II SAB/Kr 107/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie : WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Mirosław Bator Protokolant : sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2015 r. sprawy ze skargi K.C. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. Zobowiązuje Wójta Gminy R. do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku skarżącego K.C. z dnia 28 stycznia 2015 r. sprecyzowanego ostatecznie pismami z dnia 30 marca 2015 r. i 20 kwietnia 2015 r. w zakresie punktów 4 i 6 tego ostatniego pisma; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy R. na rzecz skarżącego K.C. kwotę 100 zł (sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. . K. C. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądaniem wniosku w ustawowym terminie oraz niewydaniem decyzji odmownej. W związku z powyższym wniósł o: I. zobowiązanie Wójta Gminy do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 - stu dni od daty doręczenia akt organowi; II. zobowiązanie Wójta do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; III. zasądzenie kosztów postępowania wywołanych niniejszą skargą. W uzasadnieniu skargi K. C. opisał okoliczności jej wniesienia. Pismem z dnia 28 stycznia 2015 r., przesłanym za potwierdzeniem odbioru, złożył do Wójta Gminy wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Pismem nr [...] Wójt Gminy powiadomił skarżącego, że informacja zostanie udostępniona do dnia 28 marca 2015 r. Na tę okoliczność nie wydał jednak decyzji administracyjnej wraz z uzasadnieniem. Pismem z dnia 26 marca 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania działań, o które nie wnioskował, a także zakwestionowano jego wniosek, do którego wcześniej organ nie wnosił zastrzeżeń. Mając na względzie obraną przez Wójta Gminy drogę bezczynności przejawiającą się niewydawaniem decyzji administracyjnej, a także przewlekłością w załatwieniu wniosku pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. skarżący złożył - za potwierdzeniem odbioru - powtórny wniosek z żądaniem natychmiastowej odpowiedzi. Pismem nr [...] Wójt Gminy odpowiedział, że większość żądanych przez skarżącego informacji stanowi informacje przetworzone i w związku z tym odmówił mu udzielenia informacji, jednakże nie wydał w tej materii stosownej decyzji administracyjnej. Pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. skarżący złożył kolejny wniosek o udostępnienie mu innej informacji w postaci kserokopii rachunków dotyczących kosztów Dożynek w 2014 roku. Pismem o nr [...] Wójt również odmówił udzielenia żądanej informacji w ustawowym terminie. Wobec tego, że Wójt Gminy w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności i przewlekłości w kwestii załatwienia składanych wniosków, pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. (data prezentaty urzędu) skarżący zmienił żądanie dotyczące formy przesłania żądanych informacji z zestawienia na uwierzytelnioną kserokopię. Pismem o nr Wójt udzielił informacji odnośnie wniosku przedstawionego w punkcie nr 6 o braku udzielenia informacji w 14 - dniowym terminie. Natomiast pismem o nr [...] Wójt Gminy przesłał zestawienie kosztów Dożynek. W dalszym ciągu Wójt nie udzielił żądanej informacji w postaci uwierzytelnionych kserokopii rachunków. Dalej skarżący podniósł, że wszystkie wnioskowane przez niego informacje zostały zawarte w katalogu z art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z czym podlegają one udostępnieniu. Do dnia złożenia skargi organ administracji publicznej (Wójt Gminy ) nie udostępnił żądanych informacji (za wyjątkiem zestawienia kosztów Dożynek). Wójt przekroczył więc oba ustawowe terminy z art. 13 u.d.i.p. (termin czternastodniowy i przedłużony maksymalny termin dwumiesięczny) i to w odniesieniu do obu wniosków. Wójt nie wydał również decyzji odmownej. Pismo stanowiące załącznik nr 5 do skargi nie może być traktowane jako forma załatwienia sprawy, gdyż Wójt wprawdzie odmówił udzielenia informacji, lecz nie dokonał tego w formie przewidzianej przez art. 16 u.d.i.p., który stanowi, iż taka odmowa następuje w formie decyzji (wyrok WSA w Gliwicach z 23 stycznia 2015 r., IV SAB/Gl 161/14). W takiej sytuacji mamy do czynienia z bezczynnością organu, co zostało potwierdzone także w orzecznictwie. Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas, gdy w terminie przewidzianym tą ustawą nie podejmuje żadnych czynności, czyli milczy i nie udziela informacji, ale również wówczas, gdy posiadając żądaną informację, udziela informacji nieadekwatnej do treści wniosku, informacji niepełnej lub wymijającej, albo błędnie ocenia żądanie jako niepodlegające ustawie lub też nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia w oparciu o przepis art. 16 lub art. 17 u.d.i.p. (wyrok WSA w Opolu z dnia 29 kwietnia 2014 r., II SAB/Op 18/14). W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzono, że pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W ustawowym terminie, tj. 11 lutego 2015 r. organ udzielił informacji, że stosownie do art. 13 ust 2 ustawy, z uwagi na szeroki zakres żądanych informacji odpowiedź na wniosek zostanie udzielona w terminie do 28 marca 2015 r. Wbrew zarzutom skargi organ nie był zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie przedłużenia terminu udzielenia odpowiedzi na wniosek. Nie odmówiono bowiem udostępnienia informacji, a jedynie wydłużono termin udzielenia odpowiedzi na wniosek. O powyższym świadczy przepis art. 36 § 1 k.p.a. , który stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ustawodawca nie nakłada w tym przypadku obowiązku wydania decyzji. Należy pamiętać, że co do zasady decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty. W tym zakresie stosownie do art. 16 ust 2 u.d.i.p do decyzji w sprawie udzielenia informacji publicznej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W dniu 26 marca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku przez określenie formy, w jakiej żądane informacje mają być udostępnione. Jest to szczególnie istotne dla ustalenia, czy forma w jakiej udzielona ma być informacja publiczna odpowiada wskazaniom z art. 10 i 11 u.d.i.p , i tym samym rządzi się przymiotem bezpłatności, czy też wnioskodawca wskaże inna formę, która będzie dodatkowo płatna. Obciążenie wnioskodawcy opłatą jest dopuszczalne w sytuacji, gdy pomimo "standardowego" udostępniania danej informacji w jednej z form określonych w art. 12 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. wnioskodawca zażąda udostępnienia mu jej w innej formie. Tak też było w przypadku skarżącego. Zaznaczyć należy że pismem z dnia 26 marca 2015 roku Wójt Gminy poinformował skarżącego, że dokumenty są przygotowane do udostępnienia w takiej formie jaką przewiduje ustawa. Skarżący z tej możliwości nie skorzystał. Po uzupełnieniu wniosku przez skarżącego (powtórny wniosek z dnia 01 kwietnia 2015 r. zawierający wymagane informacje) pismem z dnia 14 kwietnia 2015 r. znak: [...] informacja publiczna w zakresie pkt 1, 2, częściowo 4, 5 i 6 wniosku została udostępniona. W związku z faktem iż pozostałe żądane informacje stanowiły informację przetworzoną w tym samym piśmie tj. z dnia 14 kwietnia 2015 r. Skarżący został wezwany, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy do wykazania, że udostępnienie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Należy podkreślić, że wezwanie do wykazania, że informacja przetworzona jest szczególnie istotna interesu publicznego nie stanowiło odmowy udzielenia informacji publicznej przez organ, zatem nie było obowiązku wydawania decyzji w tym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie organu pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. Skarżący zmienił wniosek o udostępnienie informacji publicznej wnioskując o przekazanie uwierzytelnionych kserokopii dokumentów, tym samym wydanie decyzji w przedmiocie informacji przetworzonej stało się bezprzedmiotowe. Tym samym pismem tj. z dnia 27 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł o udostępnienie kolejnych informacji. Z uwagi na szeroki zakres żądanych informacji, konieczność wyszukania, wykonania kserokopii oraz uwierzytelnienia kilkuset stron dokumentacji stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy organ przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia 27 czerwca 2015 r. W dniu 1 kwietnia 2015 r. skarżący złożył kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej żądając przedstawienia kosztów organizacji dożynek powiatowych w gminie [...] w 2014 r. oraz kserokopii wszystkich rachunków związanych z wydatkami z budżetu gminy na organizację imprezy. Pismem [...] z dnia 14 kwietnia 2015 r. organ przedłużył termin udzielenia odpowiedzi na wniosek do dnia 14 maja 2015 r., a następnie pismem z dnia 14 maja 2015 r. udostępnił informację publiczną przesyłając informację o koszcie organizacji dożynek wraz z zestawieniem faktur dokumentującym koszty poniesienia dożynek. Przekazanie Skarżącemu zestawienia faktur w miejsce kserokopii faktur nie może być potraktowane jako nieudostępnienie informacji publicznej. Skarżący otrzymał bowiem pełną informację obrazującą koszt organizacji dożynek powiatowych w 2014 r. Podkreślić należy, że Wójt Gminy nie pozostawał w bezczynności wobec żadnego ze złożonych przez skarżącego wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z orzecznictwem sądowym, przez bezczynność organu należy bowiem rozumieć sytuację, w której organ, mimo ciążącego na nim obowiązku w terminie ustalonym przez obowiązujące przepisy, nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności (wyrok WSA w Gdańsku z 20 sierpnia 2014 r., II SAB/Gd 76/14). W przypadku każdego wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej, odpowiedź na wniosek została przekazana w 14 - dniowym terminie. Przedłużenie terminu załatwienia sprawy na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy nie może być utożsamiane z bezczynnością organu bądź też odmową udostępnienia informacji. Organ poinformował bowiem skarżącego o powodach opóźnienia oraz o terminie załatwienia wniosku. Wbrew twierdzeniom skarżącego przedłużenie 14 - dniowego terminu załatwienia sprawy nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 ustawy decyzję wydaje się jedynie w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy. Na rozprawie w dniu 15 września 2015 r. na zasadzie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił wyłączyć do odrębnego rozpoznania sprawę ze skargi K. C. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wniosku z dnia 1 kwietnia 2015 r. w sprawie kosztu dożynek wraz z kserokopiami rachunków na organizację imprezy. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Niniejszą skargą została objęta bezczynność w zakresie dwóch odrębnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej: wniosku z dnia 28 stycznia 2015 r. sprecyzowanego ostatecznie pismami z dnia 30 marca 2015 r. i 20 kwietnia 2015 r. oraz wniosku z dnia 1 kwietnia 2015 r. Sprawy te nie pozostają ze sobą w związku i powinny być objęte dwoma skargami na bezczynność. Tym samym przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie Sąd uczynił wyłącznie bezczynność w zakresie pierwszego z wniosków. Również na tej rozprawie strony wskazały na pismo Wójta Gminy z dnia 26 czerwca 2015 r skierowane do skarżącego. K. C. przyznał że otrzymał dokumenty dotyczące punktów 2, 3 i 5 pisma z dnia 26 czerwca 2015 r. a nie otrzymał pozostałych. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę między innymi w zakresie orzekania w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 poz. 658) dokonano m. in. zmiany art. 149 p.p.s.a., który dotyczy rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie jednak z art. 2 ustawy nowelizującej do postępowań sądowych wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej tj. przed 15 sierpnia 2015 r. stosuje się art. 149 p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym, a więc w brzmieniu: " § 1. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. § 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6". W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność. Zgodnie bowiem z utrwalonym i jednolitym poglądem orzecznictwa i doktryny dla dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 LEX nr 236545; baza orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd uznał za dopuszczalną. Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Skarga jest zasadna, bowiem istnieje bezczynność Wójta Gminy w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie jego punktów 4 i 6. Termin udostępnienia informacji publicznej na wniosek został określony w art.13 ust. 1-2 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 poz. 782 ze zm.) - dalej określana jako "u.d.i.p." - który stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przepis art.13 ust. 2 u.d.i.p. stanowi zaś, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W realiach niniejszej sprawy wniosek z dnia 28 stycznia 2015 r. sprecyzowany został ostatecznie pismami z dnia 30 marca 2015 r. i 20 kwietnia 2015 r. W tym ostatnim piśmie skarżący wniósł o przesłanie: 1. kserokopii uchwały Rady Gminy upoważniającej Wójta Gminy do zawarcia w trybie bezprzetargowym umów na dzierżawę mienia komunalnego na okres powyżej 3 - ech lat; 2. kserokopii rachunków za zużycie energii elektrycznej, wody, kanalizacji i wywozu śmieci z terenu zbiornika retencyjnego w okresie 2013 - 2014 r. (dotyczy UG ); 3. kserokopii dowodów wpłat za w/w media za lata: 2013 i 2014 oraz dowodu uiszczenia podatku od nieruchomości przez spółkę cywilną Ośrodek Szkoleniowo - Wypoczynkowy w N. (dzierżawcę); 4. kserokopii delegacji służbowych Wójta Gminy oraz Przewodniczącego Rady Gminy za lata: 2011, 2012, 2013 i 2014; 5. kserokopii wypłaconych rachunków za wykonane roboty w ramach funduszu sołeckiego Rady Sołeckiej w L. za lata: 2012, 2013 i 2014 (w ramach środków w dyspozycji Rady Sołeckiej w L.); 6. kserokopii umowy (z wyłączeniem danych osobowych) na zatrudnienie żony radnego J. F. – B. F. do prowadzenia opieki nad dziećmi w remizie OSP w L. w latach 2012 - 2013 z podaniem kwoty pobranego wynagrodzenia od Gminy, która została wykazana w oświadczeniach majątkowych Pana J. F. za lata 2012 i 2013 w pozycji: "dochody żony" oraz zakresu j ej obowiązków służbowych. Jednocześnie skarżący nadmienił, że kopie te winny być - zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa - uwierzytelnione za zgodność z oryginałem przez uprawnione osoby; dotyczy to także wszystkich rachunków. Skoro Wójt Gminy kwalifikuje większość wnioskowanych informacji jako przetworzone, to skarżący wnosi o przesłanie kserokopii delegacji i rachunków, które nie informacjami przetworzonymi Jednocześnie K. C. zadeklarował, że jeśli Gminy na to nie stać, uiści stosowną opłatę za w/w kserokopie. Odpowiedź na powyższy wniosek została udzielona przez Wójta Gminy w piśmie z dnia 26 czerwca 2015 r., znak [...]: "Ad. 1. Link do Uchwały Nr XXII/127/12 z dnia 28 września 2012 roku w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości mienia komunalnego Gminy w drodze bezprzetargowej [...]. Kserokopia rachunków i wpłat za zużycie energii elektrycznej, wody oraz podatku od nieruchomości w załączeniu. Pozostałe media opłacają dzierżawcy we własnym zakresie (umowy z dostawcami usług) Ad. 4. Koszt sporządzenia uwierzytelnionych kserokopii delegacji służbowych Wójta Gminy oraz Przewodniczącego Rady Gminy za lata 2011-2014 wynosi 3 240,00 zł. W związku z tym ponownie proszę o informację czy podtrzymuje Pan żądania udostępnienia uwierzytelnionych dokumentów. Ad. 5. Kserokopia rachunków za wykonane roboty w ramach funduszu sołeckiego Rady Sołeckiej w L. za lata 2012 -2014 w załączeniu. Ad. 6. Pani B. F. była zatrudniona w okresie 01.09.2012-30.11.2012, 21.08.2013-20.11.2013 w pełnym wymiarze czasu pracy oraz w okresie 01.12.2012-28.02.2013, 21.11.2013-28.02.2014 w połowie wymiaru czasu pracy i pobierała minimalne wynagrodzenie w okresie zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy oraz połowę minimalnego wynagrodzenia w okresie zatrudnienia w połowie wymiaru czasu pracy. W ocenie Sądu w zakresie punktów 4 i 6 pisma z dnia 20 kwietnia 2015 r. wniosek o udzielenie informacji publicznej nie został zrealizowany, a termin ustawowy przekroczony. W tym miejscu należy podkreślić, iż dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 451/12; wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 130/10, wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 stycznia 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 185/12). Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności należy stwierdzić, że Wójt Gminy pozostaje w bezczynności w kwestii rozpatrzenia wniosku skarżącego. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w pkt I wyroku zobowiązał go do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku z dnia 28 stycznia 2015 r. sprecyzowanego ostatecznie pismami z dnia 30 marca 2015 r. i 20 kwietnia 2015 r. w zakresie punktów 4 i 6 tego ostatniego pisma. Stwierdzając w pkt II wyroku, że bezczynność w rozpoznawanej sprawie nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, Sąd miał na uwadze przede wszystkim fakt, że miała miejsce korespondencja pomiędzy stronami i różnice w rozumieniu samego wniosku. Wójt nie pozostawał w całkowitej bezczynności, lecz częściowo zrealizował wniosek , który następnie został istotnie zmieniony pismem z dnia 20 kwietnia 2015 r. Brak jakichkolwiek podstaw do nakładania grzywny. Z tego względu orzeczono na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.