III SA/Kr 663/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie: WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 13 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 13 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U.2013. 267; dalej: k.p.a.) stwierdził niedopuszczalność odwołania. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach. Pismem z dnia 4 lutego 2015 r. nr [...] Starosta zawiadomił F. D., M. R., Wójta Gminy i właściwy sąd wieczystoksięgowy o zmianach danych ewidencji gruntów i budynków, polegającej na rozgraniczeniu gruntów. M. R. (dalej: skarżąca) złożyła w dniu 19 lutego 2015 r. odwołanie od powyższego zawiadomienia, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, względnie o zmianę kwestionowanego rozstrzygnięcia jako wydanego bez jej zgody. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził niedopuszczalność odwołania. Na uzasadnienie swojego postanowienia organ podał, że Starosta dokonał aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków w drodze czynności materialno-technicznej, o czym jedynie zawiadomił strony pismem z dnia 4 lutego 2015 r. Zawiadomienie to nie stanowi zatem decyzji administracyjnej, wobec czego nie przysługuje od niego odwołanie. Na tej podstawie organ uznał, że odwołanie wniesione przez skarżącą jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Pismem z dnia 8 maja 2015 r. M. R. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na ww. postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 i art. 8 k.p.a., jak również art. 8, art. 11, art. 28 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu skargi przedstawiono stanowisko skarżącej dotyczące zmiany w ewidencji gruntów i budynków, o której Starosta zawiadomił ją pismem z dnia 4 lutego 2015 r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269 ), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U.2012.270 ; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te nie są – co do zasady – związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa w stopniu uzasadniającym jego eliminację z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności należało zatem zauważyć, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu uczyniono ostateczne postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażaleń na przewlekłe prowadzenie postępowania. Ocena legalności zaskarżonych postanowień wymagała zatem ustalenia, czy organ dokonał prawidłowego zastosowania art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na tle przytoczonej regulacji podnosi się, że istnieją dwojakie przyczyny niedopuszczalności środka zaskarżenia: przedmiotowe i podmiotowe. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia pisma przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 k.p.a. (zob. wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 848/13; LEX nr 1435714, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 410/13; LEX nr 1361775). W realiach kontrolowanej sprawy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że odwołanie skarżącej było niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, tj. z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Należy zatem zauważyć, że zawiadomienie Starosty z dnia 4 lutego 2015 r. zostało wystosowane do stron w oparciu o § 49 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów (Dz.U. Nr 38, poz. 454 ze zm.; dalej: rozporządzenie). Przepis ten stanowi, że o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia: 1) organy podatkowe – w wypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego; 2) wydział ksiąg wieczystych właściwego miejscowo sądu rejonowego – w wypadku zmian danych objętych działem I ksiąg wieczystych; 3) właściwe miejscowo jednostki statystyki publicznej – w wypadku zmian w cechach adresowych nieruchomości oraz dopisywania i wykreślania budynków; 4) właściwe podmioty ewidencyjne oraz osoby, jednostki organizacyjne i organy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 – w przypadku gdy zmiana została dokonana w trybie czynności materialno-technicznych; 5) starostów sąsiednich powiatów – w przypadku gdy zmiana dotyczy punktów granicznych położonych na granicy tych powiatów. W ślad za organem należy podkreślić, że skarżąca została zawiadomiona o dokonanej zmianie ewidencji w oparciu o § 49 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, a zatem w sytuacji, w której "zmiana została dokonana w trybie czynności materialno-technicznych". Sąd zauważa, że tryb czynności materialno-technicznej dla dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków wynika wprost z art. 24 ust. 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2015.520; dalej: p.g.k.). Zgodnie z tym przepisem, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego – orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych, wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców (art. 24 ust. 2b pkt 1 p.g.k.). Tylko w pozostałych przypadkach zmiana następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k.). W stanie faktycznym kontrolowanej sprawy zmiany dokonano w trybie art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. "h", albowiem stosowny wniosek w tej sprawie złożył Wójt Gminy (k. 52 akt administracyjnych). To zaś oznacza, że zmiana w ewidencji gruntów i budynków nastąpiła w drodze czynności materialno-technicznej, nie zaś w drodze decyzji administracyjnej. Tymczasem stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie służy jedynie od decyzji administracyjnych wydawanych w pierwszej instancji. Jeżeli zatem organ administracji działa w inny sposób niż przez wydanie decyzji administracyjnej, np. w drodze czynności materialno-technicznej, to takie działanie organu nie może być przez stronę postępowania kwestionowane w drodze odwołania (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 430/11; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 29/10 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To zaś oznacza, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prawidłowo uznał w zaskarżonym postanowieniu, że odwołanie wniesione przez skarżącą pismem z dnia 18 lutego 2015 r. jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. W tym miejscu należy również wskazać, że w skardze do sądu administracyjnego M. R., zaskarżając postanowienie o niedopuszczalności odwołania przedstawiła szereg zarzutów dotyczących samej czynności zmiany ewidencji gruntów. Rozpoznanie tych zarzutów wykracza jednak poza granice rozpoznania niniejszej sprawy, albowiem zaskarżone postanowienie nie odnosi się w żadnym stopniu do treści zmiany w ewidencji gruntów, a jedynie do kwestii dopuszczalności odwołania. Na zakończenie Sąd wyjaśnia, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, skargę oddalono w oparciu o art. 151 p.p.s.a.