II FZ 590/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 194/15 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 194/15, I. K. został wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2014 r., w wysokości 500 zł. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie RM). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wskazał, że wpis w niniejszej sprawie powinien być ustalony na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia RM. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 227/08 publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 P.p.s.a. należny jest w niej wpis stały. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm., dalej O.p.) zobowiązanie podatkowe to wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. W judykaturze przyjmuje się, że z treści § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM wynika, że norma wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych", a nie "zobowiązań podatkowych" określonych we wskazanym art. 5 O.p. Sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar spraw, do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadminstracyjne, które pozostają w związku ze zobowiązaniem podatkowym (zob. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 736/09, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zalicza się bez wątpienia do spraw "z zakresu zobowiązań podatkowych" w ujęciu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. W tego typu decyzjach organ podatkowy rozstrzyga, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki przewidziane w art. 116 O.p. dla stwierdzenia odpowiedzialności członka zarządu spółki za jej zobowiązania podatkowe. Decyzja taka nie może być traktowana jako akt kreujący należność pieniężną, bądź stwierdzający jej istnienie, ponieważ okoliczność ta pozostaje poza granicami sprawy. Przedmiotem sprawy toczącej się przed organem podatkowym nie jest w istocie ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatnika (zob. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II FZ 253/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem wpis w niniejszej sprawie prawidłowo określono w wysokości 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. Odnosząc się natomiast do treści zażalenia i zawartego w niej wniosku o przyznanie prawa pomocy Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, iż na obecnym etapie postępowania przedmiotem kontroli jest zgodność z prawem zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. Jedynie na marginesie należy wskazać, iż zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 marca 2015 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wobec niezłożenia go na urzędowym formularzu. Od powyższego orzeczenia strona nie wniosła sprzeciwu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia