II GSK 1593/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia del. WSA Małgorzata Jużków Protokolant Michał Stępkowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. [...] Spółki z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 1568/13 w sprawie ze skargi C. [...] Spółki z o.o. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] września 2013 r. sygn. akt [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. o sygn. akt I SA/Gd 1568/13 oddalił skargę C. [...] Spółki z o.o. w Ł. (dalej: Spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. (dalej: SKO) z dnia [...] września 2013 r. [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Jak zreferował Sąd, decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Prezydent Miasta S., na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), dalej: u.s.o. oraz art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), dalej: u.f.p. zobowiązał Spółkę do zwrotu pobranej w nadmiernej wysokości dotacji w kwocie 38 841,10 zł wraz z należnymi odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia wydania decyzji do dnia zapłaty w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzją z dnia [...] września 2013 r. SKO, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: k.p.a., uchyliło wskazaną decyzję w części dotyczącej terminu zwrotu i naliczania odsetek i w tym zakresie orzekło o obowiązku zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od doręczenia decyzji, a w pozostałym zakresie utrzymało kwestionowaną decyzję w mocy. Jak wyjaśniono, w wyniku kontroli Urzędu Miasta S. przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2012 r., wykazano, że od marca 2012 r. do czerwca 2012 r. prowadzona przez Spółkę [...] w S. realizowała kształcenie w określonych pięciu zawodach. Miasto S. naliczało i przekazywało szkole, w okresach miesięcznych, dotację w oparciu o miesięczną informację szkoły o rzeczywistej liczbie uczniów. Wyniki kontroli potwierdziły, że miesięczne wykazy liczby słuchaczy do naliczenia dotacji nie były zgodne ze stanem faktycznym, gdyż wykazywano zawyżoną liczbę uczniów. SKO pokreśliło, że stwierdzono niezgodność pomiędzy liczbą zapisanych słuchaczy w dziennikach zajęć, a odnotowywaną frekwencją na zajęciach oraz niezgodność zapisów w dziennikach (promowani, niepromowani, dopuszczeni do egzaminów poprawkowych) z uchwałami Rady Pedagogicznej w sprawie klasyfikacji semestralnej i skreśleń z listy słuchaczy, uzasadniającą postawienie szkole zarzutu pobrania dotacji w nadmiernej wysokości w kwocie 2 833,90 zł za 17 słuchaczy, którzy nie uzyskali promocji, zostali skreśleni z listy uczniów lub nie figurowali w dzienniku lekcyjnym, a także pobranie dotacji w nadmiernej wysokości w kwocie 36 007,20 zł za 216 słuchaczy, którzy przekroczyli 50% nieobecności na zajęciach edukacyjnych przewidzianych w szkolnym planie nauczania, poprzez wykazanie ich w informacji o rzeczywistej liczbie słuchaczy. Wobec powyższego Kolegium uznało, że za okres 24 lutego – 28 czerwca 2012 r. udzielono szkole dotacji w nadmiernej wysokości w łącznej kwocie 38 841,10 zł. Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 205 u.f.p. podmiot, który pobrał dotację w nienależnej wysokości obowiązany jest do jej zwrotu. Jak stwierdził Sąd, zgodnie z art. 90 ust. 3 u.s.o. niepubliczne szkoły o uprawnieniach szkół publicznych uprawnione są do otrzymania z budżetu gminy lub odpowiednio powiatu, dotacji na każdego ucznia, w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, po spełnieniu dodatkowych warunków wymienionych w tym przepisie. Następnie Sąd wskazał, że kwota dotacji przysługująca na ucznia uczęszczającego w 2012 r. do szkoły policealnej dla dorosłych wynosiła 166,70 zł (zarządzenie Prezydenta Miasta S. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r.) oraz że w okresie od 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r. szkoła skarżącej Spółki otrzymała od Miasta S. dotację w łącznej kwocie 229.879,30 zł. Sąd podkreślił, że art. 90 ust. 3e i 3f u.s.o. upoważnia organy jednostek samorządu terytorialnego do kontrolowania prawidłowości wykorzystania dotacji przyznanych szkołom i placówkom z budżetu tych jednostek oraz do wglądu do prowadzonej przez nie dokumentacji organizacyjnej, finansowej i dokumentacji przebiegu nauczania. Miasto S. Uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości jej wykorzystania dla publicznych i niepublicznych jednostek oświatowych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne inne niż m. S. (Dz. U. Woj. Pomorskiego z 2011 r. Nr 7, poz. 175), wydaną na podstawie art. 90 ust. 4 u.s.o., określiło procedurę udzielania i rozliczania dotacji przyznanej szkołom i placówkom niepublicznym. Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. Nr 23, poz. 225 ze zm.) – kontrolowana szkoła powinna prowadzić: księgę uczniów, dziennik lekcyjny dla każdego oddziału, arkusz ocen ucznia, księgi arkuszy ocen. Dokumentację przebiegu nauczania (§ 16 rozporządzenia) stanowią także uchwały rady pedagogicznej dotyczące m.in. klasyfikowania i promowania uczniów. Szkoła dotowana z budżetu miasta S., posiadająca uprawnienia szkoły publicznej, została zobowiązana do prowadzenia dokumentacji, przewidzianej obowiązującymi przepisami dla szkół publicznych. Z kolei rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 83, poz. 562 ze zm.) nakłada na dyrektora szkoły dla dorosłych obowiązek skreślenia słuchacza z listy słuchaczy w przypadku opuszczenia przez niego w danym semestrze więcej niż 50% godzin przeznaczonych na obowiązkowe zajęcia edukacyjne przewidziane w szkolnym planie nauczania lub obowiązkowe konsultacje. Zdaniem Sądu z powołanych wyżej przepisów wynika, że miesięczna informacja o rzeczywistej liczbie uczniów, stanowiąca podstawę naliczania dotacji w poszczególnych miesiącach powinna zawierać faktyczną liczbę uczniów i powinna być ustalana w oparciu o dokumentację przebiegu nauczania prowadzoną przez szkołę. Zatem obowiązkiem Dyrektora szkoły, zgodnie z § 25 ust. 3 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2007 r., było i jest natychmiastowe skreślenie z listy uczniów słuchacza bezpośrednio po przekroczeniu przezeń 50% nieobecności na zajęciach. Dotacja przysługuje wyłącznie na słuchacza, który uczestniczy w zajęciach określonych programem nauczania, w wymiarze 50% i więcej obecności, a nie dla osoby, która po przekroczeniu progu 50% nieobecności, w świetle przepisów cyt. aktu wykonawczego, nie może być traktowana jako słuchacz faktycznie uczęszczający na zajęcia, tym bardziej że wymóg co najmniej 50% obecności dotyczy konkretnych zajęć edukacyjnych, czyli obecności na każdym nauczanym przedmiocie. W kontrolowanej szkole skreślenia z listy uczniów dokonywane były dopiero po zakończeniu danego semestru. W ocenie Sądu działania szkoły, polegające na ujmowaniu, jako słuchaczy uprawnionych do otrzymania dotacji osób, które przekroczyły próg 50% nieobecności na zajęciach naruszyły jednoznacznie przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 sierpnia 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 156, poz. 1046 ze zm.). Zasadnie zatem uznano, że comiesięczna informacja o liczbie uczniów przekazywana przez szkołę, była nierzetelna i zawierała błędne dane dotyczące rzeczywistej liczby słuchaczy, na podstawie której naliczana i przekazywana była dotacja. Jak wynika z ustaleń kontroli szkoła w przekazywanych Miastu wykazach podawała jako słuchaczy osoby, które przekroczyły próg 50% nieobecności na zajęciach. Nie mając do tego żadnych podstaw wykazywano również jako uprawnionych do dotacji słuchaczy, którzy nie otrzymali promocji na wyższy semestr, zostali skreśleni z listy słuchaczy lub nie figurują jako słuchacze w zapisach dzienników lekcyjnych i protokołach rady pedagogicznej. Sąd uznał za niezasadny, oddalony przez SKO, zarzut odwołania dotyczący obowiązku ustalenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości wyłącznie w okresie rocznym. Taki obowiązek nie wynika z przepisów art. 90 u.s.o. Zdaniem Sądu roczny charakter dotacji, wynikający z powołanych przepisów nie może stanowić jednocześnie kryterium czasowego dla kontroli wysokości dotacji wypłaconej w stosunku określonym przepisami art. 90 ust. 3 ustawy. Zważywszy, że wysokość dotacji powinna odpowiadać faktycznej, rzeczywistej liczbie uczniów w chwili przekazywania dotacji, a obowiązek rozliczenia dotacji obejmuje okresy miesięczne (§ 4 pkt 3 Regulaminu), nie sposób, zdaniem Sądu, dopatrzyć się naruszenia przepisów prawa, skutkującego koniecznością umorzenia postępowania. WSA nie dopatrzył się także żadnych naruszeń przepisów postępowania i przyjął, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzono zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., materiał dowodowy oceniono stosownie do art. 80 k.p.a., zaś decyzję uzasadniono z zachowaniem treści art. 107 § 3 k.p.a. Skargą kasacyjną Spółka domagała się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych, zarzucając naruszenie: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 135 p.p.s.a. ponieważ Sąd, w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej, nie zastosował środka określonego w ustawie, mimo że zebrany przez organ materiał dowodowy okazał się być niewystarczający i budzący wątpliwości – organy niedokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy oraz niewyczerpująco zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy sprawy; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa poprzez wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oczywiście błędne ustalenia faktyczne; 3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 9 k.p.a. poprzez uznanie, że organy nie naruszyły zasady informowania strony o czynnościach podejmowanych w toku postępowania; 4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 6 k.p.a. i art. 10 k.p.a. poprzez uznanie, że organ umożliwił stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji mimo wyznaczenia zbyt krótkiego terminu na dokonanie powyższych czynności; 5. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez uznanie, że na gruncie postępowania organ w sposób prawidłowy informował stronę o przebiegu i czynnościach podejmowanych podczas postępowania; 6. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przejawiające się w tym, że Sąd ustalił, że organy zastosowały i zamieściły w uzasadnieniu decyzji uzasadnienie faktyczne, co umożliwiło stronie weryfikację decyzji zgodnie z art. 80 k.p.a.; w tym także poprzez przyjęcie, że brak wskazania danych słuchaczy, którzy zostali zakwestionowani przez organ administracyjny jako słuchacze, za których szkoła uprawniona była do otrzymania dotacji w poszczególnych miesiącach, nie stanowi żadnej przeszkody w ustaleniach stanowiących podstawę rozstrzygnięcia; 7. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z § 25 ust. 3 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2007 r. poprzez błędną interpretację i wprowadzenie nieznanej prawu instytucji "natychmiastowego skreślenia"; 8. zasady legalizmu, poprzez przyznanie uprawnień do decydowania o terminach zwołania Rad Pedagogicznych przez organ kontrolny, do czego nie jest uprawniony; 9. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 90 u.s.o. poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że dotacja może podlegać rozliczeniu za okres krótszy niż rok rozliczeniowy; 10. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 252 ust. 1, 3 i art. 61 ust. 3 pkt 4 u.f.p. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że na gruncie przedmiotowej sprawy zaistniały przesłanki uzasadniające zwrot pobranej przez Spółkę dotacji podmiotowej jako pobranej w nadmiernej wysokości. SKO nie skorzystało z prawa do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Skarżonym kasacyjnie wyrokiem Sąd I instancji uznał, że rozstrzygnięcie zobowiązujące C. [...] Sp. z o.o. do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości określone ostateczną decyzją SKO w G. nie narusza prawa. Oparta na obu wskazanych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. podstawach skarga kasacyjna kwestionuje w ramach pkt 2 ustalenia faktyczne oraz niedostrzeżoną przez WSA prawidłowość postępowania w zakresie informowania strony o przebiegu i czynnościach postępowania, zaś w ramach pkt 1 m.in. wadliwą interpretację przepisów wskazanych w pkt 7 i 9 skargi kasacyjnej dozwalającą wcześniejsze, niż roczne rozliczenie dotacji i możliwość natychmiastowego skreślenia z listy słuchaczy. Prawidłowa wykładnia przepisu prawa materialnego mającego w sprawie zastosowanie ukierunkowuje organ administracji co do tych elementów stanu faktycznego, których ustalenie ze względu na ten przepis jest konieczne i będzie decydować o wyniku indywidualnej sprawy. Z tego powodu jako pierwsze rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię. Skarżąca kasacyjnie Spółka nie zgadza się z dokonaną przez Sąd I instancji interpretacją art. 90 u.s.o. twierdząc, że "dotacja oświatowa ma charakter roczny i winna być rozliczana wyłącznie w ujęciu rocznym". Powyższe rozumowanie nie jest prawidłowe. Należy stwierdzić, że przyznany przez Sąd I instancji roczny charakter dotacji, jest wynikiem trybu w jakim organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa wydatki na każdy kolejny rok budżetowy oraz określonego w art. 90 ust. 3c u.s.o. sposobu przekazywania dotacji (12 części w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca). Roczny charakter dotacji oświatowej nie oznacza wszakże obowiązku jej rocznego rozliczania. Należy przyznać słuszność rozumowaniu Sądu, który stwierdził, że obowiązek rocznego rozliczania dotacji nie wynika z przepisów prawa, a udzielający dotacji ma obowiązek kontrolować na bieżąco wypłacaną comiesięcznie dotację w oparciu o otrzymywaną przez beneficjenta informację o rzeczywistej liczbie uczniów. Nie da się obronić twierdzenie skarżącej kasacyjnie, że udzielający dotacji nie może skontrolować prawidłowości wykorzystania dotacji przyznanej na dany rok budżetowy w dowolnym czasie jej pobierania i wykorzystywania. Dopuszczalność bieżącego kontrolowania prawidłowości wykorzystania dotacji oraz jej natychmiastowego rozliczenia w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości mieści się w dyspozycji art. 90 ust. 4 u.s.o, który to przepis nałożył na organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego obowiązek ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji, o której mowa w ust. 1a i 2a-3b oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystania. W rozpoznawanej sprawie, w wykonaniu tego obowiązku, Rada Miasta S. uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. przyjęła Regulamin trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości jej wykorzystania dla publicznych i niepublicznych jednostek oświatowych prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne inne niż miasto S. Aktem tym Rada m.in. zobowiązała prowadzącego szkołę do comiesięcznego składania informacji o faktycznej liczbie uczniów, sporządzonej na podstawie dokumentacji przebiegu nauczania (§ 3 ust. 2 Regulaminu), określiła miesięczne rozliczenie przez organ prowadzący szkołę przekazanej dotacji (§ 4 ust. 3) oraz przewidziała możliwość kontroli w zakresie zgodności podanych informacji o faktycznej liczbie uczniów i prawidłowości wykorzystania dotacji zgodnie z zasadami określonymi ustawą o systemie oświaty, a także przesądziła o obowiązku zwrotu do budżetu Miasta S. dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranej w zawyżonej wysokości (§ 5 ust. 1). Przyjęta na podstawie art. 90 ust. 4 u.s.o. regulacja we wskazanym zakresie nie nasuwa wątpliwości co do prawa organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego (Prezydent Miasta S.) bieżącej kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji oraz jej niezwłocznego rozliczenia w razie stwierdzenia nieprawidłowości. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z wyrażonym już przez ten Sąd poglądem, że prawo bieżącej kontroli prawidłowości wykorzystania przyznanych przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego środków finansowych jest równocześnie obowiązkiem sprawowania takiej kontroli służącym celom ustawy o systemie oświaty (vide: wyrok NSA z dnia 24 września 2014 r. o sygn. akt II GSK 1147/13, publik. CBOSA). Tym samym zarzut błędnej wykładni art. 90 ust. 4 w powiązaniu z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. należy uznać za niezasadny. Chybiony jest również zarzut naruszenia § 25 ust. 3 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r., bowiem obowiązek niepromowania do wyższej klasy i skreślenia z listy słuchaczy słuchacza, który nie spełnił warunków określonych odpowiednio w § 24 ust. 2 – 5, a więc m.in. nie uczęszczał na obowiązkowe, przewidziane planem nauczania, zajęcia edukacyjne w minimalnym wymiarze 50% czasu przeznaczonego na te zajęcia, wynika wprost z tego przepisu. Argumentacja skargi kasacyjnej oparta na przewidzianym § 25a ust. 3 rozporządzenia prawie powtarzania semestru (na wniosek złożony przez słuchacza w terminie 7 dni od zakończenia semestru) nie zmienia postaci rzeczy, że przekazywana dla potrzeb dotacji comiesięczna informacja o rzeczywistej liczbie uczniów nie mogła obejmować osób, które ze względu na niespełnienie określonych przepisami rozporządzenia warunków powinny były utracić status słuchacza. Podkreślić należy, że takie rozumowanie znajduje oparcie w istocie dotacji, która służy pokrywaniu części wydatków bieżących ponoszonych przez szkołę w przeliczeniu na jednego ucznia (art. 90 ust. 3 u.s.o.), przy czym miesięczne dotacje opierają się na liczbie uczniów faktycznie kształcących się. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia zasady legalizmu przez przyznanie sobie przez organ kontrolujący prawa do decydowania o terminach zwoływania rad pedagogicznych, to pomijając, że zarzut ten nie doczekał się oparcia go o konkretny przepis, można jedynie domniemywać, iż zarzuca się naruszenie art. 7 Konstytucji RP, to jest on oczywiście niezasadny, bowiem adresowany jest do rozstrzygnięcia administracyjnego, nie zaś do skarżonego kasacyjnie wyroku. Trudno jest doszukać się szczegółowego stanowiska Sąd co do tej kwestii, lecz skarżąca Spółka nie sformułowała zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Całkowicie niezasadne są zarzuty naruszenia prawa procesowego, przy czym przypomnieć należy, że kwestionowany w pkt 1 petitum stan faktyczny, Sąd I instancji uznał za niesporny. Tej oceny Sądu Spółka nie kwestionuje z uwagi na niepostawienie zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., czy choćby art. 133 § 1 tej ustawy. Odwołanie się do art. 134 § 1 p.p.s.a. nie tylko jest wadliwe formalnie, bo w stanowiącej uzasadnienie części skargi kasacyjnej zabrakło wyjaśnienia w jakim konkretnie działaniu czy zaniechaniu Sądu skarżąca Spółka upatruje naruszenia wskazanej normy, ale nie jest trafne, bowiem Sądowi nie można zarzucić, że dokonując kontroli rozstrzygnięcia SKO wyszedł poza granice sprawy. Co do pozostałych zarzutów procesowych naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w powiązaniu z art. 8, art. 9, art. 6 i art. 10 oraz art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. przypomnieć wypada, że uwzględnienie skargi kasacyjnej z uwagi na stwierdzone naruszenie prawa procesowego może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy naruszenie to ma istotny wpływ na wynik sprawy, a takiej zależności nie wykazała skarżąca kasacyjnie, a i nie dopatrzył się jej sąd kasacyjny. O wyniku sprawy zadecydowała wykładnia przepisów prawa materialnego, w tym m.in. art. 90 ust. 3, 3c i 4 u.s.o. oraz § 25a § 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. oraz niepodważone przez stronę ustalenia co do wykazywania zawyżonej rzeczywistej liczby słuchaczy. Sąd słusznie nie dopatrzył się naruszenia zasady czynnego udziału w postępowaniu, bowiem Spółka realizowała swoje prawa już poczynając od postępowania kontrolnego, a jej stanowisko sprowadzało się do twierdzenia, że podana w protokole kontroli zawyżona liczba słuchaczy wynikała z błędnego zakwalifikowania jako słuchaczy nierzeczywistych tych osób, które miały prawo do powtarzania semestru na wniosek lub usprawiedliwiania nieobecności i prawa zdawania egzaminu w dodatkowym terminie. Na marginesie, skarżąca nie powołała żadnego przypadku, który w jej ocenie, powinien był skorygować ustalenia organu co do rzeczywistej liczby słuchaczy. Zarzuty wyznaczania przez organ zbyt krótkich terminów do wypowiedzenia się nie są usprawiedliwione choćby z tego powodu, że Spółce od momentu sporządzenia protokołu kontroli i wszczęcia postępowania administracyjnego było niewątpliwie wiadome jakie zarzuty są do niej kierowane, zatem przygotowanie strategii obrony własnych interesów, w oparciu o dokumentację szkoły, nie powinno nastręczać szczególnych trudności i uzasadniać wyznaczania dłuższych terminów do zajęcia przez Spółkę stanowiska w poszczególnych kwestiach, niż to było konieczne. Całkowicie chybiony jest zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w powiązaniu z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., którego Spółka upatruje w niedostrzeżeniu przez Sąd, że zaskarżona decyzja nie identyfikuje słuchaczy zakwestionowanych przez organ przez co nie spełnia wymogu uzasadnienia faktycznego oraz "uniemożliwia stronie weryfikację decyzji zgodnie z art. 80 k.p.a.". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dla oceny prawidłowości uzasadnienia faktycznego w rozpoznawanej sprawie, wystarczające jest odwołanie się do protokołu kontroli i danych w nim zawartych. Z punktu widzenia określonego przepisem art. 107 § 3 k.p.a. wymogu wyjaśnienia przesłanek faktycznych rozstrzygnięcia, za zbędne i naruszające prawo do ochrony danych osobowych należy uznać wprowadzanie do treści uzasadnienia rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, danych osób bezpośrednio ze sprawą niezwiązanych, w szczególności, gdy zebrane w sprawie indywidualnej dowody, a jednym z nich jest protokół kontroli, ściśle korespondują z treścią decyzji i nie pozostawiają stronie wątpliwości co do jej treści. Uznanie za niezasadne wszystkich omówionych wyżej zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego skutkuje nieuwzględnieniem zarzutu naruszenia art. 252 ust. 1 i 3 oraz art. 61 ust. 3 pkt 4 u.f.p., przy czym, jak wynika z treści pkt 10 petitum skargi kasacyjnej, zarzut dotyczył wadliwego zastosowania, nie zaś błędnej wykładni tych przepisów. Niewątpliwe ustalenia faktyczne w sprawie prowadzić musiały do zakwalifikowania przekazanej dotacji jako pobranej w nadmiernej wysokości i do obowiązku zwrotu nadmiernie pobranej kwoty do budżetu, o czym stanowi art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 u.f.p. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.