeczywistością, choć błędne jest podstawowe dla sprawy ustalenie, że koszty transportu ponosiła Spółka, gdy ich ciężar spoczywał na sprzedawcy towaru. Uzasadniając wniesioną skargę Skarżąca podniosła, iż Dyrektor w wydanej decyzji nie ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniu, jak również do przedłożonego tłumaczenia, z którego bez wątpliwości wynika, że koszty transportu ponosił sprzedawca. Skarżąca wskazała nadto, iż uzasadnienie decyzji zawiera przytoczenie różnych wyroków sądów administracyjnych, z których, wbrew twierdzeniu Organu, nie wynika wcale, że w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku od towarów i usług jest on związany ustaleniami dotyczącymi wymiaru cła. Spółka zaznaczyła też, że wznowione zostały postępowania w sprawie wymiaru należności celnych, co czyni wydanie decyzji w sprawie przedwczesnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana według powyższych kryteriów nie zasługiwała na uwzględnienie. Jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji, podstawą opodatkowania towaru w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło (art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług). Podstawa opodatkowania obejmuje m.in. koszty transportu i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Cło i koszty transportu, jako elementy wartości celnej, mają więc prosty wpływ na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług – im wyższe te koszty, tym wyższa jest podstawa opodatkowania VAT. Tej prostej zależności Skarżąca nie kwestionowała w toku postępowania podatkowego, ale też – w ocenie Sądu – nie zauważała jej zasadniczego znaczenia dla określenia wysokości należnego podatku z tytułu importu. Jednocześnie ponowić należy uwagę Dyrektora Izby Celnej, iż wartość celna zaimportowanych przez Spółkę towarów została określona w odrębnym postępowaniu celnym. Zostało ono zakończone ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] czerwca 2013 r. Ostateczność tej decyzji wynika przy tym z faktu, że z woli Spółki decyzja ta nie została poddana kontroli instancyjnej, gdyż wniesione od niej odwołanie zostało cofnięte. Zasadnicza okoliczność faktyczna niniejszej sprawy podatkowej, czyli wartość celna towaru, została zatem określona w innym postępowaniu administracyjnym, którego wynik musiał być respektowany w postępowaniu podatkowym w przedmiocie podatku od towarów i usług. Istnienie w obrocie prawnym tej decyzji z [...] czerwca 2013 r. determinowało wysokość podatku od towarów i usług, i dopiero ewentualne wyeliminowanie z obrotu decyzji celnej otworzyłoby na nowo kwestię wysokości tego podatku. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, podjęta przez Spółkę próba podważenia decyzji celnej w drodze wznowienia postępowania zakończyła się dla niej niepowodzeniem. Niezależnie od kwestii bezprzedmiotowości zarzutu naruszenia art. 29 ust. 14 ustawy (Organy nie mogły naruszyć tego przepisu, gdyż dotyczy on podatku od towarów odprawianych w procedurze odprawy czasowej oraz w procedurze przetwarzania pod kontrolą celną, podczas gdy zaimportowane przez Spółkę liczniki prądu odprawiano w procedurze dopuszczenia do obrotu), nadal zasadniczą okolicznością sprawy jest fakt ustalenia wartości celnej towaru w ostatecznej, odrębnej decyzji celnej. Z powyższych względów zawarte w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego należy uznać za chybione. Nie można zgodzić się z zarzutami skargi dotyczącymi naruszeń prawa procesowego (art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej). Zresztą zarzuty te wynikają ze sformułowania zasadniczego zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 3 oraz art. 29 ust. 13 – 15 ustawy. Jak wyżej Sąd wyjaśnił, w postępowaniu podatkowym w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru wartość celna towaru, jako podstawa opodatkowania, jest przyjmowana w wysokości określonej w odrębnym postępowaniu administracyjnym – postępowaniu celnym. Wspomniane przepisy procesowe mogłyby być ewentualnie naruszone, gdyby w niniejszym postępowaniu podatkowym ustaleniu Organów podatkowych podlegała okoliczność faktyczna dotycząca wartości celnej towaru. Tak jednak nie było. Wbrew zawartemu w skardze twierdzeniu Spółki, przywołane przez Dyrektora wyroki Sądów administracyjnych wprost i jednoznacznie wskazują, że "...wartość celna, cło nie mogą być skutecznie podważane w postępowaniu podatkowym czy też sądowoadministracyjnym dotyczącym ostatecznej decyzji podatkowej, w szczególności gdy strona skarżąca nie podważyła skutecznie tych ustaleń...", a także, że postępowanie celne oraz podatkowe "... mają swój samodzielny byt w ujęciu formalnoprawnym i materialnoprawnym co powoduje, że skutecznym zarzutem rozpatrywanej skargi kasacyjnej nie mógł się stać zarzut skierowany w swej istocie do rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu celnym..." (cytaty z powołanego przez Dyrektora wyroku NSA o sygn. I GSK 391/09). Nie można więc zgodzić się z poglądem Spółki zaprezentowanym w skardze, że "...jest możliwe dokonywanie osobnych ustaleń faktycznych na potrzeby postępowania w zakresie podatku od towarów i usług, odrębnie od postępowania w zakresie cła.". Zresztą ten pogląd Skarżącej nie jest zaprezentowany wystarczająco stanowczo i pewnie, gdyż Spółka natychmiast po jego sformułowaniu zastrzegła, że wznowione zostało postępowanie celne. Należy zatem uznać, iż - według Spółki - możliwość przyjęcia w postępowaniu podatkowym innej wartości celnej, niż w postępowaniu celnym, zależy w istocie od uprzedniego wyeliminowania z obrotu prawnego ewentualnie wadliwej decyzji celnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę. Decyzja zaskarżona oraz utrzymana nią w mocy są zgodne z prawem.