II GSK 2068/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. Sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Bk 567/15 w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 567/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał m. in., że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 20 marca 2015 r. Skargę na tę decyzję Spółka wniosła w dniu 21 kwietnia 2015 r., a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, wynikającego z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Z tego względu Sąd I instancji skargę tę odrzucił powołując w podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła Spółka zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w B., a także o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. przez błędne zastosowanie, z powołaniem się na uchybienie przez skarżącą 30-dniowemu terminowi na wniesienie skargi będące konsekwencją błędnego ustalenia, że skarżąca odebrała zaskarżoną decyzję w dniu 20 marca 2015 r., podczas gdy w rzeczywistości skarżąca odebrała ją w dniu 23 marca 2015 r. W związku z powyższym Spółka złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z poświadczone za zgodność z oryginałem kopii koperty, w której nadano zaskarżoną decyzję, a także wyciągu z internetowego systemu śledzenia przesyłek, na okoliczność wykazania odbioru przez pełnomocnika skarżącej zaskarżonej decyzji w dniu 23 marca 2015 r. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że jej autor kwestionuje przede wszystkim przyjęcie przez Sąd I instancji, że stan faktyczny sprawy odpowiada dyspozycji art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Twierdzi bowiem, że skarga, wbrew stanowisku Sądu I instancji, została wniesiona w terminie, gdyż data doręczenia zaskarżonej decyzji była inna niż przyjęta na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wobec powyższego należy stwierdzić, że istotnie, Sąd I instancji - stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia skargi - oparł się na danych wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji (k. 297 akt admin.) przyjmując, że przesyłka zawierająca decyzję została doręczona w dniu 20 marca 2015 r. Niewątpliwie "zwrotne potwierdzenie odbioru" jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może być jednak podważone, przy czym ustawa – Ordynacja podatkowa nie wprowadza ograniczeń, co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - co do zasady - brak więc przeszkód ku temu, by strona podważała prawdziwość dokumentu także przez złożenie stosownych wyjaśnień. Ocenie podlega zaś wiarygodność takich wyjaśnień. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowienia o odrzuceniu skargi T. Sp. z o.o. zostały ujawnione okoliczności mające świadczyć o zachowaniu przez skarżącą terminu do złożenia skargi. Okoliczności te Naczelny Sąd Administracyjny uznał za skutecznie podważające domniemanie prawdziwości danych wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Ze złożonego wraz ze skargą kasacyjną wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek (k. 210 akt WSA), wynika bowiem, że przesyłka nr [...] – a więc przesyłka o tym samym kodzie kreskowym, jaki został uwidoczniony na przedłożonej do akt poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii koperty (k. 25 akt WSA), w której, jak wynika z zapisu, przesłano decyzję o nr [...], została doręczona stronie w dniu 23 marca 2015 r., a nie – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru i jak za tym przyjął Sąd I instancji – w dniu 20 marca 2015 r. Powyższe okoliczności wymagają weryfikacji daty doręczenia, w szczególności poprzez przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 234/14, postanowienie NSA z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1555/13). Sąd I instancji orzekając w tej sprawie dysponował wyłącznie datami podanymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i nie był mu znany materiał dowodowy przedłożony w postępowaniu przed NSA. Tymczasem przedłożony wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej ("śledzenie przesyłek") podważa domniemanie danych, co do daty odbioru przesyłki - zawartych w zwrotnym potwierdzeniu. Ustalenie daty faktycznego doręczenie przesyłki ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i należy do Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku Spółki o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. o sygn. akt I OPS 4/07 (publ. ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23) wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.).