II FZ 303/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, , , po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 34/15 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 17 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie. 1. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 34/15, R. B. została wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Krakowie z dnia 17 października 2014 r., w wysokości 393 zł. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie RM"). 2. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zarzucił naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że skarżący winien uiścić wpis sądowy w wysokości 500 zł od złożonej w niniejszej sprawie skargi oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia RM poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż w niniejszej sprawie należy uiścić wpis w wysokości stałej a nie stosunkowej. 3. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 227/08 publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 p.p.s.a. należny jest w niej wpis stały. Zgodnie art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm., dalej "Ordynacja podatkowa") zobowiązanie podatkowe to wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. W judykaturze przyjmuje się, że z treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM wynika, że norma wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych", a nie "zobowiązań podatkowych" określonych we wskazanym art. 5 Ordynacji podatkowej Sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar spraw, do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadminstracyjne, które pozostają w związku ze zobowiązaniem podatkowym (zob. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 736/09, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zalicza się bez wątpienia do spraw "z zakresu zobowiązań podatkowych" w ujęciu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. W tego typu decyzjach organ podatkowy rozstrzyga, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki przewidziane w art. 116 Ordynacji podatkowej dla stwierdzenia odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zobowiązania podatkowe. Decyzja taka nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta pozostaje poza granicami sprawy. Przedmiotem sprawy toczącej się przed organem podatkowym nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika (zob. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II FZ 253/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem wpis w niniejszej sprawie prawidłowo określono w wysokości 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. Z tych względów na podstawie art. 184 z zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.