III SA/Kr 1152/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak - Molczyk (spr.) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Maria Zawadzka Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Przychodni Lekarskiej A Sp. z o.o. w K na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej skargę oddala. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 16 maja 2014 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 154 ust. 6 w zw. z art. 107 ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm., dalej: "ustawa"), utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], złożonego przez Przychodnię Lekarską A Sp. z o.o. z siedzibą w K. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następujących okolicznościach: w dniu [...] 2014 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie nr [...] prowadzone w trybie konkursu ofert, poprzedzające zawarcie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: podstawowa opieka zdrowotna w zakresie świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 osób – ryczałt miesięczny na obszarze: 1261 – K (dzielnica XII, XIII). Okres obowiązywania umów został określony na czas od 1 kwietnia 2014 r. do 31 marca 2019 r. W ogłoszeniu podano odesłania do przepisów określających zasady i tryb postępowania konkursowego. W postępowaniu tym oferty złożyła Przychodnia Lekarska A Sp. z o.o. z siedzibą w K (dalej: strona skarżąca) oraz Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej B Sp. z o.o. z siedzibą w K. W ocenie komisji konkursowej, której członkowie złożyli oświadczenia o braku przesłanek do ich wyłączenia z prac komisji, oferty powyższych podmiotów spełniły kryteria formalne i prawne. W toku postępowania komisja uzyskała dwukrotnie wyjaśnienia co do treści oferty od strony skarżącej oraz przeprowadziła kontrolę obu oferentów w zakresie wyposażenia w sprzęt niezbędny w procesie diagnostyczno-terapeutycznym, warunków lokalowych i sanitarno-higienicznych, jak również w zakresie zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do miejsca świadczenia usług. Następnie przeprowadzono negocjacje z oferentami co do ceny i liczby świadczeń. Postępowanie to rozstrzygnięto w dniu 14 marca 2014 r. w ten sposób, że do zawarcia umowy wybrano Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej B Sp. z o.o. z siedzibą w K. Strona skarżąca uzyskała łącznie 83,3333 punkty, a zwycięska oferta 83,4333 punkty. Różnica w łącznej ocenie wynika natomiast z oceny kryterium ceny (20 pkt – strona skarżąca, 15,1 pkt – konkurent) oraz z oceny kryterium ciągłości (0 pkt – strona skarżąca, 5 pkt – konkurent). Pismem z dnia 18 marca 2014 r. strona skarżąca wniosła do organu odwołanie od rozstrzygnięcia powyższego postępowania. Strona skarżąca podniosła, że powyższe postępowanie konkursowe było prowadzone w sposób sprzeczny z art. 34 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji, gdyż preferowano oferentów będących uprzednio stronami umów z Narodowym Funduszem Zdrowia. Strona podniosła, że spełniła wszelkie kryteria konieczne, jak również dodatkowo punktowane, zatrudnia wykwalifikowany personel oraz spełnia warunki lokalowe, jak również przedstawiła bezkonkurencyjną cenę usług. Decyzją z dnia [...] 2014 r. organ oddalił odwołanie strony skarżącej. Organ stwierdził, że kontrolowane postępowanie prowadzono w zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Uczestnikom postępowania udostępniono bowiem wszystkie wymagania oraz kryteria oceny ofert, które składano udzielając odpowiedzi na te same pytania. Organ podkreślił, że na żadnym etapie postępowania nie doszło do sytuacji, w której którekolwiek z kryteriów oceny było stosowane tylko w odniesieniu do jednego z oferentów. Niemniej w ocenie organu, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest podmiotem właściwym do kontroli, czy któreś z kryteriów stanowi praktykę ograniczającą konkurencję. Organ zauważył, że strona skarżąca podpisała oświadczenie o zapoznaniu się z adekwatnymi przepisami oraz warunkami zawierania umów i nie zgłosiła do nich zastrzeżeń, przyjmując je do stosowania. Przedstawiwszy tabelę ocen spełniania poszczególnych kryteriów przez obu oferentów, organ odniósł się do zarzutu nieotrzymania punktów za "ciągłość". Strona skarżąca otrzymała bowiem 0 punktów, przy 5 punktach konkurenta. Organ stwierdził, że punkty za ciągłość przysługują wyłącznie oferentom, którzy dotychczas realizowali świadczenia w ramach umowy zawartej z NFZ w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Organ zaznaczył w tym miejscu, że zastrzeżenia do treści kryteriów można składać w toku konsultacji społecznych dotyczących konkretnych świadczeń. Końcowo zauważono, że strona skarżąca uzyskała 20 punktów za cenę usług, przy 15,1 punktach dla konkurenta, jednak suma ocen wszystkich kryteriów wskazała na zwycięstwo konkurenta. Organ skonkludował, że kontrolowane postępowanie konkursowe przeprowadzono zgodnie z prawem i z zachowaniem zasady równego traktowania oferentów, a zatem nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. We wniosku z dnia 17 kwietnia 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona skarżąca zarzuciła organowi nierozpoznanie istoty sprawy, brak odniesienia się do argumentów przedstawionych w odwołaniu, a w konsekwencji naruszenie interesu prawnego strony przez błędne zastosowanie art. 142 ust. 5 i 6 ustawy. Autor wniosku podniósł, że w decyzji nie wyjaśniono, w jaki sposób ustalono punktację za cenę usług konkurenta skarżącej na 15,1. Strona skarżąca podtrzymała również twierdzenia co do nieracjonalności kryterium ciągłości realizacji świadczeń. Zaskarżoną decyzją z dnia 16 maja 2014 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] 2014 r. Organ przedstawił szczegółowo odpowiedzi kontrahentów na poszczególne pytania dotyczące spełniania przez nich kryteriów konkursu. Następnie organ ponownie wskazał, że strona skarżąca znała rodzaj i treść kryteriów oceny złożonych ofert i nie zgłaszała do nich zastrzeżeń w toku konsultacji społecznych ani w chwili składania oferty. Zauważono ponadto, że kwestionowanie kryteriów oceny wykracza poza granice środka odwoławczego. Przypomniano, że zadaniem komisji konkursowej jest przeprowadzenie konkursu w oparciu o obowiązujące przepisy, nie zaś modyfikacja tych przepisów. Organ zaznaczył także, że spełnienie wszystkich wymaganych warunków przez oferenta nie skutkuje automatycznie wyborem jego oferty, a jedynie umożliwia dokonanie oceny i porównania tej oferty z innymi. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, że oferent wybrany do zawarcia umowy w toku kontrolowanego postępowania konkursowego uzyskał wyższą liczbę punktów i nie ma powodów do stwierdzenia, by nie gwarantował on prawidłowego wykonywania świadczeń opieki zdrowotnej. Organ zastrzegł również, że komisja konkursowa jest zobowiązana do wzięcia pod uwagę wszystkich kryteriów konkursu, a nie do kierowania się wyłącznie kryterium cenowym. Organ podał następnie algorytm, według którego ustalono liczbę punktów za ofertę cenową konkurenta strony skarżącej oraz podał, że jako cenę wskazał on kwotę 100.973,60 zł, co skutkowało przyznaniem tej ofercie 15,1 pkt za omawiane kryterium. Organ zauważył przy tym, że wartość punktowa za pozostałe kryteria była wyższa. Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. Przychodnia Lekarska A Sp. z o.o. w K wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] 2014 r., wnosząc o ich uchylenie. W ocenie strony skarżącej, w toku postępowania konkursowego doszło do naruszenia art. 134 ustawy oraz zasad uczciwej konkurencji. Skarżąca zauważyła ponadto, że naruszono również art. 32 Konstytucji RP poprzez zastosowanie w ocenie ofert kryterium o charakterze dyskryminującym. Strona skarżąca zaznaczyła, że nie kwestionuje okoliczności faktycznych sprawy. Następnie zauważyła, że nie miała możliwości skutecznego kwestionowania warunków konkursu ustalanych przez Prezesa NFZ. Zdaniem skarżącej, wprowadzenie kryterium "ciągłości" udzielania świadczeń narusza sensowność prowadzenia postępowania konkursowego na równych zasadach dla wszystkich oferentów, gdyż oznacza to permanentnie lepszą pozycję dotychczasowego świadczeniodawcy. Tylko bowiem ewentualny nowy świadczeniodawca musi uzasadnić w toku konkursu zasadność zmiany podmiotu udzielającego świadczenia opieki zdrowotnej. Tymczasem, jak wynika z analizy strony skarżącej, o zwycięstwie konkurenta skarżącej w spornym postępowaniu konkursowym zdecydowały wyłącznie punkty za wcześniejsze realizowanie umowy. Strona skarżąca podniosła, że negatywna ocena omawianego kryterium została sformułowana w orzecznictwie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona w oparciu o opisane wyżej kryterium kontrola przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie uzasadnia wniosek, że brak jest podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W pierwszej kolejności należy podnieść, że w niniejszej sprawie okoliczności faktyczne są bezsporne. Spór dotyczy kwestii prawnej, sprowadzającej się w istocie do zagadnienia, czy w postępowaniu konkursowym dopuszczalne było kierowanie się przez komisję kryterium ciągłości, które zostało wprowadzone do ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ustawą z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1290) w art. 5 ust. 2a. Zgodnie z powyższym przepisem określenie "ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej" oznacza organizację udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zapewniającą kontynuację procesu diagnostycznego lub terapeutycznego, w szczególności ograniczającą ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej realizowanego na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, realizowanego na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w dniu złożenia oferty w postępowaniu. Należy podkreślić, że powyższe kryterium stanowi kryterium ustawowe, zaś organy administracji, zgodnie z art. 6 i 7 k.p.a. są obowiązane podejmowania działania zgodnie z przepisami obowiązującego prawa. Organy nie mogły zatem odejść od ustawowej definicji ciągłości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, nie narażając się na zarzut naruszenia zasady praworządności. Należy podnieść, że ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych powierza organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenie warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tych świadczeń. Ponadto stanowi podstawę dla określenia zadań w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Realizacja obowiązków ustawowych organów Narodowego Funduszu Zdrowia we wskazanych wyżej obszarach została skonkretyzowana przede wszystkim w dziale VI powyższej ustawy, noszącym tytuł "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym dziale trybu i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Narodowy Fundusz Zdrowia celów postawionych przez ustawodawcę, a skonkretyzowanych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami jest co do zasady dwufazowa. Konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, zasadniczo kończy całość postępowania, jeżeli żaden z jego uczestników nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, to jest odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania. Jeżeli którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie, rozpoczyna się faza administracyjna postępowania. Należy podkreślić, że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, prowadzone na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2006 r., II GSK 186/06, CBOSA). Sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną dopiero z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę w trybie art. 154 ustawy odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Należy zatem przyjąć, że dopiero odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania otwiera drogę postępowania administracyjnego, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie nie wyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Odwołanie należy zatem oceniać w kategoriach wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne. Jak stanowi art. 152 ust. 1 ustawy świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i art. 154 ustawy. Zasady, o którym mowa w powyższym przepisie, to wynikające z art. 134 ustawy równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz prowadzenie postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powinny być udostępniane świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy w części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Z treści powołanego wyżej art. 152 ust. 1 ustawy wynika, że środki odwoławcze, o których mowa w art. 153 i art. 154 ustawy przysługują wówczas, gdy interes prawny świadczeniodawcy biorącego udział w postępowaniu doznał uszczerbku w wyniku naruszenia zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Celem procedury uruchamianej wskutek wniesienia odwołania jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej fazie postępowania (nie będącego postępowaniem administracyjnym) nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może dojść wówczas, gdy naruszenie nasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu obliguje organ do zbadania okoliczności podnoszonych w odwołaniu, a następnie dokonania oceny, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym musi zatem dojść do zbadania wszelkich okoliczności związanych z dokonaną punktacją, gdyż odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy i brak jest podstaw do ograniczania tego środka wyłącznie do sprawy wnoszącego odwołanie. Nie jest bowiem możliwe dokonanie kontroli respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie wyłącznie weryfikacji oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Organ prowadzący postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie nie naruszył wyżej wskazanych reguł. Kontrola postępowania została bowiem dokonana kompleksowo, objęto nią bowiem wszystkie oferty zgłoszone do konkursu. Strona skarżąca nie podnosiła zresztą w skardze tego rodzaju zarzutów. W istocie bowiem nie kwestionowała sposobu procedowania komisji konkursowej, podnoszone w skardze zarzuty dotyczyły ustawowej regulacji wprowadzającej kryterium ciągłości oraz uwzględnienia tego kryterium przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w zarządzeniu wydanym w oparciu o art. 146 ust. 1 ustawy. Należy podkreślić, że strona skarżąca kwestionuje w istocie ustawowo uregulowane kryterium ciągłości oraz związane z nim wymagania od świadczeniodawców ustalone przez Prezesa Funduszu zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy. Zgodnie z powyższym przepisem Prezes Funduszu określa: przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców. Strona skarżąca, kwestionując warunki wymagane od świadczeniodawców, a ustalone we wskazanym wyżej trybie przez Prezesa Funduszu wykroczyła poza granice środka odwoławczego, jakim jest odwołanie określone w art. 152 ust. 1 w związku z art. 154 ust. 1 ustawy. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców mogą być bowiem zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast warunki ustalone przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu (por. wyrok WSA w Warszawie z 23 stycznia 2007 r., VII SA/Wa 950/06, CBOSA). Zgodnie z art. 146 ust. 2 ustawy Prezes Funduszu przed określeniem przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteriów oceny ofert i warunków wymaganych od świadczeniodawców zasięga opinii właściwych konsultantów krajowych. Zarządzenie Prezesa Funduszu, wydane w oparciu o art. 146 ust. 1 ustawy, nie jest zarządzeniem w znaczeniu, o którym mowa w art. 93 Konstytucji RP (por. wyrok NSA z 24 lutego 2011 r., II GSK 263/10, CBOSA). Zarządzenie to nie określa także praw i obowiązków uczestników konkursu, lecz wskazuje, (poprzez określenie wymagań) adresatów, którzy mogą wziąć w nim udział (por. wyrok NSA z 24 lutego 2011 r., II GSK 262/10, CBOSA oraz wyrok WSA w Warszawie z 16 stycznia 2012 r., VI SA/Wa 1545/11, CBOSA). Spełnienie przez oferenta i ofertę warunków wymaganych od świadczeniodawców, określonych w zarządzeniu Prezesa Funduszu, jest nakazem ustawowym wynikającym a contrario z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy (por. orzeczenia sądów administracyjnych powołane wyżej). Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia określa warunki zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z posiadanymi kompetencjami, uwzględniając przy ich tworzeniu obowiązujące przepisy prawa. Wydane w ich sprawie zarządzenia stanowią dla dyrektorów oddziałów wojewódzkich Funduszu podstawę do zawarcia umów o udzielanie świadczeń w poszczególnych zakresach. W trakcie opracowywania zarządzeń, ich projekty podlegają konsultacjom zgodnie z zasadami określonymi ustawą, a po zakończeniu uzgodnień, zarządzenia udostępniane są do informacji publicznej na stronie internetowej Funduszu. Zdaniem Sądu, w przypadku przystąpienia świadczeniodawcy do danego konkursu ofert poprzez złożenie w nim stosownej oferty, zarządzenia mające zastosowanie do prowadzonego postępowania, stają się również wiążące dla tegoż świadczeniodawcy (tak również: WSA w Warszawie w wyroku z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 950/06, CBOSA). Należy wskazać, iż dla spornego postępowania konkursowego w odniesieniu do warunków dotyczących przedmiotu umowy, o zawarcie której ubiegała się strona skarżąca, zastosowanie miały: zarządzenie Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zarządzenie Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, a także zarządzenie Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Podkreślić należy, iż Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ wskazał oferentom w ogłoszeniu o konkursie wyżej przywołane zarządzenia, określające wymagania właściwe dla tego postępowania, zaś strona skarżąca do oferty składanej w postępowaniu dołączyła "Oświadczenie Oferenta" z 24 lutego 2014 r., w którym wyraźnie oświadczyła m.in., że zapoznała się z warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Strona skarżąca nie skorzystała natomiast w czasie trwania postępowania konkursowego z przysługującego jej prawa złożenia umotywowanego protestu w oparciu o art. 153 ust. 1 ustawy. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych określonych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, jak i wymagań, jakie muszą byś spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Skoro Komisja konkursowa w przedmiotowym postępowaniu zastosowała te same kryteria oceny ofert i wymagania do wszystkich przystępujących oferentów, zgodnie z wymienionymi wyżej zarządzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, to nie sposób mówić o ich nierównym traktowaniu czy też naruszeniu zasad uczciwej konkurencji. Należy również podkreślić, że zgodnie z art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były przejrzyste, jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Ocena zgodności z Konstytucją RP uregulowań ustawowych należy natomiast do kompetencji Trybunału Konstytucyjnego. W niniejszym postępowaniu, a czym była już mowa wyżej, badaniu podlega jedynie, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta, w szczególności czy postępowanie konkursowe zostało prawidłowo przeprowadzone. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajdują się dokumenty (w szczególności protokoły z posiedzenia komisji konkursowej, ranking otwarcia i ranking końcowy ofert), które w połączeniu z decyzjami administracyjnymi wydanymi w sprawie pozwalały na przeprowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej decyzji. W oparciu o nie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W toku postępowania konkursowego nie doszło do naruszenia art. 134, art. 147 ani art. 152 ustawy. Postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz uczciwej konkurencji. Uczestnikom konkursu udostępniono zarządzenia Prezesa Funduszu określające wymagania stawiane oferentom, jak i kryteria oceny ofert. Wszyscy uczestnicy konkursu składając ofertę udzielali odpowiedzi na te same pytania. Ocena złożonych ofert uwzględniała te same, jasno określone kryteria (w tym kwestionowane przez stronę skarżącą ustawowe kryterium ciągłości). W toku postępowania kryteria oceny ofert były niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. Reasumując należy stwierdzić, że Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wobec niezasadności zarzutów skargi i niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.