II SA/Po 685/15

Dnia 23 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 roku sprawy ze skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2015 roku Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę 500,- zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], Burmistrz Ś. cofnął W. F., prowadzącej działalność gospodarczą – D. H. z siedzibą w Ś., zezwolenie nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do 4,5 % oraz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie w Ś. przy ul. C. [...]. Decyzja wydana została na podstawie art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej k.p.a.), art. 18 ust. 10 pkt. 5 oraz ust. 11 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1356 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż na podstawie uprawnień wynikających z zapisu art. 18 ust. 8 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przeprowadził kontrolę danych zawartych w złożonym przez W. F., w dniu [...] stycznia 2015 r., oświadczeniu rocznym o wartości sprzedaży napojów alkoholowych za rok 2014, osiągniętej w sklepie w Ś. ul. D. C. [...]. W 2014 r. przedsiębiorca prowadził sprzedaż napojów alkoholowych na podstawie wydanego [...] lipca 2008 r., zezwolenia nr [...] ważnego od [...] lipca 2008 r., do [...] czerwca 2018 r. Zgodnie ze złożonym, w myśl art. 111 ust 4 powołanej ustawy, oświadczeniem strony z [...] stycznia 2015 r., wartość sprzedaży napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa w sklepie w Ś., ul. D. C. [...] za rok 2014 wyniosła: 32.677,28 zł. Przedsiębiorca wniósł na rachunek gminy należną opłatę za korzystanie z posiadanego zezwolenia w 2015 r. w wysokości 525,00 zł, jednorazowo w pełnej wysokości. Dalej organ wyjaśnił, iż działania kontrolne organu wydającego zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeprowadzono w celu oceny prawdziwości złożonego przez przedsiębiorcę oświadczenia rocznego. Zweryfikowano dane przedstawione w oświadczeniu rocznym o wartości sprzedaży napojów alkoholowych za 2014 rok z danymi zawartymi w dokumentach przedłożonych przez Przedsiębiorcę. Z analizy dokumentu źródłowego, tj. raportu obrotów na dzień [...] grudnia 2014 r. wynika, iż został on wygenerowany od dnia [...] lutego 2014 r. do [...] grudnia 2014 r. i przedstawia wartość sprzedaży alkoholu do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa, w wysokości brutto 31 677,28zł, tak jak w oświadczeniu rocznym. Wydruk raportu nie uwzględniał wartości sprzedaży alkoholu od [...] stycznia 2014 r., do [...] lutego 2014 r. W związku z zaistniałą sytuacją strona [...] lutego 2015 r., uzupełniła dokumentację uwzględniając brakującą wartość kontrolowanej sprzedaży alkoholu w postaci raportu z kasy fiskalnej z obrotami do dnia [...] lutego 2014 r.r., (raport ma zapis od [...] grudnia 2013 r. - do dnia wydruku [...] lutego 2014 r.,) oraz złożyła pisemne wyjaśnienie z którego wynika, że wypełniając oświadczenie, zapomniała o istotnym fakcie, iż dokonała wymiany kasy fiskalnej i tym samym podała wartość sprzedaży alkoholu do oświadczenia z obowiązującej kasy fiskalnej, natomiast poprzednia kasa została zgodnie z końcem okresu użytkowania zlikwidowana, bez wykonania raportu końcowego. Strona oświadczyła, że po rozmowach z serwisantem kasy udało się ten raport wykonać, dlatego uzupełniła dokumentację kontrolną o kolejny wydruk. Dowody zostały sprawdzone pod względem rachunkowym i dołączone do akt dokumentacji. Uwzględniając dokumentację za brakujący okres obliczono, że wartość sprzedaży wynikająca z przedłożonych raportów wynosi: 35.484,75zł i w rezultacie nie wpływa na zaniżenie opłaty za korzystanie z posiadanego zezwolenia. W wyniku błędu przedsiębiorcy wpisana w oświadczeniu wartość sprzedaży alkoholu jest nieprawidłowa. Per saldo wartości sprzedaży wynosi: - 2.807,47 zł, natomiast per saldo opłat za korzystanie z zezwoleń wynosi: 0 zł. Przedsiębiorca nie uwzględnił wartości sprzedaży alkoholu w okresie miesiąca stycznia 2014 r. do [...] lutego 2014 r. Kontrola polegająca na weryfikacji kwot przedstawionych w oświadczeniu rocznym z kwotami uzyskanymi na podstawie obliczeń wartości wynikających z dokumentów przedłożonych do analizy, wykazała brak staranności Przedsiębiorcy przy wypełnianiu oświadczenia i pominięcie ponad miesięcznej sprzedaży alkoholu, a w konsekwencji podanie nieprawdziwej (fałszywej) wartości sprzedaży do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo. Przedsiębiorca podał zaniżoną wartość sprzedaży alkoholu. Mając powyższe na uwadze Burmistrz Ś. uznał, iż naruszono art. 18 ust. 10, pkt 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Strona składając oświadczenie roczne była odpowiedzialna za prawdziwość zawartych w nim danych oraz świadoma skutków prawnych wynikających z art. 18 ust. 10 pkt 5 ww. ustawy. Stwierdzenie faktu podania nieprawdziwych danych powoduje obligatoryjne cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Spełnienie przesłanek określonych w art. 18 ust. 10 pkt 5 powoduje obligatoryjne cofnięcie zezwolenia każdemu przedsiębiorcy, który w złożonym oświadczeniu rocznym wykazał nieprawdziwe dane sprzeczne z danymi zawartymi w miarodajnych dokumentach do obliczenia rzeczywistej wartości sprzedaży napojów alkoholowych. Powyższą decyzję zaskarżyła W. F., wnosząc od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Odwołująca wniosła o zaniechanie procedury cofnięcia zezwolenia, bowiem bezwiednie nie uwzględniła w raporcie rocznym miesiąca stycznia 2014 r. Strona podniosła, iż w styczniu 2014 r. miała jeszcze starą kasę fiskalną, o czym zapomniała. Wydruk raportu rocznego sporządzony został z nowej kasy, od miesiąca lutego 2014 r. Nie było jej zamiarem podanie niepełnych danych i gdyby nie kontrola, dalej byłaby przekonana, iż podała prawidłową wielkość wartości sprzedaży. Do oświadczenia o wartości sprzedaży jedynie omyłkowo nie doliczyła rozliczenia za styczeń 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Ś. z dnia [...] kwietnia 2015 r. Kolegium stwierdziło, iż zarzuty zawarte w odwołaniu nie mogą zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt. 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zezwolenie na sprzedaż alkoholu cofa się w przypadku przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu o wartości sprzedaży napojów alkoholowych. Przeprowadzając kontrolę dokumentacji księgowej organ I instancji ustalił niezgodność wartości sprzedaży napojów alkoholowych podanej przez przedsiębiorcę w oświadczeniu złożonym w styczniu 2015 r. z kwotą wykazaną podczas kontroli. Przedsiębiorca podał zaniżoną wartość sprzedaży, co z kolei spowodowało błędne obliczenie należnej opłaty z tytułu korzystania z zezwolenia i zaniżyło opłatę za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa. Z akt sprawy wynika, że strona odwołująca przedstawiła wartość sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa w wysokości 32 677,28 zł. Jednakże z przeprowadzonej kontroli wynika, że wartość sprzedaży alkoholu o zawartości alkoholu do 4,5 % oraz piwa wyniosła 35 484,75 zł. Oznacza to, że postępowanie kontrolne wykazało niezgodność podanych danych w oświadczeniu o wartości sprzedaży napojów alkoholowych za rok 2014, z danymi zawartymi w udostępnionych przez Przedsiębiorcę do kontroli dokumentach źródłowych. Przedsiębiorca podając fałszywe dane dotyczące wartości sprzedaży alkoholu tłumaczy się, że nie podała wartości sprzedaży za styczeń 2014 r., ze względu na wymianę kasy fiskalnej. Podanie nieprawidłowych danych daje podstawy, zgodnie z cyt. przepisem, do cofnięcia zezwolenia. Kolegium wyjaśniło, iż przedsiębiorca sprzedający alkohol winien zapoznać się z obowiązującymi przepisami w tym zakresie, a co za tym idzie, ciążącymi na nim obowiązkami. Przedsiębiorca, prowadząc sprzedaż alkoholu winien prowadzić swoją działalność w sposób profesjonalny, rzetelny, z dochowaniem wszelkiej staranności. Również dotyczy to składania oświadczenia o wielkości sprzedaży alkoholu za rok ubiegły. W przeciwnym razie, podanie nieprawdziwych danych o wartości sprzedaży alkoholu, zgodnie z przepisami ustawy o wychowaniu w trzeźwości (...) nakazuje organowi wydającemu zezwolenie na sprzedaż alkoholu cofnąć to zezwolenie. Ustawodawca nie daje swobody w podjęciu decyzji organom administracyjnym w tym zakresie. Decyzja o cofnięciu zezwolenia nie jest decyzją uznaniową. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła W. F. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 18 ust. 10 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Skarżąca podniosła, iż organ błędnie przyjął, iż w oświadczeniu o wartości sprzedaży napojów alkoholowych przedstawiła nieprawdziwe dane, podczas gdy w istocie przedstawienie niewłaściwych danych stanowiło oczywistą omyłkę, wynikająca z omyłkowego pominięcia jednego miesiąca. Podtrzymując dotychczasowe stanowisko w tym zakresie skarżąca podniosła i podkreśliła, iż pomyłka ta nie obniżyła opłaty za korzystanie z zezwolenia - opłatę w wysokości 525 zł opłaciła jednorazowo. Skarżąca podniosła, że jest osobą dokładną, rzetelną i uczciwą i wie, że taka pomyłka nie powinna mieć miejsca. Działalność prowadzi od 1990 r., sama wychowuje córkę i jest to jedyne źródło jej dochodu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi. Kolegium podtrzymało dotychczasowe stanowisko dodatkowo wyjaśniając, iż przedsiębiorca sprzedający alkohol winien zapoznać się z obowiązującymi przepisami oraz prowadzić swoją działalność w sposób profesjonalny, rzetelny, z dochowaniem wszelkiej staranności. Podanie nieprawidłowych danych daje podstawy, zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 5 ustawy, do cofnięcia zezwolenia. Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] września 2015 r. skarżąca podtrzymała skargę i jej argumentację. Skarżąca podała, iż w związku ze zmianą kasy fiskalnej przez pomyłkę nie zrobiono wydruku operacji sprzedaży za styczeń 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W niniejszej sprawie kontroli sądu administracyjnego podlegała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Burmistrza Ś. z dnia [...] kwietnia 2015 r. o cofnięciu W. F., prowadzącej działalność gospodarczą – D. H. z siedzibą w Ś., zezwolenia nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do 4,5 % oraz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie w Ś. przy ul. C. [...]. W rozpoznawanej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarżąca składając w styczniu 2015 r., stosownie do art. 111 ust. 4 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, oświadczenie o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży w roku poprzednim, podała w nieprawidłowy sposób dane o wysokości sprzedaży tego asortymentu za 2014 r. Oświadczenie to było niepełne, bowiem nie uwzględniało wartości obrotów od [...] stycznia do [...] lutego 2014 r. Powyższa nieprawidłowość została wykryta na skutek kontroli przeprowadzonych przez organ wydający zezwolenie – Burmistrza Ś. Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 5 przedmiotowej ustawy, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych podlega cofnięciu w przypadku przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym jest mowa w art. 111 ust. 4 ustawy. Przepis ten stanowi, że przedsiębiorcy, prowadzący sprzedaż napojów alkoholowych w roku poprzednim, są obowiązani do złożenia, do dnia [...] stycznia, pisemnego oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży w roku poprzednim. Przy czym od uzyskanej wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych ustawodawca uzależnił wysokość pobieranych przez gminę opłat, o czym stanowią art. 111 ust. 5-6 ustawy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 18 ust. 10 pkt. 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zgodnie z którym zezwolenie na sprzedaż alkoholu cofa się w przypadku przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu o wartości sprzedaży napojów alkoholowych. Istotnym zagadnieniem dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje zatem prawidłowe zrozumienie pojęcia "fałszywych danych". Jak bowiem wywodzi skarżąca, nieprawidłową wartość sprzedaży za 2014 r. podała jedynie przez to, że w lutym 2014 r. wymieniała kasę fiskalną a nowa kasa nie obejmowała okresu od [...] stycznia do [...] lutego 2014 r., o czym zapomniała, a serwisant wymieniając kasę nie wydrukował raportu za okres od [...] stycznia 2014 r. do dnia zamknięcia starej kasy. Zdaniem skarżącej przeoczenie to, wobec braku zawinienia z jej strony, nie powinno skutkować zastosowaniem sankcji w postaci cofnięcia zezwolenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, oparty na słownikowej definicji, iż "fałszować" oznacza "przedstawiać coś niezgodnie z prawdą, zniekształcać". Z kolei przymiotnik "fałszywy" oznacza niezgodny z prawdą, błędny (za Uniwersalnym Słownikiem Języka Polskiego pod red. S. Dubisza, tom I, Warszawa 2006 r., str. 877-878). Nie można również mieszać ze sobą tych samych pojęć używanych w ramach różnych gałęzi prawa, ponieważ wykształceniu się odmiennego znaczenia dla tych samych pojęć sprzyjają różne funkcje oraz terminologia prawa karnego, cywilnego oraz administracyjnego. Na gruncie prawa administracyjnego nie ma znaczenia fakt, czy fałszywość zeznania ma charakter świadomy, czy nieświadomy. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony w wyroku tut. Sądu z dnia [...] października 2004 r. ssygn. akt II SA/Po 1125/02 (zob. Baza orzeczeń NSA), że jako dane fałszywe należy rozumieć dane nieodpowiadające rzeczywistości. Należy mieć nadto na względzie, że skarżąca będąc przedsiębiorcą, powinna w profesjonalny sposób prowadzić działalność gospodarczą oraz posiadać niezbędną wiedzę na temat zasad prowadzenia tej działalności. Wyrazem zachowania należytej staranności jest również obowiązek zgłoszenia zgodnego z prawdą oraz rzetelnego oświadczenia, o którym stanowi art. 111 ust. 5 ustawy. Z powyższych względów w tej części argumentacja skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca jako podmiot profesjonalny powinna tym bardziej kierować się w swoim postępowaniu starannością i rzetelnością, mając świadomość dotkliwych ujemnych skutków, jakie mogą ją spotkać za pogwałcenie zasad sprzedaży napojów alkoholowych. W tej części argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest prawidłowa i Sąd w całości ją podziela. Żadnego znaczenia nie ma również okoliczność, że prowadzenie działalności handlowej stanowi dla skarżącej jedyne źródło dochodów, a sprzedaż napojów alkoholowych stanowi jego znaczące źródło i ma wpływ na wybór jej sklepu jako miejsca robienia zakupów. W opinii Sądu w realiach rozpatrywanej sprawy należało jednakże ocenić, czy przedstawione wyżej stanowisko można odnieść do sytuacji skarżącej, która choć złożyła niepełne oświadczenie o wartości sprzedaży w 2014 r., to jednak uiściła opłatę roczną w należnej wysokości, bowiem uwzględnienie wartości sprzedaży za brakujący okres od [...] stycznia do [...] lutego 2014 r. nie miało, wpływu na wysokość tej opłaty. Skarżąca w odwołaniu oraz w skardze argumentowała, iż wysokość opłaty rocznej z uwzględnieniem brakującego okresu nie uległa zmianie. Wykazana w wyniku kontroli nieprawidłowość nie miała zatem żadnego wpływu na wysokość tej opłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze do argumentacji tej nie odniosło się, co więcej, w uzasadnieniu decyzji organ ten argumentował, iż podanie zaniżonej wartości sprzedaży spowodowało błędne obliczenie należnej opłaty z tytułu korzystania z zezwolenia i zaniżyło tę opłatę. Również w odpowiedzi na skargę Kolegium kwestii tej nie omówiło. W opinii Sądu takie działanie organu administracji uzasadnia zarzut błędnie ustalonego stanu faktycznego sprawy. Okoliczność ta czyni zatem uzasadnionym zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, co narusza przepisy art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W opinii Sądu, o ile istotą rozwiązań przyjętych w art. 11¹ ust. 4 i art. 18 ust. 10 pkt 5 ustawy było zagwarantowanie rzetelności prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych, a określone w ustawie sankcje stanowić mają gwarancję przestrzegania takiego jej prowadzenia, to podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy mają jednak wartości wyartykułowane w preambule ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, tj. uznanie życia obywateli w trzeźwości za niezbędny warunek moralnego i materialnego dobra Narodu. Należy mieć na uwadze, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 30 października 2007 r. sygn. II GPS 2/07 (publ. w CBOS) przyjął, iż uznając cofnięcie zezwolenia za rodzaj sankcji stanowiącej konsekwencję naruszenia ustawowych wymagań sprzedaży napojów alkoholowych, należałoby interpretować przepisy prawne dotyczące stosowania tej sankcji w sposób zapewniający osiągnięcie wszystkich jej celów, a więc również ochronę (w tym ochronę prewencyjną) wartości i dóbr, w które godziło naruszanie warunków i zasad sprzedaży napojów alkoholowych. Wskazać również należy, iż w wyroku z 4 października 2006 r. o sygn. akt II GSK 149/06, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że istnieje potrzeba "adekwatności pomiędzy dolegliwością pewnej interwencji podjętej w imię dobra wspólnego, a celem jakiemu służy ta interwencja". Nalezy pamiętać, iż część wpływów z opłat za sprzedaż alkoholu służy realizowaniu celow ustawy, zatem okoliczność, że skarżąca uiściła należną oplatę w wymaganej wysokosci powinna zostać oceniona. W zaskarżonej decyzji takiej oceny, w aspekcie podniesionej przez skarżącą okoliczności, nie przeprowadzono. Takie zaniechanie dodatkowo narusza wynikającą z art. 11 k.p.a zasadę przekonywania. W świetle tej zasady obowiązkiem organu administracji jest wyjaśnienie stronom przesłanek, jakimi organ kierował się przy załatwieniu sprawy. Obowiązki organu wynikające z tej zasady nie ograniczają się do przekonującego uzasadnienia treści decyzji pod względem prawnym i faktycznym. Omawianą zasadę narusza organ w szczególności wówczas, gdy "w ogóle nie ustosunkowuje się do twierdzeń, które strona uważa za istotne dla sposobu załatwienia sprawy. U strony bowiem może pojawić się przeświadczenie o tym, że organ lekceważy jej twierdzenia, załatwia sprawy bez uwzględnienia całokształtu ich okoliczności, jest stronniczy i niesprawiedliwy" (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 6 sierpnia 1984 r., sygn. akt II SA 742/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 67). Należy również pamiętać, że zasada przekonywania łączy się ściśle z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Mając zatem na uwadze, że organ administracji powinien rozważyć całokształt okoliczności, czego w tym przypadku nie dokonano, za uzasadnione Sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji, jako wydanej z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd w punkcie I wyroku uchylił zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych nastąpiło w punkcie II wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a., przy uwzględnieniu uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu od skargi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji weźmie pod uwagę poczynione wyżej uwagi i oceni, mając na uwadze cele i ducha ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, czy wobec skarżącej zastosowanie ma norma zawarta w art. 18 ust. 10 pkt 5 powołanej ustawy.