III SA/Wa 2282/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2013 r. sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę W dniu 27 lipca 2011 r. wierzyciel Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. wystawił przeciwko I. P. (dalej: “Skarżący") tytuły wykonawcze o nr [...] i [...], obejmujące zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres 12/2004, 03/2005, 06/2005, 09/2005, 12/2005, 03/2006 oraz 06/2006 i w dniu drugim sierpnia 2011 r. przekazał je do realizacji Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w B.. Organ ezgezkujcyjny pismem z dnia 4 asierpnia 2011 r. dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę należnego I. P. od T. Spólka z o.o. Postnowienm z dnia [...] października 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej Wstrzymał postepowanie egzelucyjne z powodu wniesienia skargi na czynnosć egzekucyjną w postci zajęcia udziałów I. P. w Spółce z o.o. T. i w Społce z o.o. G.. Następnie pismem z dnia 9 listopada 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zawiadomił Spółkę z o.o. T. o wznowieniu zajęcia wynagrodzenia za pracę I. P.. Pismem z dnia 29 listopada 2011 r. I. P. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w W. skargena czynnosc egzekucyjną w postaci wznowienia zajęcia wynagrodzenia za pracę I. P., które zostało dokonane pismem z dnia 9 listopada 2011 r..W skardze zarzucono naruszenie przez organ przepisów art. 19 k.p.a. w zw. z art. 22 § 2 w zw. z art. 18 orzaz art. 26 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w admininstracji (t.j. Dz. U. Z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 r.). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zajęcie wynagrodzenia za pracę zostało dokonane przez niewłaściwy organ. Postnowienm z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektor Izby skarbowej w K. umorzył postepowanie w psrawie skargi I. P. z dnia 29 listopada 211 r. na wznowienie zajęcia jego wynagrodzenia za pracę. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że zaskarzone przez I. P. wznowienie zajęcia wynagrodzenia za pracę nie stnowi czynności egzekucyjnej o któreuj mowa w art. 1a pkt 2 u.p.e.a. W tym stnie rzeczy postępowanie wszczęte wniesniną przez Skarącego skargą z dnia 29 listopada 2011 r. należało uznać za bezprzedmitowoe i jako takie umorzyć. Na postnowienie organu pierwszej instnacji Skarący wniósł zażalenie do Ministra Fiansów, który postnowieniem z dnia [...] maja 2012 r. utrzymał w mocy postnowienie organu pierwszej instancji. W postnowienieu Ministra Fiansów stwierdzono , że wszczęte w niniejszej sprawie postępowanie było bezprzedmiotowe z przyczyn wszknych przez organ pierwszej instancji w postnowieniu z dnia [...] stycznia 2012 r. Na postnowienie organu drugiej ijnstancji Skarący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zaskarzonemu postnowieniu zarzucono naruszenie: - art. 1a pkt 2 w zw. z art. 64 u.p.e.a.przez uznie w zaskarzonym postnowieniu, że czynnościami egzekucyjnymi sa jedynie czynności wymienione w art. 64 u.p.e.a., - art. 54 u.p.e.a. przez uznie , że zobowiązany może wnieść jedynie skargę na czynności zmierzające do zastosowania nowego środka egzekucyjnego, - art. 61a k.p.a.a. przez uznie, że w przypadku wnienia skargi na czynność egzekucyjna organ może umorzyć postępowanie. Minister Fiansów w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej podniesione uznał za bezzasadne i wnoiósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z treścią art. 1a pkt 2 u.p.e.a. czynnością egzekucyjną są wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że czynnością egzekucyjną jest działanie organu związane z możliwością zastosowania przymusu. Nie są natomiast czynnościami egzekucyjnymi takie działania organu egzekucyjnego, które nie wiążą się ze stosowaniem przymusu egzekucyjnego lub które wyłączają albo oddalają w czasie możliwość zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W świetle orzecznictwa NSA nie są czynnościami egzekucyjnymi zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia, aktualizacje tytułów wykonawczych (wyroki NSA: z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. II FSK 821/08, z dnia 11 maja 2011 r., sygn. II FSK 2135/09 z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. II FSK 1784/10 opublik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela. Kierując się stanowiskiem wyrażonym w powołanych wyrokach Sąd doszedł do wniosku, że wysłanie w rozpoznanej sprawie przez organ pisma z dnia 9 listopada 2011 r. zwiadamiającego prcodawcę ?Skarżącego o wznowieniu zajęcia wynagrodzenia za pracę nie stanowiło czynności egzekucyjnej. Czynność ta nie mogła wywołać bezpośredniego skutku w postaci zrealizowania zajęcia należnego Skarżącemu wynagrodzenia za pracę. W ocenie Sądu dopiero czynności, które zostałyby podjęte przez organ po doręczeniu tego pisma mogłyby zostać uznane za czynności egzekucyjne. Chodzi tutaj o czynności polegające na pobraniu z należnego Skarżącemu świadczenia, kwot podlegających egzekucji i przekazaniu ich do organu. Skarżący mógłby te czynności zaskarżyć skargą, o której mowa w art. 54 § 1 u.p.e.a. Dlatego Sąd uznał, że organ zasadnie w rozpoznanej sprawie stwierdził, że zaskarżona w rozpoznanej sprawie przez Skarżącego forma działania organu egzekucyjnego czynnością egzekucyjną nie była. Z tego względu Sąd uznał, że wniesiona przez I. P. skarga była przedwczesna, gdyż w sprawie samo pismo z dnia 9 listopada 2011 r. nie było czynnością egzekucyjną. Pismo to mogło doprowadzić do pobrania pieniędzy ze świadczenia należnego Skarżącemu, jednakże do pobrania tego także mogło nie dojść. Z tego względu wysłanie tego pisma nie mogło być uznane za czynność egzekucyjną w rozumieniu art. 1a pkt 2 u.p.e.a. Wysłanie tego pisma należało zakwalifikować, jako działanie o charakterze technicznym, które mogło dopiero w przyszłości zainicjować czynności egzekucyjne. W przypadku dokonania po wysłaniu tego pisma do pracodawcy właściwych czynności egzekucyjnych np. pobrania pieniędzy ze wynagrodzenia Skarżącego, mógł on wnieść skargę na podstawie art. 54 § 1 u.p.e.a. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd uznał, że umorzenia postępowania zaskarżonym postanowieniem nie pozbawiło Skarżącego możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 54 § 1 u.p.e.a., jednakże jeszcze raz należy podkreślić, że mogło to nastąpić dopiero po podjęciu przez organ czynności egzekucyjnych w sprawie. Skoro w rozpoznanej sprawie brak było czynności egzekucyjnej, to należało uznać, że w sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania. Organ zasadnie uznał, że postępowanie zainicjowane skargą I. P. na pismo z dnia 9 listopada 2011 r. nie mogło byc prowadzone. Zdaniem Sądu w rozpoznanej sprawie organ nie naruszył art. 64 u.p.e.a. argumentując w zaskarżonym postnowienieu, że czynnościami egzekucyjnymi są wyłącznie czynności wszkne w tym przepise. W ocenie Sądu argumantacja ta była prwidłowa. W rozpzonanej sprawie organ naruszył przepis art. 61a k.p.a. gdyż zgodnie z treścią tego przepisu pownin był odmówić wszczećia postepowania w sprawie skargi na pismo z dnia 9 listopada 2011 r. w ocenie sadu uchybienie to nie miało istosnego wpływu na wynik sprawy, gdyż na podstawie art. 61a k.p.a.a w zw. z art. 17 i 18 u.p.e.a organ wydałby postnowienie, a zatem pod względem formy procesowej taki sam akt admnistracyjny, jak akt, który został wydany w rozpoznanej sprawie. Skutki tego aktu byłyby takie same jak skutki zaskarżonego postanowienia, gdyż postanowieniem tym orgn stwierdziłby, że postępowanie w niniejszej sprawie nie może się toczyć z powdu bezprzedmitowowści. Zaistniałe w sprawie naruszenie art. 61a k.p.a.a. w zaden sposób nie naruszyło możliwości Skarżacego w zakresie ochrony jego praw w toku postepowania. Mając na uwadze okolicznosć braku wpływu omawianego uchybienia na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) a contrario uznał, że uchybienie to nie mogło stnowić podstawy do wyeliminowania zaskarżonego postanoiwienia z obrotu prawnego, gdyż na podstawie tego przepisu podstawą uchylenia zaskarzonego aktu są naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku