IV SA/Wa 284/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. i J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. W. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymało w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lipca 2014 r. ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolno stojącego z przyłączami do infrastruktury technicznej oraz pasem dojazdowym i ogrodzeniem, na działkach o nr ew. [...], [...], [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] W. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. W. i J. B. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazali, że w sprawie zaistniała przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieśli, iż inwestor może wnioskować na podstawie ww. decyzji o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę na terenie wszystkich działek objętych decyzją organu pierwszej instancji. Zarówno skarżący, jak i Dyrektor [...] Parku Krajobrazowego nie będą w tych okolicznościach mieli możliwości skutecznego sprzeciwienia się działaniom inwestora. Zrealizowanie planowanej inwestycji na terenie Parku Krajobrazowego sprawi, że przywrócenie stanu poprzedniego okaże się niemożliwe. Tym samym, zostanie wyrządzona znaczna szkoda nie tylko stronom postępowania, ale zostanie również naruszony szeroko pojęty interes społeczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja ustalająca warunki zabudowy, która z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 322/13, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 40/13, postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 14/13). Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania domagają się skarżący, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.