III SAB/Gl 13/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik Bury (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant St. sekr. sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. 1. Przedmiotem skargi jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. (dalej: organ podatkowy, organ I instancji) w sprawie zwrotu "A" sp. z o.o. (dalej: spółka, skarżąca, strona) nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2013r. w terminie wynikającym z art. 87 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa o VAT) tj. w terminie 25 dni licząc od dnia złożenia rozliczenia. 2. Postępowanie przed organami podatkowymi. 2.1. Z ustalonego w sprawie przez organ podatkowy stanu faktycznego wynika, że w dniu 5 września 2013 r. spółka złożyła deklarację VAT-7 za sierpień 2013r. wykazując nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł i wnosząc o dokonanie zwrotu w terminie 25 dni. 2.2. W celu sprawdzenia zasadności przedmiotowego zwrotu organ podatkowy przeprowadził czynności sprawdzające w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za sierpień 2013r. W ich wyniku ustalono, że weryfikacji wymaga wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów oraz nabycie towarów będących przedmiotem WDT, udokumentowane fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. wystawioną dla "B" gmbh. 2.3. Organ podatkowy wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o przeprowadzenie czynności sprawdzających w podmiocie dostawcy towarów tj. "C" D. W. 2.4. Ponadto wystąpił z wnioskiem do administracji podatkowej Niemiec jako kraju właściwego dla "B" gmbh) o ustalenie czy kontrahent wykazał czynności nabycia towarów od polskiego dostawcy, czy potwierdził zapłatę kwoty z tej faktury a ponadto czy nabywca faktycznie otrzymał towar (miejsce rozładunku, osoby obecne przy rozładunku). Zapytanie organu dotyczyło także informacji w jakim celu "B" gmbh zakupiła towar od spółki. 2.4. W związku z powyższym w oparciu o przepisy art. 216 § 1, art. 274 b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749, ze zm., dalej: O.p.) oraz art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT, organ podatkowy w dniu [...] r. wydał postanowienie nr [...] w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2013r. do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. W uzasadnieniu organ ten wskazał, że w trakcie czynności sprawdzających stwierdzono przesłanki do skierowania wniosków do krajowych organów podatkowych właściwych dla dostawcy towaru oraz do administracji zagranicznej o przeprowadzenie dodatkowych czynności sprawdzających. 2.4. Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji) po rozpatrzeniu zażalenia podatnika postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że istniały podstawy do dokonania dalszej weryfikacji zwrotu podatku za sierpień 2013r. poprzez sprawdzenie transakcji u kontrahenta zagranicznego, a także sprawdzenie u kontrahenta krajowego transakcji nabycia towaru będącego następnie przedmiotem WDT z uwagi na uzasadnione wątpliwości dotyczące wysokości deklarowanych przez spółkę zwrotów podatku od towarów i usług (kwota [...] zł w okresie dwóch miesięcy od dokonania rejestracji dla celów podatku od towarów i usług oraz transakcji wewnątrzwspólnotowych) oraz stwierdzoną w trakcie czynności sprawdzających rozbieżność w dacie fakturowania dostawy przez spółkę i załadunku towaru oraz w dacie potwierdzenia odbioru towaru przez kontrahenta unijnego. Organ II instancji podniósł, że w dniu 1 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem o sygn. akt III SA/Gl 213/14 oddalił skargę na postanowienie tego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. uznając za prawidłowe doręczenie postanowienia pełnomocnikowi strony. 2.5. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ I instancji przedłużył termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2013r. do czasu zakończenia postępowania kontrolnego prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w K. (dalej: organ kontroli skarbowej). 2.6. Organ kontroli skarbowej pismem z dnia [...] r. nr [...] poinformował, że prowadzi czynności kontrolne wobec spółki w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług w okresie od 1 lipca 2013r. do 30 września 2013r. 2. 7. Pismem z dnia 4 sierpnia 2014r. pełnomocnik spółki wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niedokonaniu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2013r. 2. 8. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ ten stwierdził, że jest ono bezzasadne. Organ podatkowy nie pozostawał w bezczynności, gdyż wydał postanowienie z dnia [...] r. nr [...] i postanowienie z dnia [...] r. nr [...], przedłużając termin zwrotu różnicy podatku. W postanowieniach tych organ podatkowy szczegółowo przedstawił przesłanki uzasadniające ich wydanie oraz wskazał jakie czynności mające na celu zweryfikowanie zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały podjęte. 3. Postępowanie przed Sądem I instancji. 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, strona reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o: 1) stwierdzenie bezczynności organu podatkowego w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc sierpień 2013r. w terminie wynikającym z art. 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT tj. 25 dni liczą od dnia złożenia rozliczenia, 2) stwierdzenie że bezczynność organu podatkowego ma charakter rażącego naruszenia prawa oraz o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2013r. w wyznaczonym przez Sąd terminie, 3) wymierzenie organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, 4) zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Według spółki zakres postanowienia wyznaczony postanowieniem z dnia [...] r. (znak [...]) nie obejmował weryfikacji rozliczenia podatnika lecz przesłanki dokonania przyśpieszonego zwrotu. Skoro prowadzone czynności nie prowadziły do wyjaśnienia przesłanek zastosowania art. 87 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług to w związku z tym bezczynność organu podatkowego wydaje się oczywista albowiem nie odniósł się do żądania podatnika czy to pozytywnie czy też negatywnie. Natomiast wszczęcie kolejnego postępowania wyjaśniającego nie stanowi podstawy do dalszego przedłużania zwrotu, nie można wszak przedłużyć terminu, który już zapadł. Strona, przytaczając szereg orzeczeń sądów administracyjnych i poglądów doktryny prawa, wyraziła tezę, że organ podatkowy nie dysponował żadnym dowodem lub chociaż poszlaką pozwalającą poddać w wątpliwość prawidłowość deklaracji podatkowej na podatek od towarów i usług za sierpień 2013r. Skarżąca podniosła, że wydane w dniu [...] r. postanowienie nie zostało skutecznie doręczone. Według skarżącej upoważniła ona G. M. do reprezentowania w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2013r. dopiero w dniu 1 października 2014r. Tymczasem postanowienie, mocą którego organ przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2013r. w kwocie [...] zł do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego wydane zostało wcześniej bo w dniu [...] r. Organ podatkowy doręczając G. M. to postanowienie kierował się błędnie pełnomocnictwem ogólnym złożonym w dniu 10 czerwca 2013r. Resumując skarżąca uznała, że samo wydanie w dniu [...] r. postanowienia nie skutkowało przesunięciem przyspieszonego terminu zwrotu a wynikający z art. 86 ust. 6 ustawy o podatku VAT termin zwrotu nie został przedłużony i z tej przyczyny upłynął w dniu 1 października 2013r. 3.2. W odpowiedzi na skargę organ I instancji uznał, że nie jest ona zasadna i wniósł o jej oddalenie ewentualnie odrzucenie z uwagi na brak pełnomocnictwa. Zdaniem organu podatkowego możliwość przedłużenia terminu zwrotu VAT wynika wprost z przepisów prawa; organ podatkowy może przedłużyć termin do zwrotu podatku, jeżeli jego zasadność wymaga dodatkowego zweryfikowania. Dalej organ ten argumentował, że w toku prowadzonych czynności wskazał szereg okoliczności, na podstawie których uznał, że zwrot wymaga dodatkowego zweryfikowania pod kątem jego zasadności i podjął szereg czynności, które zostały udokumentowane w aktach sprawy. A termin zwrotu przedłużył przed jego upływem. Wskazał, że w dniu 16 września 2013r. rozpoczęto procedurę kierowania wniosków SCAC, a w dniu 17 września 2013r. skierowano wniosek o przeprowadzenie czynności sprawdzających kontrahenta "C" D. W. (pismo do US K. z dnia [...] r.). Ponadto w dniu 18 września 2013r. przeprowadzono analizę dotyczącą przesunięcia terminu zwrotu podatku od towarów i usług . Od październiku do grudnia 2013r. trwała procedura weryfikacji postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu związana z rozstrzyganiem zażalenia spółki przez organ II instancji, a później do kwietnia 2014r. postępowanie przed WSA w Gliwicach. W dniu 9 października 2013r. czynności sprawdzające u kontrahenta spółki przeprowadził Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. W dniu 17 stycznia 2014r. skierowano wniosek o przeprowadzenie czynności sprawdzających w "D" J. F. (pismo do Naczelnika Urzędu Skarbowego W.- [...]), w dniu 10 czerwca 2014r. skierowano pismo do Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w R. (pismo w sprawie czynności sprawdzających "E" sp. z o.o.), W dniu 27 czerwca 2014r. skierowano zapytania do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł., Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O., do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. oraz do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że organ podatkowy nie pozostawał w bezczynności, gdyż termin zwrotu przedłużył postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] , a następnie postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]. W postanowieniach tych organ szczegółowo przedstawił przesłanki uzasadniające ich wydanie oraz wskazał jakie czynności mające na celu zweryfikowanie zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały podjęte. W ocenie organu samo przedłużenie terminu zwrotu podatku nie narusza zasady neutralności VAT. Istotnym jest jednakże to, by przedłużenie odbyło się w sytuacjach przewidzianych prawem. Zatem wątpliwości, w związku z którymi organ podatkowy przedłuża termin zwrotu podatku muszą być uzasadnione. Powstanie takich wątpliwości obliguje jednocześnie organ do podjęcia czynności mających na celu rozwianie tych wątpliwości i ustalenie stanu faktycznego przy zachowaniu przewidzianych przez przepisy prawa warunków informowania podatnika o przedłużaniu prowadzonego postępowania. Nie dokonanie czynności zwrotu jest uzasadnione wydanymi postanowieniami o przedłużeniu terminu zwrotu. Dalej organ podatkowy podkreślił, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. Podniósł także, że nie doszło do rażącego naruszenia prawa. Zdaniem organu z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że organ podatkowy podejmował czynności zmierzające do zweryfikowania danych wynikających z deklaracji VAT-7 za sierpień 2013r. Jedyny termin, jakim był (i jest) ograniczony organ podatkowy w niniejszej sprawie, wynika z ww. postanowień o przedłużeniu zwrotu podatku od towarów i usług - to jest termin do zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Podstawą prawną wydania postanowień organu podatkowego był art. 87 ust. 2 ustawy o podatku o VAT, który jak wskazano powyżej stanowi, że jeżeli zasadność zwrotu różnicy naliczonego podatku VAT nad należnym wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. W ocenie organu, nie ma racji skarżąca, że taki termin przewiduje art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT i wynosi on maksymalnie 60 dni. Art. 87 reguluje trzy terminy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Dwa z nich, 60 dni i 25 dni, mogły mieć zastosowanie w niniejszej sprawie. Pierwszy z nich - 60 dni - to termin, w którym VAT podlega zwrotowi zwykle, co do zasady. Termin 25-dniowy to pewnego rodzaju przywilej dla podatników, którzy spełnili warunki określone w art. 87 ust. 6 oraz złożyli wraz z deklaracją podatkową stosowny wniosek. Skoro art. 87 ust. 2 w zdaniu pierwszym stanowi o terminie zwrotu (z zastrzeżeniem jego skrócenia do 25 dni), z kolei w zdaniu drugim przewiduje możliwość wydania postanowienia o przedłużeniu tego terminu, to niezależnie, czy podatnik spełniłby warunek zastosowania terminu krótszego, w sytuacji wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku, żaden przepis prawa nie narzuca limitów czasowych takiego przedłużenia, poza wskazaniem, że trwa do czasu zakończenia weryfikacji. Organ podatkowy podkreślił, obecnie weryfikacji rozliczeń skarżącej w VAT za sierpień 2013r. dokonuje organ kontroli skarbowej, który wszczął wobec niej postępowanie kontrolne. W rezultacie, do czasu zakończenia tego postępowania tut. organ podatkowy nie ma podstaw do podjęcia dalszych czynności związanych z podatkiem od towarów i usług, wynikającym z deklaracji za sierpień 2013r. Dodatkowo organ ten wskazał, że przedłożone akta sprawy wskazują że działania organu podatkowego w tej sprawie nie miały także charakteru przewlekłego. Organ podatkowy przed upływem 25 dniowego terminu zwrotu wydał postanowienie o jego przedłużeniu i doręczył je skarżącemu. Jednocześnie organ podjął czynności wobec podatnika w celu weryfikacji rozliczenia i m.in. wystąpił do właściwych organów podatkowych celem przeprowadzenia kontroli u kontrahentów skarżącego. Od wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu do dnia wszczęcia postępowania kontrolnego przez organ kontroli skarbowej z inicjatywy organu podatkowego realizowane były działania zmierzające do weryfikacji rozliczenia strony z udziałem jej kontrahentów. Z akt sprawy wynika wprost, że organ podatkowy po uprzednim wystąpieniu do właściwych organów podatkowych, oczekiwał na rezultaty tych czynności. Zdaniem organu działania te mieściły się w granicach prawa. Przepis art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT wyraźnie uprawnia naczelnika urzędu skarbowego do przedłużenia terminu zwrotu w przypadku konieczności weryfikacji jego zasadności a czynność ta została dokonana we właściwym czasie (tj. przed upływem terminu do zwrotu podatku) i we właściwym trybie. Reasumując organ stwierdził, że w sprawie nie wystąpiła bezczynność i przewlekłość postępowania a zatem brak podstaw do wymierzenia kary grzywny. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 4.1. Skarga okazała się niezasadna. 4.2. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przywołany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). 4.3. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc sierpień 2013r. w terminie wynikającym z art. 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT tj. 25 dni liczą od dnia złożenia rozliczenia. A zatem czynność materialno-techniczna, o której mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. 4.4. Z bezczynnością organu podatkowego mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W konsekwencji rozpoznając skargę na bezczynność Sąd kontroluje, analizując okoliczności faktyczne sprawy, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania, czyli czy zrealizował swoje obowiązki, wynikające z przepisów prawa. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ wykazał, że nie pozostawał w bezczynności, gdyż termin zwrotu przedłużył postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]. W postanowieniach organ przedstawił przesłanki uzasadniające ich wydanie oraz wskazał jakie czynności mające na celu zweryfikowanie zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zostały podjęte. Wskazał bowiem, że przed upływem terminu zwrotu podatku (wynikającego z art. 87 ust. 6 ustawy o podatku VAT), w toku własnej kontroli podatkowej dokonał przedłużenia tego terminu (do czego upoważniał go art. 87 ust. 2 ustawy o podatku VAT) , a następnie przed jej zakończeniem, termin ten przedłużył w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez inny organ na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Z art. 87 ust. 1 ustawy o podatku VAT wynika, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Według zasady ustanowionej w art. 87 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o podatku VAT, zwrot następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 87 ust. 6 tej ustawy, zobowiązując urząd skarbowy do dokonania zwrotu różnicy podatku – na wniosek podatnika - w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia – przy spełnieniu warunków w tym przepisie przewidzianych. Jednak w myśl art. 87 ust. 2 zdanie drugie i trzecie - jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. W konsekwencji Sąd nie podziela stanowiska strony, że zakres wyznaczony postanowienia z dnia [...] r. o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nie obejmował zwrotu przyśpieszonego. Stanowisko organu jest w tym zakresie prawidłowe. Reasumując, organ rozpatrując wniosek strony o zwrot podatku za sierpień 2013 r., nie pozostawał w bezczynności, gdyż sprawę objętą wnioskiem załatwił wydając postanowienia - z dnia [...] r. a następnie postanowieniem z dnia [...] r. - przedłużające termin zwrotu różnicy podatku, do czego miał prawo w świetle przytoczonych przepisów ustawy o VAT. Niedokonanie czynności zwrotu uzasadnione było ww postanowieniami. 4.5. Podkreślić także należy, że w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność nie jest możliwe badanie innych kwestii aniżeli obiektywny fakt pozostawania organu podatkowego w zwłoce. W konsekwencji tego kognicja Sądu jest w tym postępowaniu ograniczona do kwestii bezczynności, co wyklucza możliwość oceny poprawności aktów związanych z wykonaniem danego obowiązku publicznoprawnego. Strona ma natomiast możliwość kwestionowania ich poprawności w odrębnym postępowaniu (wyroki NSA z dnia 27 sierpnia 2013r. sygn. akt I FSK 1237/12, I FSK 1238/12, CBOSA), co też uczyniła, jednak bezskutecznie. Przypomnieć bowiem należy, że wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2014r. sygn. akt III SA/Gl 213/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. Wskazać również należy, że strona miała możliwość wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego i kwestionowania stanowiska Sądu I instancji tym zakresie, czego nie uczyniła. W konsekwencji argumentacja strony sprowadzająca się do polemiki z rozstrzygnięciem w przedmiocie zasadności przedłużenia zwrotu podatku VAT w toku niniejszego postępowania nie mogła odnieść skutku. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje również kwestia prawidłowości doręczenia tegoż postanowienia, która została zresztą prawomocne przesądzona. Niniejsza skarga dotyczy bowiem bezczynności organu podatkowego a nie postanowienia o przedłużeniu terminu do jego zwrotu i w niniejszym postępowaniu nie może być już kwestionowana. 4.6. Wskazać również należy, że podjęcie przez organ czynności niezgodnej z oczekiwaniami strony, nie może być utożsamiane z bezczynnością tego organu (prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I SAB/Gd 1/13, LEX nr 1301066). 4.7. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.