III SA/Wa 2585/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Przybysz, Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 maja 2014 r. nr IPPB3/423-161/14-6/DP w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w W. (dalej zwana też "Skarżącą" lub "Spółką") w dniu 17 lutego 2014 r. złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. We wniosku Spółka przedstawiła stan faktyczny, z którego wynikało, że została zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców KRS w dniu 28 czerwca 2013 r. Zgodnie ze statutem Spółki (§ 28 statutu), "1. Rok obrotowy spółki trwa od 1 listopada do 31 października. 2. Trwający w momencie dokonywania zmiany Umowy Spółki rok obrotowy zakończy się 30 listopada 2013 roku i będzie ostatnim rokiem obrotowym Spółki trwającym od 1 grudnia do 30 listopada". Zatem rok obrotowy Spółki, zgodnie z obecnym brzmieniem jej statutu, trwa od dnia 1 listopada do dnia 31 października kolejnego roku. Zgodnie ze statutem, obecnie trwający rok obrotowy Spółki nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. Obecnie trwający rok obrotowy, zgodnie ze statutem, zakończy się po dniu 1 stycznia 2014 r. Walne Zgromadzenie Spółki nie dokonało od 12 grudnia 2013 r. zmiany przyjętego przez Spółkę w statucie roku obrotowego. W związku z tym żadna zmiana roku obrotowego Spółki nie została i nie zostanie zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców KRS w tym czasie. W odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 13 maja 2014 r. Spółka wyjaśniła, że akcjonariuszami Spółki były osoby fizyczne, natomiast komplementariuszem Spółki była w 2013 r. osoba prawna. W związku z powyższym Spółka zadała następujące pytania: 1. Czy zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1387), dalej zwanej też "nowelizacją", "ustawą zmieniająca", ma obowiązek zamknąć księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2013 r.? 2. Czy pierwszy rok podatkowy Spółki rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r. i trwa do końca przyjętego roku obrotowego? Odnośnie pytania pierwszego Spółka stwierdziła, że nie ma obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. Skarżąca przytoczyła art. 3 ust.1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. 2013 r. poz. 330 ze zm.), zgodnie którym rokiem obrotowym może być rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 pełnych miesięcy kalendarzowych. Skarżąca wskazała, że zgodnie z treścią statutu Spółki, którego brzmienie zostało przyjęte przez Walne Zgromadzenie i zarejestrowane w Rejestrze Przedsiębiorców KRS, rokiem obrotowym Spółki jest okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października kolejnego roku. Zgodnie zatem ze statutem obecnie trwający rok obrotowy Spółki nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. Przyjęty przez Spółkę rok obrotowy, zgodnie ze statutem, zakończy się po dniu 1 stycznia 2014 r. Mając na względzie art. 4 ust. 2 nowelizacji Skarżąca jest spółką, której "rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r.". Od 12 grudnia 2013 r. nie nastąpiła zmiana statutu Spółki w zakresie roku obrotowego, Spółka zaś powstała (została zarejestrowana w KRS) przed ogłoszeniem nowelizacji. Rok obrotowy Spółki został więc w jej statucie skutecznie ustalony, przyjęty i zarejestrowany przed rozpoczęciem obowiązywania Nowelizacji. W konsekwencji, zdaniem Spółki, nie znajduje do niej zastosowania przepis art. 4 ust. 2 nowelizacji, przewidujący obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. Spółka nie jest bowiem ani spółką, która "powstała po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu, a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. (...)", ani spółką, która "dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu". Rok obrotowy Spółki będzie więc trwał (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości oraz z przyjętym brzmieniem statutu) do końca przyjętego przez Spółkę roku obrotowego. Odnośnie pytania drugiego Skarżąca stwierdziła, że w związku z przyjęciem w statucie roku obrotowego od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, rok podatkowy Skarżącej nie rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r. Przyjęty przez Spółkę rok obrotowy trwa od dnia 1 listopada do dnia 31 października i w związku z brzmieniem art. 4 ust. 1 i ust. 2 nowelizacji, będzie w niezmienionej formie trwał do końca obecnie przyjętego w statucie roku obrotowego. Spółka nie ma więc obowiązku rozpoczęcia pierwszego roku podatkowego od 1 stycznia 2014 r., a tym samym nie ma obowiązku otwarcia ksiąg rachunkowych na dzień 1 stycznia 2014 r. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 19 maja 2014 r. stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe. Minister wyjaśnił, że w 2013 r. wspólnikami Spółki działającej w formie spółki komandytowo – akcyjnej były osoba fizyczna i osoba prawna, w związku z tym konieczne jest wyjaśnienie zasad ustalania roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej, a następnie ustalenie, jaki to miało wpływ na określenie daty, od której Spółka powinna zostać objęta obowiązkiem podatkowym w podatku dochodowym. Minister Finansów przytoczył art. 3 ust.1 pkt 9 ustawy o rachunkowości i stwierdził, że rok obrotowy stosowany jest również dla celów podatkowych. Wskazał na art. 11 Ordynacji podatkowej , który stanowi, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Ze względu na powyższe - mając na uwadze fakt, że wspólnikami Spółki były zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne – w ocenie Organu podatkowego należy dokonać analizy przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), dalej zwanej też "updof", oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), dalej też "updop", w zakresie uregulowań dotyczących roku podatkowego, w tym możliwości jego wyboru oraz zmiany. Organ podatkowy wskazał, że w odniesieniu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Ustawodawca nie zawarł żadnych regulacji dotyczących możliwości wyboru oraz zmiany roku podatkowego (roku obrotowego). Z tego względu rokiem podatkowym (rokiem obrotowym) dla podatników będących osobami fizycznymi będzie zawsze rok kalendarzowy. W sposób odmienny zostały uregulowane przepisy dotyczące roku podatkowego dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Organ podatkowy przytoczył art. 8 ust. 1-7 updop i wyjaśnił, że Ustawodawca - wprowadzając zasadę, że rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym - daje jednocześnie podatnikom podatku dochodowego od osób prawnych możliwość przyjęcia jako rok podatkowy innego okresu kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. Skorzystanie z tej możliwości jest uzależnione od spełnienia określonych warunków, tj. zawarcia stosownych postanowień w dokumencie regulującym zasady ustrojowe podatnika, a także zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o dokonanym wyborze roku podatkowego innego niż kalendarzowy. Organ podatkowy powołał się na art. 3 ust.1 updop w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., zgodnie z którym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jest również spółka komandytowo-akcyjna mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto wskazał na art. 4 ust. 1 nowelizacji, zgodnie z którym w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów z uczestnictwa w takiej spółce, z zastrzeżeniem art. 6, w tym z tytułu objęcia (nabycia) udziałów takiej spółki, przepisy ustaw wymienionych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej spółka, o której mowa w ust. 1, która 1) powstała po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu, a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r. lub 2) dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu, jest obowiązana na dzień 31 grudnia 2013 r. do zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania finansowego. Pierwszy rok podatkowy takiej spółki rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014 r. i trwa do końca przyjętego roku obrotowego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości, rok obrotowy, co do zasady, to 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, niekoniecznie pokrywających się z rokiem kalendarzowym. Przy czym taki wybór nie zawsze jest możliwy ze względu na obowiązek stosowania roku obrotowego również dla celów podatkowych. Ponadto Minister wskazał na art. 12 ust. 2 ustawy o rachunkowości, z którego wynika, w jakich przypadkach należy dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych. Jednym z takich przypadków jest dzień kończący rok obrotowy. Zatem w przypadku zmiany roku obrotowego również zaistnieje konieczność zamknięcia ksiąg rachunkowych. Jednocześnie Organ podatkowy wyjaśnił, że niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze to, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, jak również podatku dochodowego od osób prawnych. Swobody wyboru roku obrotowego nie mają m.in. spółki osobowe (w tym spółka komandytowo - akcyjna), których wspólnikami są osoby fizyczne gdyż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dopuszcza innego roku podatkowego, jak tylko rok kalendarzowy, czyli spółka komandytowo-akcyjna, której wspólnikiem jest osoba fizyczna, nie ma możliwości wyboru roku obrotowego innego, aniżeli rok kalendarzowy. Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego Organ podatkowy stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. spółka ta nie miała prawa do przyjęcia roku obrotowego innego, aniżeli rok kalendarzowy, a tym samym do jego zmiany. Innymi słowy - skoro Spółka powstała w 2013 r., to jej rok obrotowy skończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. Spółka osobowa nie była bowiem podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, czy też osób prawnych. Podatnikami w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. byli poszczególni wspólnicy, którzy zobowiązani byli stosować właściwe przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zależności od cywilnoprawnego statusu podatnika. Zatem Minister Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki, gdyż rok obrotowy spółki komandytowo-akcyjnej, której akcjonariuszem była osoba fizyczna, skończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. Na ten dzień wystąpi również obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych Spółki. Z tego też względu Spółka nie miała prawa przyjęcia w 2013 r. dla celów podatkowych innego roku obrotowego, niż rok kalendarzowy. W konsekwencji od dnia 1 stycznia 2014 r. spółka komandytowo-akcyjna, stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Skarżąca, po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia przepisów prawa, wniosła skargę na powyższą interpretację, zarzucając jej naruszenie: - art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na uznaniu, że spółki komandytowo-akcyjne, których wspólnikami były w 2013 r. osoby fizyczne, miały obowiązek zamknięcia roku obrotowego na dzień 31 grudnia 2013 r. bez względu na rok obrotowy przyjęty przez nie w statucie, a tym samym nie mogą korzystać z przepisu przejściowego nowelizacji i od dnia 1 stycznia 2014 r. stają się podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Zdaniem Spółki prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna opierać się na jego literalnym brzmieniu, które nie przewiduje żadnych zastrzeżeń odnośnie składu wspólników spółki komandytowo – akcyjnej i w konsekwencji prowadzić do przyjęcia, że Spółka zgodnie z brzmieniem tego przepisu nie stała się od dnia 1 stycznia 2014 r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a do wymienionych w tym przepisie sytuacji, do końca roku obrotowego Spółki, nadal stosuje się przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.; - art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, poprzez błędną i rozszerzającą wykładnię tego przepisu polegającą na wprowadzeniu dodatkowych warunków, niewymienionych w treści przepisu, które zobowiązywałyby Spółkę do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz rozpoczęcia roku podatkowego takiej spółki od dnia 1 stycznia 2014 r. Zdaniem Spółki prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna opierać się na jego literalnym brzmieniu, które przewiduje jedynie dwie sytuacje zobowiązujące spółkę komandytowo – akcyjną do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. i rozpoczęcia roku podatkowego od dnia 1 stycznia 2014 r., i w konsekwencji prowadzić do przyjęcia że Spółka, zgodnie z brzmieniem tego przepisu, nie pozostaje od dnia 1 stycznia 2014 r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych; - art. 120 Ordynacji, poprzez niezastosowanie tego przepisu i działanie przez Dyrektora nie na podstawie przepisów prawa, lecz dowolnie wymyślonych przez niego pozaustawowych przesłanek stosowania wymienionych wyżej przepisów ustawy zmieniającej; - art. 121 § 1 w zw. z art. 14a § 1 oraz w zw. z art. 14b § 1 Ordynacji, poprzez brak zastosowania tego przepisu i działanie Ministra w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych zarówno wobec wydania interpretacji, która w swojej treści jest niezgodna z treścią przepisów prawa i wypacza ich sens, jak również zaprzecza powszechnie przyjętej zasadzie interpretacyjnej przepisów prawa, tj. zasadzie racjonalności Ustawodawcy, a to poprzez wymyślanie i uznawanie za obowiązujące pozaustawowych przesłanek stosowania wymienionych wyżej przepisów ustawy zmieniającej, jak i wobec wydania przez Organ sprzecznych interpretacji indywidualnych; - art. 32 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa oraz zasady równego traktowania przez władze publiczne oraz naruszenie zasady określania podmiotów opodatkowanych w drodze ustawy. Wskazując na powyższe naruszenia Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Spółka wskazała, że w ponownie wydanej indywidualnej interpretacji dokonana przez Dyrektora ocena stanowiska Skarżącej powinna wskazywać jego prawidłowość w pełni, tj. niezależnie od tego, czy akcjonariuszem Spółki jest osoba fizyczna, czy osoba prawna, Spółka korzysta z przepisów przejściowych ustawy zmieniającej i nie stała się od 1 stycznia 2014 r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a więc także nie miała obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz jej pierwszy rok podatkowy nie rozpoczął się 1 stycznia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach oraz zaskarżalne postanowienia wydawane w ramach postępowania o udzielenie interpretacji podatkowej. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała w całości na uwzględnienie, i to z powodów w niej przedstawionych. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje na znaną mu z urzędu okoliczność, że sprawa niniejsza dotyczy tej samej prawie kwestii, jaka była przedmiotem sporu pomiędzy Stronami w sprawie o sygn. III SA/Wa 2486/14, w której Sąd wydał wyrok w dniu 18 marca 2015 r. Z jakichś względów, jak wynika z tych spraw, Spółka zwróciła się do Organu dwukrotnie z tym samym problemem prawnym, ale ponieważ w postępowaniu w przedmiocie interpretacji nie funkcjonuje zasada ne bis in idem, to nie istniały żadne podstawy, aby odmówić merytorycznej, ponownej oceny prawidłowości stanowiska zaprezentowanego przez Organ w innej interpretacji, która została zaskarżona w niniejszej sprawie. Niewielka różnica pomiędzy tymi sprawami dotyczy tylko drugiego z zadanych pytań – w tamtej sprawie Skarżąca pytała o obowiązek uiszczania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych od 1 stycznia 2014 r., w tej zaś sprawie drugie pytanie ujęte jest nieco inaczej, gdyż wiąże się z kwestią daty (1 stycznia 2014 r.) rozpoczęcia roku podatkowego. Sąd ponawia zatem uwagę, że zasadnicze znaczenie mają w niniejszej sprawie następujące okoliczności prawne i faktyczne: 1) Art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej wszedł w życie w dniu 1 stycznia 2014 r., 2) Art. 4 ust. 2 ustawy nowelizującej wszedł w życie w dniu 12 grudnia 2013 r., 3) Spółka powstała przed 12 grudnia 2013 r., 4) Ustalenie, że rok obrotowy Spółki trwa od 1 listopada do 31 października, nastąpiło także przed 12 grudnia 2013 r. – ustalenie takiego roku obrotowego nastąpiło w dniu 28 czerwca 2013 r., 5) Po 12 grudnia 2013 r. nie dokonano żadnych zmian co do roku obrotowego Skarżącej. Literalna wykładnia wskazanych wyżej przepisów przemawia zatem za jednoznacznym, oczywistym wnioskiem, że skoro pierwszym rokiem obrotowym Skarżącej rozpoczętym po dniu 31 grudnia 2013 r. będzie rok, jaki rozpocznie się w dniu 1 listopada 2014 r., a Spółka ustaliła rok obrotowy przed 12 grudnia 2013 r., to nie stosuje się do niej ani art. 4 ust. 1 nowelizacji, ani jej art. 4 ust. 2. Spółka nie miała zatem obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzenia sprawozdania na dzień 31 grudnia 2013 r., z dniem 1 stycznia 2014 r. nie stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Ponowić należy też tę uwagę, iż - jak oczywiście trafnie uznała Skarżąca - Minister Finansów odstąpił od literalnej wykładni art. 4 ustawy zmieniającej. W zaskarżonej interpretacji kierował się jakimiś innymi, pozaprawnymi względami, które prawdopodobnie wyniknęły ze spóźnionego odnotowania, iż ustawa nowelizująca nie od razu (nie od 1 stycznia 2014 r.) obejmuje swoją regulacją wszystkie spółki komandytowo – akcyjne. Taka konstatacja, wpływająca z pewnością niekorzystnie na fiskalne interesy Skarbu Państwa, nie uprawniała jednak do odstąpienia od klarownego na gruncie literalnym rozumienia art. 4 nowelizacji. To, że wspólnikiem Skarżącej były osoby fizyczne, co do których – istotnie – nie ma możliwości ustalenia roku podatkowego innego, niż rok kalendarzowy, nie zmienia faktu, że taka możliwość istnieje w odniesieniu do spółki komandytowo – akcyjnej, która przecież osobą fizyczną nie jest. Wypada zresztą przypomnieć, że – jak wynika z wniosku o interpretację – statut Skarżącej ustalający rok obroty na czas 1 listopada - 31 października, został zarejestrowany przez właściwy Sąd Rejestrowy. Trudno przyjąć, że Sąd ten zarejestrował statut sprzeczny z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. W dalszym postępowaniu Minister uwzględni powyższy pogląd Sądu, co oznaczać będzie konieczność uznania stanowiska Skarżącej za w pełni prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. W kwestii wstrzymania jej wykonania Sąd orzekł na podstawie art. 152, zaś w kwestii kosztów postępowania – na podstawie art. 200 tej ustawy procesowej.