III SA/Kr 766/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie: WSA Bożenna Blitek WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Wojewody z dnia 16 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, oddala skargę. Wojewoda postanowieniem z 16 kwietnia 2015 roku, znak: [...] działając na podstawie art. 134 Kpa, orzekł, że odwołanie M. L. od decyzji Zastępcy Naczelnika Wydziału Pośrednictwa Pracy Powiatowego Urzędu Pracy z [...] 2014 roku, znak: [...] o pozbawieniu go od 11 marca 2014r statusu poszukującego pracy, zostało wniesione z uchybieniem terminu i odmówił jego rozpatrzenia. Wojewoda ustalił następujący stan faktyczny i prawny sprawy M. L. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy, jako poszukujący pracy 15 listopada 2010 roku. W wyznaczonym na 11 marca 2014 roku terminie stawiennictwa w Urzędzie Pracy M. L. nie zgłosił się w Urzędzie i nie usprawiedliwił swojej nieobecności w ciągu następnych 7 dni. W związku z tym, organ I instancji decyzją z [...] 2014 roku orzekł o utracie przez M. L. statusu poszukującego pracy z powodu niestawiennictwa. Decyzja ta została prawidłowo doręczona stronie 26 marca 2014 roku. M. L. 24 kwietnia 2014 roku złożył odwołanie od tej decyzji. Wojewoda, stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu i postanowieniem z [...] 2014 roku odmówił jego rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że termin do wniesienia odwołania upłynął 9 kwietnia 2014 roku, natomiast odwołanie wniesiono 24 kwietnia 2014 roku, w takiej sytuacji organ nie mógł odwołania rozpatrzyć. M. L. na postanowienie Wojewody z [...] 2014 roku złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd wyrokiem z 19 grudnia 2014 roku, sygn. akt III SA/Kr 1189/14 uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody wskazując, że w odwołaniu złożonym po ustawowym terminie, skarżący powołał się także na okoliczności, które wskazywały z jakich przyczyn od niego niezależnych nie mógł wnieść odwołania w terminie, a to powołał się na wyjazd do sanatorium po odebraniu decyzji organu pierwszej instancji oraz na wcześniejszą obłożna chorobę. W ocenie Sądu te okoliczności należało potraktować jako prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 19 grudnia 2014 roku, sygn. akt III SA/Kr 1189/14, organ odwoławczy w oparciu o treść odwołania ustalił, że odwołanie z 24 kwietnia 2014 roku jest zarówno odwołaniem od decyzji jak i wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewoda po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu postanowieniem z 16 kwietnia 2015 roku, znak: [...], odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym Wojewoda stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia i odmówił jego rozpatrzenia. M. L. na postanowienie to Wojewody o odmowie rozpatrzenia odwołania z powodu wniesione go z uchybieniem terminu, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze M. L. podniósł, że jest zarejestrowany, jako poszukujący pracy od 23 lat i nigdy nie otrzymał propozycji pracy. Żyje w "skrajnej nędzy", ma kłopoty zdrowotne i finansowe, a urzędnicy chcą go upokorzyć. Wojewoda w odpowiedzi na skargę w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty (w tym decyzje, postanowienia) nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że skarga nie jest zasadna. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie, norma wynikająca z art. 134 k.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, z jej dyspozycji wynika bowiem, że wydanie takiego postanowienia nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 października 2014r., sygn. akt II SA/Gl 439/14, Lex nr 1647383). Oznacza to, że gdy organ drugiej instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2011r., sygn. akt II OSK 275/10, Lex nr 1071240). Odwołanie, wniesione z uchybieniem terminu może zostać rozpatrzone merytorycznie tylko i wyłącznie wówczas, gdy taki termin zostanie przywrócony. W przedmiotowej sprawie to nie nastąpiło. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Organ administracji publicznej nie może przywrócić terminu z własnej inicjatywy, jeżeli strona nie złoży stosownego wniosku. Natomiast rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa. Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2012r., sygn. akt II OSK 2190/11, Lex nr 1145570). W myśl art. 57 § 1 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Decyzja Zastępcy Naczelnika Wydziału Pośrednictwa Pracy Powiatowego Urzędu Pracy z [...] 2014 roku, orzeczono o pozbawieniu M. L. statusu poszukującego pracy od 11 marca 2014 roku. Decyzja została doręczona skarżącemu 26 marca 2014 roku (ustalono na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji). Termin do wniesienia odwołania upływał od przedmiotowej decyzji upłynął 9 kwietnia 2014 roku, natomiast odwołanie M. L. złożył osobiście na dziennik podawczy Powiatowego Urzędu Pracy 24 kwietnia 2014 roku, zatem niewątpliwie z uchybieniem terminu. Wprawdzie składając odwołanie M. L. wniósł o przywrócenie terminu, jednak Wojewoda postanowieniem z 16 kwietnia 2015 roku, znak: [...], odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tych okolicznościach organ miał obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego odmowe rozpoznania odwołania. W sprawie nie miały znaczenia okoliczności wskazane przez skarżącego odnośnie nieotrzymania propozycji pracy i trudności życiowych albowiem sprawa nie dotyczyła tych problemów, a jedynie przestrzegania ustawowych terminów. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę M. L. na podstawie art. 151 p.p.s.a.