I OSK 1743/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Banasiewicz sędzia NSA Małgorzata Borowiec sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. R.-M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 645/12 w sprawie ze skargi S. R.-M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz S. R.-M. kwotę 397 (trzysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 645/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. R.-M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił następujący stan sprawy. Burmistrz Miasta Sucha Beskidzka postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące granicy działki nr 7471 położonej w Suchej Beskidzkiej, objętej księgą wieczystą KW nr [...], będącą własnością S. R., z sąsiednimi działkami ewidencyjnymi: nr 7414 oraz nr 7502, będącymi we władaniu Gminy Sucha Beskidzka. Pismem z dnia 23 maja 2011 r., upoważniono uprawnionego geodetę, inż. J. Z., do czynności ustalenia granicy pomiędzy ww. działkami. W dniu 23 sierpnia 2011 r. zostało przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe z udziałem przedstawicieli Gminy Sucha Beskidzka oraz H. R., pełnomocnika S. R. Strony nie uzgodniły wzajemnie wspólnej granicy oraz odrzuciły możliwość zawarcia ugody w toku postępowania. W związku z powyższym Burmistrz Miasta Sucha Beskidzka decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. umorzył, wszczęte z urzędu, postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oraz przekazał z urzędu sprawę wraz z operatem pomiarowym do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej. Równocześnie Burmistrz Miasta Sucha Beskidzka postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. ustalił koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia dotyczącego granicy działki ewidencyjnej nr 7471 położonej w Suchej Beskidzkiej, objętej księgą wieczystą KW Nr [...], będącej własnością S. R., z sąsiednimi działkami ewidencyjnymi: nr 7414 oraz nr 7502, będącymi we władaniu Gminy Sucha Beskidzka, na kwotę 335,79 zł oraz zobowiązał S. R. do uiszczenia kosztów w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 152 Kodeksu cywilnego, właściciele gruntów sąsiadujących zobowiązani są do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów, a koszty z tym związane ponoszone są po połowie, a Gmina dokonała zapłaty za zlecenie uprawnionemu geodecie wykonania przedmiotowego rozgraniczenia w kwocie 671.58 zł. Zażalenie na postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r. wniosła S. R.-M. żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia. Podniosła w szczególności, że w punkcie l postanowienia Burmistrz Miasta Sucha Beskidzka ustalił koszty postępowania w sprawie na kwotę 335,79 zł, a w punkcie drugim zobowiązał ją do zapłaty całych tych kosztów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Wskazało, że w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne brak jest regulacji dotyczącej kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W związku z powyższym zastosowanie znajdują tutaj odpowiednie przepisy działu IX k.p.a. zatytułowanego "Opłaty i koszty postępowania". Zgodnie z art. 262 § 1 k.p.a., stronę obciążają te koszty postępowania, które: 1) wynikły z winy strony, 2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. SKO zauważyło, że w postępowaniu rozgraniczeniowym znajduje zastosowanie art. 152 k.c. stanowiący, że koszty rozgraniczenia właściciele nieruchomości ponoszą po połowie, co wynika z zasady, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdy granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Nie można więc twierdzić, że rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w interesie właściciela nieruchomości sąsiadującej. Jak podkreśliło Kolegium stanowisko takie jest także konsekwencją uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r., zgodnie z którą organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 153 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. SKO wskazało, że z załączonej do akt faktury VAT nr [...] wystawionej [...] listopada 2011 r. wynika, że koszt przeprowadzonych w sprawie usług geodezyjnych wyniósł, po odliczeniu kar za nieterminowe wykonanie zlecenia, 671,58 zł. Burmistrz Miasta Sucha Beskidzka zobowiązał S. R., będącą właścicielem działki nr 7471, do uiszczenia kwoty w wysokości 335,79 zł, a zatem stanowiącej połowę całkowitych kosztów poniesionych w związku z rozgraniczeniem nieruchomości. Fakt ten został przez organ I instancji przytoczony w treści uzasadnienia przedmiotowego postanowienia, w którym stwierdzono, że gmina dokonała zapłaty za zlecenie uprawnionemu geodecie wykonania przedmiotowego rozgraniczenia na łączną kwotę 671,58 zł. W związku z powyższym zarzut strony, że została ona zobowiązana do poniesienia całości kosztów postępowania Kolegium uznało za bezzasadny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. R.-M. powtórzyła w szczególności argumenty dotyczące obciążenia jej całością kosztów postępowania rozgraniczeniowego oraz nieprawidłowo podejmowanych przez organy czynności z tym związanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie. Oddalając skargę wspomnianym na wstępie wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r., III SA/Kr 645/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że przy rozgraniczaniu nieruchomości unormowanym przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego występują dwa stadia postępowania: administracyjne i sądowe. Rozgraniczenie kończy się w postępowaniu administracyjnym, gdy zainteresowani właściciele zawrą ugodę albo gdy organ prowadzący postępowanie wyda decyzję w sprawie. Natomiast od decyzji organu administracyjnego I instancji nie przysługuje stronom odwołanie do organu administracyjnego II instancji, lecz w myśl art. 33 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Konsekwencją takiej dwufazowości postępowania rozgraniczeniowego jest to, że w postępowaniu administracyjnym, oprócz przepisów k.p.a., mogą mieć zastosowanie także przepisy Kodeksu cywilnego. W związku z tym należy przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym ma również zastosowanie wynikająca z art. 152 k.c. norma materialnoprawna stanowiąca, że właściciele nieruchomości koszty rozgraniczenia ponoszą po połowie, która wynika z zasady, iż właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych (tak NSA w uchwale z dnia 11 grudnia 2006 r., I OPS 5/06, LEX nr 229485). Zatem przy ustalaniu rozdziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego będą miały zastosowanie: powołany wyżej art. 152 k.c. oraz art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania rozgraniczeniowego, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Oznacza to, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony, a więc w przypadku kosztów rozgraniczenia koszty te obciążają strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w art. 152 k.c. Wyjaśnić trzeba, że koszty rozgraniczenia obejmują wynagrodzenie geodety, wydatki poniesione za sporządzenie map i innych dokumentów oraz znaków granicznych, a także na przeprowadzenie dowodów w toku postępowania. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu I instancji, organy rozłożyły koszty postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy skarżącą i Gminę Sucha Beskidzka – tj. pomiędzy strony postępowania rozgraniczeniowego w sposób, który odpowiada prawu. Nie jest wobec tego zasadny zarzut, że skarżąca została obciążona całością kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Wyraźnie bowiem wynika ze stwierdzenia organu I instancji zawartego w uzasadnieniu postanowienia tego organu, jak trafnie podkreśliło Kolegium, że gmina dokonała zapłaty za zlecenie uprawnionemu geodecie wykonania przedmiotowego rozgraniczenia na łączną kwotę 671,58 zł, co oznacza, że drugą połowę z tych kosztów winna ponieść skarżąca, tj. w wysokości 335,79 zł i do uiszczenia takiej wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego została skarżąca zobowiązana kwestionowanym postanowieniem. Myli się więc całkowicie skarżąca twierdząc, że organy zobowiązały ją do poniesienia całości kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2013 r., III SA/Kr 645/12, wniosła S. R.-M. Zaskarżając wyrok w całości zarzuciła mu naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 3 ust. 1 i art. 145 ust. 1 pkt c p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 264 § 1 k.p.a. polegające na tym, że Sąd I instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie tj. art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. pomimo tego, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, chociaż postępowanie o rozgraniczenie nie zostało zakończone, bowiem decyzja kończąca to postępowanie tj. decyzja Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. umarzająca postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia nieruchomości i przekazująca sprawę wraz z operatem pomiarowym do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej została uchylona, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez organ I instancji; 2. art. 3 ust. 1 i art. 145 ust. 1 pkt c p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 77 § 1 i art. 7 k.p.a. poprzez zaakceptowanie przez Sąd błędnie ustalonego przez organ stanu faktycznego i pominięciu okoliczności, że decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło decyzję Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. umarzającą postępowanie rozgraniczające nieruchomości i przekazujące sprawę wraz z operatem pomiarowym do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej oraz przekazało ww. sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji; 3. art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 264 § 1 k.p.a. oraz art. 124 k.p.a. polegające na tym, że Sąd I instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie tj. art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. pomimo tego, iż postanowienie, którego skarżąca żąda uchylenia utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczającego nieruchomości wydane w sposób niewłaściwie ustalający wysokość kosztów postępowania i sposób ich rozdzielenia. Z uwagi na powyższe skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono w szczególności, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uchyliło decyzję Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. o umorzeniu postępowania rozgraniczającego i przekazaniu sprawy wraz z operatem pomiarowym do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kontrola w trybie odwoławczym decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka wykazała, iż decyzja ta została wydana przedwcześnie. Artykuł 264 k.p.a. odnosi się do ustalenia wysokości końcowych kosztów postępowania, osób zobowiązanych do ich poniesienia oraz terminów i sposobu ich uiszczenia. Jest to więc rozstrzygnięcie końcowe w sprawie kosztów postępowania. Organ dopiero wraz z wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osobę zobowiązaną do ich poniesienia i wówczas obciąża ją tymi kosztami. Takie postanowienie o ustaleniu wysokości kosztów postępowania określa je odpowiednio do okoliczności sprawy, a więc żądań stron, ich interesu, czy spowodowania dodatkowych kosztów z winy którejś ze stron postępowania. Wobec jednoznacznie brzmiącego przepisu art. 264 § 1 k.p.a. nie jest dopuszczalne wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania przed podjęciem decyzji administracyjnej w danej sprawie. Pomimo tego, że wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania nie może nastąpić przed decyzyjnym zakończeniem postępowania administracyjnego Sąd I instancji utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Co więcej, Sąd I instancji całkowicie pominął wskazaną wyżej kwestię dotyczącą uchylenia decyzji Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia nieruchomości i przekazującej sprawę Sądowi Rejonowemu w Suchej Beskidzkiej, co znajduje wyraz w uzasadnieniu wyroku, bowiem zarówno w jego części dotyczącej ustaleń faktycznych jak i tyczącej uzasadnienia samego rozstrzygnięcia nie wskazał on na fakt uchylenia do ponownego rozpoznania decyzji Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka i wpływu uchylenia tej decyzji na postanowienie o ustaleniu kosztów, ani nie odniósł się w żaden sposób do podniesionego w tym zakresie zarzutu skarżącej zawartego w skardze. Należy przyjąć, że o ile okoliczności dotyczące samej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2012 r. uchylającej decyzję Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. mieszczą się w granicach innej sprawy, niemniej jednak fakt uchylenia tej decyzji Burmistrza ma decydujące znaczenie dla oceny niniejszej sprawy z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego. Ocena zaś ta winna skutkować, zgodnie z art. 145 ust. 1 c p.p.s.a. uchyleniem zaskarżonego skargą administracyjną postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Odpowiedź na skargę kasacyjną nie została udzielona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepis art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – p.p.s.a. – stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły, zatem należało odnieść się do zarzutów wyartykułowanych w podstawach skargi kasacyjnej. Rozpatrywana skarga kasacyjna podlegała uwzględnieniu, mimo że jej autorka w niektórych przypadkach niewłaściwie określiła jednostki redakcyjne przepisów powołanych w podstawie kasacyjnej (np. powołała ustępy zamiast paragrafów lub art. 145 ust. 1 pkt c p.p.s.a. zamiast art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Istota zarzutów kasacyjnych w niniejszej sprawie sprowadza się jednakże do tego, że Sąd I instancji przy ustalaniu stanu faktycznego nie uwzględnił faktu, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia nieruchomości i przekazującą sprawę wraz z operatem pomiarowym do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Oprócz bowiem zażalenia na postanowienie o kosztach postępowania, zaskarżona została także w drodze odwołania decyzja organu I instancji. Rozważenia wymaga więc, czy uchylenie decyzji kończącej sprawę w danej instancji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w przedmiocie kosztów postępowania. Zgodnie z art. 264 § 1 k.p.a. jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Ustawodawca wybrał więc stanowisko dualistyczne, rozłączności decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w danej instancji i postanowienia ustalającego wysokość kosztów postępowania w sprawie. Wydaje się tu więc dwa akty administracyjne o różnej randze prawnej i wyraźnie rozdzielone, choć jednocześnie powiązane ze sobą. Postanowienie o kosztach ma zatem charakter akcesoryjny w stosunku do decyzji kończącej postępowanie w danej instancji. Stanowisko, że postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania ściśle łączy się z wydaną w danej sprawie decyzją wyraził już Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 kwietnia 1998 r., I SA/Wr 1454/96 (LEX nr 60892). Wprawdzie czasami można spotkać się z poglądem, że uchylenie decyzji rozstrzygającej sprawę w danej instancji nie musi oznaczać konieczności uchylenia postanowienia o kosztach (jeśli było ono również, obok decyzji, przedmiotem zaskarżenia), gdyż koszty, które wystąpią w związku z wydaniem kolejnej decyzji w danej instancji, mogą być ustalone w następnym postanowieniu w przedmiocie kosztów. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w obecnym składzie taki pogląd nie uwzględnia, że kolejna decyzja kończąca sprawę w danej instancji swoim rozstrzygnięciem może spowodować, że koszty poprzednio obciążające stronę mogą okazać się już niezasadne wobec tej samej strony. Na gruncie postępowania rozgraniczeniowego (trzymając się przedmiotu niniejszej sprawy) może bowiem dojść teoretycznie do zmian podmiotowych po stronie właściciela rozgraniczanych nieruchomości lub orzeczenie wydane w przedmiocie rozgraniczenia może nie uzasadniać już obciążenia kosztami jednej ze stron. Jak słusznie zauważył WSA w Lublinie w wyroku z dnia 10 października 2013 r., III SA/Lu 365/13, bez pogłębionej analizy, którą należy przeprowadzić w realiach każdej rozpoznawanej sprawy, nie można stosować zasady, że obie strony postępowania rozgraniczeniowego powinny być zawsze w równej wysokości obciążone kosztami (LEX nr 1514763). Dlatego też, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchylenie decyzji kończącej postępowanie w danej instancji, w trybie art. 138 § 2 k.p.a., przy jednoczesnym zaskarżeniu zażaleniem postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, powinno prowadzić do uchylenia także postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, gdyż jego akcesoryjny względem decyzji charakter nie pozwala na samoistne funkcjonowanie w obrocie prawnym, w sytuacji, gdy nie istnieje już decyzja rozstrzygająca sprawę w danej instancji. Tym bardziej, że jak wykazano wyżej, treść kolejnej decyzji rozstrzygającej sprawę o rozgraniczenie nieruchomości w danej instancji może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, tak jeśli chodzi o stronę podmiotową jak i przedmiotową owych kosztów. Ponieważ w aktach sprawy nie ma żadnej informacji, czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2013 r. uchylająca decyzję Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka z dnia [...] grudnia 2011 r. została zaskarżona do sądu administracyjnego i czy na dzień orzekania przez Sąd I instancji w niniejszej sprawie pozostawała w obrocie prawnym, nie sposób dokonać ostatecznej oceny postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Tym niemniej brak ustaleń w tym zakresie przez Sąd I instancji czyni usprawiedliwionym zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 264 § 1 k.p.a. oraz art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., z uwagi na niewłaściwą kontrolę legalności działalności administracji publicznej w granicach danej sprawy, gdyż informacją o treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2012 r. Sąd I instancji dysponował. Nie ustalił natomiast, czy na dzień orzekania w niniejszej sprawie wspomniana decyzja SKO pozostawała w obrocie prawnym, a jeśli tak, to nie ocenił tego faktu z punktu widzenia art. 264 § 1 k.p.a., pomijając w istocie znaczenie istnienia decyzji kończącej postępowanie w danej instancji dla postanowienia o kosztach postępowania, co jak wykazano wyżej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.