I SA/Sz 1178/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sz. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w [...] działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego I uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedsiębiorstwo [...] spółka z o.o. z siedzibą w S. - dalej zwana "Wnioskodawca, Skarżąca" w dniu 4 marca 2014 r. złożyła wniosek, uzupełniony w dniu 2 czerwca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku obowiązku składania informacji podatnika do ustalenia należnych jednostkom samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych (druk CIT-ST). We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie miasta S. oraz gminy [...]. Spółka zarządza: [...] przepompowniami ścieków, [...] stacjami uzdatniania wody, [...] oczyszczalniami ścieków, [...] km sieci i przyłączy kanalizacyjnych, [...] km sieci i przyłączy wodociągowych. Tak rozbudowana i skomplikowana technicznie i technologicznie infrastruktura wymaga profesjonalnej i mobilnej kadry. Struktura organizacyjna Wnioskodawcy zbudowana została w oparciu o kompetencje. Działy zarządzające infrastrukturą działają na obszarze wszystkich gmin. Dzięki temu uzyskuje się efekt profesjonalnego i wyszkolonego zespołu. Bazą dla niego jest siedziba Wnioskodawcy. Rodzaj prowadzonej działalności wymaga utrzymania służb dyżurnych w zakresie energetyki i automatyki, usuwania awarii kanalizacji sanitarnej i wodociągowej, systemu zarządzania kryzysowego, przyjmowania zgłoszeń awarii, które ma miejsce w siedzibie Wnioskodawcy. Umowy o pracę zostały skonstruowane w taki sposób, iż wszyscy zatrudnieni u Wnioskodawcy pracownicy miejsce wykonywania pracy mają określone jako teren powiatu szczecineckiego. Wnioskodawca nie posiada zakładu, oddziału położonego na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika. Siedzibą Wnioskodawcy jest miasto S., natomiast działalność prowadzona jest na terenie powiatu [...] (tj. gmina [...]). W umowach o pracę wszystkich pracowników jako miejsce świadczenia pracy wskazano obszar powiatu [...], czyli obszar działalności Wnioskodawcy w zakresie dostawy wody i odprowadzenia ścieków. Jest to podyktowane koniecznością obsługi i eksploatacji obiektów i urządzeń wodno-kanalizacyjnych przez pracowników na obszarze gmin [...]. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca zobowiązany jest do składania CIT-ST, tj. informacji podatnika do ustalenia należnych jednostkom samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych? Zdaniem Wnioskodawcy nie ma on obowiązku składania informacji CIT-ST. Powyższe wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych -t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. (dalej "u.p,d,o,p,") w powiązaniu z art. 10 ust. 1 oraz ust. 3 i 4 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1115) dalej "u.d.j.s.t.", które nakładają obowiązek sporządzania i przekazywania informacji do urzędów skarbowych zawierających wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę zatrudnionych na umowę o pracę w poszczególnych zakładach ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego na których obszarze są położone. Wnioskodawca nie posiada zakładów ani oddziałów czyli wyodrębnionych i samodzielnych organizacyjnie części a wszyscy pracownicy ze względu na charakter prowadzonej działalności i częstą mobilnością pracowników jako miejsce wykonywania pracy mają określone powiat szczecinecki, czyli obszar prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę i należy uznać, że praca jest świadczona na terenie tej jednostki samorządu terytorialnego, w której mieści się siedziba Wnioskodawcy. W dniu 5 czerwca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej działający w imieniu Ministra Finansów dalej zwany "organem", wydał interpretację indywidualną znak [...] , w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Przywołując przepisy art. 28 ust. 1 u.p.d.p. oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie rozliczeń dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2007 r. nr 230, poz. 1693) dalej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 grudnia 2007 r., oraz art. 10 ust. 1 u.d.j.s.t., organ wskazał, że z przepisu tego wynika, że np. spółka akcyjna albo z o.o. musi składać CIT-ST jeśli ma oddział położony w gminie innej niż siedziba oraz zatrudnia w nim pracowników. Przywołana zaś ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zawiera własną definicję "zakładu (oddziału)" w art. 10 ust. 3 u.d.j.s.t., którą należy stosować dla potrzeb tej ustawy. W związku z powyższym w przedmiotowym zakresie nie występuje konieczność odwoływania się do definicji "zakładu" wynikającej z ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 r. poz. 672, ze zm.) dalej u.s.d.g.. Przepis art. 10 ust. 4 u.d.j.s.t. nakłada na podatników podatku dochodowego od osób prawnych obowiązek sporządzania i przekazywania do urzędów skarbowych informacji, zawierających wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach) - ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na obszarze których są położone te zakłady. Zatem o istnieniu zakładu (oddziału) w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p., a w konsekwencji o konieczności składania informacji CIT-ST decyduje określone w umowie o pracę miejsce świadczenia pracy pracownika. W oparciu o przywołane przepisy prawa organ zatem stwierdził, że w przedstawionym stanie faktycznym ("siedzibą Spółki jest miasto S.") określenie w umowach o pracę zawieranych z pracownikami, jako miejsce wykonywania pracy obszaru powiatu szczecineckiego ("umowach o pracę wszystkich pracowników Spółki jako miejsce świadczenia pracy wskazano obszar powiatu [...], czyli obszar działalności Spółki w zakresie dostawy wody i odprowadzenia ścieków") i możliwość wskazania (określenia) poszczególnych gmin, oznacza posiadanie przez Spółkę zakładów (oddziałów) w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p.. Przy czym brak wskazania w umowie o pracę dokładnego adresu miejsca wykonywania pracy przez danego pracownika w tej sytuacji jest okolicznością bez znaczenia dla określenia adresu takiego zakładu (oddziału), gdyż Skarżąca z pewnością dysponuje danymi, w jakim miejscu pracownik najczęściej wykonuje pracę. Jest to równoznaczne z obowiązkiem przekazywania odpowiednich udziałów do jednostek samorządu terytorialnego, właściwych dla oddziałów spółki i sporządzania informacji CIT-ST - "Informacja podatnika do ustalenia należnych jednostkom samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych" w odniesieniu do tych pracowników, którzy zostali przydzieleni do pracy na terenie gmin [...], gmina wiejska S., które wchodzą w skład powiatu [...]. Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Po dokonaniu analizy zarzutów postawionych w treści ww. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej działający w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia 18 lipca 2014 r. znak [...] stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji przepisów prawa podatkowego (data doręczenia: 21 lipca 2014 r.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p., poprzez błędne przyjęcie, iż w stanie faktycznym sprawy Skarżący posiada zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby, a w konsekwencji, że Skarżący zobowiązany jest do składania informacji CIT-ST, tj. informacji podatnika do ustalenia należnych jednostkom samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych; 2) art. 14c oraz art. 14h w związku z art. 121 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa -t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. (dalej zwanej: "O.p."), poprzez pominięcie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i naruszenie zasady budowania zaufania podatników do organów podatkowych. W związku z powyższym wnosi o: - uchylenie interpretacji indywidualnej - zasądzenie od Ministra Finansów na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W ocenie Skarżącej, w sytuacji, gdy brak jest wyodrębnienia w strukturze organizacyjnej określonych składników majątku przedsiębiorstwa, a ponadto brak jest przyporządkowania - w wyniku wprowadzenia w umowie o pracę miejsca jej wykonywania - poszczególnych pracowników do pracy przy określonych urządzeniach infrastrukturalnych znajdujących się na terenie którejś z gmin objętej zakresem działania Skarżącego, nie można uznać, iż Spółka posiada zakłady (oddziały), o których mowa w art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. Powołała ona orzecznictwo sądowoadministracyjne. Skarżąca w całości podzieliła pogląd zaprezentowany w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 czerwca 2011 r. (sygn. III SA/Wa 3313/10). Zarzuciła, że dokonując interpretacji organ posłużył się argumentami pozanormatywnymi nie znajdującymi oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Trudno bowiem znaleźć uzasadnienie prawne dla twierdzenia Ministra Finansów, zgodnie z którym w przypadku, kiedy praca jest wykonywana w więcej niż jednym miejscu pracy - rozstrzygające jest, w jakim miejscu pracownik najczęściej wykonuje pracę. Takie stanowisko organu nie znajduje oparcia w żadnym obowiązującym przepisie ustawy, a dodatkowo, w kontekście niniejszej sprawy, powoduje naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych, albowiem - jak wynika ze stanu faktycznego - dokładne wskazanie miejsca pracy wykonywanej przez przedstawicieli (koordynatorów) Spółki nie jest możliwe." Organ w wydanej Interpretacji indywidualnej pominął dwie bardzo istotne okoliczności, a mianowicie to, że w ramach struktur organizacyjnych przedsię-biorstwa Skarżącej nie zostały wyodrębnione zorganizowane części, takie jak zakłady, filie, oddziały, przedstawicielstwa lub inne podobne; w umowach z pracownikami Spółki zakres terytorialny świadczenia pracy wskazany został jako teren powiatu [...] , a poszczególni pracownicy nie są z uwagi na treść stosunku pracy przyporządkowani do poszczególnych budynków lub budowli (obiektów) należących do Spółki, a znajdujących się w poszczególnych gminach powiatu [...]. Pominięcie tych okoliczności faktycznych (uznanie ich za nieistotne dla sprawy), jak należy się domyślać, jest wynikiem błędnej wykładni art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko przedstawione w kwestionowanej interpretacji indywidualnej z dnia 5 czerwca 2014 r. oraz odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 18 lipca 2014 r. uznając zarzuty podniesione przez Skarżącą za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270.) – dalej "p.p.s.a." Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać uchylony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu (art. 146 § 1 p.p.s.a.). W tak określonym zakresie kognicji Sąd ocenił, iż zaskarżona interpretacja narusza prawo. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej interpretacji uznał, że narusza ona przepisy prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, a w szczególności art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. w związku z art. 10 ust. 4 u.j.s.t. poprzez przyjęcie błędnej interpretacji powołanych przepisów. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że Sąd nie podzielił dokonanej przez Ministra Finansów interpretacji art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. w związku z art. 10 ust. 4 u.d.j.s.t. sprowadzającej się do uznania, że pracodawca, w przypadku ustalenia w umowie o pracę miejsca świadczenia pracy poprzez wskazanie powiatu (obejmującego kilka gmin), ma obowiązek wskazania każdorazowo gminy jako miejsca najczęściej wykonywanej pracy przez pracownika. Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby są obowiązani składać do urzędu skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub kwartalnych oraz załączać do zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że podstawową przesłanką powstania obowiązku formularza CIT-ST przez podatnika jest posiadanie zakładu (oddziału) na terenie innej jednostki samorządu terytorialnego, niż właściwa dla jego siedziby. Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera wprawdzie legalnej definicji zakładu (oddziału) podatnika, jednakże kwestia ta uregulowana została w art. 10 u.d.j.s.t., a jej celem jest ustalenie dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.j.s.t. jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób prawnych posiada zakład (oddział) położony na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla jego siedziby, to część dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na której obszarze znajduje się ten zakład (oddział), proporcjonalnie do liczby zatrudnionych w nim osób na podstawie umowy o pracę. Ustawodawca doprecyzował w art. 10 ust. 3 tej ustawy, że zakładem (oddziałem) w rozumieniu ustawy jest określone w umowie o pracę miejsce wykonywania pracy – podkreślenie własne, położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika. Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 4 u.d.j.s.t. podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są obowiązani do sporządzania i przekazywania informacji składanych do urzędów skarbowych, zawierających wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach) ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których obszarze są położone. Wzór informacji CIT-ST zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 grudnia 2007 r. które zostało wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 10 ust. 5 u.d.j.s.t. Z przepisu art. 10. ust. 3 u.d.j.s.t. tego wprost wynika, że zakładem jest określone w umowie o pracę z konkretnym pracownikiem miejsce świadczenia pracy, natomiast bez znaczenia jest, czy w danym miejscu istnieje zorganizowane biuro podatnika. Z tym poglądem organu należy się zgodzić. Nie przeczy temu brzmienie art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. który jako warunek konieczny do powstania obowiązku składania formularza CIT-ST wymaga posiadanie przez podatnika zakładu (oddziału) na terenie innej jednostki samorządu terytorialnego, niż właściwa dla jego siedziby. W rezultacie powstanie powyższego obowiązku uzależnione jest od stwierdzenia, czy podatnik posiada zakłady (oddziały) na terenie innej jednostki samorządu terytorialnego, niż właściwa dla jego siedziby. Również art. 10 ust. 1 u.d.j.s.t. określa warunek posiadania przez podatnika zakładu (oddziału) położonego na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej, niż właściwa dla jego siedziby, jako konieczną przesłankę do przekazywania części dochodu z tytułu udziału we wpływach z podatku do budżetu jednostki samorządu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że z treści art. 10 ust. 1 u.d.j.s.t. wynika, że część dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na której obszarze znajduje się ten zakład (oddział), proporcjonalnie do liczby zatrudnionych w nim osób na podstawie umowy o pracę. Ustawodawca używa pojęcia "zatrudnienia w zakładzie (oddziale)" jednakże tym zakładem (oddziałem) jest stosownie do art. 10 ust. 3 u.d.j.s.t. miejsce wykonywania pracy pracownika tej osoby prawnej określone w umowie o pracę. W związku z powyższym nie ma konieczności ustalania czy na obszarze określonej jednostki samorządu terytorialnego istnieje taki wyodrębniony organizacyjnie zakład (oddział) osoby prawnej, a dopiero w następstwie tak poczynionych ustaleń wskazanie liczby zatrudnionych w takim oddziale pracowników. Dlatego Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę – wbrew twierdzeniom Skarżącego a za stanowiskiem Ministra Finansów – uznał, że zakładem (oddziałem) podatnika, o którym mowa w art. 28 u.p.d.o.p. i art. 10 u.d.j.s.t. nie jest wyodrębniona organizacyjnie część struktury podatnika, będącego osobą prawną, wyposażona w odpowiedni substrat ludzki, zorganizowana na zasadach ustalonych w regulacjach wewnętrznych tej osoby prawnej. Takim zakładem (oddziałem) podatnika może być wyłącznie miejsce wykonywania pracy, o którym mowa w art. 10 ust. 3 u.d.j.s.t. Przepis art. 10 ust. 3 w związku z art. 10 ust. 1 u.d.j.s.t. zawiera definicję zakładu (oddziału) spójną z rozumieniem miejsca wykonywania pracy w świetle przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy - t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm. - dalej "K.p.". Należy zaznaczyć, że miejsce wykonywania pracy jest obligatoryjnym elementem każdej umowy o pracę, o czym stanowi wprost art. 29 § 1 pkt 2 K.p. Określenie miejsca wykonywania pracy może być szczegółowe, np. przez wskazanie konkretnego zakładu produkcyjnego, lub bardziej ogólne, np. przez ustalenie, że jest nim siedziba pracodawcy, co w przypadku przedsiębiorstwa wielozakładowego oznacza obowiązek podjęcia przez pracownika pracy w każdym zakładzie produkcyjnym znajdującym się w miejscowości będącej siedzibą pracodawcy. Miejscem wykonywania pracy przez pracowników mobilnych jest określony w umowie obszar, na którym wykonują swoje obowiązki (zob. uchwała składu siedmiu sędziów SN, II PZP 11/08, i późniejsze orzecznictwo powołane w uw. 3 do art. 775). Stopień szczegółowości ustalenia miejsca wykonywania pracy ma więc duże znaczenie dla określenia obowiązków pracownika, przy czym jest oczywiste, że interes pracodawcy przemawia za jego określeniem w sposób jak najszerszy (zob. uw. 4a do art. 22; co do telepracy zob. art. 675). Umowa o pracę zgodnie z art. 29 § 1 K.p. powinna być zawarta na piśmie, z wyraźnym określeniem rodzaju i warunków umowy, a w szczególności powinna określać rodzaj pracy i miejsce jej wykonywania. Podawanie w umowie o pracę miejscowości, w których pracownicy najczęściej wykonują swoje czynności, a nie te w których praca jest faktycznie wykonywana jest w świetle powyżej przytoczonego przepisu niedopuszczalne, ponieważ pracownik może wykonywać pracę jedynie na podstawie zawartej umowy. Jeżeli zaś wykonuje na polecenie pracodawcy zadania służbowe poza stałym miejscem pracy, to w myśl art. 77*5 K.p. jest to wykonywanie pracy związanej z podróżą służbową . Zgodzić się zatem należy z organem, że ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego samoistnie definiuje pojęcie zakładu (oddziału) dla potrzeb tejże regulacji. W ocenie Sądu nie ma podstaw i potrzeby sięgania, jak chciałaby Skarżąca do przepisów innych ustaw. Wobec treści art. 10 ust. 3 u.d.j.s.t. nie należy interpretować tego pojęcia biorąc pod uwagę pozostałe przepisy prawa, w tym art. 155 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) oraz w art. 5 pkt 4 u.s.d.g. zgodnie z którym oddziałem jest wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Z przepisów u.d.j.s.t. do których odsyła u.p.d.o.p. wynika, że to "miejsce wykonywania pracy" uzgodnione pomiędzy pracownikiem i pracodawcą, wskazane w umowie o pracę determinuje obowiązek (lub jego brak) składania informacji CIT-ST oraz CIT-ST/A. Nie ma przy tym znaczenia, czy tak ustalone miejsce wykonywania pracy ma jakąkolwiek samodzielność (tj. czy jest to odrębny oddział, zakład). Do odmiennych wniosków nie może także prowadzić lektura przepisów rozporządzenia Ministra Finansów. Wskazać należy, że stosownie do zawartej w art. 10 ust. 5 u.d.j.s.t. delegacji ustawowej, zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów określa tryb rozliczeń dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych od podatników posiadających zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika, w tym od podatników tego podatku, mających siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzących działalność poprzez zakład zagraniczny położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy zatrudniają osoby na podstawie umowy o pracę, wzór i terminy składania przez podatników informacji o zakładach (oddziałach) oraz liczbie osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach), zwanej dalej "informacją podatnika"; ) przypadki, w których dochody z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych są przekazywane jednostkom samorządu terytorialnego w terminach innych niż określone w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Minister Finansów w ramach powołanej delegacji nie ma podstaw do określania odmiennej definicji pojęcia zakładu (oddziału) dla potrzeb wskazanych rozliczeń. Stosownie do § 4 ww. rozporządzenia informacja podatnika powinna zawierać m.in.: 1) wykaz zakładów, ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których obszarze te zakłady są położone; 2) liczbę osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach, ustaloną według stanu: a) na ostatni dzień miesiąca, za który przypada zaliczka na podatek - dla rozliczenia dochodów, o których mowa w § 2 ust. 1, w trakcie roku podatkowego, b) na ostatni dzień roku podatkowego, za który składane jest zeznanie o wysokości dochodu (straty), osiągniętego w roku podatkowym - dla ostatecznego rozliczenia dochodów, o których mowa w § 2 ust. 1, za ostatni miesiąc roku podatkowego. Natomiast liczbę osób zatrudnionych w zakładzie ustala się, biorąc pod uwagę miejsce świadczenia pracy wynikające z umowy o pracę, zgodnie z zasadami metodycznymi statystyki określonymi w odrębnych przepisach (§ 5 rozporządzenia)., które definiują pojęcia na potrzeby tejże statystyki w tym m.in. co do czasu pracy, pracy w podróży służbowej. Ze wzoru zaś informacji wynika, że konieczne jest wskazanie liczby pracowników – Część D poz. 22 formularza a także liczbę zatrudnionych w zakładach (oddziałach) – Część E , przy czym kol. F jest wypełniana tylko wtedy gdy zakład (oddział) posiada numer Regon lub NIP – objaśnienia do informacji Reasumując w związku z rozliczeniami podatku dochodowego od osób prawnych, podatnik zobowiązany jest do wypełnienia oprócz deklaracji CIT-2 i CIT-2A, także deklaracji CIT-ST (informacje o wysokości należnych gminom udziałów w podatku dochodowym od osób prawnych), przy czym wyodrębnionym organizacyjnie zakładem jest dla rozliczenia tego podatku miejsce świadczenia pracy wyszczególnione przez pracodawcę w umowie o pracę z konkretnym pracownikiem. Nie sposób w kontekście powyższego uznać za zasadne stanowisko organu co do obowiązku pracodawcy, pomimo określenia w umowie o pracę miejsca jej wykonywania, ustalania miejsca (gminy), w którym najczęściej jest wykonywania praca przez pracownika. Takiego kryterium ustawodawca podatkowy nie przewidział w powołanych regulacjach. Takie też stanowisko przeczyłoby warunkom umowy o pracę przez pracownika. Uznać należy zatem, że stanowisko organu przekracza ramy wskazanych regulacji i tworzy kryterium nieznane wskazanym regulacjom prawnym. Sąd zatem podzielił zarzut Skarżącej dotyczący niewłaściwej interpretacji art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. w zw. z art. 10 u.d.j.s.t. choć nie w całym zakresie. W szczególności Sąd podzielił pogląd Skarżącej, że w przypadku określenia w umowie o pracę miejsca jej świadczenia obejmującej obszar powiatu (kilku gmin), nie da się ustalić w związku ze wskazaną definicją ustawodawcy, uprawnionej gminy. Jak bowiem wynika z powyższego, przyjęta konstrukcja prawna zakłada, że - dla potrzeb ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych - wyodrębnionym organizacyjnie zakładem (oddziałem) jest określone w umowie o pracę z konkretnym pracownikiem miejsce świadczenia pracy. Nie ma więc znaczenia, czy w danym miejscu świadczenia pracy znajduje się biuro oddziału (zakładu). Istotnym jest natomiast, aby miejsce świadczenia pracy określone było w umowie o pracę, i aby położone było na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej, niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika. Konsekwencją tego jest konieczność raportowania nie tylko klasycznych zakładów (np. filii i oddziałów spółek położonych w różnych miejscowościach), ale także wskazanie w formularzu pracowników świadczących pracę, np. w domu położonym na terenie jednostki samorządu terytorialnego innej niż ta, w której znajduje się siedziba spółki. Zatem określenie przez pracodawcę (w umowie o pracę) miejsca świadczenia pracy przez konkretnego pracownika, przesądza o tym, która gmina, uzyska odpowiedni, procentowo określony udział w podatku dochodowym od osób prawnych, zapłaconym przez tego pracodawcę (podatnika). Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że na okoliczność, że zakład (oddział) jest więc pojęciem umownym, niekoniecznie związanym z istnieniem obiektu materialnego zwraca się uwagą w piśmiennictwie. "W celu ustalenia, czy w danej sytuacji powstał zakład spółki na terytorium innej jednostki samorządu terytorialnego (np. gminy), należy sięgnąć do zapisów poszczególnych umów o pracę. Decyduje miejsce wykonywania pracy, które powinno znajdować się na terytorium jednostki samorządu terytorialnego innej niż siedziba spółki (np. w filii, lokalnym biurze, magazynie)" (zob. np. W. Knap, "Warto pamiętać o CIT-ST", http://biznes.pVflrma/rx)datld/anandetal.html). Zatem, jeśli miejsce pracy pracownika zostanie zakwalifikowane jako siedziba pracodawcy - wówczas nie istnieje obowiązek sporządzania informacji na druku CIT-ST, a z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ponadto w ocenie Sądu Minister Finansów naruszył przepisy postępowania, a w szczególności art. 14c § 1 O.p. oraz art. 121 tej ustawy. Dokonując interpretacji organ posłużył się argumentami pozanormatywnymi nie znajdującymi oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Trudno bowiem znaleźć uzasadnienie prawne dla twierdzenia Ministra Finansów, zgodnie z którym w przypadku, kiedy praca jest wykonywana w więcej niż jednym miejscu pracy - rozstrzygające jest, w jakim miejscu pracownik najczęściej wykonuje pracę. Takie stanowisko organu nie znajduje oparcia w żadnym obowiązującym przepisie ustawy, a dodatkowo, w kontekście niniejszej sprawy, powoduje naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych, albowiem – jak wynika ze stanu faktycznego –wskazanie miejsca pracy wykonywanej przez pracowników Spółki zostało określone w umowie o pracę. Wobec stwierdzenia, że skarga jest uzasadniona Sąd na podstawie art.146 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490). 153 ).