III SA/Kr 1065/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek SO del. Janusz Bociąga Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na budowę domu skargę oddala Komendant Wojewódzki Policji, działając na podstawie: - art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. 2000.98.1071), - art. 94 ust. 1, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( Dz. U. z 2011.287.1687), - art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004.8.67) – decyzją z dnia 6 lipca 2012 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2012 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącemu Z. S. pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego. Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny ustalony przez organy : Skarżący jest rencistą policyjnym; służbę w Policji pełnił od dnia 16 sierpnia 1983 r. do dnia 01 października 1996 r. Ostatnim miejscem pełnienia służby była Komenda Rejonowa Policji, której następcą prawnym jest Komenda Miejska Policji . W dniu 12 maja 2009 r. skarżący złożył do Komendanta Miejskiego Policji wniosek o przyznanie pomocy finansowej z przeznaczeniem na budowę domu jednorodzinnego położonego na działce nr [...] w miejscowości B, gmina W, powiat K. Do wniosku dołączył m.in. kserokopię odpisu z księgi wieczystej nr [...], poświadczającą , że własność ww. działki nr [...] w miejscowości B wpisana jest na rzecz skarżącego i jego żony B. S. na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej oraz kserokopię decyzji nr [...] z dnia [...] 2006 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego położonego na przedmiotowej działce (znak [...]. Ponadto w oświadczeniu z dnia 02 czerwca 2009r dołączonym do wniosku skarżący poinformował organ, że nie posiada decyzji o pozwoleniu na budowę ww. domu jednorodzinnego, co spowodowało, że organ wystąpił do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] o przesłanie powyższego dokumentu. W odpowiedzi ww. organ poinformował , że przedmiotowy obiekt tj. budynek mieszkalny został zalegalizowany decyzją Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] z dnia 30 czerwca 2005 roku nr [...], która to decyzja legalizacyjna zastępuje decyzję o pozwoleniu na budowę. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego , w dniu [...] 2009 r. Komendant Miejski Policji wydał decyzję nr [...], w której odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej , a następnie Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia [...] 2009 r. utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 9 marca 2010 r. , sygn. akt III SA/Kr 1087/09 uchylił przedmiotowe decyzje organów Policji uznając za błędne stanowisko tych organów przyjęte w zaskarżonych decyzjach , że roszczenie skarżącego o przyznanie pomocy finansowej uległo przedawnieniu i stwierdził, że w sprawie zasadniczą kwestią było ustalenie, czy zaistniała merytoryczna przesłanka niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych skarżącego , czego organy obu instancji w ogóle nie rozważały. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, zgodnie z oceną wyrażoną w ww. wyroku , Komendant Miejski Policji decyzją nr [...] z dnia [...] 2010 r. ponownie odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej na budowę przedmiotowego domu. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją nr 30/2010 z dnia 18 listopada 2010 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji . Przedmiotowe decyzje ponownie zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 listopada 2011 r. , sygn. akt III SA/Kr 102/11. Sąd stwierdził , że istota sporu pomiędzy skarżącym , a organami Policji sprowadza się do poczynionych ustaleń faktycznych. W ocenie tego Sądu postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone właściwie, w sposób pełny i wyczerpujący, a organy administracyjne właściwie zastosowały się do wyroku z dnia 9 marca 2010 r. , sygn. akt III SA/Kr 1087/09. Uchylenie ww. decyzji nastąpiło z uwagi na stwierdzenie naruszenia przepisów procesowych tj. art.10 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 81 ww. ustawy tj. brak czynnego udziału strony w postępowaniu oraz nie zapewnienie stronie możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z uwagi na fakt, iż w ocenie Sądu postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone właściwie i wyczerpująco, a organy w sposób prawidłowy zastosowały się do poleceń Sądu zawartych we wcześniejszym wyroku , Komendant Miejski Policji uznał zgromadzony materiał dowodowy za kompletny i w kolejnym postepowaniu nie przeprowadzał innych czynności dowodowych. Organ I instancji zawiadomieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. poinformował skarżącego o zakończeniu postępowania administracyjnego oraz umożliwił mu zapoznanie się z całością materiału dowodowego, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji w terminie 7 - dni od otrzymania pisma. Po zapoznaniu się z całością dokumentów zgromadzonych w sprawie skarżący wniósł o przeprowadzenie dodatkowych dowodów w postaci opinii biegłego lub Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczącej ustalenia okoliczności, "czy pozwolenie na użytkowanie domu jest tożsame z takim jego wykończeniem, które w pełni spełnia warunki do zamieszkania na odpowiednim standardzie (...)." Skarżący wniósł również o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków, tj. pracowników, którzy wykonywali w jego domu roboty wykończeniowe oraz członków rodziny skarżącego . Postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2012 r. Komendant Miejski Policji nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącego z uwagi na to, iż powyższe dowody dotyczą okoliczności, które zostały już stwierdzone w postępowaniu innymi dowodami. W dniu 21 maja 2012 r. Komendant Miejski Policji odmawiając skarżącemu przyznania pomocy finansowej na budowę ww. domu jednorodzinnego przy ul. K nr [...] w miejscowości B stwierdził, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, tj. na dzień 12 maja 2009 r., skarżący posiadał dom jednorodzinny, który zaspokajał jego potrzeby mieszkaniowe, a tym samym nie posiadał prawa do lokalu mieszkalnego, a więc w konsekwencji do pomocy finansowej na jego uzyskanie. W odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji skarżący zarzucił organowi I instancji błędną interpretację przepisów ustawy o Policji i przepisów wykonawczych, gdyż - w jego ocenie - organ powinien uznać, iż posiada on prawo do pomocy finansowej poprzez zastosowanie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009 r. , sygn. akt OPS 7/08. Skarżący zarzucił również organowi I instancji przewlekłość postępowania i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżącego i podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 listopada 2011 r. ,sygn. akt III SA/Kr 102/11 podkreślił, iż ocena prawna zawarta w uchylonej decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji, jest zgodna z oceną prawną zawartą w wyroku z dnia 9 marca 2010 r. , sygn. akt III SA/Kr 1087/09, którym zarówno Sąd , jak i organy Policji są związane. Sąd wyraził wówczas pogląd, iż pomoc finansowa przysługuje tylko wtedy, gdy zgłaszając roszczenie tj. składając wniosek o przyznanie pomocy finansowej, funkcjonariusz nie miał zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Nabycie domu przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy finansowej nie wyklucza samo przez się przyznania tej pomocy , w takiej sytuacji konieczne jest zbadanie przesłanki niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Powyższe stanowisko jest tożsame z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego, na którą powołał się skarżący. Co do zasady, którą podzielił również Sąd orzekający w sprawie skarżącego, pomoc finansowa jako świadczenie zastępcze służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych policjanta, przysługuje wszystkim funkcjonariuszom spełniającym warunki do otrzymania lokalu mieszkalnego. Jeżeli zaś policjant nie posiada prawa do lokalu mieszkalnego, nie może również otrzymać pomocy finansowej na uzyskanie takiego lokalu. Przyznanie funkcjonariuszowi pomocy finansowej w takim przypadku byłoby sprzeczne z prawem. We wspomnianej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że : "fakt nabycia domu (lokalu) mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, nawet wówczas gdy przed takim nabyciem funkcjonariusz spełniał warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, może skutkować wygaśnięciem uprawnień funkcjonariusza do omawianej pomocy finansowej, jeżeli w następstwie nabycia domu (lokalu) funkcjonariusz posiada już dom (lokal) o odpowiedniej powierzchni w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej.... pomoc finansowa przysługuje funkcjonariuszowi tylko wówczas, gdy zgłaszając roszczenie nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscowości pełnienia służby lub pobliskiej ....Bezspornym zatem jest, iż pomoc ta nie przysługuje funkcjonariuszowi, który składając wniosek, posiada (mieszka, zajmuje) taki lokal lub dom w zakresie odpowiadającym co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej. Chodzi tu przy tym niewątpliwie o dom (lokal) nadający się do zamieszkania". Organ odwoławczy wyjaśnił , że zgodnie z art. 88 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Jeżeli organ Policji nie jest w stanie zapewnić policjantowi lokalu w naturze, może przyznać mu pomoc finansową na jego samodzielne uzyskanie przez funkcjonariusza. Tym samym , zdaniem Wojewódzkiego Komendanta Policji, pomoc finansowa, jako prawo policjanta, wynikające pośrednio z art. 88 ustawy, podlega takim samym ograniczeniom , jak prawo do lokalu. W ocenie organu odwoławczego, analiza przepisów prowadzi do wniosku , że prawo do pomocy finansowej, określone w art. 94 ustawy o Policji należy rozpatrywać łącznie z art. 95 ust. 1 pkt. 1 - 4 tej ustawy , albowiem jeżeli policjant nie spełnia warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego, nie może również otrzymać pomocy finansowej. Odnośnie ilości i wielkość norm zaludnienia przysługujących policjantowi organ wyjaśnił , że określa to rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. 2005.105.884.). Zgodnie z § 2 pkt 1 w/w rozporządzenia, "lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia: dla policjanta posiadającego rodzinę - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (...)". Z kolei, zgodnie z § 3 w/w rozporządzenia , norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. Z ustaleń organów wynika, że skarżący był uprawniony do czterech norm zaludnienia (po jednej dla zainteresowanego, jego żony i dwóch córek M. i K.), tj. do lokalu o powierzchni mieszkalnej wynoszącej od 28 do 40 m2. Zamieszkiwany od 2006 r. dom posiadał 86,1 m2 powierzchni mieszkalnej , co w ocenie organu odwoławczego oznacza , że dom ten zaspokajał przysługujące skarżącemu cztery normy zaludnienia, a nawet je przewyższał. Art. 95 ust.1 pkt 2 ustawy o Policji stanowi, że lokalu mieszkalnego nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno - pensjonatowy. Zdaniem Wojewódzkiego Komendanta Policji, materiał dowodowy zgromadzony w aktach niniejszej sprawy potwierdza , że na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, skarżący posiadał (zajmował) dom jednorodzinny przy ul. K nr [...] w miejscowości B, znajdujący się w należytym stanie technicznym, nadającym się na stały pobyt ludzi, który zaspokajał przysługującą mu powierzchnię mieszkalną, a więc w pełni zaspokajał jego potrzeby mieszkaniowe. Skarżący wraz z rodziną byli również w tym domu zameldowani na pobyt stały, co potwierdza faktyczne ich zamieszkiwanie w tym domu. Powyższe okoliczności, w ocenie organu odwoławczego, uzasadniają stwierdzenie , że skarżący utracił prawo do lokalu mieszkalnego, a w konsekwencji również prawo do pomocy finansowej. Dokonana ocena materiału dowodowego jest zgodna z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego, na którą powołuje się skarżący, a co potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który uznał, iż organy w sposób pełny i wyczerpujący oceniły materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i wynikające z niego okoliczności faktyczne . Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy uznał zarzuty skarżącego za nieuzasadnione. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił, iż organy przy rozstrzyganiu jego wniosku o przyznanie pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego nie uwzględniły ww. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego – sygn. akt I OSP 7/08 . Ponadto skarżący podniósł , że na wykończenie domu zaciągnął kredyt , czego organy nie uwzględniły. Pomoc finansowa , o którą skarżący się ubiega miała na celu spłatę zaciągniętego kredytu. Do skargi została dołączona kserokopia umowy kredytu budowlano-hipotecznego z dnia 03 kwietnia 2006r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do załączonej do skargi umowy o kredyt , organ podniósł , że jak wynika z § 2 tej umowy , kredyt został udzielony z przeznaczeniem na finansowanie modernizacji budynku mieszkalnego, a nie w celu zakończenia budowy, dlatego nie może stanowić dowodu na okoliczność niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania . Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji . Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.153.270) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze , że zaskarżone decyzje zostały wydane w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2011r, sygn. akt III SA/Kr 102/11 , Sąd w obecnym składzie , jak również organy prowadząc ponownie postepowanie związane są oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tym ww. wyroku. To " związanie " wynika z art. 153 ww. ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi , który stanowi , że " ocena prawna i wskazania co do dalszego postepowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd praz organ , którego działanie , bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia". Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Komendanta Policji z dnia 06 lipca 2012r nr [...] oraz poprzedzającej ja decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2012r. nr [...] Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonych rozstrzygnięć. W pierwszej kolejności należy podnieść , że w obecnie zaskarżonej decyzji Komendanta Policji z dnia 06 lipca 2012r nr [...] prawidłowo powołano podstawę prawną rozstrzygnięcia , a uzasadnienie tej decyzji spełnia wymogi określone w przepisach prawach. Organ odwoławczy wyjaśnił treść przepisów , które miały zastosowanie w niniejszej sprawie , prawidłowo przepisy te zinterpretował i dokonał poprawnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. W wyroku z dnia 23 listopada 2011r. , sygn. akt III SA/Kr 102/11 Sąd ten stwierdził, że w zakresie ustaleń faktycznych, których celem było zbadanie merytorycznej przesłanki przyznawania pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego tj. zbadanie kwestii niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych skarżącego , organy w sposób wyczerpujący odniosły się do materiału dowodowego w sprawie. Zgromadzone dowody potwierdziły , że na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej skarżący posiadał dom jednorodzinny przy ul. K nr [...] w miejscowości B, który spełniał ilość i wielkość norm zaludnienia przysługujących policjantowi posiadającego rodzinę i w którym to domu skarżący wraz rodziną był zameldowany od dnia 14 marca 2006r. i faktycznie w nim mieszkał. Ocena organów materiału dowodowego, że w dacie złożenia wniosku wszczynającego postepowanie w rozpatrywanej sprawie skarżący miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, jest prawidłowa i okoliczność ta stanowiła negatywną przesłankę do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Powyższe stanowisko jest zgodne z oceną prawną zawartą www. wyroku z dnia 23 listopada 2011r. , sygn. akt III SA/Kr 102/11, która – jak wyżej podniesiono - jest wiążąca w rozpatrywanej sprawie, a nadto stanowisko to, wbrew zarzutom skargi , uwzględnia uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2009r, , sygn. akt I OPS 7/08. W uchwale tej Sąd stwierdził m.in. " powiązanie uprawnienia do pomocy finansowej z prawem do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale ma istotne znaczenie. Żadne z tych świadczeń bowiem nie ma charakteru bezwzględnego. Oba uprawnienia powiązane są w sposób oczywisty z przesłanką niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej oraz tylko do czasu występowania tej przesłanki mogą być realizowane". W dalszej części uzasadnienia Sąd ten stwierdził , że z faktu umowy o spłatę zobowiązań zaciągniętych na cele mieszkaniowe nie można wywodzić uprawnień do żądania w każdym czasie pomocy finansowej na spłatę wydatków poniesionych w związku z uzyskanym domem ( lokalem). Zauważyć należy , że przewidziana w przepisach prawa pomoc finansowa dla policjanta nie została ukształtowana jako prawo z tytułu samego pełnienia służby w charakterze policjanta i pomoc ta nie może być uznawana za dodatkowy przywilej tej grupy zawodowej , na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 29 marca 1999r. , sygn. akt OPS 1/99 (ONSA 1999, z.3, poz.77) oraz Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 maja 2001r. , sygn. akt SK 1/00 ( OTK , nr 4, poz.84). Nadto , z ww. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009r. , sygn. akt I OSP 7/08 wynika, że prawo do pomocy finansowej , o której wyżej mowa , nie można utożsamiać z bezzwrotnym co do zasady świadczeniem udzielanym przez Państwo na spłatę wszystkich wydatków związanych z nabyciem domu (lokalu) mieszkalnego. Świadczenie to przysługuje nie w związku z uzyskaniem domu ( lokalu) , ale na ich uzyskanie . Ocena , czy policjant spełnia przesłanki uzyskania pomocy finansowej powinna uwzględniać stan na dzień wszczęcia postępowania . Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela przyjęte w powyższych orzeczeniach stanowisko , które zostało uwzględnione w zaskarżonej decyzji . Ponadto należy stwierdzić , że organy nie naruszyły przepisów procesowych , w szczególności została uwzględniona ocena zawarta w wyroku z dnia 23 listopada 2011r , sygn. akt III SA/Kr 102/11 i pismem z dnia 11 kwietnia 2012r. skarżący został zawiadomiony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranych dowodów. Z prawa tego skarżący skorzystał i – po zapoznaniu się z aktami sprawy - wniósł wniosek dowodowy , który jednak nie został uwzględniony przez Komendanta policji, gdyż dotyczył okoliczności stwierdzonych już w toku postępowania innymi dowodami. W związku z powyższym , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględniając w przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji kryterium legalności , po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego , bądź procesowego . W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002.153.1270) , orzekł jak w sentencji.