II SA/Sz 1221/14
WyrokWSA w Szczecinie2015-05-21
Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Barbara Gebel, Danuta Strzelecka-Kuligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy choroba zakaźna, która ujawniła się po zakończeniu okresu narażenia zawodowego, może zostać uznana za chorobę zawodową, jeśli nie ma bezpośredniego związku czasowego między okresem zatrudnienia a wystąpieniem objawów?Ratio decidendi
Choroba zawodowa może zostać stwierdzona jedynie w przypadku, gdy istnieje bezpośredni związek czasowy między okresem zatrudnienia w narażeniu zawodowym a wystąpieniem udokumentowanych objawów choroby. Jeśli choroba ujawniła się po zakończeniu pracy w narażeniu, a objawy pojawiły się poza tym okresem, nie można jej uznać za chorobę zawodową, nawet jeśli mogło dojść do zakażenia w trakcie pracy.Stan faktyczny
Skarżąca B. J. domagała się stwierdzenia u niej choroby zawodowej – boreliozy. Organy administracji odmówiły stwierdzenia choroby zawodowej, opierając się na orzeczeniach lekarskich wskazujących, że do zakażenia krętkiem borelii doszło w okresie, gdy skarżąca nie była już aktywna zawodowo, a objawy choroby (rumień wędrujący) wystąpiły po zakończeniu pracy w narażeniu. Skarżąca kwestionowała te ustalenia, twierdząc, że nie wykonywano u niej odpowiednich badań i że borelioza jest chorobą zawodową.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. decyzją z dnia [...] r., [...] , po rozpatrzeniu odwołania B. J. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. [..] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – [...] , wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1367).
Rozstrzygnięcie zapadło w poniższych okolicznościach faktycznych i prawnych:
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.) i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1[...] 3 ze zm.) odmówił stwierdzenia u B. J. choroby zawodowej – [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869).
Organ wyjaśnił, że przedmiotową sprawę rozpoznał w oparciu o orzeczenie lekarskie n [...] z dnia [...] r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, wystawione przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w K. . W powołanym orzeczeniu opisano przebieg pracy zawodowej skarżącej, wskazując, że z zawodu jest ona [...] , w roku [...] rozpoczęła pracę w [...] męża, w latach [...] podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników w zakresie emerytalno-rentowym oraz wypadkowym, chorobowym i macierzyńskim jako [...] (małżonka), a w okresie od [..] r. jako domownik. W [...] r. przebywała na zwolnieniu lekarskim (zasiłek chorobowy) przez 170 dni, od [...] [..] r. przez 155 dni, po czym w dniu [...] r. w [..] orzeczono całkowitą niezdolność do pracy w [...] od [...] r., następnie do [...] r. Z tego powodu od [..] r. B.J. pobiera rentę inwalidzką.
Odnośnie braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej podano, że w wyniku badania przeprowadzonego w WOMP, w tym neurologicznego, nie stwierdzono objawów klinicznych [...] , a badaniem serologicznym stwierdzono obecność przeciwciał IgM potwierdzonych testem [...] ([..] ). Rozpoznano przebytą [...] wczesną pod postacią rumienia wędrującego rozpoznanego w [..] r., po[..] , jak wskazała strona –[...] r. Zatem do zakażenia krętkiem [...] przez ukąszenie zarażonego [...] jak i wystąpienia rumienia wędrującego doszło w okresie braku aktywności zawodowej skarżącej w [...] r.
W związku z odwołaniem B. J. od orzeczenia lekarskiego jednostki orzeczniczej I stopnia, Instytut Medycyny Pracy w Ł. w orzeczeniu lekarskim nr [..] wydanym w dniu [..] r. również stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Organ wskazał, iż w wykonanych w trakcie pobytu badanej w Oddziale Chorób Zawodowych w IMP w Ł. badaniach serologicznych w kierunku [...] stwierdzono utrzymujące się podwyższone wartości przeciwciał w klasie IgM, w badaniu okulistycznym i neurologicznym nie stwierdzono objawów charakterystycznych dla [...] . Ponadto na podstawie zebranej dokumentacji ustalono, że B.J. pod koniec [...] r. zachorowała na [...] pod postacią rumienia wędrującego, jednakże do zakażenia doszło w trakcie pobierania świadczenia chorobowego, czyli w okresie kiedy nie wykonywała pracy zawodowej rolnika, co skutkuje brakiem podstaw do uznania przebytej choroby zakaźnej [...] jako choroby pochodzenia zawodowego.
W postępowaniu odwoławczym Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. decyzją z dnia [...] r., [..] , z uwagi na nieustalenie statusu prawnego wszystkich stron, a przez to niezapewnienie wszystkim stronom czynnego udziału w postępowaniu, uchylił opisaną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Ponownie rozpoznając sprawę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. zgodnie z wytycznymi organu nadrzędnego przyznał prawo strony T.J. (mąż skarżącej).
W oparciu o opisane orzeczenia lekarskie jednostek orzeczniczych I i II stopnia, kartę oceny narażenia zawodowego sporządzoną przez T. J. oraz dodatkowe wyjaśnienia z WOMP z których wynika, że stwierdzenie rumienia wędrującego u B. J. zostało udokumentowane w dokumentacji medycznej Poradni Dermatologicznej Centralnej Wojskowej Przychodni Lekarskiej "[..] " w W., wypis z dnia [...] r. oraz, że jest on wczesną postacią [...] , ograniczoną - zlokalizowaną pojawiającą się do około 8 tygodni od ukąszenia przez zarażonego [...] , a sam fakt zamieszkiwania na terenie wiejskim nie może być podstawą do rozpoznania choroby zawodowej, decyzją wydaną w dniu [...] r., [...] , organ I instancji ponownie nie stwierdził choroby zawodowej – [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych.
W odwołaniu od powyższej decyzji B.J. podniosła, że zarówno w WOMP w K. jak i w Instytucie Medycy Pracy w Ł. nie wykonano jej żadnych specjalistycznych badań. Skarżąca wskazała, że [...] jest chorobą zawodową i brak jest podstaw do określenia jej ujawnienia, ponieważ może ona być utajona przez wiele lat.
Opisaną na wstępie decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. .
W uzasadnieniu organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania w rozpoznawanej sprawie oraz wskazał, że zgodnie z Kodeksem pracy za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, a jej rozpoznanie u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów. Jednostka orzecznicza w sprawie chorób zawodowych ma nie tylko prawo ale obowiązek ocenić, czy i kiedy doszło do zakażenia i wystąpienia choroby, czy w czasie pracy zawodowej, czy poza nią.
W celu dodatkowego wyjaśnienia zarówno w WOMP jak i w IMP w Ł. na wniosek B. J. przeprowadzone zostały niezbędne badania, w tym serologiczne – oznaczenie przeciwciał[...] .
I tak WOMP w K. w piśmie z dnia [..] r. wskazał, że dwukrotnie wykonany test IgG-[...] metodą [..] był całkowicie negatywny, co jednoznacznie wskazuje na brak rozwoju postaci przewlekłej choroby. Podkreślono również, że prawidłowe leczenie rumienia wędrującego zawsze daje pełne wyleczenie.
Podobnie Instytut Medycyny Pracy w Ł. w piśmie z dnia [..] r. podał, że w badanej sprawie brak jest bezpośredniego związku czasowego między okresem zatrudnienia, a wystąpieniem objawów świadczących o [...] , który jest konieczny do rozpoznania choroby zawodowej. Skarżąca przez wiele lat pracy w zawodzie rolnika wielokrotnie była kłuta przez [...] , jednak z medycznego punktu widzenia wkłucie się [...] nie jest tożsame z zakażeniem [...] . W okresie aktywności zawodowej (zakończonej[..] .) u skarżącej nie udokumentowano żadnej zmiany skórnej przypominającej rumień wędrujący lub innych objawów chorobowych zależnych od [...] potwierdzonych stosownymi badaniami serologicznymi. Natomiast informacja o rumieniu zawarta w dokumentacji Poradni Dermatologicznej świadczy o przebyciu wczesnej ograniczonej postaci [...] . Rumień wędrujący występuje najdalej w ciągu kilku miesięcy od zakażenia krętkami [...] , a zatem można uznać, że do zakażenia doszło w okresie, kiedy skarżąca nie była już aktywna zawodowo. W wykonanych w trakcie pobytu B. J. w Oddziale Chorób Zawodowych w IMP w Ł. badaniach serologicznych w kierunku [...] stwierdzono utrzymujące się podwyższone wartości przeciwciał w klasie IgM świadczące o świeżym zakażeniu. W dodatkowym piśmie z dnia [..] r. IMP w Ł. podtrzymał swoje stanowisko o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u B. J. .
Dalej organ wyjaśnił, że z uwagi na zgon męża skarżącej – T. J. postępowanie administracyjne względem niego stało się bezprzedmiotowe.
Reasumując, w ocenie organu odwoławczego pomimo, iż B.J. mogła być podczas swojej pracy zawodowej narażona na ukąszenia[...] , to brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej [...] , poz. 21 wykazu chorób zawodowych ww. rozporządzenia, ponieważ wkłucie [...] nie jest tożsame z zakażeniem [...] , a zatem w przedmiotowej sprawie brak jest bezpośredniego związku czasowego między okresem zatrudnienia, a wystąpieniem objawów świadczących o [...] , co potwierdziły w swoich orzeczeniach obie jednostki orzecznicze. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wydane w sprawie orzeczenie lekarskie jednostki właściwej do rozpoznania chorób zawodowych, dotyczy wiedzy specjalnej i ma charakter opinii biegłego, a organ prowadzący postępowanie jest nim związany. Wydane w niniejszej sprawie orzeczenia lekarskie w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości wykazały brak przesłanek do przyjęcia istnienia u B. J. choroby zawodowej [...] , choroby zakaźnej albo ich następstw ujętej w pkt [..] wykazu chorób zawodowych ze względu na brak bezpośredniego związku czasowego między okresem zatrudnienia, a wystąpieniem objawów świadczących o [...] , który jest konieczny do rozpoznania choroby zawodowej, oraz braku rozwoju postaci przewlekłej [...] , a jedynie wykrycie jej wczesnej postaci rumienia wędrującego, które było spowodowane zakażeniem w okresie kiedy skarżąca nie była już aktywna zawodowo.
Powyższą decyzję B.J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S..
Skarżąca wskazała, że nigdy nie miała wykonywanych profilaktycznych badań w kierunku krętka [...] . Powołała się również na brzmienie tytułu załącznika rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, tj. wykaz chorób zawodowych wraz z okresem, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym, wskazując, że nie można ustalić okresu, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej – [...] , pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Wniesiona skarga okazała się niezasadna.
Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1[...] 9 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie dokonuje więc kontroli aktów lub czynności pod względem słusznościowym i nie orzeka w przedmiocie przyznania stronom uprawnień.
Orzeczenie o stwierdzeniu choroby zawodowej, bądź o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej następuje w drodze decyzji wydanej przez uprawniony organ administracji publicznej. Sąd w ramach swojej kognicji nie wypowiada się w kwestii stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej, a jedynie ocenia legalność, czyli zgodność z prawem, rozstrzygnięcia dokonanego przez organy administracji.
Kodeks pracy w przepisie art. 235¹ stanowi, że za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów choroby w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych (art. 235² Kodeksu pracy). Oznacza to, że choroba zawodowa jest pojęciem prawnym oznaczającym zachorowanie, które pozostaje w związku przyczynowym z pracą (jej rodzajem, charakterem i warunkami jej wykonywania). Choroby zawodowe zostały ujęte w tzw. wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do -wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 237 Kodeksu pracy, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105, poz. 869 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzenie".
Uregulowania rozporządzenia obowiązywały już w chwili wydania decyzji organu odwoławczego i według tych przepisów należy oceniać postępowanie organu. Zgodnie z § 8 ust. 1 tego aktu prawnego, decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim wyspecjalizowanych jednostek diagnostycznych powołanych do rozpoznawania chorób zawodowych, wymienionych w § 5 tego rozporządzenia, oraz formularza oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika.
Skarżąca została poddana badaniu w jednostkach medycznych, to jest w: Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w K. oraz Instytucie Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera w Ł. . Ośrodki te nie znalazły podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej- [...] , wymienionej w poz. [...] załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania zarówno orzeczenia Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. z dnia [...] r. jak i orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy im. Prof. J.Nofera w Ł. z dnia [..] r.
Lekarze obu jednostek orzeczniczych niemal zgodnie stwierdzili, że jakkolwiek skarżąca w okresie aktywności zawodowej ( praca w zawodzie rolnika) była wielokrotnie kłuta przez [...] , to jednak z medycznego punktu widzenia nie każde wkłucie wiąże się z zakażeniem [...] . Do czasu zakończenia aktywności zawodowej [..] r. u B. J. nie udokumentowano żadnej zmiany skórnej, popartej badaniami serologicznymi, wskazującej na [...] . Informacja o stwierdzeniu rumienia wędrującego została zawarta w dokumentacji medycznej Poradni Dermatologicznej w dniu [...] r., co świadczy o przebyciu wczesnej, ograniczonej postaci [...] . Ze względu na wystąpienie rumienia wędrującego najdalej w ciągu kilku miesięcy od zakażenia krętkami [...] , uznano, że do zakażenia doszło w okresie, kiedy skarżąca nie była już aktywna zawodowo. Wykonane w Oddziale Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w Ł. badania serologiczne, których wyniki wskazują na utrzymujące się podwyższone wartości przeciwciał w klasie IgM, świadczą – w ocenie organu orzekającego, o świeżym zakażeniu.
Po wniesieniu odwołania od decyzji organu I instancji, organ odwoławczy przedłożył odwołanie, ze względu na zawartą w nim argumentację, Wojewódzkiemu Ośrodkowi Medycyny Pracy w K. oraz Instytutowi Medycyny Pracy w Ł. . Jednostka orzecznicza II instancji podtrzymała swoje stanowisko w sprawie wskazując, że przedłożone dokumenty nie stanowią podstawy do weryfikacji orzeczenia z dnia 24 kwietnia 2013 r. WOMP w K. również podtrzymał swoje stanowisko podkreślając brak rozwoju choroby przewlekłej tym bardziej, że wykonany dwukrotnie test IgG [...] metodą [..] jest całkowicie negatywny a utrzymywanie się przeciwciał IgM po przebytym incydencie chorobowym jest zjawiskiem dość częstym i nie mającym większego znaczenia.
Podkreślić należy, że każde orzeczenie lekarskie dotyczące rozpoznania choroby zawodowej ma charakter opinii biegłego, bez której organ sanitarny nie może dokonać we własnym zakresie rozpoznania choroby i ustalenia, czy mieści się ona w wykazie chorób zawodowych. Organ prowadzący postępowanie jest nim związany i nie ma prawa samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Związanie to wynika z tego, że orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organy administracji są związane ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie mają w tym zakresie podstaw do przyjęcia, iż rzeczywisty stan zdrowia skarżącego kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę orzeczeń lekarskich (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 1078/06 i powołane w nim orzecznictwo- dostępny w Internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dokonując oceny legalności decyzji wydanych przez organy inspekcji sanitarnej w przedmiocie chorób zawodowych sąd może zakwestionować ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ, co może prowadzić do zakwestionowania pod względem formalnym również orzeczenia lekarskiego, np. że zostało wydane w niewłaściwej formie, bez uzasadnienia lub przez nieuprawnionego lekarza, bądź uprawnionego lekarza lecz niezatrudnionego we wskazanej w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych jednostce organizacyjnej. Ocena ta nie może jednak dotyczyć merytorycznej treści orzeczenia lekarskiego. Nie oznacza to jednak, że zakwestionowanie orzeczeń lekarskich jest co do zasady niemożliwe. Jeżeli w materiale dowodowym znajdują się orzeczenia lekarzy zatrudnionych w uprawnionych do rozpoznawania chorób zawodowych jednostkach organizacyjnych, które zawierają różne ustalenia (rozpoznania chorobowe), to tak zgromadzony materiał dowodowy organ ma obowiązek ocenić zgodnie z regułami obowiązującymi w postepowaniu administracyjnym. Jednak nawet w takiej sytuacji organ ani sąd administracyjny, nie są uprawnieni do weryfikacji treści merytorycznej orzeczeń lekarskich, co najwyżej organ może żądać wydania kolejnych orzeczeń przez inne uprawnione jednostki organizacyjne w celu ujednolicenia stanowisk.
W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała i stąd też podstawowym środkiem dowodowym do wydania decyzji były orzeczenia Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. z [..] r. oraz Instytutu Medycyny Pracy z dnia [...] r., uzupełniana następnie, na żądanie organu odwoławczego, [..] r.
Właściwa, zdaniem Sądu, jest argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji wskazująca, że rozpoznane u skarżącej schorzenie nie może być utożsamiane z zawartą w wykazie do rozporządzenia chorobą zawodową. Organ nie dysponuje wiedzą specjalistyczną i nie jest uprawniony do odmiennej interpretacji wyników badań i rozpoznania dokonanego przez uprawnione jednostki orzecznicze.
Nie spowoduje również uznania za chorobę zawodową subiektywne, nie poparte dowodami przekonanie skarżącej o niezasadności odmowy stwierdzenia u niej choroby zawodowej.
Reasumując Sąd stwierdził, że brak przesłanki w postaci rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w poz. [...] wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych przez upoważnioną placówkę diagnostyczną, uniemożliwia stwierdzenie u skarżącej choroby zawodowej.
W świetle powyższego, decyzje organów obu instancji uznać należało za prawidłowe. W niczym bowiem nie naruszają one zarówno przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę orzekania w sprawie, jak i przepisów procedury administracyjnej. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zawiera trafne rozstrzygnięcie w związku z treścią wydanych w sprawie przez uprawnione placówki diagnostyczne orzeczeń lekarskich o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej [...] .
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdził, że są one niezasadne i zostały w wyżej zawartych wywodach wyjaśnione.
Skoro zatem wydane w sprawie decyzje administracyjne w niczym nie naruszają prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, zatem podlegała ona oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło