I SA/Gd 951/15

Dnia 6 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym skargi o wznowienie postępowania od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1432/14 w sprawie ze skargi B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2014 r., sygn.. akt SKO [...] w przedmiocie zarzutu dotyczącego prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z 10 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2014 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 5 maja 2015 r. Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. B. J. wniosła skargę o wznowienie postępowania wskazując, że w sprawie decyzje i orzeczenie sądu oparte są na fikcji prawnej doręczenia, co stanowi o ich nieusuwalnej wadzie prawnej. Zdaniem strony wadliwe i niedopuszczalne było uznanie przez Sąd fikcji doręczenia decyzji, co skutkowało brakiem jej doręczenia i w konsekwencji pozbawieniem strony prawa do ochrony jej praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., skarga o wznowienie powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia sądowego. Ponadto, zgodnie z art. 277 wskazanego aktu prawnego zasadą jest, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który to termin liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania jest przy tym środkiem prawnym, przysługującym od orzeczeń, które zyskały walor prawomocności (art. 270 p.p.s.a.). Na mocy art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. W pierwszej kolejności podnieść zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarga o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2015 r., który w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania był orzeczeniem prawomocnym. Ponadto Sąd uznał, iż zachowany został w niniejszej sprawie trzymiesięczny termin, przewidziany dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania, liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (dniem tym jest dzień doręczenia stronie wyroku z uzasadnieniem tj. 2 kwietnia 2015 r.). Zdaniem Sądu, złożona skarga o wznowienie postępowania nie została jednak oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wymieniają przepisy art. 271 - 273 p.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych ostatnio przepisów stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: a) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; b) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Art. 272 p.p.s.a. stanowi z kolei, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3). Wreszcie, zgodnie z treścią art. 273 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: a) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; b) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Można także żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3). Mając na uwadze powyższe regulacje prawne stwierdzić należało, że wniesiona przez B. J. skarga o wznowienie postępowania nie została w niniejszej sprawie oparta na żadnej ustawowej podstawie, o jakiej mowa w art. 273 § 3 p.p.s.a. Taka skarga podlega odrzucenia (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNAP 2001, Nr 4, poz. 133, wydany na tle analogicznego do art. 280 § 1 p.p.s.a. art. 410 § 1 k.p.c.; por. także np. postanowienie SN z 29 września 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8 - 9, poz. 154, oraz postanowienia NSA z: 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01; 19 kwietnia 2005 r., GSK 1242/04; 23 lutego 2011 r., II OSK 257/11). Skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez B. J., opiera się w istocie na zarzucie dotyczącym nieprawidłowego, zdaniem strony, doręczenia decyzji poprzez przyjęcie fikcji doręczenia, co w jej ocenie skutkowało wadliwością zarówno zaskarżonego aktu administracyjnego jak i wadliwością wyroku sądu. Zmierza ona zatem do kwestionowania prawidłowości działań organów administracyjnych, a w konsekwencji trafności samego rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, którym Sąd ten oddalił skargę strony. Tymczasem należy zauważyć, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 1986 r., SA/Wr 137/86, LexPolonica nr 297569, ONSA 1986, nr 1, poz. 29, z glosą J. Borkowskiego, OSP 1987, nr 4, poz. 82 oraz wyrok NSA z 9 maja 2006 r., II FSK 743/2005, LexPolonica nr 2608674). Podstawy wznowienia dotyczą bowiem wad, którymi dotknięte było postępowanie przed sądem administracyjnym; wznowienie postępowania nie służy natomiast podważaniu trafności rozstrzygnięcia zawartego w prawomocnym wyroku sądu. Mając powyższe na uwadze, wobec braku ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi o wznowienie.