II SA/Ke 271/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2015r. sprawy ze skargi B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę. Postanowieniem z dnia [....] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu zażalenia spółki B. Sp., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w z dnia [...] w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego wystąpił do ww. Spółki z żądaniem poddania badaniu sprawdzającemu automatu do gier o niskich wygranych nr poświadczenia rejestracji [...] przez upoważnioną przez Ministra Finansów jednostkę badającą – Politechnikę Rzeszowską w Rzeszowie. W opinii technicznej z dnia 26.09.2014r., sporządzonej na zlecenie organu, ww. jednostka badająca stwierdziła, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009r. nr 201, poz. 1540 ze zm.) i związanych z tą ustawą aktów prawnych dla automatów o niskich wygranych. Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji ustalił wysokość kosztów postępowania powstałych z tytułu wykonania badania sprawdzającego ww. automatu do gier o niskich wygranych w kwocie 3.493,27 zł, obciążając tymi kosztami B. Sp. z o.o. – na podstawie art. 265 § 2, art. 267 § 1 pkt 4, art. 269, art. 270a Ordynacji podatkowej oraz art. 8, art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniosła Spółka zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie art. 23b ust. 5 w zw. z art. 23b ust. 1 i 3 i w zw. z art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26.05.2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011r. nr 134, poz. 779) w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 3 i art. 16 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 30.08.2002r. o systemie ocen zgodności (Dz. U. 2010r. nr 138, poz. 935 ze zm.). W uzasadnieniu skarżąca wskazała na bezpodstawne obciążenie Spółki, w oparciu o art. 23b ust. 5 ustawy, kosztami badania automatu, przeprowadzonego przez podmiot, który w momencie wykonywania badania i wydania opinii nie miał statusu jednostki badającej, upoważnionej przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej włączył do prowadzonego postępowania zażaleniowego dowód w postaci decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w z dnia 3.11.2014r. dotyczącej cofnięcia rejestracji ww. automatu do gier. Dyrektor Izby Celnej, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, wskazał że w związku z ustaleniami zawartymi w sporządzonej na potrzeby niniejszej sprawy opinii został spełniony warunek z art. 23b ust. 5 ustawy, pozwalający obciążyć kosztami badania sprawdzającego Spółkę. Organ II instancji wskazał przy tym, że przedmiotowe badanie było bezpośrednio związane z prowadzonym postępowaniem w sprawie cofnięcia rejestracji poddanego badaniu automatu. Podkreślono także, mając na uwadze art. 23b ust. 4 ustawy, że przed zleceniem wykonania badania sprawdzającego organ podatkowy zbadał wysokość stawek stosowanych przez stosowne jednostki badające za wykonanie takiego badania (pismami z dnia 29.08.2013r.). W wyniku ww. zapytania otrzymano następujące wysokości kosztów przeprowadzenia badania: Wojskowa Akademia Techniczna - od 10.000 do 50.000 złotych, GLI Austria GmbH - od 4.000 do 20.000 euro, Politechnika Rzeszowska - od kilku do kilkunastu tysięcy złotych. W konsekwencji organ uznał, że koszt w wysokości 3.493,27 zł nie przekracza średnich stawek stosowanych przez jednostki badające za przeprowadzenie badania sprawdzającego automatu. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ II instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie został spełniony warunek przeprowadzenia badania przez uprawnioną jednostkę, gdyż Politechnika Rzeszowska została wymieniona jako upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wykonywania badań sprawdzających automatów do gier o niskich wygranych (www.mf.gov.pl). Ponadto upoważnienie ww. jednostki badającej do przeprowadzania badań sprawdzających automatów do gier o niskich wygranych istniało w dacie przeprowadzania badań spornego automatu – zostało bowiem udzielone w dniu 5.07.2005r., podczas gdy badanie przeprowadzono w dniu 26.09.2014r. Natomiast argument o braku właściwej akredytacji jednostki badającej nie mógł mieć wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. Jak wynika bowiem z orzecznictwa sądowego, samo podanie do publicznej wiadomości wykazu jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23 b ust. 6 ustawy o grach) stanowi wystarczającą podstawę do zwrócenia się do takiej jednostki z odpowiednim zleceniem przeprowadzenia badania. Ustosunkowując się do zarzutu braku notyfikacji ustawy (co ma przesądzać zdaniem strony o wydaniu postanowienia bez podstawy prawnej) organ stwierdził, że stanowiący materialnoprawną podstawę wydania tego rozstrzygnięcia przepis art. 23b ust. 5 ustawy nie narusza prawa unijnego w zakresie procedury udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych, to jest Dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22.06.2008r. Projekt nowelizacji ustawy z dnia 26.05.2011r., zawierający m. in. ten przepis, został bowiem notyfikowany Komisji Europejskiej, a okres obowiązkowego wstrzymania procedury legislacyjnej upłynął w dniu 17.12.2010r. Jeśli chodzi zaś o wartość merytoryczną sporządzonego badania sprawdzającego wskazano, że postanowienie w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego ma charakter wpadkowy. W konsekwencji, organ II instancji, kontrolując legalność tego postanowienia, nie jest upoważniony do oceny merytorycznej opinii z badania sprawdzającego, jak również do oceny zachowania warunków bezstronności i obiektywizmu w badaniu. Kwestie te są bowiem badane w postępowaniu głównym dotyczącym cofnięcia rejestracji automatu do gier – w którym oceniono prawidłowość dopuszczenia dowodu ze spornego badania jak również wartość dowodową przedmiotowej opinii. Natomiast w postępowaniu w przedmiocie kosztów tego badania ocenia się wyłącznie spełnienie formalnych warunków do obciążenia tymi kosztami, określonych w art. 23b ustawy – które w niniejszej sprawie zostały spełnione. Wskazano przy tym, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że istniało uzasadnione podejrzenie, iż sporny automat nie spełnia warunków określonych w ustawie – co potwierdza wynik kontroli spornego automatu przeprowadzonej w dniu 16.05.2013r. przez pracowników Urzędu Celnego w. W czasie kontroli stwierdzono bowiem, że automat umożliwia grę za stawki wyższe od dozwolonych ustawą o grach hazardowych. Skargę na ww. postanowienie organu II instancji wniosła B., zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 23b ust. 5, art. 23b ust. 1 i ust. 3 w związku z art. 23f ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 i ust. 5 pkt 1 oraz ust. 6 i art. 129 ust. 3, art. 2 ust. 3 i ust. 5 ustawy w związku z art. 12 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 26.05.2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych oraz w związku z art. 2 pkt 3, art. 15 ust. 2 pkt 3, art. 15 ust. 6, art. 16 ust. 2 pkt 5, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 30.08.2002r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010r. nr 138, poz. 935 ze zm. ), jak również z art. 5 ust. 1 i ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9.07.2008r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG ) nr 339/93. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała w szczególności na wadliwe przyjęcie przez organ, że Politechnika Rzeszowska pomimo braku przedstawienia w zawitym ustawowym terminie do dnia 14.07.2012r. certyfikatu akredytacji łączącego się tematycznie z badaniami urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, jakimi są automaty do gier, w tym o niskich wygranych, zachowała po tej dacie status jednostki badającej. Stało się tak pomimo, że utrata statusu jednostki badającej następuje w takiej sytuacji ex lege, w związku z czym po dniu 14.07.2012r. Politechnika Rzeszowska nie mogła wykonać jakichkolwiek badań sprawdzających generujących koszty, o jakich mowa w art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych. Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie na narusza prawa. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. Kwestię sporną pomiędzy stronami stanowi zasadność obciążenia skarżącej Spółki kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. Zdaniem składu orzekającego organy trafnie oceniły, że w rozpoznawanej sprawie sporne koszty obciążają podmiot eksploatujący automat, czyli skarżącą Spółkę. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy art. 265 § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 23b ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Koszty badań sprawdzających stanowią koszty postępowania, które podlegają ustaleniu w drodze postanowienia organu celnego, określającym ich wysokość, osobę zobowiązaną do ich poniesienia oraz termin i sposób uiszczenia (art. 269 Ordynacja podatkowa). Koszty tego rodzaju można zaliczyć do innych wydatków bezpośrednio związanych z rozstrzygnięciem sprawy (art. 265 § 2 Ordynacji podatkowej), przy czym przepis szczególny, jakim jest art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych wyłącza swobodę organu, nakazując mu obciążenie kosztami badania sprawdzającego podmiot eksploatujący automat lub urządzenie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania o cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, wszczętego w lutym 2014r. na podstawie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Od dnia 14 lipca 2011 r. obowiązują przepisy art. 23 "a" – art. 23 "f" dodane ustawą nowelizującą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779). W przepisach tych uregulowano m.in. zasady przeprowadzania badań sprawdzających automatów do gier oraz wskazano (w art. 23 "b" ust. 4 i 5), że koszty badań sprawdzających nie powinny przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania, zaś w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie. Oznacza to, że od dnia 14 lipca 2011 r. obciążenie podmiotu eksploatującego kosztami badania sprawdzającego może nastąpić w sytuacji, gdy wynik tego badania wykaże niespełnienie przez automat warunków określonych w ustawie. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie spornych kosztów ma charakter wpadkowy, bowiem zasadnicze postępowanie dotyczyło cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Kontrolując legalność postanowienia wydanego w kwestii wpadkowej Sąd ocenie wyłącznie wystąpienie tych okoliczności, które uzasadniały nałożenie na stronę kosztów badania sprawdzającego. Tym samym nie jest upoważniony do merytorycznej oceny przesłanek rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu. Zdaniem Sądu, z treści art. 23 "b" ust. 1, 3 i 4 oraz art. 23 "f" ustawy hazardowej wynika, że: badanie sprawdzające następuje na zlecenie naczelnika urzędu celnego w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie; przeprowadzane jest przez jednostkę upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych; koszty badania nie powinny przekraczać średnich stawek za dany rodzaj badania oraz w przypadku wyniku negatywnego badania - kosztami obciążany jest podmiot eksploatujący automat. W ocenie Sądu przepis art. 23 "b" ust. 5 ustawy hazardowej stanowi "przepis odrębny", o którym mowa w art. 267 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, który wprowadza odmienne od zasad uregulowanych w Ordynacji podatkowej zasady obciążania strony kosztami powstającymi w postępowaniu podatkowym. Przepis szczególny, jakim jest art. 23 "b" ust. 5 ustawy o grach hazardowych wyłącza swobodę organu, nakazując mu obciążenie kosztami badania sprawdzającego podmiot eksploatujący automat lub urządzenie. Zgodnie z art. 23 "b" ust. 1 ustawy o grach hazardowych, na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. Z kolei z art. 23 "b" ust. 3 ustawy wynika, że badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia. Stosowanie do art. 23 "b" ust. 5 ustawy o grach hazardowych w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie. Koszty badań sprawdzających nie powinny przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania (art. 23"b" ust. 4 ustawy o grach hazardowych). Zdaniem Sądu, w realiach rozpoznawanej sprawy organ miał uzasadnione podstawy by podejrzewać, że eksploatowany przez Spółkę automat do gier o niskich wygranych nie spełnia warunków ustawowych. Fakt, że podejrzenia były uzasadnione potwierdziły wyniki kontroli spornego automatu przeprowadzonej w dniu 16 maja 2013r. przez pracowników Urzędu Celnego, w trakcie której stwierdzono, że automat umożliwia grę za stawki wyższe od dozwolonych ustawą o grach hazardowych. W opinii technicznej z dnia 26.09.2014r., sporządzonej na zlecenie organu, przez upoważnioną jednostkę badającą - Politechnikę Rzeszowską stwierdzono, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009r. nr 201, poz. 1540 ze zm.) i związanych z tą ustawą aktów prawnych dla automatów o niskich wygranych. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej Spółki, która podważała kompetencje Politechniki Rzeszowskiej w Rzeszowie do prowadzenia badań automatów do gier wskazując na brak akredytacji, gdyż automat, którego zgodność z wymogami ustawowymi zakwestionował organ celny, został poddany badaniu przez upoważnioną jednostkę badającą. Odnosząc się do tego zarzutu skład orzekający wyraża pogląd zaprezentowany już w tego typu sprawach przez WSA w Lublinie w wyroku z dnia 22 maja 2014r.,sygn. akt III SA/Lu 921/13, WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 19 listopada 2013r. sygn. akt II SA/Bk 719/13, jak również w powołanych w uzasadnieniach tych wyroków orzeczeniach sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 23f ust. 1 ustawy o grach hazardowych upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych. Jednym z warunków udzielenia upoważnienia jest przedstawienie akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement) (art. 23f ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1). Upoważnienie jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji (ust. 3), odmowa jego wydania następuje w drodze decyzji (ust. 4), w określonych w ustawie przypadkach może być cofnięte drodze decyzji ministra (ust. 5). Minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (ust. 6). Akredytacja, o której mowa w art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy nie musi być akredytację w dziedzinie badań technicznych automatów o niskich wygranych, ani szerszą akredytacją w dziedzinie badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych (charakter urządzeń z definicji automatu o niskich wygranych). Analiza przepisów art. 23f ust. 1 – 6 ustawy o grach hazardowych, odnoszących się do instytucji udzielania upoważnień do badań technicznych automatów i urządzeń do gier prowadzi do wniosku, że wyżej wymienione przepisy ustawy (w szczególności art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych) nie wymagają, aby jednostka ubiegająca się o udzielenie upoważnienia przedstawiła sprecyzowaną zakresowo akredytację. Wynika to z treści art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, według którego wymaga się od jednostki badającej jedynie posiadania akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub innego podmiotu wymienionego w tym przepisie. W ww. przepisie ustawodawca nie wskazuje jaki ma być zakres akredytacji, czy też jakiej normy zharmonizowanej wymagania ma spełniać jednostka oceniająca zgodność lub ewentualnie jakie dodatkowe wymagania ma spełniać jednostka. Przepis art. 23f ustawy o grach hazardowych został wprowadzony ustawą dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779). W myśl przepisu przejściowego - art. 12 ust. 1 - podmioty będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jednostkami badającymi upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier uznaje się za jednostki badające upoważnione do badań technicznych automatów i urządzeń do gier zgodnie z przepisami art. 23f ustawy o grach hazardowych. Z ust. 2 tego artykułu wynika m.in., że podmiot, który został w tym trybie uznany za upoważnioną jednostkę badającą jest obowiązany do złożenia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. do 14 lipca 2012 r.), dokumentu akredytacji, wystawionego zgodnie z wymogami określonymi w art. 23f ust. 2 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Sankcją za niedopełnienie tego warunku jest wygaśnięcie upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 12 ust. 3). Jak wynika z informacji znajdujących się na stronie Ministerstwa Finansów (www.finanse.mf.gov.pl/inne-podatki/podatki-od-gier-gry-hazardowe) - Politechnika Rzeszowska widnieje w wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Ponadto upoważnienie ww. jednostki badającej do przeprowadzania badań sprawdzających automatów do gier o niskich wygranych istniało w dacie przeprowadzania badań spornego automatu – zostało bowiem udzielone w dniu 5 lipca 2005r., podczas gdy badanie przeprowadzono w dniu 26 września 2014r. W opinii tej jednostka badająca wskazała numer i datę upoważnienia Ministra Finansów. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie zgodnie z którym w postępowaniu, którego przedmiotem jest ocena zgodności z prawem postanowienia w przedmiocie kosztów badania sprawdzającego nie ma możliwości dokonywania merytorycznej oceny prawidłowości upoważnienia udzielonego przez Ministra Finansów jednostce badającej, ponieważ oznaczałoby to wyjście poza granice sprawy, wyznaczone przedmiotem zaskarżenia. Stanowiłoby również wkroczenie w kompetencje Ministra Finansów bez należytej podstawy prawnej. Z art. 23f ustawy o grach hazardowych wynika, że to minister jest właściwy do udzielania upoważnień, odmowy ich udzielenia lub cofnięcia już udzielonych upoważnień. Z art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych nie wynika, jaki rodzaj i charakter ma mieć akredytacja udzielona przez wymienione w tym przepisie podmioty. To Minister decyduje, czy posiadana przez jednostkę badającą akredytacja jest odpowiednia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Udzielenie upoważnienia i umieszczenie w wykazie jednostek badających przez Ministra oznacza, że przedstawione przez jednostkę badającą dokumenty zostały uznane za spełniające odpowiednie przesłanki z art. 23f ust. 1. Organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu nie mają uprawnienia do podważania czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badań automatów (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 851/12, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 106/13 i wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 705/13- wyroki dostępne w CBOSA). Jak wskazał WSA w Gorzowie Wielkopolskim w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt II SA/Go 743/13 (wyrok dostępny w CBOSA) – z treści art. 23 "f" ust. 1 – 6 ustawy hazardowej wynika, iż podanie do publicznej wiadomości wykazu jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (jak stanowi ustęp 6 tego przepisu) stanowi wystarczającą podstawę do zwrócenia się z odpowiednim zleceniem. Jeżeli bowiem upoważnienie do badań technicznych udzielane jest na określony czas (ust. 3), a w wykazie, o którym mowa w ust. 6 właściwy minister umieszcza tylko jednostki upoważnione, to oznacza że dany wykaz winien być aktualizowany przez wskazany organ administracyjny i powinien uwzględniać jedynie te jednostki badające, które spełniają wszystkie wymagane prawem warunki. W takiej sytuacji brak jest podstaw do nakładania na podmiot zlecający badanie dodatkowego obowiązku sprawdzania ważności akredytacji jednostki badającej, zamieszczonej w odpowiednim wykazie przez właściwego ministra (wyrok dostępny w CBOSA). Reasumując powyższe, w rozpoznawanej sprawie istniały podstawy do zastosowania art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych, gdyż przeprowadzone badanie potwierdziło, że ww. automat eksploatowany przez skarżącą Spółkę nie spełnia warunków określonych w ustawie. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.