II OZ 164/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1301/14 w zakresie odmowy zwrotu nadpłaty wpisu od skargi kasacyjnej Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1301/14 w sprawie ze skargi B. D. i S. D. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2015 r. odmówiono Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Poznaniu zwrotu nadpłaty wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1301/14 w sprawie ze skargi B. D. i S.D. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W uzasadnieniu wskazano, że wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] września 2014 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, uiszczając jednocześnie wpis od tej skargi w wysokości 100 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2015 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzupełnił wpis od skargi kasacyjnej, uiszczając kwotę 650 zł. Wyrokiem z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt II OSK 2205/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wystąpił z wnioskiem o zwrot nadpłaconego wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 650 zł, podnosząc, że wpis od skargi kasacyjnej powinien wynieść 100 zł. Sąd przyjął, że w tej sprawie nie zachodzą podstawy do zwrotu żądanej kwoty, albowiem wpis od skargi na postanowienie w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej jest wpisem stosunkowym. Skoro wpis stosunkowy od skargi wynosił 1500 zł, to wpis od skargi kasacyjnej wynosił 750 zł, którą to kwotę uiścił organ. W zażaleniu na zarządzenie Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że wpis we wszystkich sprawach z zakresu budownictwa i architektury, w tym opłat legalizacyjnych jest wpisem stałym. Taka praktyka jest utrwalona w orzecznictwie sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera niezbędne regulacje dotyczące zasad uiszczania opłat sądowych, natomiast w drodze rozporządzenia unormowano jedynie wysokości wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania. Przepis art. 231 P.p.s.a. stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] września 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 50 000 zł. Postanowienie to nakłada na skarżących określone zobowiązanie stanowiące należność pieniężną. Postępowanie w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) kończy postanowienie określające wysokość tej opłaty. Oznacza to, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest należność pieniężna i dlatego nie można przyjąć, w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że wpis należny od skargi na postanowienie o określeniu opłaty z tytułu samowolnego rozbudowania budynku jest wpisem stałym, o którym mowa w przepisie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wbrew twierdzeniom organu, pogląd, że wpis należny od skargi na postanowienie ustalające opłatę legalizacyjną jest wpisem stosunkowym, jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (postanowienia NSA z dnia: 25 lipca 2007 r., sygn. akt II OZ 642/07; 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1068/12, 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OZ 678/13, 22 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 40/16). Stosownie do § 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Skoro zatem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 50 000 zł, to w tej sprawie wpis od skargi wynosił 1500 zł. W konsekwencji wpis od skargi kasacyjnej, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosił połowę wpisu od skargi, czyli 750 zł. Taki wpis od skargi kasacyjnej uiścił organ. Nie ma zatem podstaw, aby dokonać zwrotu kwoty 650 zł na podstawie art. 225 P.p.s.a., zgodnie z którym różnice między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W tej sprawie nie zachodzą podstawy do przyjęcia, że zostały pobrane koszty w wyższej kwocie niż należne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.