III SA/Kr 2017/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant st. ref. Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także postanowienie z dnia [...] 2014 r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego S. K. kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 6 listopada 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] 2014 r. nr [...] uchylającą decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2012 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności S. K. w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 oraz jednocześnie odmawiająca przyznania S. K. na rok 2012 jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.), art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. (Dz. U. WE L 316 z 02-12-2009 r. z późn. zm.) ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009r., str. 1, ze zm.), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej Kpa). Uzasadnienie decyzji wskazuje na następujący stan faktyczny: S. K., producent rolny, wniósł w dniu 9 maja 2012 r. o przyznanie płatności na rok 2012: jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz uzupełniającej płatności podstawowej (UPO). Wniosek dotyczył przyznania płatności do obszaru działek rolnych znajdujących się w powiecie [...] gmina W obręb ewidencyjny B nr [...] oraz obręb ewidencyjny K nr [...]. Zadeklarowano do płatności JPO 2,93 ha oraz UPO 2,01 ha. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu wniosku S. K. wydał w dniu [...] 2012 r. decyzję, w której przyznał płatność zgodnie z wnioskiem w kwocie 2570,66 zł, na którą złożyła się jednolita płatność obszarowa w wysokości 2144,94 zł oraz uzupełniająca płatność obszarowa w wysokości 425,72 zł. Powołując się na przepis art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i 150 Kpa, Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w dniu [...] 2014 r. wydał postanowienie nr [...] o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z wytyczną DPB (pismo [...]) z dnia 14 lipca 2014 r. w kwestii odzyskiwania kwot nienależnie pobranych należy uwzględnić wartości aktualnego maksymalnego kwalifikowanego obszaru PEG z ortofotomap wykonanej dla roku 2012 dla działek ewidencyjnych o nr: [...]; [...]; [...]; [...]; [...]. Zdaniem organu stanowi to istotne dla niniejszej sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, co odpowiada przesłance wznowienia postępowania wskazanej w art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa. W wyniku przeprowadzonego na skutek wznowienia postępowania, wydana została w dniu [...] 2014 roku decyzja nr [...] uchylająca decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz przyznająca płatność w pomniejszonej wysokości i jednocześnie odmawiającą przyznania S. K. jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, z powodu stwierdzenia różnic pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną, kwalifikującą się do objęcia jednolitą płatnością obszarową. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2012 do JPO wynosiła 2,93 ha i taka sama była powierzchnia kwalifikowana do płatności. Z kolei powierzchnia działek rolnych stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej oraz na miejscu i wynosiła 2,19 ha. Różnica między zadeklarowaną powierzchnią działek rolnych oraz powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli wyniosła 0,74 ha. Wartość procentową różnicy wyniosła 33,79% co jest wartością wyższą od 20% choć niższą niż 50% i zgodnie z art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 w sytuacji gdy występuje taka różnica procentowa nie przyznaje się pomocy w danym roku. S. K. odwołał się od ww. decyzji. Zdaniem odwołującego wszelka kontrola w sprawie, w której jest stroną może odbywać się tylko w jego obecności, tymczasem nie został o kontroli powiadomiony. Ponadto S. K. poddał w wątpliwość zasadność umniejszenia areału działek sugerując, że kontrolerzy przyjęli do kontroli inne działki, nie będące jego własnością. Na koniec S. K. stwierdził, że to nie on powinien ponosić odpowiedzialność za błędy organu wydającego decyzję, w wyniku których po dwóch latach organ doszedł do wniosku, że są błędne i zmienił je odmawiając przyznania dotacji. W ocenie skarżącego odmowa przyznania mu jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej oraz nakaz zwrotu pobranej kwoty w wysokości 2570,66 zł są bezpodstawne. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał w dniu [...] 2014r.opisaną na wstępie decyzję nr [...]. Zdaniem organu II instancji decyzja, od której wniesiono odwołanie jest decyzją prawidłową. Przedstawione zostały szczegółowe ustalenia stanu faktycznego, które zdaniem organu odwoławczego uzasadniają uchylenie decyzji Kierownika ARMiR z dnia [...] 2012 nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz przyznanie płatności w pomniejszonej wysokości, a także odmowę przyznania na rok 2012 jednolitej płatności obszarowej, uzupełniającej płatności obszarowej oraz nakaz zwrotu tych płatności wynika ze stwierdzonych niezgodności między zadeklarowaną przez stronę powierzchnią działek rolnych do przyznania tych płatności (2.93 ha) a faktycznie uprawnioną do płatności (2,19 ha). Organ II instancji weryfikując prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia porównał powierzchnie zadeklarowane we wniosku z powierzchniami referencyjnymi (maksymalnie potencjalnie uprawnionymi do płatności) przy pomocy systemu LPIS (system identyfikacji działek rolnych). Dokonane porównanie potwierdziło niezgodność pomiędzy zadeklarowaną powierzchnią a powierzchnią uprawnioną. Ponadto organ wskazał, że podstawą dla stosowania kontroli jest art. 28 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 umożliwiający weryfikacje deklaracji zawartych we wnioskach ze stanem rzeczywistym. Na podstawie art. 19 ust. 2 do rolników wysyłane są spersonalizowane formularze wniosków o płatności wraz z materiałem graficznym obejmującym wydruki ortofotomap i uzupełnione o dane za rok wcześniejszy jednak na podstawie art. 12 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wnioskodawca ma obowiązek naniesienia we wniosku poprawek i podania aktualnych danych. Ustalenie powierzchni uprawnionych do płatności odbywa się w oparciu o możliwie aktualne źródła danych, a organy ARiMR posiadają uprawnienie do wstecznej oceny powierzchni kwalifikowanych do płatności. Ustalone zawyżenie dotyczyło następujących działek rolnych : - B (dz. ew. nr [...] [0,02 ha], [...] [0,29 ha], [...] [0,02 ha], [...] [0,05 ha], [...] [0,15 ha] – powierzchnia zadeklarowana 0,53 ha, powierzchnia uprawniona (stwierdzona) wyniosła 0,08 ha. - D (dz. ew. nr [...]) – powierzchnia zadeklarowana 0,21 ha, powierzchnia uprawniona 0,04 ha. W zakresie działki rolnej D (położonej w całości na działce ew. nr [...] [0,2158 ha]) organ stwierdził jej powierzchnię jako 0,21 ha z czego łączna powierzchnia uprawniona do wsparcia w ramach działki D wynosi 0,04 ha. Na powierzchnię uprawnioną składał się obszar o powierzchni 0,04 ha leżący w północno-wschodniej części działki. Na działce D znajdował się jeszcze obszar o powierzchni 0,01 ha położony przy wschodniej granicy działki, który jednak nie został wzięty pod uwagę przy obliczeniu uprawnionej powierzchni ze względu na brak połączenia z obszarem o powierzchni 0,04 ha. Obszar 0,04 ha (ani nawet suma obydwu obszarów wynosząca 0,05 ha) nie kwalifikuje się do przyznania płatności obszarowych. Płatności takie przyznawane są bowiem do działek rolnych (art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach [...]) a powierzchnia takiej działki musi wynosić przynajmniej 0,10 ha zwartej niepodzielnej powierzchni (art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 86 z późn. zm.). W konsekwencji wykluczono z płatności całą powierzchnię zadeklarowaną w ramach działki D i uznano, że obszar ten jest zawyżeniem powierzchni uprawnionej do wsparcia. Podstawą opisanych obliczeń były zdjęcia lotnicze działek strony pochodzące z systemu elektronicznego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i wykonane w dn. 19-05-2012 r., 15-04-2009 r. (zdjęcia dostępne również za pośrednictwem ogólnodostępnego serwisu Geoportal), 2013 r. oraz zdjęcia dostępne przy pomocy programu Google Earth (z 06-09-2013 r., 17-10-2012 r., 29-09-2011 r. oraz z lipca 2012 r.). Na wszystkich fotografiach roku 2012 i 2013 uwidoczniono, że niemal cała działka [...] jest zadrzewiona i zakrzewiona i nie mogła ona w tym czasie być łąką. Różnicę widać zwłaszcza przy porównaniu tej działki z działką sąsiednią dz. nr [...]. W zakresie działki rolnej B organ stwierdził jej powierzchnię jako wynoszącą 0,53 ha. Po analizie zdjęć pochodzących z tych samych źródeł i o tych samych datach co w przypadku działki rolnej D (położonej kilkaset metrów na południowy – wschód o działki B) uznano, że łączna powierzchnia uprawniona do wsparcia w ramach działki B wynosi jedynie 0,08 ha Na tę powierzchnię uprawnioną składały się łączące się ze sobą części położone na działkach ew. nr [...] [2,45 a – północna część działki], nr [...] [3,54 ha – teren wzdłuż zachodniej granicy tej działki], nr [...] [0,02 ha – południowo-zachodni róg działki]. Wykluczenie pozostałego obszaru działki B wynikało z występowania na zdecydowanej większości obszaru zadrzewień i zakrzaczeń uniemożliwiających działalność rolną. Do płatności kwalifikował się jeszcze północno-wschodni róg działki [...] jednak ze względu na brak połączenia z pozostałą częścią uznaną za uprawnioną i to, że odznaczał się tylko powierzchnią 0,02 ha nie został on uwzględniony w decyzji organu I instancji i potraktowany jako część powierzchni uprawnionej. W efekcie wyżej wymienionych ustaleń ostatecznie uznano, że do płatności za rok 2012 nie kwalifikowała się żadna część działki rolnej B dlatego, że powierzchnia 0,08 ha była mniejsza od minimum wymaganego dla działki rolnej (0,10 ha). Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji stwierdził, że organy ARiMR mają obowiązek weryfikować prawidłowość szacunków dotyczących powierzchni uprawnionych w ramach poszczególnych działek rolnych i ewidencyjnych. W sprawie niniejszej miało to miejsce poprzez kontrolę administracyjną opartą głównie o analizę zdjęć lotniczych. Nie miała za to znaczenia dla sprawy inspekcja terenowa przeprowadzona 09-08-2013 r. (opisana w protokole nr [...]), bowiem dotyczyła innych działek ew. strony (działek ew. o nr [...], [...], [...] – działki rolne A oraz E z roku 2013). Ponadto organ stwierdził, że co do zasady kontrole są niezapowiedziane i nie ma obowiązku zawiadamiania o nich wnioskodawcy (art. 3 ustawy o płatnościach [...]). Z kolei dzięki prawidłowemu zawiadomieniu o wznowieniu postępowania wnioskodawca mógł zapoznać się z aktami sprawy. Na poparcie swojego stanowiska organ przytoczył wybrane orzecznictwo sądów: wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14-10-2010 r. (sprawa C-61/09), wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego (II GSK 1287/10; II GSK 87/11; II GSK 88/11), wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (I SA/Gd 1116/10; I SA/Gd 334/10), wyrok WSA w Warszawie (V SA/Wa 11/10), wyroki WSA w Poznaniu (III SA/Po 80/10; III SA/Po 353/10 z którego wynika, że posiadanie płatności obszarowych za dany grunt (działkę rolną) powinno polegać na faktycznym władztwie nad tym gruntem, mającym postać efektywnego i trwałego użytkowania rolniczego (polegającego przynajmniej na utrzymywaniu tego gruntu w dobrej kulturze rolnej) wykonywanego w imieniu i na rachunek podmiotu deklarującego ten grunt do płatności. Stan zakwestionowanych obszarów ze względu na swoje zadrzewienie i zakrzaczenie nie pozwalał wnioskodawcy na rzeczywistą działalność rolniczą i, że grunt ten nie spełniał wymagań z § 1 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2010 r., nr 39, poz. 211 z późn. zm.) Ostatecznie organ odwoławczy uznał, że okoliczności sprawy oznaczały brak możliwości przyznania płatności w żądanej wysokości co ma wynikać z art. 7 ust. 1 pkt 1-2a oraz ust. 1a ustawy o płatnościach [...] oraz art. 28 ust, 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Ponadto organ II instancji wskazał, że nieprawidłowości, które ujawniły się w toku sprawy obciążają wnioskodawcę, który składając podpis pod wnioskiem potwierdził znajomość zasad w oparciu o które przyznawane są płatności, gwarantował prawdziwość zawartych we wniosku informacji oraz zgodził się na weryfikację tych informacji. Organ przyjął przy tym obiektywny miernik staranności w tego typu sprawie i stwierdził, że wnioskodawca powinien był wycofać wniosek lub w terminie dokonać korekty podanych w nim informacji co nie miało miejsca. Konsekwencję zawyżenia organ I instancji zastosował zgodnie z art. 57 i 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 i ponieważ różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną uprawnioną wyniosła 33,79% co jest wartością procentową większą niż 20%, ale dalej mniejszą niż 50% tak więc zgodnie z wyżej wymienionym rozporządzeniem odmówiono przyznania jednolitej płatności obszarowej za dany rok. Z kolei obszarowej płatności uzupełniającej odmówiono ze względu na brzmienie art. 7 ust. 2 pkt 3 ustawy o płatnościach [...] według, którego przyznanie UPO jest uzależnione od przyznania JPO. Na koniec organ powołał się na treść art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach [...] ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z danego faktu wywodzi skutki prawne , natomiast odwołanie nie wskazuje na żadne dowody mogące służyć na potwierdzenie zawartych w nim tez . Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sadu administracyjnego w Krakowie, w której powtórzone zostały zarzuty odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z powodów wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r poz. 270, z późn. zm. dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu. Z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika ponadto, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie - także z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od jej treści. W ocenie Sądu obie ww. decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to uzasadniało ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a oraz z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a). | Analizowane postępowanie administracyjne toczyło się w trybie wznowienia postępowania, przewidzianym art.145 § 1 Kpa. Wydane| |w jego wyniku decyzje jak i sam tryb postępowania stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji wyrażonej w art.16 Kpa. Zastosowanie | |trybu nadzwyczajnego skierowanego do decyzji ostatecznej, jako wyjątek od zasady trwałości decyzji będącej fundamentem pewności | |obrotu prawnego i zasady praworządności, obwarowane zostało przepisami , których wykładnia i zastosowanie z uwagi na ich szczególny | |charakter muszą być ścisłe, bowiem przepisy te nie pozostawiają organom żadnej swobody. Niewątpliwie nie są to instytucje mogące | |służyć organom do swobodnej eliminacji swoich wcześniejszych błędów i zaniedbań. Z tego powodu w pierwszej kolejności kontroli | |sądowo administracyjnej podlega zasadność zastosowania tego trybu | |w rozpatrywanym przypadku. | |Podkreślić należy, że zgodnie z w/w ogólną zasadą – trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art.16 §1 Kpa), decyzje takie | |mogą być uchylone, zmienione lub wzruszone tylko w przypadkach przewidzianych w Kpa lub ustawach szczególnych. Powyższa zasada ma | |podstawowe znaczenie dla stabilizacji skutków prawnych opartych na decyzjach ostatecznych. Tryby wzruszania decyzji ostatecznych, | |jako odstępstwo od zasady trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej podlegają, więc wykładni ścisłej, a podważenie trwałości | |takiej decyzji może nastąpić tylko w trybach określonych we właściwych przepisach. Jednym z trybów wzruszenia decyzji ostatecznej | |jest, zastosowany w sprawie, tryb wznowienia postępowania, który stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy | |administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością| |wyczerpująco wyliczoną w przepisach prawa procesowego. | |W omawianej sprawie podstawą wzruszenia ostatecznej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] 2012r. na mocy, której | |przyznano skarżącemu płatność bezpośrednią do gruntów rolnych na 2012 r., była przesłanka określona w art. 145 §1 pkt 5 kpa. W myśl | |wspomnianego przepisu | |w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody | |istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. | |Tym samym, aby organ mógł ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną łącznie musiały zaistnieć następujące | |przesłanki:1) sprawa została zakończona decyzją, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji (ostateczną), 2) | |wyszły na jaw nowe okoliczności lub nowe dowody, 3) wspomniane okoliczności lub dowody są istotne dla sprawy oraz 4) istniały w | |momencie wydania decyzji, lecz nie były znane organowi. | |Wznawiając postępowanie z urzędu organ I instancji wskazał, że przesłanką wznowienia postępowania była okoliczność wejścia w | |posiadanie aktualnych zdjęć lotniczych/satelitarnych wskazujących, że część powierzchni, za które skarżący otrzymał płatności mogła | |nie spełniać w 2012 r. obligatoryjnych warunków do przyznania płatności z uwagi na ich zalesienie. Jednocześnie Kierownik Biura | |Powiatowego wskazał, że przetworzone zdjęcia działek rolnych (ortofotomapy) stanowią istotny dla sprawy dowód nieznany organowi w | |dniu wydania decyzji. | |Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zdjęcia lotnicze działek skarżącego ocenione przez organ , jako nowe dowody istniejące w | |dacie wydania kwestionowanej decyzji , a nieznane organowi, wykonane zostały 19.05. 2012r., 15.04. 2009r., 6.09. 2013.r , | |17.10.2012r., 29.09.2011r.,oraz w lipcu 2012r ,. Zdjęcia te, jak przyznał organ pochodzą z systemu elektronicznego Agencji | |Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zatem były w zasobach organu , co oznacza , że były organowi znane w dacie wydania decyzji| |z dnia [...] 2012r., za wyjątkiem zdjęć pochodzących z 2013r.. W jednym jak i w drugim przypadku nie mogą stanowić przesłanki | |wznowienia postępowania, na którą powołał się organ, bowiem nie jest to procedura służąca do usuwania błędu organu polegającego na | |niezapoznaniu się z dowodami istniejącymi i dostępnymi w dacie wydania decyzji, ani pozwalająca na uzupełniane postępowania | |dowodowego w celu modyfikacji decyzji ostatecznych. | |Sformułowanie użyte w art.145 §1 pkt 5 kpa - "wyjdą na jaw" – oznacza, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub | |okoliczności, a więc chwila udostępnienia ich organowi. Tym samym nie można przyjąć, że okoliczność zalesienia części powierzchni | |działek rolnych, za które skarżący otrzymał w 2012 r. płatności, ani też fakt wejścia w posiadanie aktualnych zdjęć | |lotniczych/satelitarnych wskazujących, że część powierzchni, za które skarżący otrzymał płatności mogła nie spełniać w 2012 r. | |warunków do przyznania płatności z uwagi na ich zalesienie, ujawniły się dopiero po wydaniu decyzji i były nieznane organowi, który | |wydał decyzję, bowiem zarówno okoliczność, jak i dowód ją potwierdzający (ortofotomapa) wynikały i znajdowały się w materiałach | |będących w dyspozycji tego organu, przed wydaniem decyzji (podobnie WSA w Łodzi w sprawie o sygn. I SA/Łd 1077/09, pub. LEX nr | |606558). | |W analizowanej sprawie nie było podstaw do zastosowania instytucji procesowej, jaką jest tryb wznowienia postępowania. W | |konsekwencji nie istniała możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, w oparciu o | |przepis art. 145 §1 pkt 5 Kpa. Naruszenie prawa procesowego tj.: art.16 Kpa oraz art.145 §1 pkt 5 Kpa mogło mieć istotny wpływ na | |wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji, a także | |postananowienia o wznowieniu postępowania. | |Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt.I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 §1 pkt1 lit. c) oraz art.135 p.p.s.a. O | |kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. |