V SA/Wa 370/15

WyrokWSA w Warszawie2015-04-24

Skład orzekający: Izabella Janson, Beata Krajewska, Michał Sowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji przyznającej pomoc na zalesianie, wydana z powodu rażącego naruszenia prawa polegającego na przyznaniu premii zalesieniowej rolnikowi, który uzyskiwał mniej niż 25% dochodów z rolnictwa, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja o stwierdzeniu nieważności była prawidłowa. Przyznanie premii zalesieniowej rolnikowi, który uzyskiwał mniej niż 25% dochodów z rolnictwa, stanowiło rażące naruszenie § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r., co uzasadniało stwierdzenie nieważności pierwotnej decyzji przyznającej pomoc na zalesianie na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Stan faktyczny
J. M. złożył wniosek o pomoc na zalesianie w 2007 r. Decyzją z 2008 r. przyznano mu pomoc, w tym premię zalesieniową. W późniejszym postępowaniu administracyjnym stwierdzono, że J. M. nie spełniał warunku uzyskiwania co najmniej 25% dochodów z rolnictwa, co stanowiło rażące naruszenie prawa. W konsekwencji, decyzją z 2014 r. stwierdzono nieważność decyzji z 2008 r. Prezes ARiMR utrzymał tę decyzję w mocy. J. M. zaskarżył decyzję Prezesa ARiMR do WSA, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących dochodów z rolnictwa oraz zasad postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. spec. - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie; oddala skargę W dniu 28 września 2007 r. J. M. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie na rok 2007, w którym zadeklarował do zalesienia działkę rolną E położoną na działce ewidencyjnej Nr 135/4[...] (woj. [...], pow. [...], gm. [...], obręb [...]) o powierzchni 1,03 ha. W sekcji VI wniosku wskazał termin wykonania zalesienia określony w planie zalesienia na wiosnę 2008 r. Do wskazanego wniosku dołączył między innymi Oświadczenie rolnika o uzyskanych dochodach z dnia 28 września 2007 r. oraz Zaświadczenie o wysokości dochodu podatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 4 października 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu [...] grudnia 2007 r. wydał postanowienie, Nr [...], o spełnieniu niezbędnych warunków we wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie. W dniu 6 maja 2008 r. J. M. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] Oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia dołączając jednocześnie zaświadczenie Nadleśnictwa [...] o wykonaniu zalesienia na działce ewidencyjnej Nr [...], zgodnie z planem zalesienia z dnia 19 września 2007r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał w dniu [...] czerwca 2008 r. decyzję, Nr [...], w sprawie przyznania J. M. pomocy na zalesianie w łącznej wysokości 7773,00 zł. W dniu 19 lipca 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wezwał J. M. do złożenia wyjaśnień "w sprawie wskazania w oświadczeniu o dochodach złożonym wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie w 2007 r., wysokości dochodu z rolnictwa". Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu [...] listopada 2012 r. postanowieniem, Nr [...], wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przyznania pomocy na zalesianie w części dotyczącej premii zalesieniowej i w dniu [...] grudnia 2012 r. wydał decyzję, Nr [...], o uchyleniu decyzji ostatecznej w części oraz odmowie przyznania premii zalesieniowej. W dniu 1 marca 2013 r. J. M. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. o uchyleniu decyzji ostatecznej w części oraz odmowie przyznania premii zalesieniowej. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] w dniu [...] maja 2013 r. wydał decyzję, Nr [...], o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...], Nr [...], z dnia [...] grudnia 2012 r. W dniu 17 czerwca 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przyznania J. M. pomocy na zalesianie i decyzją, Nr [...], z dnia [...] lipca 2013 r. stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przyznania J. M. pomocy na zalesianie. Od powyższej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] J. M. wniósł w dniu 16 lipca 2013 r. - z zachowaniem ustawowego terminu - odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Prezes ARiMR w dniu [...] sierpnia 2013 r. decyzją, Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przyznania pomocy na zalesianie. Na decyzję Prezesa ARiMR J. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2331/13, uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa ARiMR, Nr [...], z dnia [...] sierpnia 2013 r. WSA w uzasadnieniu wyroku wskazał na naruszenie ogólnej zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa. Zdaniem Sądu nie wyjaśniono kwestii prawidłowej definicji kwoty dochodu uwzględnianego przy ustalaniu wysokości dochodów innych niż z rolnictwa. Nie zostało zatem wyjaśnione czy do dokonanych przez organ obliczeń brano pod uwagę dochód uzyskany poza rolnictwem w kwocie brutto czy netto; nie została dokonana szczegółowa analiza regulacji prawnych, które znajdują zastosowanie w zakresie opodatkowania dochodów Skarżącego innych niż z rolnictwa, co skutkowało wydaniem rozstrzygnięcia w sytuacji gdy sprawa nie została wyczerpująco i wszechstronnie wyjaśniona, a niepełny materiał dowodowy nie pozwalał na niebudzące wątpliwości ustalenia faktyczne. W dniu [...] września 2014 r. Prezes ARiMR wydał decyzję, Nr [...], o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji - Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...]. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] w dniu [...] października 2013 r. wydał decyzję, Nr [...], o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. o przyznaniu J. M. pomocy na zalesianie, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...]. Od przedmiotowej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] J. M. wniósł w dniu 21 października 2014 r. - z zachowaniem ustawowego terminu - odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu organ dokonał analizy art. 156 § 1 pkt 2 kpa i opierając się na zgromadzonym materiale dowodowym uznał, że przesłanka wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Organ wskazał, że podstawę przyznania J. M. pomocy na zalesianie stanowiło rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 114, poz. 786, z późn. zm.). Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia pomoc na zalesianie gruntów rolnych jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników. Natomiast zgodnie z § 7 ust. 6 rozporządzenia premia zalesieniowa, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jest przyznawana rolnikowi uzyskującemu co najmniej 25 % dochodów z rolnictwa. Przez dochody z rolnictwa, zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia, rozumie się: a) dochody z pracy w gospodarstwie rolnym obliczone jako iloczyn powierzchni gruntów będących własnością rolnika według stanu na dzień złożenia wniosku o pomoc oraz wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w roku poprzedzającym rok, w którym złożono wniosek o pomoc, na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm.) lub b) dochody z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej w roku poprzedzającym rok, w którym złożono wniosek o pomoc. W celu potwierdzenia wysokości dochodu z rolnictwa oraz wysokości dochodów innych niż z rolnictwa, stosownie do § 9 ust. 4 pkt 2, 3 oraz 4 rozporządzenia zalesieniowego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. do wniosku o pomoc dołącza się: • oświadczenie rolnika o dochodach uzyskiwanych w sposób określony w § 3 pkt 1 lit. a; • zaświadczenie o dochodach uzyskiwanych w sposób określony w § 3 pkt 1 lit. b, wydane przez urząd skarbowy - jeżeli rolnik uzyskał takie dochody; • dokumenty potwierdzające uzyskiwanie dochodów innych niż określone w pkt 2 i 3 w roku poprzedzającym rok, w którym złożono wniosek o pomoc - jeżeli rolnik uzyskał takie dochody. W przedmiotowej sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...], na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przyznania pomocy na zalesianie przyznał J. M. płatność na zalesianie w łącznej wysokości 7773,00 zł, w tym z tytułu premii zalesieniowej - 1627,40 zł płatne corocznie przez okres 15 lat od dnia wykonania zalesienia. Prezes ARiMR wskazał, iż w rezultacie podjętych działań organ uzyskał zaświadczenie Urzędu Gminy [...] z dnia 2 kwietnia 2012 r., z którego wynika, że na dzień złożenia wniosku o pomoc z tytułu zalesiania gruntów rolnych (tj. na dzień 28 września 2007 r.) J. M. był podatnikiem podatku rolnego z gruntów o powierzchni 0,1777 ha przeliczeniowych. Natomiast z zaświadczenia Urzędu Gminy [...] z dnia 17 kwietnia 2012 r. wynika, że na dzień 28 września 2007 r. J. M. był podatnikiem podatku rolnego z gruntów o powierzchni przeliczeniowej użytków rolnych 1,2972 ha. Jak organ wskazał dochód z gospodarstwa rolnego wyliczany jest jako iloczyn liczby hektarów przeliczeniowych podanych przez właściwy urząd gminy i dochodu z pracy w gospodarstwie rolnym zawartym w Obwieszczeniu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 21 września 2006 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2005 r. (Dz. Urz. GUS z 2006 r. Nr 9, poz. 60), który w przedmiotowej sprawie wynosi 1844 zł. Zatem dochód z gospodarstwa rolnego J. M. ustalony na podstawie zaświadczeń uzyskanych w wyniku weryfikacji dochodu zgodnie z zaleceniami misji audytowej, Nr [...], wynosi 2719,7156 zł ((0,1777 ha + 1,2972 ha) x 1844 zł). Dochód z gospodarstwa rolnego Strony (2719,7156 zł) ustalony w oparciu o wskazane dokumenty, różni się od dochodu z gospodarstwa rolnego wskazanego w Oświadczeniu rolnika o uzyskanych dochodach dołączonego do wniosku z dnia 28 września 2007 r. (2393,33 zł). W ramach weryfikacji dochodów zgodnie z zaleceniami misji audytowej, Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wysłał również pismo do Urzędu Skarbowego w [...] z prośbą o wskazanie dochodów spoza rolnictwa uzyskiwanych przez J. M. w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o pomoc, tj. 2006 r. Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 12 kwietnia 2012 r. wynika, że dochód spoza rolnictwa osiągnięty przez J. M. w 2006 r. wynosił 12597,14 zł (w tym dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej wynosi 10469,03 zł, dochód z innych źródeł wynosi 2128,11 zł). Z powyższego wynika zatem, że udział % dochodu z rolnictwa w stosunku do ogółu dochodów (obliczony na podstawie zaświadczenia z Urzędu Gminy [...] z dnia 2 kwietnia 2012 r. oraz Urzędu Gminy [...] z dnia 17 kwietnia 2012 r., a także zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 12 kwietnia 2012 r.) wynosi 17,76%. Natomiast udział % dochodu z rolnictwa w stosunku do ogółu dochodów (obliczony na podstawie Oświadczenia rolnika o uzyskanych dochodach dołączonego do wniosku z dnia 28 września 2007 r. oraz zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bełchatowie z dnia 4 października 2007 r. wynosi 15,97 %. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznając J. M. decyzją, Nr [...], z dnia [...] czerwca 2008 r. premię zalesieniową pomimo faktu, że dochody z rolnictwa nie stanowiły co najmniej 25% ogółu dochodów osiąganych przez Stronę, rażąco naruszył § 7 ust. 6 rozporządzenia, zgodnie z którym premia zalesieniowa, jest przyznawana rolnikowi uzyskującemu co najmniej 25 % dochodów z rolnictwa. Decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. jest zatem dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, który stanowi podstawę uzasadniającą wydanie przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzji, Nr [...], z dnia [...] października 2014 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Pismem z dnia 20 grudnia 2014 r. J. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ARiMR z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił jej naruszenie - § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – poprzez błędne uznanie, iż Skarżący nie spełnił warunku zawartego w tym przepisie; - art. 7, 8, 77, 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego – poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy oraz brak analizy i uzasadnienia podstaw wydania decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. W uzasadnieniu skargi J. M. podkreślił brak wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji dlaczego organ przyznający premię w 2008 r. uznał za spełnione przesłanki z § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. Wskazał także na niewykazanie przez organ, iż decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. rażąco narusza prawo w stopniu uzasadniającym stwierdzenie jej nieważności. W odpowiedzi na skargę Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kwestie związane z wystąpieniem przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...], Nr [...], z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przyznania J. M. pomocy na zalesianie były już przedmiotem orzekania przez Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2331/13. WSA uchylił wówczas zaskarżoną decyzję Prezesa ARiMR, Nr [...], z dnia [...] sierpnia 2013 r. wskazując na naruszenie ogólnej zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa. Zdaniem Sądu nie wyjaśniono kwestii prawidłowej definicji kwoty dochodu uwzględnianego przy ustalaniu wysokości dochodów innych niż z rolnictwa. Nie wyjaśniono czy do dokonanych przez organ obliczeń brano pod uwagę dochód uzyskany poza rolnictwem w kwocie brutto czy netto; nie została dokonana szczegółowa analiza regulacji prawnych, które znajdują zastosowanie w zakresie opodatkowania dochodów Skarżącego innych niż z rolnictwa, co skutkowało wydaniem rozstrzygnięcia w sytuacji gdy sprawa nie została wyczerpująco i wszechstronnie wyjaśniona, a niepełny materiał dowodowy nie pozwalał na niebudzące wątpliwości ustalenia faktyczne. W konsekwencji Sąd stwierdził, iż doszło do zastosowania prawa materialnego do wadliwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd wskazał, iż powyższe uwagi organ winien uwzględnić przy ponownym rozpoznawaniu sprawy. Zgodnie z art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia." Jednoznaczne stanowisko orzecznictwa (m. innymi wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 534/12) przesądza, iż przepis art. 153 ppsa ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 ppsa oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu tego przepisu oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Mając powyższe na uwadze, po dokonaniu analizy zarówno wytycznych zawartych w wyroku WSA z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2331/13, jak i ponownie przeprowadzonego w sprawie postępowania administracyjnego orzekający obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż organ wykonał zalecenia. W toku ponownego rozpoznawania sprawy organ w sposób szczegółowy ustalił i wyliczył źródła dochodu Skarżącego osiąganego poza rolnictwem i osiągane w rolnictwie oraz dał temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odniósł się do pojęcia "dochodu" w rozumieniu § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. i zdaniem Sądu prawidłowo rozważył je na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie Sądu stan faktyczny sprawy ustalony został prawidłowo i sprowadza się do faktu, iż w okresie którego dotyczył wniosek z 2008 r. J. M. uzyskiwał z rolnictwa mniej niż 25% dochodów. Kluczowy w sprawie przepis rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 brzmi: § 7. 1. Pomoc na zalesianie dzieli się na: 1) wsparcie na zalesienie - stanowiące jednorazową, zryczałtowaną płatność z tytułu poniesionych kosztów zalesienia i ewentualnego ogrodzenia uprawy leśnej, w przeliczeniu na hektar zalesionych gruntów, wypłacaną w pierwszym roku, licząc od dnia wykonania zalesienia; 2) premię pielęgnacyjną - stanowiącą zryczałtowaną płatność z tytułu poniesionych kosztów prac pielęgnacyjnych oraz ochrony uprawy leśnej przed zwierzyną, w przeliczeniu na hektar zalesionych gruntów, wypłacaną corocznie przez 5 lat, licząc od dnia wykonania zalesienia; 3) premię zalesieniową - stanowiącą zryczałtowaną płatność z tytułu utraconych dochodów, wynikających z przeznaczenia gruntów rolnych na grunty leśne, w przeliczeniu na hektar zalesionych gruntów, wypłacaną corocznie przez 15 lat, licząc od dnia wykonania zalesienia. 2. Wysokość pomocy na zalesianie, w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn stawek wsparcia na zalesienie, premii pielęgnacyjnej lub premii zalesieniowej na hektar gruntu i deklarowanej przez rolnika powierzchni gruntów. 3. Wysokość wsparcia na zalesienie i premii pielęgnacyjnej jest uzależniona od nachylenia gruntu przewidzianego do zalesienia. 4. Wysokość stawek pomocy na zalesianie jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia. 5. Pomoc na zalesianie gruntów innych niż rolne obejmuje wyłącznie wsparcie na zalesienie i premię pielęgnacyjną, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. 6. Premia zalesieniowa, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jest przyznawana rolnikowi uzyskującemu co najmniej 25 % dochodów z rolnictwa. Treść przytoczonego przepisu nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości prawnych, jest jasna i przez to nie może wywoływać sporów co do jej wykładni. Zgodnie z ugruntowanym już stanowiskiem orzecznictwa "rażące naruszenie prawa", o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, stanowi podstawę stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, w sytuacji gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa. Cechą rażącego naruszenia prawa jest więc to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią stosowanego w sprawie przepisu prawa, co wynika z prostego ich zestawienia i nie stanowi konsekwencji błędu w wykładni prawa. Przekroczenie przepisu musi być jasne i niedwuznaczne a charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wbrew jasnemu i jednoznacznemu zapisowi § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. premia zalesieniowa została w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Bełchatowie z dnia [...] czerwca 2008 r. przyznawana Rolnikowi, który uzyskiwał mniejsze niż 25 % dochody z rolnictwa. Decyzja ta została zatem wydana wbrew ustawowemu nakazowi uwzględnienia przy przyznawaniu premii wskazanej w tym przepisie wysokości dochodów uzyskiwanych z rolnictwa. Rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa nie jest każde naruszenie prawa ale tylko takie, które powoduje, że treść wadliwej decyzji stanowi zaprzeczenie przywoływanego stanu prawnego. Takie skutki są niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności i ich ustalenie musi prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Sytuacja taka miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wbrew zarzutom skargi na treść rozstrzygnięcia nie mają wpływu motywy, którymi kierował się organ przy wydaniu decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. ani też ilość i motywy innych decyzji zalesieniowych wydanych przez organ w 2008 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło