II SA/Wa 1708/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie WSA Maria Werpachowska (spraw.), Danuta Kania, Andrzej Kołodziej, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego – oddala skargę – Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.); zwanej dalej k.p.a. oraz art. 33 ust. 4 pkt 3 lit. a i pkt 4 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] orzekającą o utracie przez K.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że K.K. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna w dniu [...] czerwca 2011 r. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] orzekł o uznaniu strony z dniem [...] czerwca 2011 r. za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2011 r. W dniu [...] maja 2014 r. K.K. nie stawił się na obowiązkową wizytę w Urzędzie Pracy [...] i nie powiadomił w terminie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W związku z powyższym Prezydent [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] orzekł o utracie przez K.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2014 r. Od powyższej decyzji K.K. złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie. Wskazał na pogorszenie się stanu zdrowia w okresie wyznaczonej obowiązkowej wizyty, co spowodowało, że umknęło jego uwadze powiadomienie urzędu pracy o powyższym fakcie. Dołączył do odwołania wyniki badań radiologicznych z dnia [...] czerwca 2012 r., raport próby wysiłkowej z dnia [...] lutego 2014 r. oraz zaświadczenie lekarskie z dnia [...] czerwca 2014 r. potwierdzające ogólne problemy zdrowotne. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, wskazując, że stosownie do treści art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Zgodnie zaś z art. 33 ust. 4 pkt 4 powołanej ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Przepisy powyższe mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Z akt sprawy wynika, że K.K., w sposób czytelny i niebudzący wątpliwości, zapoznał się z terminem obowiązkowej wizyty w Urzędzie Pracy [...] wyznaczonym na dzień [...] maja 2014 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem złożonym przy tej dacie na Karcie Wizyt w Centrum Aktywizacji Zawodowej. Wyjaśnił, że złożenie podpisu na dokumencie, w którym ustalono termin wizyty jest tożsame z tym, że strona przyjmuje do wiadomości i jest świadoma jego treści. W postępowaniu wyjaśniającym ustalił, że K.K. został pouczony o obowiązkach zgłaszania się w wyznaczonych przez urząd pracy terminach oraz powiadomienia o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa na wyznaczonej wizycie, jak również o konsekwencjach wynikających z ich niedopełnienia, czego dowodem jest własnoręczny podpis bezrobotnego złożony w dniu [...] czerwca 2011 r. na druku "Informacja dla osób zgłaszających się w celu rejestracji jako osoba bezrobotna". Podkreślił, że każdy bezrobotny zarejestrowany w urzędzie pracy musi mieć świadomość, iż posiadanie statusu bezrobotnego wiąże się z przyznaniem uprawnień, ale również i nałożeniem obowiązków. Zaniedbanie ciążących na bezrobotnym obowiązków skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego, a w konsekwencji utratą wiążących się z tym statusem uprawnień. W ocenie organu odwoławczego, K.K. nie dopełnił podstawowych obowiązków bezrobotnego, bowiem nie stawił się w Urzędzie Pracy [...] w dniu wyznaczonej obowiązkowej wizyty oraz nie powiadomił w terminie do 7 dni o przyczynie swojej nieobecności. Nie przedstawił żadnego dokumentu potwierdzającego uzasadnioną przyczynę niestawiennictwa w dniu wyznaczonej wizyty na żadnym z etapów postępowania. Samo zaś oświadczenie strony o nagłym pogorszeniu się stanu zdrowia nie jest wystarczające do uznania okoliczności za uzasadnioną przyczynę niestawiennictwa. Zaznaczył, że zarówno dokumenty dołączone do odwołania, które dotyczą okresu znacznie poprzedzającego termin stawiennictwa w Urzędzie Pracy [...], jak i zaświadczenie lekarskie z dnia [...] czerwca 2014 r. potwierdzające ogólne problemy zdrowotne nie mogą stanowić przesłanki uzasadniającej przyczynę niestawiennictwa w dniu wyznaczonej wizyty. K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...], w której wskazał, że nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem wnosząc o jej uchylenie. Skarżący wskazał, że dokumenty dołączone do odwołania, jako usprawiedliwiające przyczynę niestawiennictwa w dniu wyznaczonej wizyty, zostały niesłusznie zakwestionowane przez organ w zaskarżonej decyzji. Tego typu badania nie przeprowadza się co tydzień, a zmiany w nich opisane i dolegliwości mają charakter trwały i mogą się powiększać. Podał, że ból [...] był przyczyną niepoinformowania urzędu pracy o przyczynie nieobecności w dniu obowiązkowej wizyty. Oświadczył, że mieszka w [...], dzielnica [...], a w sytuacji, kiedy ból nie dawał mu możliwości poruszania się trudno byłoby jechać do lekarza pierwszego kontaktu, przebywającego w [...] po dokument określający stan zdrowia, który znacznie się pogorszył po trzytygodniowym turnusie rehabilitacyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana wedle tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2014 r. orzekająca o utracie przez K.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] maja 2014 r. Podstawę materialnoprawną do wydania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji stanowił przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym starosta (organ zatrudnienia stopnia podstawowego) pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictw. Podstawowym elementem definicji bezrobotnego jest gotowość do podjęcia zatrudnienia, a tym samym jego dyspozycyjność. W celu weryfikacji tej dyspozycyjności nałożono na bezrobotnego obowiązek zgłaszania się do właściwego urzędu pracy. Potwierdzenie gotowości do podjęcia zatrudnienia oraz uzyskanie informacji o możliwości zatrudnienia i szkolenia może przy tym następować nie w terminach dogodnych i ustalanych przez samego bezrobotnego, ale wyznaczanych przez organ zatrudnienia, co wprost wynika z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Niedopełnienie tego obowiązku rodzi skutki przewidziane w art. 33 ust. 4 pkt 4 powołanej ustawy. Ignorowanie tych dyscyplinujących wymogów naraża bezrobotnego na obligatoryjne sankcje. Brzmienie powołanego przepisu jest bowiem kategoryczne i nie nasuwa wątpliwości, że w przypadku niespełnienia przewidzianych w nim przesłanek organ ma obowiązek podjąć decyzję o pozbawieniu statusu bezrobotnego. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie ma charakteru uznaniowego, jest to bowiem decyzja związana, o czym świadczy sformułowanie "starosta pozbawia statusu bezrobotnego". Tak więc, aby zaistniały podstawy do pozbawienia osoby bezrobotnej statusu na podstawie ww. przepisu, osoba taka musi nie stawić się w wyznaczonym terminie oraz w terminie do 7 dni liczonym od dnia, w którym miała się stawić w organie administracji, nie powiadomić o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że K.K. miał wyznaczony termin stawiennictwa w Urzędzie [...] na dzień [...] maja 2014 r., o czym był poinformowany podczas poprzedniej wizyty. Potwierdza to własnoręczny podpis złożony na Karcie Wizyt w Centrum Aktywizacji Zawodowej. Bezspornym jest również fakt niestawiennictwa w wyznaczonym przez urząd terminie. Kwestią pozostającą do ustalenia jest natomiast, czy skarżący powiadomił organ zatrudnienia o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa w okresie do 7 dni od wyznaczonego terminu. Z akt administracyjnych sprawy przekazanych Sądowi nie wynika, aby K.K. podjął jakiekolwiek czynności w celu powiadomienia organu zatrudnienia o przyczynach niestawiennictwa w dniu [...] maja 2014 r., wcześniej niż w dniu [...] czerwca 2014 r., tj. dniu złożenia odwołania od decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej. Tym samym, stwierdzić należy, że powyższego powiadomienia dokonał dopiero w swoim odwołaniu. Wskazał w nim, że umknęła jego uwadze sprawa wizyty w Urzędzie Pracy [...] z uwagi na silne bóle [...] i [...], które w tym okresie uniemożliwiały mu kontakt z rzeczywistością oraz poruszanie. Dołączając wyniki rezonansu magnetycznego odcinka [...] i [...] oraz próby wysiłkowej, a także wskazując na ogólne problemy zdrowotne, zaznaczył, że od kilku lat jest leczony w Centrum Kompleksowej Rehabilitacji w [...], a ostatnią rehabilitację zakończył [...] maja 2014 r. W ocenie Sądu, skoro skarżący - jako bezrobotny - miał wyznaczony termin obowiązkowej wizyty na dzień [...] maja 2014 r., to był zobowiązany powiadomić organ zatrudnienia w okresie do 7 dni od wyznaczonego przez ten organ terminu o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Należy podkreślić, że termin do powiadomienia o uzasadnionej przyczynie nieobecności z samej istoty powiązania go z dniem obowiązkowego stawiennictwa w organie administracji wymaga bowiem by był liczony od dnia tej nieobecności. W innym przypadku przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy traciłby swój sens (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 245/07, dostępny w internetowej bazie orzeczeń https://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Tymczasem w okresie wskazanym powyżej skarżący nie powiadomił w jakikolwiek sposób – bezpośrednio, czy też za pośrednictwem innych osób, pisemnie, np. za pośrednictwem poczty, czy chociażby telefonicznie o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w wyznaczonym terminie. Przede wszystkim nie wskazał – co istotne – żadnej uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa. Należy podkreślić, że złożenie wyjaśnień dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji jest spóźnione (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 1607/13, dostępny w internetowej bazie orzeczeń https://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Zaświadczenie lekarskie z dnia [...] czerwca 2014 r. potwierdzające ogólne problemy zdrowotne nie może także zostać uznane za okoliczność uzasadniającą przyczynę niestawiennictwa w dniu wyznaczonej wizyty, bowiem zostało złożone po upływie 7 dni od wyznaczonego przez organ terminu obowiązkowego stawiennictwa w urzędzie. K.K. wiedział o konsekwencjach jakie spowoduje niestawiennictwo w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym dniu, jeśli w terminie 7 dni nie usprawiedliwi przed organem zatrudnienia swojej absencji. Świadczy o tym podpis na druku "Informacja dla osób zgłaszających się w celu rejestracji jako osoba bezrobotna" złożony przez skarżącego w dniu [...] czerwca 2011 r. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że w gestii bezrobotnego leży prawidłowe zapamiętywanie bądź odnotowywanie wizyty w powiatowym urzędzie pracy i dołożenie wszelkich starań, aby wywiązać się z obowiązku stawiennictwa. Organ otrzymując od strony potwierdzenie zapoznania się z treścią dokumentu, przez złożenie na nim własnoręcznego podpisu, nie jest zobowiązany do podejmowania dodatkowych działań zmierzających do potwierdzenia, że strona rzeczywiście zapoznała się jego treścią. Skoro K.K. nie stawił się w Urzędzie Pracy [...] w ustalonym terminie i nie zawiadomił organu zatrudnienia o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w terminie do 7 dni od dnia jego wyznaczenia to zaistniała przesłanka do wydania decyzji orzekającej o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej na okres 120 dni. Reasumując, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził też takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę.