II GZ 258/16
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-03-22
Skład orzekający: Joanna Kabat-Rembelska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a jedynie podniosła zarzut nieprawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem, mimo istnienia dowodów na dwukrotne awizowanie tej przesyłki?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie przywróci terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Samo podniesienie zarzutu nieprawidłowości doręczenia przesyłki, bez przedstawienia dowodów na jego poparcie, nie jest wystarczające, zwłaszcza gdy istnieją dowody (np. adnotacje na kopercie) wskazujące na dwukrotne awizowanie przesyłki i jej pozostawienie w placówce pocztowej.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej W. H. od wyroku WSA oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) w przedmiocie kary pieniężnej. WSA uznał, że odpis wyroku z uzasadnieniem został skutecznie doręczony w trybie art. 73 PPSA, mimo że skarżący nie odebrał przesyłki. Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając WSA naruszenie art. 86 § 1 PPSA i nieuzasadnione przyjęcie winy w uchybieniu terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 54/15 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 7 grudnia 2015 r. (sygn. akt VI Sa/Wa 54/15), odmówił W. H. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 3 czerwca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 54/15.
Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 3 czerwca 2015 r. oddalił skargę W. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2014 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Pismem z [...] czerwca 2015 r. skarżący wniósł o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został przesłany wraz z pismem z [...] lipca 2015 r.
Z akt sądowych sprawy wynika, że nieodebrane przez skarżącego pismo zostało uznane za doręczone w dniu 27 lipca 2015 r., stosownie do postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze. zm., dalej: p.p.s.a.).
Pełnomocnik skarżącego pismem z 12 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 3 czerwca 2015 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek zakwestionował doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, podnosząc, że doręczenia nie można uznać za dokonane w trybie art. 73 p.p.s.a. z uwagi na to, iż żadna informacja o złożeniu pisma nie została pozostawiona w miejscach wymienionych w tym przepisie. Wobec braku prawidłowego doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, za dzień powzięcia wiadomości o sporządzeniu uzasadnienia należy uznać 6 listopada 2015 r., kiedy skarżący uzyskał drogą telefoniczną informację z sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. o przesłaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem i jego uprawomocnieniu się na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie. W konsekwencji powyższego pełnomocnik skarżącego podniósł, że przyczyną niezłożenia skargi kasacyjnej w terminie był niezawiniony brak świadomości strony skarżącej, co do zaistnienia w obrocie prawnym pisemnego uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że z akt sądowych sprawy wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem przesłany skarżącemu przy piśmie sądowym z 9 lipca 2015 r., które nie zostało odebrane w terminie i zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., a następnie uznane za doręczone 27 lipca 2015 r. stosowanie do postanowień art. 73 p.p.s.a.
Z informacji zamieszczonych na kopercie zawierającej zwrócone pismo (k. [...] akt sądowych) wynika, że 13 lipca 2015 r. po nieskutecznej próbie doręczenia, pismo zostało złożone w placówce pocztowej w W., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma zostało pozostawione 21 lipca 2015 r., a w związku z niepodjęciem przesyłki pocztowej w terminie została ona zwrócona 30 lipca 2015 r. Zgodnie z tym należy uznać, że uzasadnienie zostało doręczone skutecznie 14 dni od dnia podjęcia pierwszej próby doręczenia, tj. 27 lipca 2015 r. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 3 czerwca 2015 r. upłynął 27 sierpnia 2015 r.
Zdaniem WSA skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zostały załączone żadne dokumenty, które wskazywałyby na nieprawdziwość informacji umieszczonych na kopercie zawierającej zwrócone pismo. Poprzestano wyłącznie na przekazaniu treści oświadczenia skarżącego o niedopełnieniu procedur związanych z doręczeniem.
W. H. wniósł zażalenie na postanowienie z 7 grudnia 2015 r.
Zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu nieuzasadnione przyjęcie, że do przekroczenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej doszło z winy skarżącego, a przez to naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a.
W ocenie skarżącego potwierdzenie dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowej nie może samo w sobie stanowić podstawy do uznania, że odmienne twierdzenia skarżącego są niezgodne z prawdą. Podniósł również, że nieodebranie przesyłki "absolutnie nie leżało w interesie strony skarżącej".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy strony. W orzecznictwie przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08p; postanowienie NSA z 20 września 2013 r., sygn. akt II GZ 516/13).
Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie wykazał w przekonujący sposób, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 3 czerwca 2015 r., miało miejsce wskutek okoliczności, za które nie ponosi on winy.
Strona podnosząc nieprawidłowość doręczenia przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem, polegającą, na braku pozostawienia zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (awizo), jako okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu w żaden sposób nie uprawdopodobniła tej okoliczności.
Tymczasem w dyspozycji Sądu pozostaje przesyłka wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru opatrzona adnotacjami z których wynika, że była ona awizowana dwukrotnie, tj. 13 lipca 2015 r. oraz 21 lipca 2015 r. oraz pozostawała w Urzędzie Pocztowym do 30 lipca 2015 r.
Pełnomocnik skarżącego nie podjął żadnych czynności formalnych w celu podważenia domniemania doręczenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem.
W związku z powyższym należało uznać, że skarżący nie wykazał by uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. słusznie oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło