II SO/Wa 1/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o wymierzenie grzywny Polskiemu Związkowi Piłki Siatkowej z siedzibą w [...] za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z dnia 27 marca 2013 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 10 stycznia 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Polskiemu Związkowi Piłki Siatkowej z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 6000 zł (słownie sześć tysięcy złotych), 2. zasądzić od Polskiego Związku Piłki Siatkowej z siedzibą w [...] na rzecz K. O. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt II SO/Wa 21/14 wymierzył Polskiemu Związkowi Piłki Siatkowej z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 3000 zł za nieprzekazanie do Sądu skargi K. O. z dnia 27 marca 2013 r. na bezczynność Polskiego Związku Piłki Siatkowej, w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 10 stycznia 2013 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OZ 641/14 oddalił zażalenie organu na ww. postanowienie o wymierzeniu grzywny. Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. K. O. ponownie zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Polskiemu Związkowi Piłki Siatkowej z siedzibą w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie wspomnianej wyżej skargi z dnia 27 marca 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Organ podniósł, że pracownik odpowiedzialny za udzielenie odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, nie dopełnił swoich obowiązków służbowych za co został ukarany karą dyscyplinarną. Ponadto, żądana wnioskiem z dnia 10 stycznia 2013 r. informacja, nie mieści się w katalogu informacji, do których udzielenia Polski Związek Piłki Siatkowej jest zobowiązany. Udostępnienie treści umów dotyczących usług o charakterze PR podlegałoby ograniczeniu zgodnie z art. 5 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. Polski Związek Piłki Siatkowej podniósł także, że skargę na bezczynność z dnia 27 marca 2013 r. uznał za zażalenie na bezczynność organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, które powinno być wniesione przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ nadmienił również, że wnioskodawca nie wskazał zakresu czasowego żądanych informacji. Na dzień składania wniosku o informację publiczną i udzielania odpowiedzi Polski Związek Piłki Siatkowej nie korzystał z usług firm dbających o pozytywne kreowanie wizerunku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Ponieważ przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie była bezczynność organu polegająca na nieudzieleniu informacji publicznej, zatem zastosowanie ma art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), który nakazuje przekazać akta i odpowiedź na skargę w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis ten jest przepisem szczególnym wobec art. 54 § 2 ppsa. W ocenie Sądu grzywna, o której mowa w powyższym unormowaniu, nie ma charakteru jednorazowego. Gdy organ, pomimo wymierzenia takiej grzywny, w dalszym ciągu nie wypełnia obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, dopuszczalne jest ponowne jej wymierzenie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 418/12 LEX nr 1335530). Wobec dyscyplinującego charakteru wniosku o wymierzenie grzywny, nie sposób przyjąć, że grzywna raz wymierzona czyni niedopuszczalnym kolejny wniosek w tym zakresie. Takie rozumowanie prowadziłoby wprost do ograniczenia konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Organ bezkarnie mógłby nadal pozostawać w zwłoce, a skarżący utraciłby instrumenty do zwalczania dalszego łamania prawa przez organ. Przepis art. 55 § 1 ppsa. nie stanowi, że grzywna może zostać wymierzona tylko raz, a nadto art. 55 § 2 ppsa daje sądowi możliwość rozpoznania skargi na podstawie jej odpisu, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi wątpliwości, ale tylko na żądanie skarżącego. Ponowny wniosek o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 ppsa nie może być uznany za niedopuszczalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 ppsa dlatego, że grzywna ta została organowi już raz wymierzona, skoro organ nadal nie wywiązuje się z obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. Nie zachodzi w takiej sprawie stan tzw. powagi rzeczy osądzonej. Rozpoznawany wniosek jest drugim wnioskiem K. O. o wymierzenie Prezesowi Polskiego Związku Piłki Siatkowej w [...] grzywny za nieprzekazania Sądowi tej samej skargi na bezczynność organu, zaś poprzedni wniosek w tym przedmiocie został przez Sąd uwzględniony postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Wa 21/14, wymierzającym organowi grzywnę w wysokości 3000 zł. Pomimo bowiem doręczenia organowi w dniu 14 sierpnia 2014 r. odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OZ 641/14 orzekającego o oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzeniu grzywny organ w dalszym ciągu, przez pięć miesięcy nie wykonywał obowiązku przekazania Sądowi skargi. Termin do wykonania przedmiotowego obowiązku zgodnie z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upływał w dniu 29 sierpnia 2014 r. Organ przekazał do Sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 23 stycznia 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej, karta – 22, akt sprawy II SAB/Wa 304/15). Dalsze, tak długie uchylanie się przez Polski Związek Piłki Siatkowej od obowiązku przekazania sądowi przedmiotowej skargi, uzasadnia ponowne ukaranie go grzywną z art. 55 § 1 ppsa. Okoliczność, że organ przed rozpoznaniem ponownego wniosku o wymierzenie grzywny wykonał swój obowiązek, nie oznacza, że postępowanie w sprawie tego wniosku stało się bezprzedmiotowe. Jak bowiem wskazał NSA w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r., art. 161 § 1 pkt 3 ppsa nie ma zastosowania w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy organ przekazał skargę sadowi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę (sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2). Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Na realizację tego obowiązku nie może wpływać przekonanie organu, że skarga jest bezzasadna. Jest to bowiem przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Polski Związek Piłki Siatkowej, pomimo ukarania go grzywną (sprawa sygn. akt II SO/Wa 21/14) za nieprzekazanie Sądowi skargi w dalszym ciągu przez pięć miesięcy od doręczenia mu prawomocnego postanowienia w tym przedmiocie uchylał się od przedmiotowego obowiązku. Określając wysokość grzywny w kwocie 6000 zł Sąd miał na uwadze przede wszystkim znaczny okres w uchybieniu terminu do przekazania skargi oraz fakt, iż uprzednio wymierzona organowi grzywna w kwocie 3000 zł nie była wystarczająca dla osiągnięcia zarówno jej dyscyplinującego, jak i prewencyjnego celu. Odstępując od wymierzenia organowi grzywny w jeszcze wyższej kwocie Sąd miał natomiast na uwadze, że ostatecznie, przed rozpoznaniem niniejszego wniosku, obowiązek przekazania Sądowi skargi z dnia 27 marca 2013 r. został wykonany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.