I OSK 695/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędzia NSA Małgorzata Miron (spr.) Protokolant st. inspektor sądowy Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 673/14 w sprawie ze skargi K.M.P. na decyzję Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego w Szczecinie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od K.M.P. na rzecz Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego w Szczecinie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 673/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K.M.P. na decyzję Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego w Szczecinie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu orzeczenia przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Dziekan Zamiejscowego Wydziału Administracji w Jarocinie decyzją z dnia [...] marca 2014 r. działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako "k.p.a."), art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 7 ust. 1, § 32 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego, skreślił K.M.P. z listy studentów z uwagi na nieuzyskanie zaliczenia semestru w określonym terminie. W odwołaniu od powyższej decyzji K.M.P. wyjaśnił, że powodem nieprzystąpienia do egzaminów była jego choroba i konieczność wykonania prac zleconych przez pracodawcę w miejscu i czasie uniemożliwiającym przybycie na egzamin. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Prorektor ds. Studenckich Uniwersytetu Szczecińskiego, powołując się na art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a. w związku z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) oraz § 6 ust. 3, § 28 ust. 5 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego, po rozpoznaniu odwołania K.M.P., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż z akt sprawy wynika, że decyzją Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia [...] stycznia 2011 r. K.M.P. powtarzał II semestr studiów, a następnie decyzją Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia [...] grudnia 2011 r. powtarzał pierwszy rok studiów na kierunku Administracja. Zgodnie z § 28 ust. 5 Regulaminu studiów Uniwersytetu Szczecińskiego student może w toku studiów powtarzać semestr dwukrotnie, z zastrzeżeniem, że ten sam semestr tylko jednokrotnie. Organ ustalił, iż odwołujący się ma niezaliczony przedmiot "wykładnia i stosowanie prawa" z drugiego semestru. W związku z powyższym, wykorzystał już możliwość powtarzania drugiego semestru studiów. K.M.P. zaskarżył ww. decyzję Prorektora ds. Studenckich Uniwersytetu Szczecińskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej naruszenie § 6 ust. 1 i 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego. Skarżący zarzucił organowi drugiej instancji nieobiektywne rozpatrzenie odwołania, gdyż z przyczyn niezależnych od niego nie przystąpił do egzaminu z przedmiotu "wykładnia i stosowanie prawa". Zaznaczył, że nie wyznaczono mu nowego terminu do zaliczenia tego przedmiotu i dalej w dobrej wierze, kontynuował studia na III semestrze. Wskazał, że wniósł stosowną opłatę za studia i przystąpił do zaliczeń czterech przedmiotów z tego semestru. Był przekonany, że zaległy przedmiot ma zaliczyć do końca studiów. Skarżący wskazał, że organ nie wykazał dobrej woli i nie wziął pod uwagę jego sytuacji osobistej i rodzinnej. Podał, iż ma 63 lata, pracuje zawodowo poza stałym miejscem zamieszkania, jest przewlekle chory i opiekuje się niepełnosprawnym synem. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym wyrokiem oddalił skargę. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Zatem to postanowienia regulaminu są jednymi z przepisów wiążących studenta oraz organ w ocenie przebiegu studiów studenta i wydawaniu decyzji administracyjnych. Stosownie do § 32 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Szczecińskiego obowiązującego na podstawie uchwały nr 23/2012 Senatu Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 29 marca 2012r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego - zwanego dalej "regulaminem", Dziekan może skreślić studenta z listy w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Z akt sprawy wynika, że K.M.P. decyzją Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia [...] stycznia 2011 r. został skierowany na powtarzanie semestru drugiego na kierunku administracja. Decyzją Dziekana Zamiejscowego Wydziału Administracji w Jarocinie z dnia [...] września 2011 r. skarżący został skreślony z listy studentów Uniwersytetu Szczecińskiego z uwagi na niezaliczenie semestru drugiego w określonym terminie. Rektor Uniwersytetu Szczecińskiego decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2011 r. oraz orzekł o przywróceniu K.M.P. na listę studentów Uniwersytetu Szczecińskiego oraz skierował go na powtarzanie pierwszego roku studiów na kierunku administracja. Stosownie do § 30 ust. 2 pkt 1 regulaminu warunkiem zaliczenia kolejnego semestru jest uzyskanie zaliczenia wszystkich obowiązkowych przedmiotów kształcenia umieszczonych w planie semestru. Natomiast zgodnie z § 28 ust. 5 regulaminu student może w toku studiów powtarzać semestr dwukrotnie, z zastrzeżeniem, że ten sam semestr tylko jednokrotnie. Sąd pierwszej instancji uznał za słuszne stanowisko organu, iż skarżący wykorzystał już przewidzianą w regulaminie możliwość powtórzenia drugiego semestru. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 189 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów. Student jest obowiązany w szczególności do: 1) uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów; 2) składania egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów przewidzianych w planie studiów; 3) przestrzegania przepisów obowiązujących na uczelni. Skarżący – jako student – zobowiązany był znać regulamin studiów i do niego się stosować. W ocenie Sądu pierwszej instancji nieuprawnione, a zatem prawnie bezskuteczne, jest jego twierdzenie, iż był przekonany, że przedmiot "wykładnia i stosowanie prawa" może zaliczyć do końca studiów. Regulamin studiów nie daje żadnych podstaw do takiego przekonania, a skarżący był już wcześniej skreślony z listy studentów z tego samego powodu. Okoliczność, że decyzją władz uczelni został mu przywrócony status studenta, nie może stanowić podstawy do oczekiwania, że właściwy organ szkoły wyższej nie będzie egzekwował postanowień regulaminu. Może on – w ramach swego uznania - uwzględnić szczególne okoliczności niezaliczenia określonego semestru lub roku studiów, spowodowanego nieprzewidzianymi wcześniej okolicznościami życiowymi studenta, lecz za taką okoliczność nie może być uznana podnoszona przez skarżącego kolizja planu studiów z jego obowiązkami i uwarunkowaniami pracowniczymi, uniemożliwiającymi udział w zajęciach czy egzaminach. Postanowienie § 28 ust. 5 regulaminu jednoznacznie wyznacza granice możliwości powtarzania semestru, a tym samym jej przekroczenie stanowi przesłankę do wydania decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów na podstawie § 32 ust. 2 pkt 2 regulaminu, stanowiący, że Dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Treść tego przepisu wskazuje na uznaniowy charakter takiej decyzji, jednakże w okolicznościach sprawy, przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, uznać należy, iż organ rozważył wszelkie okoliczności sprawy i przekonywująco uzasadnił swe rozstrzygnięcie, zarzut skarżącego, iż organ nie wykazał się dobrą wolą czy też obiektywnym rozpatrzeniem sprawy jest nietrafny, zaś zaistniały stan faktyczny – w świetle ww. przepisów regulaminu - uprawniał organ do wydania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji nie można zatem zarzucić, iż wydana została z naruszeniem prawa. Sąd pierwszej instancji nie dopatrzył się też naruszenia powołanego w skardze § 6 ust. 1 i 2 regulaminu, stosownie do którego przełożonym studentów jest rektor, który sprawuje ogólny nadzór nad działalnością uczelni. Wskazane w tym przepisie kompetencje rektora nie zostały na żadnym etapie niniejszego postępowania ani naruszone ani przekroczone. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył K.M.P. Wyrok zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - § 32 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego (stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 77/2013 Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego) poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż w przedmiotowej sprawie zaszły przesłanki do skreślenia skarżącego z listy studentów; - § 27 ust. 9 i 10 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że niezdanie egzaminu z danego przedmiotu w sesji zimowej 2014 r. może skutkować niezaliczeniem II semestru studiów; oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - § 6 ust. 1 oraz § 7 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego (stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 77/2013 Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego) w zw. z § 38 ust. 1 i 2 Statutu Uniwersytetu Szczecińskiego poprzez przyjęcie, że Prorektor ds. Studenckich Uniwersytetu Szczecińskiego jest organem właściwym do wydania decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący kasacyjnie podniósł, iż nie przystąpił do egzaminu z przedmiotu "Wykładnia i stosowanie prawa". Jednakże pomimo niezaliczenia tego przedmiotu Dziekan Zamiejscowego Wydziału Administracji w Jarocinie (prawdopodobnie warunkowo) zarejestrował go na III semestr. Skoro skarżący został zarejestrowany na III semestr, o czym świadczy dopuszczenie go do zajęć i egzaminów w tym semestrze, Dziekan Zamiejscowego Wydziału Administracji w Jarocinie powinien, zgodnie z § 27 ust. 10 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego, wydać decyzję o powtarzaniu danego przedmiotu i zgodnie z § 27 ust. 9 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego wyznaczyć termin zdania egzaminu z zaległego przedmiotu. Dziekan Zamiejscowego Wydziału Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego takiej decyzji nie wydał i nie wskazał, że egzamin z zaległego przedmiotu ma być zdany w III semestrze. Ponadto nieprzystąpienie do egzaminu jest jednoznaczne z uzyskaniem oceny "niedostatecznej", zgodnie z treścią § 37 ust. 5 Regulaminu studiów. W związku z powyższym oraz w świetle § 27 ust. 9 i 10 Regulaminu Studiów, skarżący miał prawo do skorzystania z egzaminu poprawkowego na zasadach określonych z koordynatorem przedmiotu, Uniwersytet Szczeciński odmówił skarżącemu prawa do skorzystania z możliwości przystąpienia do egzaminu poprawkowego i dalszego kontynuowania studiów. Terminy oraz zasady zaliczania przedmiotu "Wykładnia i stosowanie prawa" nie zostały ustalone pomiędzy skarżącym a koordynatorem przedmiotu z ramienia uczelni. W związku z powyższym skarżący miał uzasadnione przekonanie, iż zgodnie z treścią § 38 i 39 ust. 1 Regulaminu Studiów jest zobowiązany do zdania egzaminu poprawkowego w sesji po zakończeniu semestru III. Tym samym decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów Uniwersytetu Szczecińskiego była przedwczesna i pozbawiona podstaw prawnych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy podniesiono, iż zgodnie z treścią § 6 ust. 1 oraz § 7 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego (stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 77/2013 Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego) w zw. z § 38 ust. 1 i 2 Statutu Uniwersytetu Szczecińskiego przełożonym studentów jest rektor. Rektor wykonuje swoje zadania przy pomocy prorektorów. Prorektor jest upoważniony do załatwiania spraw w imieniu rektora w zakresie przez niego ustalonym. Od decyzji dziekana podejmowanych w sprawach indywidualnych przysługuje odwołanie do rektora. Decyzja rektora jest ostateczna. Decyzję z dnia [...] maja 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję dziekana Zamiejscowego Wydziału Administracji w Jarocinie o skreśleniu skarżącego z listy studentów Uniwersytetu Szczecińskiego wydał prorektor ds. studenckich. Z treści decyzji nie wynika upoważnienie prorektora ds. studenckich do wydawania decyzji w zakresie skreślenia z listy studentów oraz do weryfikacji prawidłowości postępowania w tym zakresie przez dziekana, na podstawie złożonego przez studenta odwołania. Zgodnie z przytoczonym zapisem Statutu Uniwersytetu Szczecińskiego rektor jest organem uczelni, działa przy pomocy prorektorów, zakres uprawnień prorektora każdorazowo ustalany jest przez rektora. Każdy z prorektorów może podejmować działania, w tym wydawać decyzje w imieniu rektora wyłącznie w ramach posiadanych upoważnień. W przedmiotowej sprawie uprawnienie prorektora ds. studenckich nie zostało wykazane. Czynność prorektora z przekroczeniem uprawnień przekazanych mu przez rektora jest czynnością nieważną, nie odnoszącą żadnych skutków prawnych. Tym samym pozbawione podstaw prawnych i faktycznych jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż nie doszło do naruszenia § 6 ust. 1 i 2 Regulaminu studiów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rektor Uniwersytetu Szczecińskiego wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi podniesiono, iż skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie wystąpiła, stąd też kontrola instancyjna ograniczała się do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Badając sprawę w takim zakresie należało uznać, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Nie ma racji skarżący kasacyjnie twierdząc, że zaskarżona decyzja, wbrew ocenie Sądu pierwszej instancji, została wydana z naruszeniem § 6 ust. 1 i § 7 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego w zw. z § 38 ust. 1 i 2 Statutu. Jak wynika z § 6 ust. 3 Regulaminu organizacyjnego administracji Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawach dotyczących toku studiów w imieniu rektora występuje właściwy prorektor. Jednocześnie w § 16 tego Regulaminu w brzmieniu nadanym Zarządzeniem nr 110/2008 Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 18 listopada 2008 r. określa się zakres działania Prorektora ds. Studenckich. Ust. 1 pkt 2 Regulaminu wskazuje, że w ramach powierzonych kompetencji prorektor podejmuje decyzje m.in. w sprawach odwołań studentów od decyzji dziekana. Powyższe uregulowania wskazują, że wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie Prorektor ds. studenckich był uprawniony do wydania decyzji stanowiącej rozpoznanie odwołania K.P. Powyższe czyni niezasadnym zarzut naruszenia wskazanych wyżej przepisów Regulaminu. Nie ma także racji skarżący kasacyjnie, iż w okolicznościach niniejszej sprawy Rektor dokonał skreślenia go z listy studentów co najmniej przedwcześnie, z naruszeniem § 32 ust. 2 pkt 2 i § 27 ust. 9 i 10 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Szczecińskiego z dnia 16 sierpnia 2013 r. Z treści zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji decyzji wynika, że przyczyną, dla której organ uczelni skreślił skarżącego z listy studentów był fakt niezaliczenia jednego z przedmiotów II semestru. Ponieważ Regulamin Studiów przewiduje, że student może w toku studiów powtarzać semestr dwukrotnie z zastrzeżeniem, że ten sam semestr jednokrotnie, to w ocenie organu odwoławczego zaistniały przesłanki do skreślenia skarżącego z listy studentów. Słusznie, wbrew zarzutom skarżącego kasacyjnie Sąd pierwszej instancji ocenił powyższe rozstrzygnięcie jako prawidłowe. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. skreślono skarżącego z listy studentów w związku z nieuzyskaniem zaliczenia drugiego semestru. Decyzja ta została uchylona przez Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego, który jednocześnie orzekł o przywróceniu K.P. na listę studentów i skierował do powtarzania II semestru. Następnie (decyzją z dnia [...] września 2011 r.) ponownie skreślono ww. z listy studentów w związku z niezaliczeniem II semestru. Ta decyzja również została uchylona (decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r.) i orzeczono o przywróceniu skarżącego na listę studentów oraz skierowano do powtarzania pierwszego roku studiów. Tym samym skarżący, mimo zapisów Regulaminu II semestr powtarzał dwukrotnie. Taka informacja została również zawarta w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., w której wskazano, że strona wyczerpała już wszystkie możliwości realizowania studiów na pierwszym roku. Nie jest również kwestionowane, a okoliczność ta wynika z akt sprawy, że skarżący nie zaliczył jednego z przedmiotów II semestru. Karta okresowych osiągnięć studenta za I rok studiów, semestr II roku akademickiego 2012/1013 wskazuje, że skierowano go do powtarzania przedmiotu "Wykładnia i stosowanie prawa", co oznacza, że uzyskał wpis warunkowy na III semestr. Nie jest także kwestionowane że w III semestrze nie zaliczył tego "warunkowego" przedmiotu. Powyższe spowodowało wydanie decyzji o skreśleniu go z listy studentów. Jak wynika z § 27 ust. 9 i 10 Regulaminu student, który otrzymał rejestrację warunkową realizuje wszystkie przedmioty umieszczone w planie studiów semestru, na który jest zarejestrowany oraz niezaliczone przedmioty z semestrów niższych wyznaczone przez dziekana do realizacji w tym semestrze. Jednocześnie dziekan wydaje decyzję o powtarzaniu przedmiotu. Student w ciągu 14 dni od rozpoczęcia semestru, w którym przedmiot ma być realizowany, w porozumieniu z koordynatorem przedmiotu, określa sposób uczestnictwa i zaliczenia tego przedmiotu. W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym należało uznać, że nie ma racji skarżący kasacyjnie twierdząc, że doszło do naruszenia § 27 ust. 9 Regulaminu. Jak wyżej wskazano dziekan skierował studenta do powtarzania przedmiotu co wynika z karty okresowych osiągnięć. Bez znaczenia przy tym pozostaje, że rozstrzygnięcie w omawianym przedmiocie nie przybrało formy odrębnej decyzji zawierającej wszystkie elementy, o których mowa w art. 107 § 1 k.p.a. Regulamin studiów nie daje bowiem podstaw do przyjęcia, że do rozstrzygnięcia, o którym mowa w § 27 ust. 10 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Nietrafnie również skarżący kasacyjnie podnosi, że obowiązkiem Dziekana było wyznaczenie mu terminu do zaliczenia zaległego egzaminu. Zapisy Regulaminu nie nakładają takiego obowiązku na Dziekana, a wręcz wskazują, że to student ma obowiązek określenia sposobu, w tym terminu zaliczenia egzaminu. Koordynator przedmiotu ma w tym zakresie jedynie współdziałać ze studentem, który podejmie inicjatywę w zakresie ustalenia sposobu zaliczenia przedmiotu. Nie może przy tym ujść uwadze, że zgodnie z zapisem zawartym w § 39 Regulaminu student, który nie zaliczył przedmiotu ma prawo przystąpić jeden raz do tego egzaminu w sesji egzaminacyjnej następującej po semestrze, w którym realizował przedmiot. W celu umożliwienia skorzystania z tego prawa w harmonogramie każdej sesji egzaminacyjnej powinny zostać wyznaczone dodatkowe terminy egzaminów realizowanych w poprzednim semestrze. Natomiast wobec studenta, który nie zaliczył przedmiotu, o którym mowa w ust. 1 dziekan podejmuje decyzje w oparciu o § 27 i 28 Regulaminu. Powyższy zapis jednoznacznie wskazuje, że zaliczenie przedmiotu (niezdanego egzaminu), z którym wiąże się warunkowa rejestracja na kolejny semestr może nastąpić jedynie w tym semestrze, na który nastąpiła ta rejestracja. Co więcej, wbrew zarzutom skarżącego kasacyjnie w omawianej sytuacji studentowi nie przysługuje prawo do egzaminu poprawkowego. Za przyjęciem takiej oceny przemawia treść § 38 Regulaminu, który stanowi, że studentowi przysługuje prawo do jednego zaliczenia poprawkowego i jednego egzaminu poprawkowego z każdej formy zajęć dydaktycznych, z zastrzeżeniem § 39 ust. 1. Ten ostatni przepis wskazuje natomiast – jak zostało wyżej wskazane, że w sytuacji niezdania egzaminu i warunkowej rejestracji na kolejny semestr, student ma prawo przystąpić 1 raz do tego egzaminu. W tym stanie rzeczy rację ma Sąd pierwszej instancji wskazując, iż skoro skarżący nie przystąpił do egzaminu z przedmiotu: "Wykładnia i stosownie prawa" i tym samym otrzymał z niego ocenę niedostateczną, to uzasadniało to skreślenie go z listy studentów w oparciu o § 32 ust. 2 pkt 2 Regulaminu. Poprzez dwukrotne powtarzanie II semestru (na skutek przywracania go na listę studentów) wyczerpał on bowiem możliwość dalszego realizowania studiów. Tym samym zarzut naruszenia § 32 ust. 2 pkt 2 Regulaminu również nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 204 pkt 1 tej ustawy.