VI SA/Wa 2366/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. i Z. Z. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 543/11, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi M. Z. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wprowadzenia do obrotu partii nawozu niezgodnie z warunkami z określeniem terminu jej wycofania oraz nałożeniem opłaty sankcyjnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Pismem z 5 stycznia 2011 r. M. Z. i Z. Z. – wspólnicy spółki cywilnej (nazywani dalej "skarżącym"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z [...] grudnia 2010 r., którą stwierdzono, że wprowadzili do obrotu partię nawozu niezgodnie z warunkami ustawy o nawozach i nawożeniu. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 543/11 i postanowieniem z dnia 18 lutego 2013 r. odrzucona. Orzeczenie to stało się prawomocne od 25 marca 2014 r. w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 578/14, który oddalił skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 18 lutego 2013 r. Pismem z 16 lipca 2014 r., uzupełnionym pismem z 17 lipca 2014 r. skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VISA/Wa 543/11. W piśmie z 16 lipca 2014 r. skarżący powołali się na prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w S. z dnia [...] lutego 2013 r., o sygn. akt [...], którym stwierdzono brak zdolności administracyjnej spółki cywilnej skarżących do bycia stroną. Skarżący w wyroku tym upatrywali możliwość wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2013 r. W piśmie z dnia 16 lipca 2014 r. wyjaśniono, że Z. Z. dowiedział się o ww. wyroku w dniu 5 maja 2014 r. W piśmie z 5 listopada 2014 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z 29 października 2014 r., skarżący wyjaśnili, że podstawę skargi o wznowienie stanowią art. 273 § 2 oraz art. 277 p.p.s.a. W piśmie skarżący powołali się na opinię klasyfikacyjną Głównego Urzędu Statystycznego, którą Z. Z. otrzymał po zakończeniu kontroli E. (kontrola zakończyła się protokołem z [...] czerwca 2014 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII P.p.s.a. Zatem możliwość żądania wznowienia postępowania, dotyczy tylko tych postępowań, które zakończone zostały wydaniem orzeczeń (wyroków, postanowień), które stały się prawomocne, tj. nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy, ani nie ma możliwości ich uchylenia, tudzież zmiany w trybie art. 165 P.p.s.a., ponieważ są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie. Nadto, aby żądanie wznowienia postępowania było skuteczne, musi być oparte na ustawowych podstawach wznowieniowych, określonych w przepisach art. 271-273 P.p.s.a., a tryb rozpoznania takich spraw określa art. 280 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. A zatem jednoczesne spełnienie powyżej wymienionych warunków, daje dopiero skuteczną podstawę do żądania wznowienia postępowania. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 543/11, o wznowienie której skarżący wnieśli, zakończyła się ona prawomocnym od dnia 25 marca 2014 r. postanowieniem, którym Sąd odrzucił skargę. Zatem, skoro orzeczenie kończące postępowanie, o którego wznowienie skarżący wnieśli jest prawomocne, Sąd uznał, że skarżący mieli prawo złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 543/11, bowiem został spełniony jeden z warunków skutecznego złożenia przedmiotowej skargi. Wobec powyższego kolejną czynnością Sądu jest wstępne badanie samej skargi o wznowienie postępowania, na posiedzeniu niejawnym, pod względem formalnym. Na tym etapie Sąd bada czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i czy jest wniesiona w terminie, przy czym powyższej oceny dokonuje na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie lub zawartych w uzupełnieniu owej skargi. Sąd z urzędu nie ma bowiem obowiązku prowadzić postępowania wznowieniowego w zakresie istnienia podstaw wznowienia (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 446/04, podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z 24 maja 1982 r., sygn. akt II CO 1/82). Jako podstawę wznowienia skarżący wskazali art. 273 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym wznowienia można żądać w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z art. 273 § 2 P.p.s.a. wynika, że chodzi o późniejsze wykrycie okoliczności, tj. dowiedzenie się o ich istnieniu w czasie, w którym powołanie ich w zakończonym postępowaniu było niemożliwe. Wykrycie, o którym mowa w tym przepisie odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas niezgłaszanych, bowiem nie były one znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę, czy też nawet orzekający w sprawie Sąd. Okoliczności te muszą przy tym istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były nim objęte. Muszą być też tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy (tak m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1557/11). W przeciwnym bowiem razie skarga o wznowienie postępowania służyłaby naprawianiu błędów strony popełnionych przy prowadzeniu poprzedniej sprawy (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 624). Obaj skarżący w skardze o wznowienie z 16 lipca 2014 r. powołują się na wyrok Sądu Apelacyjnego w S. I Wydział Cywilny z dnia [...] lutego 2013 r., sygn. akt [...]. Odnosząc się do skargi o wznowienie złożonej przez M. Z., w ocenie Sądu wyroku tego w żadnym razie nie sposób uznać za nową okoliczność w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu, bowiem był on znany skarżącemu przed wydaniem, a tym bardziej uprawomocnieniem się postanowienia o odrzuceniu skargi na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z [...] grudnia 2010 r. Jak wynika z nadesłanego do sprawy VI SA/Wa 2364/14 zwrotnego potwierdzenia odbioru wyroku [...] M. Z. wyrok ten odebrał osobiście 4 marca 2013 r. Natomiast postanowienie sądu administracyjnego, w sprawie której wznowienia się obecnie domaga, zapadło 18 lutego 2013 r. i zostało doręczone skarżącemu 25 lutego 2013 r. (k. 293 akt VI SA/Wa 543/11). Zatem M. Z. miał możliwość posłużenia się w postępowaniu, którego wznowienia teraz żąda, ww. wyrokiem Sądu Apelacyjnego w S. I Wydział Cywilny z [...] lutego 2013 r., składając go np. jako załącznik do skargi kasacyjnej, czego nie uczynił. Stąd też Sąd uznał, że w niniejszej sprawie w stosunku do M. Z. zaszła przesłanka odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, określona w art. 280 § 1 P.p.s.a. Warto w tym miejscu podnieść, że brak ustawowej postawy wznowienia postępowania powoduje, że nie ma potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu wniesienia samej skargi (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04). Odnośnie skargi o wznowienie postępowania złożonej przez Z. Z., Sąd ustalił, że skarżący nie był wprawdzie stroną postępowania zakończonego ww. wyrokiem sądu powszechnego z [...] lutego 2013 r., ale mógł mieć wiedzę o toczącym się przed sądem powszechnym postępowaniu z powództwa M. Z.. Sąd stanął na stanowisku, że z twierdzeń i oświadczeń złożonych przez samego skarżącego wypływają wątpliwości. Zdaniem Sądu Z. Z. nie wykazał w sposób jednoznaczny, a tym samym przekonywujący, kiedy rzeczywiście dowiedział się o ww. wyroku sądu powszechnego z [...] lutego 2013 r. Wątpliwości Sądu w tej kwestii zrodziły się w związku z faktem, że w niniejszej sprawie skarżący oświadczył, że o wyroku tym dowiedział się 5 maja 2014 r. Jednocześnie Sąd zauważa, że w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1049/14, w piśmie z 21 marca 2014 r. (k. 8 akt sądowych VI SA/Wa 1049/14), pod którym widnieje podpis Z. Z., przywołany został ww. wyrok z [...] lutego 2013 r., co mogłoby sugerować, że Z. Z. już dnia 21 marca 2014 r., tj. podpisując to pismo, dowiedział się o istnieniu ww. wyroku. W ocenie Sądu jest to tym bardziej uzasadnione, że do pisma tego została załączona kserokopia sentencji wyroku. Natomiast w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2803/14 podał, że wiedzę o wyroku powziął w dniu 28 sierpnia 2014 r. Powyższe powoduje, że Sąd nie ma możliwości rzetelnego zbadania czy w przypadku Z. Z. wyrok z [...] lutego 2013 r. można potraktować jako nową okoliczność w rozumieniu art. 273 § 2 P.p.s.a., a także ocenić terminowość wniesienia samej skargi o wznowienia postępowania. Mając na uwadze, że to na skarżącym ciążył obowiązek wykazania powyższych okoliczności oraz fakt, że postępowanie o wznowienie postępowania ma charakter wyjątkowy, Sąd uznał, że także w stosunku do Z. Z. ziściła się przesłanka odrzucenia skargi o wznowienie postępowania określona w art. 280 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na brak dokładnego wskazania przez Z. Z. w piśmie z 5 listopada 2014 r., daty powzięcia wiedzy o opinii klasyfikacyjnej Głównego Urzędu Statystycznego (skarżący użył określenia "w tym czasie Z. Z. otrzymał opinię klasyfikacyjną") Sąd nie miał możliwości oceny wskazanej okoliczności w świetle art. 277 P.p.s.a. Ponadto, należy zauważyć, że opinia klasyfikacyjna została podana w piśmie Głównego Urzędu Statystycznego z [...] kwietnia 2014 r. Postanowienie Sądu z 18 lutego 2013 r. stało się prawomocne od 25 marca 2014 r. Zatem środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.