VI SA/Wa 2083/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na eksploatację urządzenia technicznego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Minister Gospodarki, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o P."P." Sp. z o. o. z siedzibą w B., utrzymał w mocy decyzję Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego z dnia [...] lutego 2013 r., zezwalającą na eksploatację urządzenia technicznego (stałego zbiornika ciśnieniowego) o numerze fabrycznym [...] i numerze ewidencyjnym [...]. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy przypomniał przebieg postepowania w sprawie wyjaśniając m.in., iż pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Prezes Zarządu P."P." Sp. z o. o. z siedzibą w B., wystąpił do Urzędu Dozoru Technicznego Oddział w C. o wydanie decyzji dozorowej na zbiornik kompresora powietrza K. typ [...] nr fabr. [...]. W dniu [...] lutego 2013 r. Inspektor Urzędu Dozoru Technicznego przeprowadził badanie wskazanego urządzenia i w związku z jego pozytywnym wynikiem, na podstawie art. 14 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., Prezes Urzędu Dozoru Technicznego, zezwolił na eksploatację urządzenia technicznego (stałego zbiornika ciśnieniowego) o numerze fabrycznym [...] i numerze ewidencyjnym [...], oraz ustalił dla urządzenia formę dozoru pełnego. Decyzja jest ważna do dnia 28 lutego 2019 r. Minister wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o dozorze technicznym, w sprawach należących do zakresu działania Urzędu Dozoru Technicznego, organem właściwym, w rozumieniu przepisów K.p.a., jest Prezes Urzędu, a organem wyższego stopnia - minister właściwy do spraw gospodarki. Z akt zgromadzonych w sprawie wynika, że przedmiotem postępowania jest decyzja zezwalająca na eksploatację urządzenia technicznego o numerze fabrycznym [...] i numerze ewidencyjnym [...] - stały zbiornik ciśnieniowy, przeznaczony do magazynowania sprężonego powietrza, o nadciśnieniu 11 barów i pojemności 1500 dm3. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym dozorowi technicznemu podlegają urządzenia techniczne w toku ich projektowania, wytwarzania, w tym wytwarzania materiałów i elementów, naprawy i modernizacji, obrotu oraz eksploatacji. Natomiast, zgodnie z ust. 2 tego przepisu, Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, z wyłączeniem urządzeń technicznych w elektrowniach jądrowych, biorąc pod uwagą konieczność zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania tych urządzeń. Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1468), dozorowi technicznemu podlegają "zbiorniki stale, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bar, przeznaczone do magazynowania cieczy lub gazów albo prowadzenia w nich procesów technologicznych, z wyjątkiem grzejników i nagrzewnic powietrza, zbiorników w instalacjach ziębniczych o iloczynie nadciśnienia i pojemności nie większym niż 300 barów x dm3, zbiorników w instalacjach chłodniczych z rur o średnicy nie większej niż DN 25 z kolektorami i rozdzielaczami o pojemności każdego z nich nie większej niż 100 dm i przekroju nie większym niż 2 dm2 oraz zbiorników stanowiących obudowy urządzeń elektrycznych, przewodów energetycznych i telekomunikacyjnych". Zdaniem Ministra przedmiotowy stały zbiornik ciśnieniowy podlega reżimowi dozoru technicznego, wynikającemu z przepisów u.o.d.t. Zgodnie zaś z art. 14 ust. 1 u.o.d.t., "Urządzenia techniczne objęte dozorem technicznym, z wyjątkiem urządzeń, o których mowa w art. 15 ust. 1, mogą być eksploatowane tylko na podstawie decyzji zezwalającej na ich eksploatację wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe ustalenia dokonane na podstawie obowiązujących przepisów prawa dotyczących dozoru technicznego oraz akt zgromadzonych w sprawie Minister stwierdził, że przedmiotowe urządzenie techniczne - stały zbiornik ciśnieniowy sprężonego powietrza - podlega dozorowi technicznemu, a do jego eksploatacji wymagane jest uzyskanie decyzji zezwalającej Prezesa UDT. W dalszej części uzasadnienia, Minister odniósł się szczegółowo do zarzutów podniesionych w odwołaniu uznając je za bezzasadne. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. Sp. z o.o. zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to -art. 107 § 1 i § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez niewskazanie jakie przeprowadzone dowody świadczą o zasadności dokonanej oceny dowodów przez organ I instancyjny o przynależności urządzenia technicznego - zbiornika kompresora powietrza K. typ KP [...] do kategorii "zbiorników stałych", a w konsekwencji brak wszechstronnego odniesienia się do wskazanych zarzutów w odwołaniu oraz niewyjaśnieniu przyjętej wykładni prawa i dokonanej oceny dowodów, - art. 7 w zw. z art. 75 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. polegającym na niewyjaśnieniu wszelkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności poprzez niewskazanie jakimi kryteriami kierował się organ administracyjny zaliczając zbiornik kompresora powietrza K. typ [...] nr fabr. [...] do kategorii stałego zbiornika. - 73 k.p.a. poprzez odmowę wydania dokumentu z akt sprawy bez zachowania formy prawem przewidzianym, a w konsekwencji ograniczenie prawa skarżącej do obrony swoich interesów. - art 77 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niezaliczenie w poczet materiału dowodowego danych technicznych oraz instrukcji obsługi K. typ [...], z których wynika, iż w/w urządzenie może alternatywnie służyć jako urządzenie stałe lub urządzenie przenośnie. - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak zawieszenia postępowania podczas występowania zagadnienia prejudycjalnego w postaci rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w C. Wydział III Karny kwestii odpowiedzialności skarżącej z art. 63 ust. 1 u.d.o.t. - art. 107 k.p.a. poprzez odstąpienie od uzasadnienia decyzji skutkującego niewykazaniem jakim przesłankami kierował się organ administracji publicznej wydając zaskarżoną decyzję w oparciu o przepisy prawa materialnego zawierających kryterium uznaniowości dla organu administracji publicznej, oraz przepisów prawa materialnego, a to - § 1 pkt. 1 lit. d rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1468) poprzez wybiórcze zastosowanie przesłanek wynikających z przywołanego przepisu prawa, podczas gdy analiza gramatyczna w/w normy prawnej implikuje na kumulatywną konieczność spełnienia przesłanek urządzenia podlegającego dozorowi technicznemu, - art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym poprzez przyjęcie, iż zbiornik kompresora na powietrze K. typ [...] podlega dozorowi technicznemu, - art. 18 u.d.o.t. poprzez niezastosowanie przesłanek z niego wynikających. W uzasadnieniu skargi skarżąca szczegółowo rozwinęła i uzasadniła podniesione zarzuty wskazując m.in., iż zasadniczym i jednym dowodem przeprowadzonym w sprawie był protokół sporządzony przez inspektorów nadzoru technicznego stwierdzający, iż eksploatowane urządzenie jest "zbiornikiem stałym". Poza powyższym organ nie przeprowadził żadnego innego dowodu w sprawie, konkludując, iż sprawa została dostatecznie wyjaśniona. Tymczasem Oddział UDT w C. dysponował innymi źródłami dowodowymi będącymi w jego posiadaniu. Nadto organ I instancji nie uwzględnił w sprawie stanowiska skarżącej, wyrażonego w pismach z dnia [...]stycznia 2013 r. oraz [...] stycznia 2013 r., w których kwestionowała zasadność zgłoszenia w/w urządzenia do UDT w C. Zdaniem skarżącej okolicznością świadczącą, iż organ nie dokonał oceny stanu faktycznego, a w szczególności ustalenia czy w/w urządzenie eksploatowane przez skarżącą jest zbiornikiem stałym w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów, jest treść zeznań złożonych przed Sądem Rejonowym w C. w sprawie XI K 325/13, wskazujących, iż każdy z nich przyjmuje odrębną definicję "zbiornika stałego", a które to się wzajemnie wykluczają. Treść złożonych zeznań w toku postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego wskazuje, że organ administracji publicznej w momencie wydania decyzji nie dokonał oceny czy eksploatowane urządzenie jest zbiornikiem stałym, lecz poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że urządzenie wyczerpuje pozostałe przesłanki wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów. Analiza akt postępowania karnego wskazuje, że organ administracji poprzestał jedynie na zgłoszeniu skarżącej i oparł się na przeprowadzonej kontroli, dokonując oceny urządzenia technicznego tylko w oparciu o kryteria matematyczne wskazane w rozporządzeniu, pomijając w całości pojęcia "zbiornik stały" który jest warunkiem sine qua non dla urzeczywistnienia dyspozycji wynikającej z rozporządzenia Rady Ministrów, a w konsekwencji ustalenia czy w/w urządzenie podlega pod dozór techniczny czy też nie. Organ błędnie wskazał, iż zbiornik jest zbiornikiem stałym, jednocześnie w żaden sposób tego nie argumentując. Skarżąca wywodziła, że przedmiotowy zbiornik nie należy do żadnych urządzeń wymienionych w rozporządzeniu. Wskazała również, iż instrukcja obsługi nr [...] w pkt A - warunki włączania zbiorników do eksploatacji nie wskazuje na obowiązek zgłaszania zbiorników do nadzoru UDT. Skarżąca podniosła, że zgodnie z hierarchią aktów prawa rozporządzenie wydaje się na podstawie ustawy, natomiast ustawa o dozorze technicznym w art. 5 ust. 2 wskazuje, iż Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, a zatem ustawa nie upoważniła Rady Ministrów do wydania rozporządzenia o zastosowaniu współczynnika do obliczania ciśnienia w zbiorniku i na tej podstawie wskazywania czy dany zbiornik podlega UDT, czy nie. Skarżąca stwierdziła, że w zakresie znaczeniowym sformułowania - RODZAJ, nie może znaleźć się czynność polegająca na obliczaniu współczynnika, ponadto w obowiązującym układzie SI ciśnienie określa się w barach, a nie w barach x dm/3, zatem zastosowanie współczynnika, jak i jednostki jest niewłaściwe, a zatem należy przyjąć, że dozorowi podlegają zbiorniki stałe o ciśnieniu powyżej 50 bar. Organ UDT nie zastosował art. 18 ustawy o dozorze technicznym, który mówi, iż w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym organ właściwej jednostki UDT wydaje decyzję o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia, a zatem jeżeli w protokole z kontroli organ twierdzi, że zbiornik podlega dozorowi, następnie nie wydaje decyzji określonej w art. 18 ustawy tzn. uznał, że nie naruszono przepisów ustawy i w konsekwencji nie wiadomo na jakiej podstawie wydając decyzję stwierdził, iż jest to zbiornik stały i podlega dozorowi. Nadto, organ twierdzi, a ministerstwo gospodarki potwierdza, iż była to kontrola branżowa urządzeń dźwignicowych i ciśnieniowych, co nie jest prawdą, gdyż z protokołu z 2010 r. wyraźnie wynika, że była to kontrola problemowa. Ponadto żądanie dotyczyło wydania pisma będącego podstawą dokonania kontroli problemowej, natomiast spółka nie występowała o wydanie pisma dotyczącego eksploatowania urządzenia technicznego bez wydania decyzji. Skarżąca podkreśliła, że jej żądanie było ściśle skonkretyzowane. Zaznaczyła, że organ nie udostępnił akt sprawy na jej żądanie, decyzja została podłożona do podpisu osobie nieuprawnionej, funkcjonariusz nie pozostawił kopii decyzji. Te okoliczności w ocenie skarżącej wskazują na celowe działanie zmierzające do pozbawienia spółki możliwości skutecznego wniesienia odwołania. Nadto Oddział w C., wykorzystując możliwość odstąpienia od uzasadnienia decyzji, uniemożliwił skarżącej pełne odniesienie do wskazanych w niniejszej skardze kwestii. Zdaniem skarżącej brak uzasadnienie decyzji przy istniejącym konflikcie pomiędzy skarżącym a Oddziałem UDT w C., co do oceny faktów prawotwórczych jest niezrozumiały w świetle zasad ogólnych kpa zwłaszcza, iż wynikiem powyższego sporu jest skierowanie przeciwko skarżącej aktu oskarżenia na wskutek denucjacji organu dozoru technicznego. W tym stanie rzeczy na organie dozoru technicznego ciążył obowiązek sporządzenia uzasadnienie wydanej decyzji pomimo jej zgodności z żądaniem strony, albowiem obowiązek ten skrystalizował się w art. 8 k.p.a. Ponadto celem klarowności przedstawionej argumentacji jak i jej wzmocnienia, w ocenie skarżącej wskazać należy, przepisy procedury nie stanowią przymusu odstąpienie od sporządzania decyzji zgodnej z żądaniem strony, lecz stanowi jedynie uprawnienie po stronie organu administracji publicznej. Dodatkowo skarżąca wskazała, iż konstrukcja dyspozycji spornej normy prawnej rozporządzenia Rady Ministrów prowadzi do uzasadnionego wniosku, iż decyzja znajdująca oparcie w przepisach materialnych przywołanego rozporządzenia Rady Ministrów jest decyzją uznaniową, co z kolei skutkuje obowiązkiem jej uzasadnienia faktycznego. Na poparcie swojej argumentacji skarżąca wskazała na konkretnie wymienione orzeczenia sądowoadministracyjne. Skarżąca podniosła, że osobnym zagadnieniem jest kwestia dotyczące czy zainicjonowane postępowanie karne nie jest zagadnieniem prejudycjalnym w stosunku do wszczętego postępowania administracyjnego dot. zezwolenia na eksploatację urządzenia typu [...], albowiem w przypadku wyroku uniewinniającego w obrocie prawnym pozostawać będą dwa prawomocne orzeczenia odrębnie kształtujące sytuację prawną powoda. Treść przedstawionego zarzutu stanowiącego zdaniem oskarżenia subsumcję przestępstwa stypizowanego w art. 63 ust. 1 u.o.d.t. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że w przypadku prawomocnego uniewinnienia wydana decyzja przez Oddział UTD w C. stanie się bezprzedmiotowa albowiem nie będzie istniał jej substrakt w postaci wyczerpania przesłanek warunkujących powstanie obowiązku przewidzianego w art. 14 u.o.d.t. Tym samym istnieje bezpośrednia zależność dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a toczącym się postępowaniem karnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja zezwalająca na eksploatację urządzenia technicznego o numerze fabrycznym [...] i numerze ewidencyjnym N[...] [...] - stały zbiornik ciśnieniowy, przeznaczony do magazynowania sprężonego powietrza, o nadciśnieniu 11 barów i pojemności 1500 dm3. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym dozorowi technicznemu podlegają urządzenia techniczne w toku ich projektowania, wytwarzania, w tym wytwarzania materiałów i elementów, naprawy i modernizacji, obrotu oraz eksploatacji. Na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art. 5 ust. 2, Rada Ministrów określiła, w drodze rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1468), rodzaje urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, z wyłączeniem urządzeń technicznych w elektrowniach jądrowych, biorąc pod uwagą konieczność zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania tych urządzeń. Jak stanowi § 1 pkt 1 lit. d w/w rozporządzenia dozorowi technicznemu podlegają zbiorniki stałe, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara, przeznaczone do magazynowania cieczy lub gazów albo prowadzenia w nich procesów technologicznych, z wyjątkiem grzejników i nagrzewnic powietrza, zbiorników w instalacjach ziębniczych o iloczynie nadciśnienia i pojemności nie większym niż 300 barów x dm , zbiorników w instalacjach chłodniczych z rur o średnicy nie większej niż DN 25 z kolektorami i rozdzielaczami o pojemności każdego z nich nie większej niż 100 dm3 i przekroju nie większym niż 2 dm oraz zbiorników stanowiących obudowy urządzeń elektrycznych, przewodów energetycznych i telekomunikacyjnych. Zgodnie z opisem technicznym przedmiotowego zbiornika, jego nadciśnienie obliczeniowe wynosi 11 barów, a pojemność 1500 litrów (dm ), a zatem iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm , zbiornik przeznaczony jest do magazynowania sprężonego powietrza, a jego zadaniem jest utrzymanie w miarę stałego ciśnienia w instalacji. Tak więc parametry techniczne przedmiotowego zbiornika oraz jego zastosowanie wskazują na kumulatywne spełnienie przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. W tej sytuacji w ocenie Sądu zasadnie organ uznał, że przedmiotowy zbiornik należy zakwalifikować, jako stały zbiornik w rozumieniu rozporządzenia, podlegający dozorowi technicznemu. Z treści omawianego przepisu wynika bowiem, że zbiornikiem stałym jest zbiornik przeznaczony do magazynowania cieczy lub gazów albo prowadzenia w nim procesów technologicznych Zgodnie zaś z art. 14 ust. 1 u.o.d.t., urządzenia techniczne objęte dozorem technicznym, z wyjątkiem urządzeń, o których mowa w art. 15 ust. 1, mogą być eksploatowane tylko na podstawie decyzji zezwalającej na ich eksploatację wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego. Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła wniosek o wydanie decyzji dozorowej na zbiornik kompresora powietrza konino typ [...] nr fabr. [...] , a zatem Prezes UDT wydał decyzję zgodnie z wnioskiem oraz na podstawie pozytywnych wyników badań i wykonanych czynności, czego potwierdzeniem jest Protokół czynności poprzedzających wydanie pierwszej decyzji zezwalającej na eksploatację z dnia [...] lutego 2013 r. jak również opis techniczny z którego wprost wynika, że przedmiotowy zbiornik jest stałym zbiornikiem ciśnieniowym sprężonego powietrza. Skarżąca została poinformowana o podstawie prawnej przeprowadzonych czynności, ich zakresie, jak również o zastosowanych przyrządach pomiarowo-badawczych, organ I instancji informował także, iż przedmiotowy stały zbiornik ciśnieniowy spełnia parametry techniczne, które kwalifikują go jako urządzenie podlegające dozorowi technicznemu, wskazując przy tym za podstawę prawną ww. u.o.d.t. oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. Ponadto, w/w Protokole wskazano terminy kolejnych badań zewnętrznych i wewnętrznych przedmiotowego urządzenia technicznego (odpowiednio w 2015 r. i 2019 r.). Skarżąca uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym na każdym jego etapie. Na jej wniosek organ jednostki dozoru technicznego podjął czynności mające na celu wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia technicznego zgodnie z przepisami u.o.d.t., uczestniczyła także w przeprowadzanych czynności dozorowych, w wyniku czego mogła zapoznać się z treścią Protokołu. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt: II OSK 1490/11), zgodnie z którym zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się, co do tego i składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Sąd nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 73 K.p.a. poprzez niewydanie kopii dokumentu z akt sprawy oraz art. 74 § 2 K.p.a. poprzez odmowę wydania akt sprawy bez formy postanowienia. Jak trafnie wyjaśnił organ wniosek o wydanie "donosu" związany jest z kontrolą branżową urządzeń dźwignicowych i ciśnieniowych w P. "P." Spółka z o.o. w B., i C., przeprowadzoną przez Inspektora Urzędu Dozoru Technicznego Oddział w C. w dniu [...] listopada 2010 r. Zgodnie z informacją udzieloną przez Dyrektora Urzędu Dozoru Technicznego Oddział w C. z dnia [...] stycznia 2013 r., do Urzędu Dozoru Technicznego nie wpłynęło żadne pismo dotyczące eksploatowania przez spółkę urządzenia technicznego bez wymaganej przepisami prawa decyzji właściwej jednostki dozoru technicznego. Skoro zatem organ nie posiadał wnioskowanego pisma tym samym mógł jedynie poinformować skarżącą w formie czynności technicznej. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 23 lutego 2010 r. (sygn. akt: I SA/GL 576/09), "Udostępnienia bądź też odmowy udostępnia akt można dokonać tylko w odniesieniu do tych dokumentów, które są w aktach danej sprawy, a nie jakichkolwiek dokumentów, w tym dokumentów będących czy to w posiadaniu, czy dyspozycji innego organu podatkowego.". Za bezzasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 107 K.p.a. przez organ I instancji poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Decyzja bowiem została wydana na wniosek skarżącej i uwzględnia w całości jej żądanie. W takiej sytuacji, na podstawie ww. art. 107 § 4 K.p.a. organ I instancji miał uzasadnione prawo odstąpić od sporządzania uzasadnienia przedmiotowej decyzji i z prawa tego skorzystał. Nie jest trafnym zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...] maja 2013 r. (sygn. akt: XIK 325/13), którym Sąd Rejonowy w C. XI Wydział Karny zwrócił się do Ministra Gospodarki, z prośbą o udzielenie informacji, czy zostało rozpatrzone odwołanie spółki P. z dnia [...] marca 2013 r., a jeśli tak, o przesłanie decyzji Ministra Gospodarki wraz z uzasadnieniem. Sąd podziela stanowisko Ministra, że rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki miało stanowić dowód w sprawie karnej. Skarżąca zarzuca nadto naruszenie art. 18 u.d.t. Przepis ten stanowi, iż w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzją o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia. Należy wskazać, że decyzję o wstrzymaniu eksploatacji, wydaje się wyłącznie dla urządzeń, w stosunku do których uprzednio wydano decyzję zezwalającą na eksploatację. Urządzenia techniczne podlegające dozorowi technicznemu, w stosunku do których nie została wydana taka decyzja, nie mogą być eksploatowane, a zatem nie wstrzymuje się eksploatacji, która zgodnie z prawem nie może być prowadzona. W konsekwencji Sąd uznał za trafne stanowisko Ministra, że przedmiotowy zbiornik spełnia wymagania określone w art. 4 pkt 1 u.d.t., jak i w § 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia, wydanego na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.t., a zatem jego eksploatacja jest możliwa wyłącznie na podstawie decyzji zezwalającej na eksploatację wydanej na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.t. Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż decyzje organów obu instancji nie naruszają unormowań kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy jak również przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia, 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.