II SA/Wa 1712/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2015 r. sprawy ze skargi Związku Zawodowego [...] w W. na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] czerwca 2014 r. oddala skargę Wnioskiem z dnia 4 czerwca 2014 r. Związek Zawodowy [...] w W. zwrócił się do Telewizji Polskiej S.A. w W., o udostępnienie na podstawie art. 28 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze zm.), jak również na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej powołania jako u.d.i.p.) kopii umowy zawartej przez Telewizję Polską S.A. z L. w dniu [...] maja 2014 r. w terminie 5 dni od dnia otrzymania niniejszego wniosku. W uzasadnieniu wniosku Związek zaznaczył, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 28 ustawy o związkach zawodowych, pracodawca obowiązany jest udzielić na żądanie związku zawodowego informacji niezbędnych do prowadzenia działalności związkowej, w szczególności informacji dotyczących warunków pracy i zasad wynagradzania. Wskazał, że w doktrynie podkreśla się, iż powyższy obowiązek należy interpretować w sposób szeroki skoro ustawodawca nie stworzył enumeratywnego, zamkniętego katalogu informacji, które przekazywać winien pracodawca. Ponadto Związek podkreślił, że z komunikatów pracodawcy wynika, że w związku z zawarciem wyżej wskazanej umowy, wiele osób zatrudnionych dotychczas w spółce TVP S.A, w W. może się stać w nieodległym czasie pracownikami spółki L. Stwierdził też, że Telewizja Polska S.A., jako jednoosobowa spółka Skarbu Państwa, realizująca przewidziane w ustawie o radiofonii i telewizji cele publiczne, dysponująca majątkiem publicznym, jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Dlatego udostępnieniu podlegać winny informacje dotyczące m.in. organizacji i majątku takiego podmiotu jak Telewizja Polska S.A. w W. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., wydaną na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 i art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) oraz art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 10, poz. 926 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Związku Zawodowego [...] w W., o udostępnienie kopii umowy zawartej przez Telewizję Polską S.A. ze spółką L. w dniu [...] maja 2014 r., Telewizja Polska S.A. odmówiła udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji Telewizja Polska S.A. powołując się na dyspozycję art. 5 ust. 1 i 2 pow. ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz pow. ustawę o ochronie danych osobowych, stwierdziła, że umowa zawarta przez telewizję Polską S.A. a L. w dniu [...] maja 2014 r. stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa TVP S.A., gdyż posiada dla Telewizji Polskiej S.A. wartość gospodarczą, o jakiej mowa w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tj. zawiera chronione informacje organizacyjne, a jej udostępnienie zagraża interesom Spółki. Telewizja Polska S.A. wskazała, że zobligowana jest do ochrony wszelkich informacji, których ujawnienie mogłoby wpłynąć niekorzystnie na jej interesy. Wskazała ponadto, że w umowie zawarte są dane osobowe, które udostępnione zostać nie mogą. Niezależnie od powyższego ww. umowa stanowi również tajemnicę przedsiębiorstwa L., a podmiot ten nie wyraził zgody na jej udostępnienie. Wnioskiem z dnia 25 czerwca 2014 r. Związek Zawodowy [...] w W. zwrócił się do organu o ponowne rozpoznanie sprawy wskazując, iż jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, ze względu na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorcy można odmówić udostępnienia jedynie takich informacji, których ujawnienie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy. Zdaniem Związku, postanowienia umowy zawartej przez TVP S.A. z L. nie zawierają takich informacji. Jest to tym bardziej istotne, iż wnioskodawcy nie musi być udostępniona cała umowa a jedynie te postanowienia mocą których miałoby dojść do przejęcia części zakładu przez innego pracodawcę. Związek wskazał ponadto, że wszelkie dane osobowe można poddać anonimizacji. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 5 ust. 1 i 2 i art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, Telewizja Polska S.A. utrzymała w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że objęcie informacji zawartych w umowie, której przedmiot stanowi świadczenie usług dziennikarskich, grafiki komputerowej i montażu materiałów telewizyjnych "tajemnicą przedsiębiorstwa" jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, przede wszystkim z uwagi na zawarte w niej informacje, posiadające dla TVP S.A. wartość gospodarczą oraz podjęcie przez spółkę niezbędnych kroków do utrzymania wskazanych danych w poufności. Telewizja zaznaczyła, że pomimo, iż jest spółką Skarbu Państwa, dysponującą majątkiem publicznym i wykonującą zadania publiczne, to jako spółka prawa handlowego działa w warunkach wolnego rynku, co niesie szereg zagrożeń dla jej właściwego funkcjonowania. Telewizja Polska S.A. stwierdziła też, że zważywszy, iż na rynku działają podmioty, prowadzące działalność konkurencyjną względem TVP S.A., upublicznienie pewnych informacji, związanych z działalnością spółki, może mieć dla niej bardzo dotkliwe skutki. Aby zapobiec takim niekorzystnym następstwom Telewizja Polska S.A. obejmuje pewne dokumenty klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa" w celu zachowania ich w poufności i zapobieżenia ich ujawniania osobom trzecim. Do takich wrażliwych informacji, udostępnienie których zagraża interesom Telewizji Polskiej S.A. wskazała, że zalicza m.in. wszystkie umowy, których przedmiot stanowią informacje o organizacji przedsiębiorstwa, w zakresie produkcji telewizyjnej, a także dane odnoszące się do kwestii finansowych i handlowych. Następnie Telewizja Polska S.A. wskazała, że wiedza w tym zakresie, udostępniona podmiotom konkurencyjnym, spowodowałaby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom TVP S.A. w bardzo szeroki sposób, np. poprzez użycie jej we własnej działalności. Ponadto Telewizja Polska S.A. stwierdziła, że udostępnienie pewnych informacji publicznie w sytuacji, gdy Telewizja Polska S.A. nie ma możliwości uzyskania od konkurencyjnych podmiotów tożsamych danych, spowodowałaby zachwianie równowagi na rynku telewizyjnym i przez to również zagroziłaby interesom TVP S.A. Na decyzję Telewizji Polskiej Spółki Akcyjnej w W. z [...] lipca 2014 r. Związek Zawodowy [...] w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji z dnia 18 czerwca 2014 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego, a w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wyliczonych w skardze dokumentów. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił naruszenie: - art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i f w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., poprzez błędną wykładnię i zastosowanie, przejawiające się odmową udostępnienia skarżącemu przez Telewizję Polską S.A. w W., kopii umowy lub chociażby części jej postanowień, zawartej przez organ ze spółką L., mocą której doszło do zmian organizacyjnych w spółce TVP S.A., jak również przetransferowania znacznych środków finansowych i rzeczowych z tej spółki do spółki L.; - art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez błędną wykładnię i zastosowanie tego przepisu, przejawiające się odmową udzielenia przez organ informacji publicznej ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy, pomimo iż postanowienia umowy, która winna być udostępniona skarżącemu, nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy. W uzasadnieniu skargi organ podniósł, że Spółka Telewizja Polska S.A. w W. jest podmiotem zobligowanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Skarżący wskazał również, że w myśl art. 26 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji (dalej: u.o.r.t.), jednostki publicznej radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu Państwa. Taką spółką jest Telewizja Polska S.A. w W. Skarżący wskazał, że z przepisu art. 21 ust. 1 u.o.r.t. wynika obowiązek realizacji przez Telewizję Polską S.A. w W. określonych zadań publicznych. Ponadto zauważył, że spółka Telewizja Polska S.A. w W. dysponuje majątkiem publicznym, zatem winna udostępniać informacje publiczne. Z przepisu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i f u.d.i.p.., udostępnieniu podlegają m.in. informacje o organizacji i majątku jednoosobowych spółek Skarbu Państwa. Z komunikatów organu kierowanych do mediów i środków masowego przekazu wynika, iż proces przejęcia części jego zakładu pracy (nazywany przez przedstawicieli TVP S.A. "outsourcingiem") przez spółkę L. stanowi część działań restrukturyzacyjnych, mających olbrzymi wpływ na organizację Telewizji Polskiej S.A. w W. Odejście 400 pracowników zawsze wiąże się z poważnymi zmianami organizacyjnymi u każdego przedsiębiorcy, którego ta sytuacja dotyczy. W przypadku spółki TVP S.A. przejęcie jej pracowników przez L. związane jest ze zmianami w sposobie realizacji zadań organu. Z tego powodu informacja o treści najważniejszego dokumentu, mocą którego dochodzi do przejęcia części zakładu i tym samym transferu pracowników stanowi informację publiczną. Z komunikatów organu jednoznacznie wynika, że przynajmniej część jego świadczeń wynikających z umowy zawartej z L. ma charakter pieniężny i rzeczowy. Biorąc pod uwagę, że transferowane środki pochodzą m.in. z danin publicznych, informacje o ich rozdysponowaniu winny być udostępniane w trybie u.d.i.p. każdemu wnioskodawcy, który tego zażąda. Uzasadniając naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. skarżący wskazał, że organ odmówił udostępnienia informacji publicznej powołując się przede wszystkim na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. Wskazał, że "Telewizja Polska S.A." prezentuje stanowisko, iż wszystkie postanowienia umowy zawartej przez nią z L. nie mogą być udostępnione, gdyż w całości stanowią ww. tajemnicę. Skarżący zakwestionował stanowisko organu wskazując, że ze względu na opisany w pierwszej części skargi - szczególny status prawny spółki Telewizja Polska S.A. jej działanie, organizacja, rozporządzanie majątkiem, realizacja nałożonych na nią w drodze ustawy zadań winny być całkowicie transparentne i podlegać kontroli społecznej. Po drugie nie można się zgodzić z argumentacją organu zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że udostępnienie kopii umowy zawartej ze spółką L. może negatywnie oddziaływać na zdolność konkurowania przez spółkę TVP S.A. z innymi uczestnikami rynku medialnego. Treść komunikatów wskazuje, że przedmiotowa umowa nie dotyczy kwestii emisji przez spółkę programów telewizyjnych, reklam, produkcji telewizyjnej, czyli obszarów w których koncentrują się działania o charakterze konkurencyjnym operujących na polskim rynku telewizji. Zdaniem skarżącego postanowienia umowy nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy, nie dotyczą one bowiem kwestii związanych z zasadniczą, podstawową działalnością organu jaką jest emisja programów telewizyjnych. Ponadto udostępnienie kopii umowy obiektywnie nie spowoduje powstania szkody w Telewizji Polskiej S.A. Poza tym skarżącemu nie musi być przekazana treść wszystkich jej postanowień. Związek Zawodowy [...] uważa, że ujawnienie postanowień ww. umowy nie wpłynie negatywnie na sytuację Telewizji Polskiej S.A., nie będzie bowiem miało żadnego wpływu na zdolność konkurowania przez nią z innymi nadawcami programów telewizyjnych. W odpowiedzi na skargę Telewizja Polska S.A. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała argumenty zawarte w decyzji z dnia [...] lipca 2014 r i z dnia [...] czerwca 2014 r. Spółka zaznaczyła, że jest podmiotem działającym na rynku komercyjnym, gdyż zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 3 u.o.r.t., jej przychody pochodzą nie tylko ze źródeł publicznych, ale również min. z obrotu prawami do audycji, reklam i audycji sponsorowanych. Przy obecnie niskich wpływach z opłat abonamentowych, przychody komercyjne stanowią podstawę jej funkcjonowania. W ocenie Telewizji możliwe jest objęcie przez jej konkurentów wytwarzanych informacji tajemnicą przedsiębiorcy na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Telewizja jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jest nadawcą i producentem programów telewizyjnych i prowadzi działalność gospodarczą w tym zakresie, a na tym samym rynku właściwym funkcjonują też inni przedsiębiorcy o tożsamym przedmiocie działalności, które z uwagi na zbieżny przedmiot działalności są przedsiębiorcami konkurującymi względem siebie na tym rynku. Telewizja uważa, że oferuje takie same usługi na tym samym terytorium, a w konsekwencji rywalizuje z innymi podmiotami o względy tej samej grupy odbiorców i oceny tego nie zmienia fakt, że TVP S.A. jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa, nadawcą publicznym, a jej konkurenci to nadawcy prywatni, komercyjni. Nie można więc zgodzić się z poglądem skarżącego, iż udostępnienie umowy pomiędzy TVP S.A. a L. nie może negatywnie oddziaływać na zdolność konkurowania TVP S.A. z innymi uczestnikami rynku medialnego. Przedmiotu umowy nie stanowią wyłącznie kwestie pracownicze, tzn. przekazanie pracowników TVP S.A. nowemu pracodawcy w trybie art. 231 kodeksu pracy, ale kwestie dotyczące organizacji produkcji telewizyjnej, sposobu pozyskiwania usług w zakresie tej produkcji, pozyskiwania materiałów do audycji telewizyjnych i kwestii przenoszenia praw autorskich i ich zakresu - a są to kwestie kluczowe dla funkcjonowania Telewizji. Posiadanie przez podmiot konkurencyjny informacji w powyższym zakresie może wpływać na wzmocnienie pozycji rynkowej tego konkurenta, osłabiając pozycję TVP S.A. Zgodnie z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jedyną przesłanką ku utajnianiu wytwarzanych przez przedsiębiorcę informacji jest istnienie chociażby minimalnego, potencjalnego ryzyka zagrożenia interesów TVP S.A. Takie ryzyko występuje w przedmiotowym przypadku. Telewizja podkreśliła, że podmioty konkurencyjne względem TVP SA. nie mają obowiązku udostępnia umów, czy też innych dokumentów w trybie u.d.i.p. Kwestie organizacji produkcji telewizyjnej są dla TVP bardzo istotne, w zasadzie stanowią podstawę jej funkcjonowania i są pilnie strzeżone przed ujawnieniem ich osobom nieuprawnionym. Konieczność udostępnienia informacji publicznej zgodnie z u.d.i.p. nie może stać ponad słusznym interesem przedsiębiorcy i tym samym nie może pozbawiać go możliwości ochrony istotnych w jego działalności gospodarczej informacji. Niezależnie od powyższego w umowie zostały zawarte dane osobowe kilkuset osób, ponadto przedmiotowa umowa stanowi również tajemnicę przedsiębiorcy L., który nie wyraził zgody na jej udostępnienie. Telewizja podkreśliła również, że w kontekście przedmiotowej sprawy nie można pomijać okoliczności, iż sposób i zakres działania organów administracji w znaczeniu funkcjonalnym jakim jest TVP S.A. zasadniczo różni się od działania tych drugich, do których co do zasady nie będzie zachodził stosunek konkurencji względem innych pomiotów. Zakres możliwości odmowy udzielenia informacji publicznej przez organy w znaczeniu instytucjonalnym z samej istoty będzie zatem węższy. Dlatego też ocena zasadności utajnienia przedmiotowej umowy przez TVP S.A. nie może odbywać się wyłącznie w oparciu o kryterium podmiotowości - podleganiu ww. ustawie i zrównanie obowiązków w tym względzie organów administracji w znaczeniu instytucjonalnym i funkcjonalnym, w oderwaniu od otoczenia, w jakim funkcjonuje Telewizja Polska S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy wskazać należy, że o kwalifikacji wniosku skarżącego, w której powołano się na ustawę o dostępie do informacji publicznej. Wskazać należy, że we wniosku tym powołano się również na art. 28 ustawy o związkach zawodowych jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przesądziła jego treść. Wskazać należy, że przepisy ustawy o związkach zawodowych stanowią lex specialis wobec uregulowań zawartych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Jak stanowi art. 28 tej ustawy, pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie związku zawodowego informacji, ale tylko tych, które są niezbędne do prowadzenia działalności związkowej, w szczególności informacji dotyczących warunków pracy i zasad wynagradzania. Poza materią określoną w art. 28 ustawy o związkach zawodowych zastosowanie znajduje więc ustawa o dostępie do informacji publicznej. Ponadto w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że związek zawodowy jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2013 r. o sygn. akt I OSK 681/13, zamieszczony na stronie internetowej – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu informacje, których udostępnienia żądali skarżący nie mieści się stricte w pojęciu wynagrodzenia, o jakich mowa w art. 28 ustawy o związkach zawodowych, a zatem zastosowanie znajduje ustawa o dostępie do informacji publicznej. W niniejszej sprawie jest okolicznością niesporną, niekwestionowaną zarówno przez stronę skarżącą jak również przez Telewizję Polską S.A., że spełniony został zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Telewizja Polska S.A jest podmiotem zobowiązanym na gruncie tej ustawy do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, jak również wnioskowana informacja, dotycząca treści umowy podpisanej przez Telewizję Polską S.A. ze spółką L. w dniu [...] maja 2014 r., stanowi informację publiczną. Istota niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy Telewizja Polska S.A. mogła odmówić udzielenia informacji publicznej w postaci umowy zawartej przez Telewizję Polską S.A. z L. w dniu [...]maja 2014 r. powołując się na konieczność ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, tj. na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Wskazać należy, że w myśl art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa została zawarta w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.), zgodnie z którym, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Z powyższego przepisu wynika, że aby dana informacja stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa, musi spełniać następujące warunki: a) poufności, b) braku ujawnienia, c) zabezpieczenia informacji. Bliższa analiza wskazanych powyżej elementów uprawnia do twierdzenia, że w zasadzie powyższe przesłanki da się sprowadzić do jednego wspólnego mianownika, tj. poufności. Pozostałe przesłanki w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak, "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. I CKN 89/01, (publ. LEX nr 583717). To, czy przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności informacji musi być oceniane każdorazowo w warunkach danej, indywidualnej sprawy. Wskazać należy, że nie musi to koniecznie polegać na formalnym objęciu danej informacji klauzulą tajemnicy przedsiębiorcy bądź poufności (np. w drodze uchwały zarządu) czy przyjęciu określonego regulaminu. Mogą to być bowiem również jednoznaczne działania faktyczne. Jeżeli bowiem przedsiębiorca nie podjął działań w celu zabezpieczenia poufności, to informacja nie jest poufna, skoro każdy może mieć do niej dostęp. Informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Dla wykładni przepisów ustawowych nie ma przy tym decydującego znaczenia akt wewnętrzny – jakim jest Polityka Bezpieczeństwa Spółki, na którą Telewizja Polska S.A. wskazywała w stosunku do zawieranych przez siebie umów. Istotne jest to, czy przedsiębiorca podjął w sposób jednoznaczny niezbędne działania w celu zachowania poufności żądanych informacji, uzewnętrzniając je wyraźnie w taki sposób, który umożliwia kontrolę sądowi administracyjnemu. Jak wcześniej wskazano, odmowa udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej przez Spółkę z powołaniem się na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w warunkach niniejszej sprawy może być określona jako dopuszczalna i legalna. Spółka podjęła bowiem działania świadczące jednoznacznie, że rzeczone informacje chce zachować dla siebie w poufności, zaś obiektywna ocena takiego działania przez Sąd Administracyjny wskazuje, iż jest ono w pełni zrozumiałe. Tym samym Spółka legalnie zastosowała przy wydawaniu decyzji w sprawie art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o dostępie do informacji publicznej. Oznacza to, że zastosowanie do żądanych przez skarżącego informacji mogło mieć ograniczenie dostępności z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie jest także zasadna argumentacja skarżącego, że żądana informacja nie posiada "wartości gospodarczej" w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Miałoby to wynikać z tego, że TVP S.A. ma kierować się misją publiczną, a nie rachunkiem zysków i strat, w związku z czym nie jest w istocie uczestnikiem rynku. Fakt otrzymywania zysków z abonamentu nie zmienia tego, że TVP S.A. jest spółką prawa handlowego i uczestnikiem rynku, prowadzi bowiem działalność gospodarczą. Żądana informacja ma w ocenie Sądu "wartość gospodarczą", gdyż jej ujawnienie przełożyłoby się na pozycję negocjacyjną Spółki w przyszłości. Przyszli kontrahenci Spółki, znając jej dotychczasową praktykę w zakresie zawieranych umów, mogliby dzięki tej wiedzy przedstawiać mniej konkurencyjne oferty, niż gdyby nie znali dotychczasowego np. pułapu finansowania danych elementów przez Spółkę. Co do pojęcia informacji posiadającej wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 ww. ustawy należy zauważyć, że w doktrynie i orzecznictwie obowiązuje jego liberalna wykładnia, zgodnie z którą za całkowicie wystarczające w tej mierze należy uznać istnienie nawet nieznacznej lub jedynie potencjalnej wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski w relacjach z innymi uczestnikami obrotu. Do takich wrażliwych informacji, udostępnienie których zagraża interesom Telewizji Polskiej S. A. zalicza się m. in. wszystkie umowy, których przedmiot stanowią informacje o organizacji przedsiębiorstwa, w zakresie produkcji telewizyjnej, a także dane odnoszące się do kwestii finansowych i handlowych. Spółka podała bowiem, że przedmiot umowy stanowi świadczenie usług dziennikarskich, grafiki komputerowej i montażu materiałów telewizyjnych jest "tajemnicą przedsiębiorstwa" zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, przede wszystkim z uwagi na zawarte w niej informacje, posiadające dla TVP S.A. wartość gospodarczą. Niewątpliwie wiedza w tym zakresie, udostępniona podmiotom konkurencyjnym, spowodowałaby możliwość wykorzystania jej w sposób zagrażający interesom TVP S. A. w bardzo szeroki sposób np. poprzez użycie jej we własnej działalności. Ponadto zgodzić się należy z Telewizją Polską S.A., że udostępnienie pewnych informacji publicznie, w sytuacji, gdy Telewizja Polska S. A. nie ma możliwości uzyskania od konkurencyjnych podmiotów tożsamych danych, spowodowałaby zachwianie równowagi na rynku telewizyjnym i przez to również zagroziłoby jej interesom. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzasadnione jest zatem stanowisko, że informacja o treści przedmiotowej umowy ma dla Telewizji Polskiej S.A. wartość gospodarczą, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i z uwagi na tę wartość mogła zostać objęta tajemnicą tego przedsiębiorstwa. Zważyć tu także należy, iż nadawanie klauzul poufności, czy tajemnicy przedsiębiorstwa jest uznawane na ogół za wystarczające z uwagi na wykazanie zwykłego gospodarczego interesu przedsiębiorcy. Telewizja Polska S. A. jest wprawdzie telewizją publiczną, a tym samym jednostką sektora finansów publicznych, ale nie można jednocześnie pomijać faktu, że jest spółką prawa handlowego, funkcjonującą na konkurencyjnym rynku nadawców telewizyjnych. O istnieniu konkurencyjności na rynku nie przesądza jednakże status właściciela, ale rzeczywisty przedmiot działalności, rodzaj oferowanych usług, krąg odbiorców i krąg przedsiębiorstw konkurencyjnych. Zatem w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w niniejszej sprawie, gdy zważy się na charakter przedmiotowej umowy, nie można w żaden sposób podzielić zarzutu skarżącego o naruszeniu w zaskarżonym rozstrzygnięciu administracyjnym zasady proporcjonalności pomiędzy prawem do informacji publicznej a tajemnicą przedsiębiorcy – TVP S. A. czy też, podnoszonej przez skarżącego zasady transparentności. Wbrew zatem zarzutom skargi, w świetle przepisu - art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, dopuszczalne było wyłączenie jawności treści przedmiotowej umowy z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W podobnym stanie faktycznym Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13) podzielił zasadność poglądów w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, w oparciu o przepisy art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z uwagi na interes gospodarczy przedsiębiorcy. Z tych wszystkich wyżej wskazanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.