II SA/Kr 1542/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.T. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 27 sierpnia 2014 r. nr [....] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącego M.T. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014r., znak [...], wydanym po rozpatrzeniu zażalenia "W" sp. z o.o. w Z. na postanowienie Starosty [...] z 24 czerwca 2014 r., znak [...], o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Budowa czterech budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacjami wewnętrznymi: gazową, wód.- kań., elektryczną i c.o. z zewnętrznymi odcinkami wewnętrznych instalacji: kanalizacji sanitarnej, kanalizacją deszczową, elektryczną i gazową, dwoma podziemnymi zbiornikami czasowej retencji wód opadowych oraz terenem utwardzonym pełniącym funkcję miejsc postojowych, dojść, dojazdów na działce budowlanej nr [...] w miejscowości Z. gmina [...]", uchylił postanowienie organu pierwszej instancji i orzekł o odmowie zawieszenia postępowania na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Orzekając w ten sposób podał, że zaskarżonym postanowieniem, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., Starosta [...] zawiesił postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Powodem zawieszenia postępowania był fakt złożenia do Starostwa Powiatowego w K. przez stronę postępowania – M. T. pisma z informacją, że została złożona sprawa do sądu o ustalenie wygaśnięcia służebności. M. T., będący stroną postępowania i właścicielem sąsiadującej parceli [...], podał w swoim piśmie, że projektowany dojazd do inwestycji zaplanowany został poprzez drogę stanowiącą jego wyłączną własność w oparciu o zapis służebności drogi w stosunku do właścicieli działki [...]. W stosunku do służebności toczy się postępowanie sądowe w sądzie Rejonowym dla [...] w K. sprawie o wykreślenie zapisu służebności z uwagi na jej wygaśnięcie. Starosta [...] uznał, iż rozpatrzenie sprawy z wniosku inwestora o pozwolenie na budowę zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. "W" sp. z o.o. w Z. we wniesionym zażaleniu podnosiła zarzut naruszenia przepisów mających wpływ na rozstrzygnięcie, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez przyjęcie, że rozpatrzenie sprawy z wniosku o pozwolenie a budowę i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia pozwu o wygaśnięcie służebności, podczas gdy od rozpoznania tej sprawy nie zależy możliwość dalszego procedowania w kwestii pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] wskazał następnie, że przyczyna dla której Starosta [...] zawiesił postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Związek zagadnienia wstępnego ze sprawą administracyjną wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jawi się jak bezwzględna przeszkoda dla wydania decyzji w prowadzonej sprawie. Brak rozstrzygnięcia o wygaszeniu służebności nie stanowi przeszkody do wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę zarówno pozytywnej jak i negatywnej dla inwestora. W przeciwnym wypadku organ za każdym razem, każdego wnioskodawcę wzywałby do wyjaśnienia czy, aby jego służebność nie wygasła w wyniku jej nieużywania przez 10 lat. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Natomiast to, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie przesądza o istnieniu zagadnienia wstępnego. Pomiędzy sprawą dotyczącą wydania pozwolenia na budowę, a kwestią rozstrzygnięcia o wygaszeniu służebności nie istnieje taki związek, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W przedmiotowej sprawie nie zaszły żadne okoliczności, które uzasadniałyby konieczność zawieszenia postępowania. Zagadnienie wstępne, zwane też kwestią wstępną lub prejudycjalną, dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego, sądu czy arbitrażu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne jest w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jeżeli chodzi o tę przesłankę, to organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Starosta [...] tego związku przyczynowego nie ustalił, co zdaniem Wojewody decyduje o konieczności uchylenia zaskarżonego postanowienia i orzeczenia o odmowie zawieszenia postępowania. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się M. T., wniósł w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z dnia 27 sierpnia 2014r., znak [...], a także zasądzenia kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego, Wojewoda [...] w postępowaniu pominął fakt, że do akt sprawy złożone zostało pismo z dnia 2 czerwca 2014 z informacją o toczącym się postępowaniu sądowym w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia służebności z mocy prawa. Podniósł, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy stwierdzeniem wygaśnięcia służebności a wydaniem pozwolenia na budowę, gdyż w przypadku stwierdzenia, że służebność wygasła, pozwolenia zgodnego z wnioskiem nie można byłoby wydać. Złożony przez inwestora projekt przewidywał niezgodną z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na tym obszarze budowę dwóch budynków w zabudowie bliźniaczej z drogą dojazdową do nich właśnie poprzez jego nieruchomość. Fakt wygaśnięcia służebności z mocy prawa jest dla rozstrzygnięcia sprawy istotny, gdyż w wypadku jego potwierdzenia decyzja administracyjna pozwolenia na budowę nie mogłaby być wydana. Aktualnie powstała kwestia uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w sprawie i z pewnością wynik postępowania sądowego w niniejszej sprawie ma cechy zagadnienia wstępnego. M. T. podnosił również, że wszystkie wspomniane w uzasadnieniu trzy przesłanki wymagane dla zawieszenia postępowania administracyjnego zgodnie z przepisem art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. zostały w niniejszej sprawie spełnione, zatem skarżone postanowienie narusza prawo. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. W sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowodministracyjnego jest zaskarżalne w myśl art. 3 § 2 pkt 2, przewidziane w art. 123 § 1-2 k.p.a. postanowienie organu administracji publicznej nierozstrzygające o istocie sprawy, lecz dotyczące poszczególnych kwestii incydentalnych, kontrola ta ogranicza się li tylko do badania prawidłowości zaskarżonego orzeczenia oraz z nim bezpośrednio związanych, które nie były odrębnie zaskarżalne. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności, bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie nie stwierdzenia podstaw do wyeliminowania zaskarżonego aktu administracyjnego z obrotu prawnego sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie, a także poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji dotyczyły zawieszenia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Istotną okolicznością dla rozstrzygnięcia kwestii zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie było to, czy zrealizowana została przesłanka z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. We wpadkowym postępowaniu, dotyczącym wydania postanowienia w przedmiocie zawieszenia, zastosowanie znajdują zasady ogólne k.p.a., a także przepisy, dotyczące czynności wyjaśniających. W szczególności reguły te odnoszą się do art. 7 k.p.a., w myśl którego w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które stosownie do § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Również postanowienie, w myśl art. 124 § 2 k.p.a., powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. Wymogi uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia są takie same, jak w przypadku decyzji. Artykuł 107 § 3 k.p.a. znajduje bowiem zastosowanie do postanowień na mocy art. 126 k.p.a. W orzecznictwie zwraca się słusznie uwagę, że aby zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji jest obowiązany ustalić, że postępowanie jest w toku i nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, a nadto ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej od uprzedniego rozpatrzenia zagadnienia wstępnego. Dyspozycja art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, która tamuje bieg i wstrzymuje ciągłość postępowania. Przepisy k.p.a. nie określają wyraźnie podstaw prawnych tej zależności. Przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej i stan faktyczny (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyrokach z dnia 16 października 2012r., sygn. akt II SA/Lu 537/12, Lex Omega nr 1235119 oraz z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II SA/Lu 851/11, Lex Omega nr 1121423). W niniejszej sprawie organy administracji odnosiły się do kwestii, czy zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest postępowanie przed sądem powszechnym w przedmiocie ustalenia wygaśnięcia służebności. Starosta [...] uznał tę kwestię za zagadnienie wstępne i wydał w dniu 24 czerwca 2014r. postanowienie o zawieszeniu postępowania (k. 6 akt organu pierwszej instancji). Wojewoda [...] stanowiska tego nie podzielił i uchylił postanowienie organu pierwszej instancji. Analiza treści obu postanowień oraz akt administracyjnych pozwala stwierdzić, że zarówno rozstrzygnięcie Starosty [...], jak i Wojewody [...] zostały wydane przedwcześnie, bez ustalenia okoliczności istotnych, tj. bez należytego wyjaśnienia, czy kwestia wygaśnięcia służebności rzeczywiście ma w sprawie znaczenie, a nadto bez wyjaśnienia, czy wskazane postępowanie przed sądem powszechnym rzeczywiście się toczy. Starosta [...] – w bardzo zwięzłym uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 czerwca 2014r. oraz w jego komparycji – wskazał na fakt złożenia przez M. T. pisma z informacją o toczącym się postępowaniu w przedmiocie wygaśnięcia służebności oraz z kopią wezwania do sądu powszechnego. Uwierzytelniona kopia takiego wezwania rzeczywiście znajduje się w aktach sprawy (k. 20 akt organu pierwszej instancji). Wezwanie, wystosowane przez Sąd Rejonowy dla [...] w K., datowane na dzień 27 maja 2014r. wskazuje na sprawę z powództwa m. in. M. T. przeciwko "W" sp. z o.o. w Z. o ustalenie wygaśnięcia służebności. Dotyczy ono uzupełnienia braków formalnych w terminie jednego tygodnia pod rygorem zwrotu pozwu. Treść wspomnianego dokumentu nie potwierdza zatem, aby przed sądem powszechnym toczyło się postępowanie w przedmiocie ustalenia wygaśnięcia służebności. W wypadku nieuzupełnienia braków, objętych wezwaniem, pozew mógł zostać zwrócony, a zatem postępowanie nie zostałoby wszczęte. Wezwanie nie stanowi więc dostatecznego dowodu, że toczy się postępowanie, które mogłoby być zagadnieniem wstępnym. Ponadto z treści wezwania nie wynika, czy pomiędzy ewentualnym postępowaniem, toczącym się przed sądem powszechnym a wynikiem sprawy administracyjnej o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zachodzi związek, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., czyli że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd. Nie wynika to również z innych dokumentów, zgromadzonych w aktach sprawy. Z treści kopii pozwu o ustalenie wygaśnięcia służebności (k. 39 akt organu pierwszej instancji) wynika, że sprawa miałaby dotyczyć służebności przejazdu i przechodu na działce nr [...]. Treść pisma M. T. z dnia 20 maja 2014r. (k. 36-38 akt organu pierwszej instancji) może sugerować, że dojazd do przedmiotowej inwestycji miałby się odbywać przez tę właśnie działkę. Samo zamierzenie inwestycyjne nie obejmuje tej działki, ponieważ jego teren jest ograniczony do działki nr [...]. Te okoliczności nie świadczą jednak o tym, że pomiędzy postępowaniem w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia służebności a sprawą o pozwolenie na budowę zachodzi związek przyczynowy. Organ pierwszej instancji nie wyjaśnił, czy rzeczywiście – jak twierdzi M. T. – inwestor zaplanował dojazd do inwestycji przez działkę nr [...], oraz czy jednocześnie nie planował dojazdu również z innej strony. Bez takich ustaleń nie sposób stwierdzić, czy zrealizowana jest przesłanka z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Brak w uzasadnieniu tego postanowienia także innych koniecznych ustaleń w zakresie stanu prawnego nieruchomości oraz osób zaliczanych do stron, przesłanek uzasadniających powyższe, a także dowodów na podstawie których czyniono określone ustalenia. Wojewoda [...], rozpatrując zażalenie, również nie poczynił ustaleń w powyższych kwestiach. Wypowiedział jedynie pogląd prawny, jednoznacznie uznając, że postępowanie w sprawie ustalenia wygaśnięcia służebności nie może stanowić w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego. Rozważania te prowadził w całkowitym oderwaniu od stanu faktycznego niniejszej sprawy. W ocenie Sądu tak kategoryczne stwierdzenie nie znajduje podstaw. Gdyby rzeczywiście w ramach inwestycji zaplanowano dostęp do drogi publicznej przez działkę nr [...], istnienie służebności na rzecz inwestora mogłoby stanowić zagadnienie wstępne. Jak bowiem wynika z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Jeżeli zatem jedyną możliwością zapewnienia dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej byłaby sporna służebność na działce nr [...], to wówczas kwestia jej istnienie warunkowałaby możliwość wypełnienia wymogu, wynikającego z § 14 ust. 1 powołanego rozporządzenia, a zatem również możliwość zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nie można również nie dostrzegać, że w ramach postępowań cywilnych można żądać zabezpieczenia roszczenia, co z kolei nie pozostaje bez wpływu np. na treść księgi wieczystej nieruchomości oraz walor domniemań prawnych przewidzianych w ustawie z dnia z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednol. Dz.U.2013.707). Należy zatem stwierdzić, że Starosta [...] naruszył przepisy art. 7, art. 77, art. 124 § 2 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. Nie wyjaśnił bowiem w sposób dostateczny, czy zachodzą przesłanki zawieszenia, o jakich mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., opierając swoje rozstrzygnięcie nie na prawidłowych ustaleniach, ale wyłącznie na twierdzeniach strony. Również Wojewoda [...] dowolnie przyjął, że wskazana kwestia stwierdzenia wygaśnięcia służebności nie stanowi zagadnienia wstępnego, czym naruszył art. 124 § 2 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. Zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji należało zatem wyeliminować z obrotu prawnego. Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych. Wszystkie wskazane wyżej uchybienia przepisom postępowania stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. " c" p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego. Taka kontrola, następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981r. , SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej jest ona niemożliwa z uwagi na uprzednio wskazane wady obu wydanych w toku instancji. Jak wynika z przedstawionych akt administracyjnych, postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Budowa czterech budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacjami wewnętrznymi: gazową, wód.- kań., elektryczną i c.o. z zewnętrznymi odcinkami wewnętrznych instalacji: kanalizacji sanitarnej, kanalizacją deszczową, elektryczną i gazową, dwoma podziemnymi zbiornikami czasowej retencji wód opadowych oraz terenem utwardzonym pełniącym funkcję miejsc postojowych, dojść, dojazdów na działce budowlanej nr [...] w miejscowości [...] gmina [...]" zostało zawieszone ponownie postanowieniem Starosty [...] z dnia 3 września 2014r., tym razem na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., tj. na wniosek inwestora. Jeżeli jednak postanowienie to zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego, względnie jeżeli inwestor złoży wniosek o podjęcie postępowania, organy administracji będą obowiązane ponownie rozpatrzyć wniosek M. T. o zawieszenie postępowania i wydanie stosownego orzeczenia po eliminacji wytkniętych uchybień. Mając powyższe na uwadze, uznając, że z uprzednio podanych powodów skarga zasługuje na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit.""c" p.p.s.a w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II. sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.