V SA/Wa 1250/15

WyrokWSA w Warszawie2015-04-30

Skład orzekający: Michał Sowiński, Beata Krajewska, Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo pozostawił protest wnioskodawcy bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji na realizację działania w ramach programu operacyjnego, pomimo wcześniejszego wyroku sądu administracyjnego nakazującego ponowne rozpatrzenie sprawy?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organ administracji publicznej prawidłowo pozostawił protest wnioskodawcy bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji na realizację działania 4.4 PO IG. Sąd stwierdził, że organ wykazał wyczerpanie alokacji na podstawie dokumentów urzędowych, co zgodnie z art. 30i ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, obligowało go do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Wcześniejszy wyrok sądu administracyjnego nakazujący ponowne rozpatrzenie sprawy nie wykluczał zastosowania art. 30i ust. 1 pkt 1, jeśli w toku postępowania odwoławczego alokacja została wyczerpana.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Projekt nie uzyskał pozytywnej oceny merytorycznej z powodu niespełnienia kryterium opłacalności finansowej, co zostało zakomunikowane spółce. Po złożeniu protestu i uzupełnień, Minister Gospodarki uznał protest za niezasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę spółki, stwierdzając naruszenie prawa i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Gospodarki. Następnie Minister Gospodarki, informacją z dnia 18 lutego 2015 r., pozostawił protest bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji na realizację działania 4.4 PO IG. Spółka zaskarżyła tę informację do WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant ref. staż. - Aleksandra Olczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. Spółka komandytowa w S. na informację Ministra Gospodarki - Departament Wdrażania Programów Operacyjnych z dnia ... lutego 2015 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu: oddala skargę. "S. Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w S. (dalej: skarżąca, wnioskodawca) złożyła 18 grudnia 2013 r. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt.: "...". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 4. Oś priorytetowa: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.4: Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. W wyniku oceny merytorycznej obligatoryjnej przedmiotowy projekt nie uzyskał pozytywnej oceny, gdyż nie spełniał kryterium nr 6 – Projekt wykazuje opłacalność finansową, w tym opłacalność wprowadzenia na rynek nowego lub zasadniczo ulepszonego produktu. Skarżąca została o powyższym poinformowana przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) rozstrzygnięciem z ... maja 2014 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że wnioskodawca obliczając wartość NPV w roku 2014 i 2015 (tj. latach realizacji inwestycji), w przychodach danego roku (Pt) umieścił kwoty, które wskazują, że najprawdopodobniej zaliczył do przychodów kwotę dotacji, co jest błędne. Uwzględnienie wnioskowanej wartości dofinansowania w obliczeniach NPV oznacza uwzględnienie w obliczeniach wartości wszystkich nakładów inwestycyjnych zarówno poniesionych ze środków własnych, kapitałów obcych jak i środków mających pochodzić z dofinansowania. Zdaniem PARP przy obliczeniach NPV w przychodach danego roku (Pt) powinny się znaleźć wyłącznie przychody generowane przez inwestycję, która podlega ocenie, ale nie dotację, która powinna być uwzględniona w obliczeniach wyłącznie w nakładach inwestycyjnych. W opinii PARP, przyjmując do obliczeń NPV w okresie zarówno trzech, jak i pięciu lat po zakończeniu inwestycji, wartości, przyjęte przez wnioskodawcę, z pominięciem dotacji w przychodach danego roku (Pt) zarówno w 2014 jak i w 2015 r., otrzymana wartość NPV będzie mniejsza od zera, co w ocenie PARP wskazuje, że nie spełnione zostało powyższe kryterium. Skarżąca złożyła protest, w którym zakwestionowała ocenę kryterium nr 6. Jednocześnie zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie wyników oceny merytorycznej każdego z ekspertów oceniających projekt. W uzasadnieniu protestu zarzucono, że argumentacja PARP jest błędna, ponieważ niezależnie od tego, w którym miejscu uwzględnimy dotację (pomniejszenie kosztów inwestycyjnych lub uwzględnienie po stronie przychodów) wyliczenie takie, będzie tożsame z wyliczeniem zastosowanym we Wniosku, a dodatkowo wartość NPV pozostanie niezmieniona. Skarżąca podkreśliła, że jej wyliczenie jest prawidłowe i zgodne z wytycznymi zawartymi w dokumentacji konkursowej Działania 4.4, a analiza została przeprowadzona zgodnie z zasadami oceny inwestycji za pomocą metod przepływów zdyskontowanych. Po otrzymaniu odpowiedzi na złożone zapytanie, skarżąca 12 czerwca 2014 r. złożyła pismo stanowiące uzupełnienie protestu. Jak zauważyła, z otrzymanych kart oceny wynikało, że jeden z ekspertów oceniających wniosek nie miał zastrzeżeń do sposobu wyliczenia NPV. Minister Gospodarki (Instytucja Pośrednicząca - IP) – w odpowiedzi na protest – rozstrzygnięciem z ... czerwca 2014 r. poinformował skarżącą, że protest został uznany za niezasadny. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że przepływy pieniężne należało we wniosku zweryfikować i przyjąć dla poszczególnych okresów na podstawie rachunku zysków i strat wg załączonego opisu sytuacji finansowej wnioskodawcy oraz jej prognozy. NPV liczone jest z uwzględnieniem wnioskowanej wartości dotacji dofinansowania. Wnioskodawca w proteście zauważył, że jednym z powodów uznania kryterium za niespełnione było przyjęcie dotacji jako źródła przychodów. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG, NPV liczone jest z uwzględnieniem wnioskowanej wartości dofinansowania (tj. dyskontowaniu poddać należy wartość wszystkich nakładów inwestycyjnych zarówno poniesionych ze środków własnych, kapitałów obcych jak i środków mających pochodzić z dofinansowania). Zdaniem IP wątpliwości budzi poziom założonych kosztów związanych z planowaną inwestycją. Wnioskodawca pomija ważne z punktu widzenia wyników oceny obowiązki spoczywające na wnioskodawcy tj. obowiązki wynikające z Przewodnika cyt. "Oceny dokonuje się na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, w szczególności w V części - Finansowa realizacja projektu oraz na podstawie wiedzy eksperta oceniającego. Dlatego we wniosku o dofinansowanie przedsiębiorca musi podać wiarygodne dane umożliwiające dokonania oceny". IP stwierdziła, że zgodnie z cytowanym Przewodnikiem przyczyną uznania kryterium za niespełnione może być "uniemożliwiająca dokonanie rzetelnej oceny i stwierdzona przez oceniających niezgodność sposobu wypełnienia punktów we wniosku o dofinansowanie branych pod uwagę przy ocenie tego kryterium z zapisami właściwej instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie" a takie niezgodności znalazły się we wniosku przedłożonym do oceny. Wnioskodawca w projekcji sprawozdań finansowych nie zastosował się do wymagań określonych w Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie i Regulaminie dotyczących ich sporządzania dla celów dokumentacji aplikacyjnej. Wnioskodawca niezgodnie z wymogami przedstawił dane stanowiące podstawę do oszacowania NPV projektu. Nie uwzględnił w odpowiedniej pozycji rachunku dotacji do projektu. W przychodach danego roku (Pt) uwzględnił dotację jako przychody operacyjne projektu danego roku, a nie dokonał odpowiedniej korekty nakładów inwestycyjnych. Ponadto wnioskodawca we wniosku (2 rok) podał błędną kwotę nakładów inwestycyjnych w wysokości ... zł (co oczywiście powodowałoby, że wartość NPV byłaby ujemna), zamiast kwoty ... zł. Stąd trudno rzetelnie ocenić prawidłowość sporządzenia rachunku. W proteście wnioskodawca nie odniósł się do tego błędu we wniosku koncentrując się na zgłaszanych uwagach do oceny. Konkludując, IP uznała zastrzeżenia skarżącej w odniesieniu do kryterium nr 6 za częściowo zasadne tj. w części dotyczącej istoty rachunku NPV – wynik rachunku będzie niezmienny, jeśli poprawnie ujmie się strumienie dodatnie i ujemne związane z realizacją projektu niezależnie od tego, w której pozycji zostaną zaewidencjonowane: nakłady, koszty, przychody. Jednocześnie stwierdziła, że skarżąca nie zastosowała się do wymogów obowiązujących przy sporządzaniu rachunku efektywności projektu. Przeprowadzony przez skarżącą rachunek NPV zawiera uchybienia względem wymagań dokumentacji aplikacyjnej, co przede wszystkim uniemożliwia rzetelną ocenę projektu. Wnioskodawca w sposób błędny dokonał wyliczenia wartości zaktualizowanej netto NPV dla projektu. Pismem z ... lipca 2014 r. IP udzieliła odpowiedzi skarżącej na jej pismo z 12 czerwca 2014 r. (uzupełnienie protestu). Na rozstrzygnięcie IP skarżąca 14 lipca 2014 r. złożyła skargę do tutejszego Sądu i wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą lub pośredniczącą oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 3 września 2014 r. V SA/Wa 1746/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę w ten sposób, że stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Gospodarki. Sąd pierwszej instancji uznał, że zarzucając wnioskodawcy brak spełnienia kryterium opłacalności organ wyliczył wskaźnik NPV (Net Present Value) w sposób, który nie znajduje oparcia w przepisach w procedurach wyłaniania projektów przyjętych w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Za uzasadniony Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 oraz art. 30b ust. 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, tj. uchybienia zasadzie rzetelnej oceny projektu wskutek braku należytego uzasadnienia stanowiska zawartego w informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Sąd wskazał, że w art. 30i pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju została przewidziana jedna sytuacja, w której sąd w przypadku uwzględnienia skargi nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Taką sytuacją jest wyczerpanie alokacji na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy. Wykazanie faktu wyczerpania alokacji na realizację działania lub priorytetu następuje przed sądem administracyjnym wyłącznie na podstawie dokumentów, o czym stanowi art. 30e ustawy o zasadach powadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zdaniem Sądu pierwszej instancji, załączony do odpowiedzi na skargę arkusz kalkulacyjny - wydruk komputerowy dotyczący stanu wykorzystania alokacji w III-IV osi POIG - nie ma charakteru dokumentu w rozumieniu art. 244 § 1 k.p.c. Z tego względu Sąd uznał, że nie mógł stwierdzić, czy alokacja na realizację działania została wyczerpana. Wskazał przy tym, że okoliczność wyczerpania alokacji, poświadczoną stosownym dokumentem, Instytucja Pośrednicząca powinna zbadać przy ocenie protestu. Minister Gospodarki złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r. II GSK 2450/14 oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu sąd kasacyjny stwierdził, że wskazany jako naruszony art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie mógł być w niniejszej sprawie zastosowany. Zauważył, że kontrola sądowa spraw dotyczących prowadzenia polityki rozwoju odbywa się według reguł ustanowionych w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z art. 30e tego aktu normatywnego wynika, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Wspomniany art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Przepis ten wskazuje zatem jedną z form rozstrzygnięcia podejmowanego przez wojewódzki sąd administracyjny w przypadku uwzględnienia skargi wniesionej na decyzję lub postanowienie, a więc inne akty administracyjne niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z tego względu art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie mógł mieć nawet odpowiedniego zastosowania w niniejszej sprawie. W ocenie NSA ustalenie wyczerpania alokacji - warunkującego możliwość zastosowania art. 30i pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego, które przed sądami administracyjnymi może nastąpić wyłącznie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., to jest poprzez przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów, przy czym w niniejszej sprawie - z uwagi na materię będącą przedmiotem postępowania dowodowego - powinny to być dokumenty urzędowe. W postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie został złożony dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 § 1 k.p.c., który mógłby być przedmiotem dowodu, o jakim mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. Tym samym w postępowaniu przed WSA nie wykazano, że alokacja na realizację działania 4.4. została wyczerpana. Nie było zasadne stanowisko autora skargi kasacyjnej, że Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni § 50 rozporządzenia MRR z 2 kwietnia 2012 r. w zw. z § 2 pkt 1 i § 58 ust. 1 rozporządzenia MIiR z 18 czerwca 2014 r. w zw. z art. 44 ust. 3 rozporządzenia nr 800/2008 i wskutek tego wadliwie uznał, że alokacja nie została wyczerpana. Wskazany przez Ministra Gospodarki § 50 rozporządzenia MRR z 2 kwietnia 2012 r. zawiera dwa ustępy (autor skargi kasacyjnej nie wskazał, który z nich miał zostać naruszony), w których określono, do kiedy może być udzielana pomoc finansowa, regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc de minimis. Analogicznej problematyki dotyczy § 58 ust. 1 rozporządzenia MIiR z 18 czerwca 2014 r. ("Pomoc finansowa może być udzielana do końca okresu dostosowawczego, o którym mowa w art. 44 ust. 3 zdanie pierwsze w związku z art. 45 rozporządzenia Komisji, z wyłączeniem regionalnej pomocy inwestycyjnej"), zaś § 2 pkt 1 tego aktu prawnego stanowi, że "wsparcie w zakresie inwestycji dla przedsiębiorców w ramach działań: a) 4.2 Stymulowanie działalności B+R przedsiębiorstw oraz wsparcie w zakresie wzornictwa przemysłowego, b) 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym, c) 5.1 Wspieranie rozwoju powiązań kooperacyjnych o znaczeniu ponadregionalnym w przypadku określonym w § 36 - stanowi pomoc publiczną i jest udzielane zgodnie z warunkami określonymi w przepisach rozdziału I, art. 13 w rozdziale II oraz rozdziału III rozporządzenia Komisji". Natomiast zgodnie z art. 44 ust. 3 rozporządzenia nr 800/2008, "wraz z końcem okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia wszystkie programy pomocy wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone przez 6-miesięczny okres dostosowawczy, z wyjątkiem programów pomocy regionalnej. Wyłączenie programów pomocy regionalnej wygasa z dniem wygaśnięcia zatwierdzonych map pomocy regionalnej". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść przywołanych przepisów nie wskazuje, że została wyczerpana alokacja na działanie 4.4 "Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym". Z przepisów tych zdaniem NSA można było wywieść, że pomoc finansowa mogła być udzielana tylko do 30 czerwca 2014 r., co nie jest równoznaczne z wyczerpaniem środków finansowych na działanie 4.4. Z treści art. 30i pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie wynika, by dla zastosowania tego przepisu miała znaczenie możliwość zawarcia umowy z beneficjentem. Sprawa na etapie protestu od oceny wniosku o dofinansowanie została przekazana do Ministra Gospodarki, który w dniu ... lutego 2015 r. zaskarżonym do Sądu pismem poinformował, że protest został pozostawiony bez rozpatrzenia z uwagi na wyczerpanie alokacji na realizację działania. Organ wyjaśnił, że zgodnie z aktualizowanym miesięcznie stanem wykorzystania alokacji w III-VI osi POIG, w działaniu 4.4 PO IG dostępna alokacja na dzień 5 sierpnia 2014 r. wynosiła ... zł. Zakontraktowana kwota wynosiła ... zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o ... zł kwotę środków dostępnych w alokacji (119,07%). Powyższe potwierdza dokument pt. "Stan wykorzystania alokacji w Działaniu 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 wg stanu na dzień 5 sierpnia 2014 r.", tj. na czas wydania wyroku przez WSA. Jak wskazał Minister Gospodarki, wykorzystanie alokacji zostało potwierdzone przez Instytucję Zarządzającą (Departament Konkurencyjności i Innowacyjności w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju) w piśmie z dnia ... września 2014 r., znak ..., z którego wynika, że zgodnie z arkuszem kalkulacyjnym monitorującym przepływ środków przekazywanych przez Komisję Europejską oraz wyliczającym dostępną w programie operacyjnym alokację w polskich złotych w ramach PO IG, obowiązującym w okresie od 6 września do 5 października 2014 r., wykorzystanie alokacji na działanie 4.4 wynosi 116,99% co oznacza, że alokacja została wyczerpana. Również na dzień ponownego rozpatrywania protestu alokacja na działanie 4.4 PO IG była wyczerpana. Według stanu na dzień 5 lutego 2015 r. dostępna alokacja wynosiła ... zł. Zakontraktowana kwota wynosiła ... zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o ... zł kwotę środków dostępnych w alokacji (114,07%). Organ wyjaśnił, że zmiany w zakresie wysokości kwot oraz procentowego wykorzystania alokacji wynikają przede wszystkim ze zmian kursu euro. Wnioskodawca zaskarżył opisane wyżej pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie: 1. art. 153 ppsa w zw. z art. 30e uzppr poprzez niezastosowanie się przez organ - Ministra Gospodarki do wskazań wyroku WSA, tj. stwierdzenie okoliczności wyczerpania braku alokacji jedynie w oparciu o zestawienie, któremu WSA odmówił wcześniej waloru dokumentu oraz dodatkowo niedołączenie ww. zastawienia do Informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, co uniemożliwia dokonanie kontroli czy ustalenie okoliczności wyczerpania alokacji przez organ nastąpiło w oparciu o stosowny dokument zgodnie z wiążącymi Ministra Gospodarki wskazaniami WSA; 2. art. 30i pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 2 uzppr poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 30i pkt 1 uzppr i pozostawienie protestu Spółki bez rozpatrzenia, w sytuacji gdy alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 uzppr nie została ostatecznie wyczerpana - świadczą o tym m.in. zmiany w zakresie wysokości zakontraktowanych kwot oraz procentowego wykorzystania alokacji co powoduje nieuzasadnione zróżnicowanie pozycji wnioskodawców i naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów poprzez pozbawienie prawa do oceny wniosków, które przy pierwszej ocenie zostały nieprawidłowo ocenione i przywrócone do konkursu na skutek orzeczenia właściwego sądu oraz niespełnienie przesłanki rzetelności przy dokonywaniu oceny wniosków; 3. art. 30i zdanie pierwsze w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 2 uzppr poprzez błędną wykładnię tych przepisów prowadzącą do niesłusznego zastosowania w sprawie przepisu art. 30i pkt 1 uzppr, tj. przyjęcie, iż dostępna w ramach działania 4.4 POIG alokacja została wyczerpana, podczas gdy z treści ww. przepisów wynika, iż dofinansowanie projektów jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego, a zatem dla uznania, iż alokacja w danym działaniu została wyczerpana konieczny jest brak środków w innych działaniach w ramach tego samego priorytetu, a w konsekwencji brak możliwości przesunięcia środków z innych działań tego samego priorytetu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem w ramach działań 4.2, 4.3 oraz 4.5 priorytetu 4 POIG pozostały możliwe do przesunięcia na rzecz działania 4.4 środki finansowe, a więc alokacja w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30i zdanie pierwsze uzppr w tym działaniu nie została wyczerpana. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik IP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowiska i argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 30e ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Na mocy art. 153 u.z.p.p.r. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Sądowa kontrola dokonywana przez sąd orzekający w niniejszym składzie na podstawie art. 30 c i następnych u.z.p.p.r., sprowadza się do zbadania, czy ocena projektu dokonywana przez właściwą instytucję została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, czy też w sposób prawo naruszający. Kontrolując prawidłowość wydanej oceny wniosku o dofinansowanie, Sąd winien wziąć pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Istotą sporu w sprawie jest to, czy PARP, a następnie IP, dokonała prawidłowej oceny złożonego przez skarżącą projektu o nazwie "Wdrożenie nowych technologii w firmie SALAG" w zakresie oceny kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 6 – "Projekt wykazuje opłacalność finansową, w tym opłacalność wprowadzenia na rynek nowego zasadniczo ulepszonego produktu". Obowiązkiem instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu złożonego przez skarżącą od oceny projektu, którą w rozpatrywanej sprawie jest Minister Gospodarki (IP) było zapoznanie się z wynikami pierwotnej oceny projektu, zapoznanie się z treścią protestu wraz z jego i wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, dokonanie ponownej analizy oceny projektu (w ramach kryteriów objętych protestem) oraz szczegółowego pisemnego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, zawierającego odniesienie do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów. Powinności powyższe wynikają z § 8 ust. 11 pkt od 1 do 4 oraz § 9 pkt 2 Załącznika 4.4 Procedura Odwoławcza w ramach PO IG (wersja z 22 października 2013 r.). Sąd stwierdza, że niezasadny jest zarzut skarżącej odnoszący się do naruszenia przez Ministra Gospodarki art. 153 p.p.s.a. Organ zastosował się bowiem do oceny prawnej sądów orzekających w sprawie i zgodnie ze wskazaniami WSA i NSA przeprowadził postępowanie dowodowe poprzez przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów urzędowych na okoliczność wyczerpania alokacji dla działania 4.4 PO IG. Zgodnie z aktualizowanym miesięcznie stanem wykorzystania alokacji w III-VI osi PO IG, w działaniu 4.4 PO IG dostępna alokacja na dzień 5 sierpnia 2014 r. wynosiła ... zł. Zakontraktowana kwota wynosiła ... zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o ... zł kwotę środków dostępnych w alokacji (119,07%). Powyższe zostało potwierdzone w dokumencie pt. "Stan wykorzystania alokacji w Działaniu 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 wg stanu na dzień 5 sierpnia 2014 r.", tj. na czas wydania wyroku przez WSA. Wykorzystanie alokacji zostało także potwierdzone przez Instytucję Zarządzającą (Departament Konkurencyjności i Innowacyjności w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju) w piśmie z dnia ... września 2014 r., znak ... (potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia ww. pisma w załączeniu), z którego wynika, że zgodnie z arkuszem kalkulacyjnym monitorującym przepływ środków przekazywanych przez Komisję Europejską oraz wyliczającym dostępną w programie operacyjnym alokację w polskich złotych w ramach PO IG, obowiązującym w okresie od 6 września do 5 października 2014 r., wykorzystanie alokacji na działanie 4.4 wynosi 116,99% co oznacza , że alokacja została wyczerpana. Również na dzień ponownego rozpatrywania protestu alokacja na działanie 4.4 PO IG była wyczerpana. Według stanu na dzień 5 lutego 2015 r. dostępna alokacja wynosiła ... zł. Zakontraktowana kwota wynosiła ... zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o ... zł kwotę środków dostępnych w alokacji (114,07%). Powyższe potwierdza dokument pt. "Stan wykorzystania alokacji w Działaniu 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 wg stanu na dzień 5 lutego 2015 r.". Według stanu na dzień 5 kwietnia 2015 r. dostępna alokacja wynosiła ... zł. Zakontraktowana kwota wynosiła ... zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o ... zł kwotę środków dostępnych w alokacji (113,89 %). Powyższe potwierdza dokument pt. "Stan wykorzystania alokacji w Działaniu 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 wg stanu na dzień 5 kwietnia 2015 r.", tj. na czas rozpoznawania sprawy przez WSA. Słusznie zwróciła uwagę Instytucja Pośrednicząca, że zmiany w zakresie wysokości kwot oraz procentowego wykorzystania alokacji wynikają przede wszystkim ze zmian kursu euro. Występująca w analizowanym okresie nadkontraktacja, na którą wyraził zgodę Minister Finansów, uwzględnia zdarzenia rezygnacji wnioskodawców z podpisania umowy o dofinansowanie lub rozwiązania umowy, jak również potencjalnych oszczędności pojawiających się w trakcie realizacji projektu. Powyższy stan świadczy zatem o braku środków w ramach działania 4.4 PO IG, a nie odwrotnie jak próbuje zasugerować skarżąca. Ponadto w procesie ustalania dostępności środków czy wyczerpania alokacji na działanie nie pojawiają się, wskazywane przez skarżącą, kategorie faktycznego, całkowitego i definitywnego braku środków i wyczerpania alokacji. Natomiast fakt wyczerpania alokacji na działanie stwierdzany jest na podstawie arkusza kalkulacyjnego publikowanego co miesiąc przez Ministra Finansów, który uwzględnia zmiany stanu dostępności alokacji dla poszczególnych działań PO IG oraz kurs walutowy przyjęty do szacowania alokacji. Również niesłuszne są zdaniem Sądu zarzuty skarżącej o niewłaściwym zastosowaniu i błędnej wykładni art. 30i ustawy skutkujące pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia i przyjęciem, że dostępna w ramach działania 4.4 PO IG alokacja została wyczerpana. Skarżąca zarzuca, że z przepisów wynika jakoby dofinansowanie projektów było możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego i tym samym dla uznania, że alokacja w danym działaniu została wyczerpana konieczny jest brak środków w innych działaniach w ramach tego samego priorytetu. Sąd zauważa, że w przypadku, gdy w ramach osi priorytetowych ustanowione były działania, protest pozostawia się bez rozpatrzenia w sytuacji wyczerpania alokacji na działanie - co miało miejsce w przedmiotowym przypadku. W priorytecie IV PO IG Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia wyodrębnione zostało Działanie 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. W przypadku, gdy realizacja działań w ramach danego priorytetu nie została przewidziana, protestu nie rozpatruje się, gdy wyczerpaniu ulegnie alokacja na priorytet. Powyższe zostało potwierdzone przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju (Instytucję Zarządzającą) w piśmie z dnia ... marca 2014 r., znak .... Zdaniem Sądu w opisanym stanie zastosowanie powinien mieć art. 30i pkt 1 u.z.p.p.r., który stanowi, że: "W przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art, 30a ust. I pkt 2, zostanie wyczerpana: 1) właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c; 2) sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. W art. 30i ustawodawca jednoznacznie stwierdził, że zawarcie umowy o dofinansowanie projektu następuje wyłącznie w przypadku, gdy jest możliwe jego dofinansowanie ze środków przeznaczonych na realizację poszczególnych działań lub priorytetów w ramach programu operacyjnego (art. 30a ust. 1 pkt 2). Jeśli wyczerpanie alokacji nastąpi w toku postępowania odwoławczego, właściwa instytucja, stwierdzając tę okoliczność, ma obowiązek pozostawić protest bez rozpatrzenia. Z uwagi na fakt, że organ prawidłowo wykazał wyczerpanie alokacji, czyli brak środków w działaniu 4.4 PO IG, dokonywanie oceny projektów i zawieranie nowych umów o dofinansowanie projektów w tym działaniu było już niemożliwe. W związku z powyższym protest od oceny przedmiotowego wniosku o dofinansowanie prawidłowo został pozostawiony bez rozpatrzenia. Kwestia wyczerpania alokacji była już przedmiotem orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach V SA/Wa 2469/14, V SA/Wa 2546/14, V SA/Wa 2545/14, w których WSA wydał wyroki oddalająca skargi na pozostawienie protestów bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji. W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. Sąd oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło