II GSK 2496/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia del. WSA Urszula Wilk Protokolant Konrad Piasecki po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 304/15 w sprawie ze skargi K. D. na postanowienie Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r., uwzględnił skargę K. D. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "P.-D." na postanowienie Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] stycznia 2015 r., w przedmiocie sprostowania decyzji, uchylając zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego samego organu z dnia [...] listopada 2014 r. oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego. Sąd I instancji orzekała w następującym stanie sprawy: postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie, w oparciu o art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267) w związku z art. 154 ust. 6 i ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j.: Dz.U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.), sprostował oczywiste omyłki rachunkowe w jednej z tabel zawartych w decyzji administracyjnej z dnia 14 sierpnia 2014 r., w ten sposób, że: 1. w podsumowaniu tabeli wymienionej decyzji, zatytułowanej - szczegółowa analiza i porównanie oceny ofert w zakresie pytań ankietowych w tym oferty P. – D. w kolumnie dotyczącej Oferenta M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o. cześć VII kodu resortowego 005 ul. D. [...] w pozycji "cena" zastąpił wartości "10" wartością "15,607" oraz w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe + cena" dla ww. Oferenta wartość -70,3572" zastępuję łączną wartością 75,964" (stanowiącą sumę wartości punktowej "15,607" i "60,3572", w kolumnie dotyczącej Oferenta A. O. – K. w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria cenowe + cena" prostuje się oczywistą omyłkę poprzez zastąpienie wartości "55,3572" wartością "70,964" (stanowiącą sumę wartości "15,607" i "55,3572", w kolumnie dotyczącej Oferenta A. G. "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe + cena" sprostował oczywistą omyłkę poprzez zastąpienie wartości "48,5715" wartością "66,982" (stanowiącą sumę wartości "18,411" i "48,5715"); 2. na stronie 2 decyzji, sprostował oczywistą omyłkę pisarską poprzez zastąpienie zdania "W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w wyżej wskazanym zakresie zostało wybranych 10 oferentów zgodnie z rankingiem końcowym ofert" zdaniem o treści "W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w wyżej wskazanym zakresie zostało wybranych 9 oferentów zgodnie z rankingiem końcowym ofert". Objętym skargą postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., organ utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie wyjaśniając, że sprostowanie dotyczyło w szczególności podsumowania tabeli zawartej w decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., która dotyczyła "szczegółowej analizy i porównania ceny ofert w zakresie pytań ankietowych, w tym oferty P.-D.". W szczególności: w kolumnie dotyczącej Oferenta M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o. część VII kodu resortowego 005 ul. D. [...] T. w pozycji "cena" omyłkowo wskazano wartość "10" zamiast wartości "15,607". Organ wskazał, że stanowiło to oczywistą omyłkę pisarską, gdyż prawidłowa wartość - zgodna z podaną w tabeli "ranking końcowy" na stronach 17 i 18 decyzji, to wartość "15,607" punktów. W konsekwencji, w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe+cena", Oferent za miejsce udzielania świadczeń pod adresem ul. D. [...] T. otrzymał łącznie "75,964" punktów (sumę wartości punktowej "15,607" i "60,3572"), a nie 70,3572 punkty. Prawidłowe ustalenia w tym zakresie zawarto w tabeli – "ranking końcowy" przedstawionej na stronach 17 i 18 decyzji w pozycjach punkty za ofertę cenową" oraz "punkty łącznie". Ponadto w tabeli w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe+cena" dla Oferentów A. O.-K. oraz A. G. błędnie zsumowano wartości z dwóch pozycji - "cena" oraz "łączna liczba punktów oceny oferty za kryteria niecenowe", co było błędem rachunkowym. Wobec tego w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe+cena" prawidłowe wartości to odpowiednio: dla Oferenta A. O.-K. - wartość 70, 964 oraz dla Oferenta A. G. - 66, 982. Prawidłowe dane w przedmiotowym zakresie zostały określone w treści decyzji w tabeli – "ranking końcowy", w pozycjach "punkty łącznie" odpowiednio: dla Oferenta A. O.-K. -wartość 70,964 oraz dla Oferenta A. G. - 66,982. Organ uznał, że informacje te stanowiły oczywistą omyłkę o charakterze błędu rachunkowego, a omyłkowo wskazane wartości punktowe pozostawały bez wpływu na dokonany wybór oferentów oraz merytoryczną treść wydanej decyzji administracyjnej. W odniesieniu do omyłkowego określenia ilości 10 Oferentów wybranych do zawarcia umowy na stronie 2 decyzji organ stwierdził, że z całości treści decyzji jednoznacznie wynikało, że do zawarcia umowy wybrano 9 Oferentów, którzy łącznie wykazali 10 miejsc udzielania świadczeń. Zgodnie z rankingiem końcowym, w kolumnie "decyzja o wybraniu oferty" wskazano do zawarcia umowy 9 Oferentów, przy czym jeden z nich, M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o., posiadało dwa odrębne wyróżniki określone w części VII kodu resortowego, przyporządkowane do konkretnego miejsca udzielania świadczeń - część VII kodu resortowego 005 ul. D. [...] T. i część VII kodu resortowego 004 os. 25-lecia [...] T.. Uwzględniając skargę na to postanowienie Sąd I instancji wskazując na treść art 113 § 1 k.p.a. oraz art. 154 ust. 6 w zw. z art. 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stwierdził, że postanowienie z dnia 3 listopada 2014 r. w przedmiocie sprostowania z urzędu decyzji Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K., zostało wydane z naruszeniem art. 113 § 1 k.p.a. Odnosząc się do ilości oferentów, która to kwestia stanowiła przedmiot sprostowania, Sąd wskazał, że z treści decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. wynikało, iż w przedmiotowym postępowaniu zostało złożonych 16 ofert. Wśród oferentów zostało wymienione między innymi M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o., os. 25-lecia [...] T.. Na str. 4 decyzji, jako strona postępowania zostało wymienione ponownie M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o. os. 25-lecia [...] T. - jako świadczeniodawca wybrany do zawarcia umowy. W tabelce zamieszczonej na k. 17 decyzji pod pozycją nr. 1 po raz pierwszy pojawia się w decyzji jako oferent: M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o., cz. VII kodu res. 005 ul. D. [...] T.. Pod pozycja nr 3 wymienione było z kolei M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o., cz. VII kodu res. 004 os. 25-lecia [...] T.. Przy pierwszych 10 oferentach zarejestrowanych w tabeli pod kolejnymi numerami od 1 do 10 w rubryce "decyzja o wybraniu oferty" zaznaczono "tak", co zdaniem Sądu należało odczytać, że zostało wybranych 10 kolejno zarejestrowanych w tabelce ofert. Sąd stwierdził, że ani z treści decyzji, ani z powyższej tabeli nie wynikało, aby M. C. S. – N. Z. O. Z. Sp. z o.o., występowało w przedmiotowym konkursie jako jeden i ten sam oferent i złożyło jedną ofertę na dwa miejsca udzielania świadczeń, w dwóch różnych lokalizacjach i oba miejsca zostały wybrane do zawarcia umowy. W ocenie Sądu, skoro z treści decyzji nie wynikało jednoznacznie ilu było oferentów, to organ nie miał podstaw, aby sprostować ilość oferentów z 10 na 9, traktując to jako oczywistą omyłkę pisarską. Odnosząc się do sprostowania błędów rachunkowych w podsumowaniu tabeli decyzji, Sąd uznał, że wskazane przez organ błędy w odniesieniu do trzech oferentów miały charakter typowych błędów pisarskich i rachunkowych. Sąd podzielił stanowisko organu w zakresie prawidłowego powołania przez organ jako podstawy prawnej postanowienia art. 113 § 1 k.p.a. w związku z art. 154 ust. 6 i ust. 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Prawidłowo również organ pouczył skarżącą, że od postanowienia przysługuje jej wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. W podstawie prawnej Sąd I instancji podał art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016, poz. 718, dalej: p.p.s.a.). Dyrektor Małopolskiego Wojewódzkiego Oddziału Narodowego Fundusz Zdrowia skargą kasacyjną zaskarżył w całości wyrok Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie: I. przepisów prawa materialnego: - art. 113 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie, że oczywistość omyłki musi wynikać z treści powołanego aktu, a niedopuszczalne jest ustalenie, że mamy do czynienia z oczywistą omyłką w oparciu między innymi o inne okoliczności lub dokumenty (w tym akta administracyjne sprawy zakończonej sprostowaną decyzją); - art. 113 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie, że oczywista omyłka w zakresie ilości oferentów wybranych do zawarcia umowy (pkt II postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]) nie wynika z treści decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], chociaż z treść tego aktu jednoznacznie wynika ilość oferentów wybranych do zawarcia umowy oraz okoliczność, że M. C. S. NZOZ Sp. z o.o. to jeden podmiot, a nie dwa różne podmioty, chociaż jest wymieniony dwukrotnie w tabeli na str. 17 i 18 ww. decyzji; - art. 113 § 1 k.p.a. przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie, że sprostowanie decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w zakresie ilości oferentów wybranych do zawarcia umowy oferentów (pkt II postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]) nie stanowi oczywistej omyłki; II. przepisów postępowania: - art. 145 §1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 113 k.p.a. poprzez uchylenie zaskarżonych postanowień w całości, chociaż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji potwierdził prawidłowość sprostowania decyzji nr [...] w zakresie punktacji 3 oferentów (pkt I postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]), a więc co najmniej w tej części skarga nie powinna zostać uwzględniona; - art. 145 §1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. poprzez uchylenie zaskarżonych postanowień w całości chociaż zasadne było wydanie przez organ postanowienia o sprostowaniu decyzji w zakresie ilości oferentów wybranych do zawarcia umowy (pkt I postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]) i skarga powinna zostać oddalona w całości; - art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, pomimo, że organ dokonał prawidłowego sprostowania decyzji (pkt I i II postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]) i skarga powinna zostać oddalona w całości; - art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie stanu faktycznego sprawy z pominięciem materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania przed organem, tj. z pominięciem akt sprawy administracyjnej zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], w tym w szczególności rankingu końcowego oferty M. C. S. NZOZ Sp. z o.o., co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem ustalono brak podstaw do sprostowania decyzji nr [...] w zakresie ilości oferentów wybranych do zawarcia umowy (pkt II postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]) i uwzględniono skargę zamiast ją oddalić. Skarżący kasacyjnie organ podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w K. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. K. D. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutów sformułowanych w punkcie I petitum skargi kasacyjnej, albowiem odniesienie się do kwestii art. 113 § 1 k.p.a. ma kluczowe znaczenie, w świetle zaskarżonego postanowienia organu z dnia 29 stycznia 2015 r., dla oceny prawidłowości objętego skargą kasacyjną wyroku Sądu I instancji. Przepis art. 113 §1 k.p.a., określa, że organ administracji może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W orzecznictwie, na kanwie tego przepisu przyjmuje się że: "sprostowaniu podlegają jedynie błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki popełnione w decyzjach wydanych przez organ administracji państwowej. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone powyższym przepisem. Przyjęta w nim klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca. Te wady decyzji charakteryzuje przy tym ich oczywistość, stanowiąca równocześnie normy dopuszczalności sprostowania. Wynika z tego, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu" (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1994 r., SA/Kr 723/93). Przyjmuje się również, że: "Podstawowym wyznacznikiem omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 113 §1 k.p.a. jest możliwość natychmiastowego i niepozostawiającego jakichkolwiek wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy." (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2040/14). Aby mogło dojść do sprostowania decyzji, oczywistość błędu nie może budzić wątpliwości (por. wyrok NSA z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II GSK 827/12). Mając na uwadze tak treść przepisu art. 113 § 1 k.p.a., na podstawie którego organ dokonał sprostowania decyzji z dnia 14 sierpnia 2014 r., nr 158/STM/2/2014 jak i ugruntowaną linię orzeczniczą, za prawidłową uznać należy ocenę objętego skargą postanowienia, jakiej dokonał Sąd I instancji stwierdzając, iż organ dopuścił się naruszenia powołanego przepisu ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie w jakim dokonał sprostowania odnośnie ilości oferentów zakwalifikowanych do podpisania umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Jak trafnie ustalił Sąd I instancji, w oparciu o analizę treści przywołanej decyzji organu z dnia [...] sierpnia 2014 r., w toku postępowania złożonych zostało 16 ofert wśród których wymienione zostało M. C. S. – NZOZ Sp. z o.o., oś. 25-lecia [...] T. - strona 2 i 10 decyzji, punkt 2 listy oferentów. Ten sam podmiot został następnie wymieniony na stronie 4 decyzji, pod pozycją 2 listy świadczeniodawców wybranych do zawarcia umowy, których organ wymienił jako strony postępowania. Dalej, w tabeli "Ranking końcowy" zawartej na stronie 17 decyzji wymieniono pod pozycjami 1 i 3 jako oferenta M. C. S. – NZOZ Sp. z o.o., cz. VII kodu res. 005 ul. D. [...] T. (poz. 1) i M. C. S. – NZOZ Sp. z o.o., cz VII kodu res. 004 oś 25-lecia [...] (poz. 3). Jak również trafnie zaznaczył Sąd I instancji, przy pierwszych dziesięciu oferentach, w rubryce "Decyzja o wybraniu oferty" zaznaczono "tak". Pozostali oferenci pod tą rubryką zaznaczone mieli "nie". Zasadnie, wobec wynikających z treści decyzji informacji, Sąd I instancji uznał, że na ich podstawie można było uznać, iż wybranych zostało dziesięć kolejnych, zarejestrowanych w tabeli ofert. Nie można był jednak na podstawie motywów tego rozstrzygnięcia przyjąć aby M. C. S. – NZOZ Sp. z o.o. występowało w konkursie jako jeden i ten sam podmiot oraz aby złożyło ono jedną ofertę na dwa miejsca, w których miały być udzielane świadczenia. Treść, rozumianej jako całość wraz z uzasadnieniem, decyzji nie wskazywała, że oba odnoszące się do M. C. S. – NZOZ Sp. z o.o. miejsca zostały wybrane do zawarcia umowy. Organ nie wskazał również, jak starał się wykazać, że wymienione Centrum jako jeden podmiot złożył jedną bądź więcej ofert na dwie placówki świadczenia usług zdrowotnych, których dotyczył konkurs. Informacja taka znalazła się dopiero w odpowiedzi organu na skargę, a więc dopiero na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. W takim stanie sprawy brak było podstaw do uznania, co zasadnie stwierdził Sąd I instancji, aby sprostowanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., w zakresie liczby oferentów wybranych do zawarcia umowy o świadczenie usług opieki zdrowotnej, mieściło się w ramach sprostowania błędów pisarskich, rachunkowych i oczywistych omyłek, o którym mowa w art. 113 § 1 k.p.a. Omawianego błędu, który starał się sprostować organ nie można było bowiem uznać za nie budzący wątpliwości, przede wszystkim zaś za możliwy do natychmiastowego wykrycia w oparciu o treść decyzji w zestawieniu z jej uzasadnieniem czy choćby pobieżną analizą akt administracyjnych sprawy – nie wymagającą szczegółowego zapoznania się ze wszystkimi dokumentami zgromadzonymi w związku z przeprowadzonym postępowaniem. Powyższe czyni niezasadnym sformułowane w punkcie I petitum skargi kasacyjnej, tiret 1 – 3, zarzuty naruszenia art. 113 §1 k.p.a. Stwierdzona prawidłowość orzeczenia Sądu I instancji czyni równie niezasadnymi zarzuty pomieszczone w punkcie II petitum skargi kasacyjnej, tiret 2 oraz 3, w których strona skarżąca kasacyjnie wskazuje na niezasadność uwzględnienia wywiedzionej przez K. D. skargi. Skoro, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zasadnie uznał, że postanowienie organu z dnia [...] stycznia 2015 r., było wadliwe w zakresie sprostowania zawartego w jego punkcie 2, co do ogólnie ujmując ilości oferentów wybranych do zawarcia umowy, bo wykraczające poza ramy określone art. 113 § 1 k.p.a., to tym samym brak było podstaw do oddalenia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi skutkowało natomiast prawidłowym zastosowaniem art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nie jest również zasadny zarzut sformułowany w punkcie 2 tiret 4 skargi kasacyjnej, w którym organ podnosi przyjęcie przez Sąd I instancji stanu faktycznego z pominięciem materiału dowodowego w postaci decyzji nr [...] w szczególności zawartego w niej rankingu końcowego. Jak już wskazano przy okazji omawiania zarzutów z punktu I skargi kasacyjnej, Sąd I instancji dokonał analizy wymienionej decyzji, w oparciu o którą stwierdził, że jej treść nie dawała podstaw do dokonania sprostowania jak poczynił to organ. Ponadto, zawarte w tym aspekcie wywody Sądu I instancji były szczegółowe – z powołaniem stron wymienionej decyzji i fragmentów pisma organu, a więc w stopniu nie pozostawiającym wątpliwości co do motywów, jakimi kierował się Sąd uwzględniając skargę w części wskazującej na wadliwość postanowienia prostującego wymienioną decyzję. Brak jest tym samym jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia aby przy rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji "przyjął stan faktyczny z pominięciem materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania przed organem". Odnosząc się do ostatniego z zarzutów sformułowanych w punkcie II tiret pierwszy, wskazać należy, że stosowanie do treści art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części. Istotnie, wobec potwierdzenia przez Sąd I instancji sprostowania decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r., w zakresie wskazanej punktacji trzech oferentów, mógł on uchylić postanowienie z [...] stycznia 2015 r., w części co do której stwierdził uchybienie przepisom ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Uchylenie wymienionego postanowienia jak również poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] listopada 2015 r., w całości było jednak zasadne wobec niewadliwego stwierdzenia przez Sąd I instancji braku podstaw do sprostowania decyzji w zakresie liczby oferentów wybranych do zawarcia umowy udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a., uznając skargę kasacyjną za niezasadną, orzekł jak w sentencji wyroku.