I GZ 729/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.P.H.U. L. G. spółki jawnej w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Po 456/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P.P.H.U. L. G. spółki jawnej w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego, po wznowieniu postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 20 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Po 456/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) odrzucił skargę kasacyjną PPHU L. G. sp.j. w G. od wyroku tego Sądu z 18 lutego 2015 r. oraz zarządził zwrot na rzecz skarżącej 100 zł uiszczonego wpisu od środka prawnego. Jak wynika z uzasadnienia rozstrzygnięcia, odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Spółce 27 marca 2014 r. (druk zpo k. 109 akt sądowych). W dniu 23 kwietnia 2015 r. skarżąca Spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę kasacyjną od ww. orzeczenia. Pismem z 30 kwietnia 2015 r., doręczonym skarżącej w dniu 5 maja 2015 r. (k. 131 i 132 akt sądowych) Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ppsa. Termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 12 maja 2015 r., natomiast skarżąca dokonała wpłaty w dniu 15 maja 2015 r. (k. 133 akt sądowych). W zaistniałych okolicznościach zasadnym było - w ocenie Sądu pierwszej instancji - odrzucenie skargi kasacyjnej, jako nieopłaconej w terminie oraz zwrócenie uiszczonego wpisu. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniosła PPHU L. G. sp. j. w G. , zarzucając naruszenie: 1. art. 86 § 1 ppsa poprzez jego niezastosowanie i niewydanie postanowienia o przywróceniu terminu lub odmowie jego przywrócenia pomimo wniesienia przez skarżącą odpowiedniego wniosku; 2. art. 178 i art. 220 § 3 ppsa poprzez ich zastosowanie i uznanie, że strona nie uiściła wpisu sądowego w terminie, w sytuacji gdy nie wydano wcześniej postanowienia o przywróceniu terminu lub odmowie jego przywrócenia; 3. art. 232 § 1 pkt 1 ppsa poprzez jego niezastosowanie i stwierdzenie, że należało dokonać zwrotu wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu autor środka prawnego wskazał, że w związku z nadaniem w dniu 19 maja 2015 r. w placówce pocztowej wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, orzeczenie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej z 20 maja 2015 r. było przedwczesne, ponieważ w pierwszej kolejności Sąd winien rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (pkt 7). Natomiast w myśl art. 220 § 1, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2 i § 3 ppsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W środku prawnym skarżąca Spółka zarzuciła, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu, wniesionego 19 maja 2015 r. (21 maja 2015 r. wpływ do biura podawczego), a więc dzień wcześniej, niż zapadło kwestionowane postanowienie. Zasadą jest, że Sąd I instancji rozstrzygając o uchybieniu terminu do opłacenia skargi kasacyjnej winien w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, jednak na gruncie tej sprawy nie można zarzucić Sądowi, że orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej przedwcześnie. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany w placówce pocztowej w dniu 19 maja 2015 r., jednak wpłynął do Sądu w dniu 21 maja 2015 r. Wynika z tego, że Sąd pierwszej instancji wydając orzeczenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w dniu 20 maja 2015 r., nie miał wiedzy o nadanym dzień wcześniej wniosku o przywrócenie terminu. Należy mieć na uwadze, iż odrzucenie skargi kasacyjnej nie czyni kwestii przywrócenia terminu do jej opłacenia bezprzedmiotową, bowiem ewentualne postanowienie sądu o przywróceniu terminu znosi skutki postanowienia o odrzuceniu środka prawnego, bez potrzeby uchylenia tego orzeczenia. Konsekwencją rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, zgodnie z wniesionym w tym przedmiocie żądaniem, jest nadanie sprawie dalszego biegu (por. postanowienie NSA z 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 180/09 i postanowienie z 4 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1859/09). Na wydane postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu przysługuje następnie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy podkreślić, że WSA w P. rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu, zanim skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie z 20 maja 2015 r. W dniu 10 czerwca 2015 r. odmówiono skarżącej Spółce przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 września 2015 r. oddalił zażalenie na to postanowienie. Tym samym skarżącej nie odebrano możności obrony swoich praw w postępowaniu. W skardze kasacyjnej nie zawarto argumentów uzasadniających uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji na tym etapie postępowania. W sprawie nie zachodzą również inne przesłanki pozwalające na stwierdzenie nieważności postępowania. WSA w P. prawidłowo orzekł również w drugim punkcie rozstrzygnięcia o zwrocie uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa. Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.