II SA/Wa 1812/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. W. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wynagrodzenia wójta postanawia odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Rada Gminy Z., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), art. 4 ust. 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1050 ze zm.) ustaliła wybranemu na kadencję 2010-2014 wójtowi uposażenie w wysokości niższej niż ustalone w uchwale z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Powyższą uchwałę – po uprzednim wezwaniu Rady Gminy Z. do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. W. sprawujący funkcję Wójta Gminy Z. Powołując się na treść art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały w związku z ustaleniem wysokości dodatku funkcyjnego sprzecznie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych. Zarzucił naruszenie art. 18 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, art. 43 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych oraz § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych jak również art. 9 § 1, art. 29 § 1 pkt 3 oraz art. 78 § 1 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 29, poz. 94 ze zm.) i wyjaśnił, że uchwała została oparta na uchwale Komisji Rewizyjnej z dnia [...] czerwca 2014 r., wydanej pomimo uchwały Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] czerwca 2014 r., w której Komisja wydała negatywną opinię o wykonaniu budżetu gminy za rok 2013. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Z. wniosła o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Granice dopuszczalności skargi na uchwały organów gminy wyznacza art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), stanowiąc, że "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć do sądu administracyjnego". Tak też zakres przedmiotowy zaskarżalności uchwał organów samorządu terytorialnego wyznacza art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), stanowiąc, że "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej". Granice właściwości sądów administracyjnych do kontroli uchwał organów gminy, z wyłączeniem aktów prawa miejscowego, zostały przedmiotowo ograniczone do spraw z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona uchwała Rady Gminy Z. z [...] czerwca 2014 r. Nr [...] faktycznie zmieniająca uchwałę z [...] grudnia 2010 r. nr [...] w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy Z. została podjęta w zakresie stosunku pracy pracownika samorządowego nawiązanego na podstawie wyboru. O takiej kwalifikacji zaskarżonej uchwały przesądza art. 8 ust. 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tekst jedn. Dz. U z 2014 r. poz. 1202): "Czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności – wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy, w drodze uchwały". Sprawy ze stosunku pracy, w tym sprawy wynagrodzenia, nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej. Właściwą drogą do rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Tak też stanowi art. 43 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych "Spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy". W tej zaś sytuacji, skarga na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] nie jest skargą na akt mieszczący się w granicach właściwości sądów administracyjnych, zakreślonych powołanym powyżej art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.